اشعار ماندگار

@AShaarMandgar تو ز غفلت بس سبو بشکسته‌ای در امید عفو دل در بسته‌ای عفو کن تا عفو یابی در جزا می‌شکافد مو قدر اندر سزا #مثنوی_مولانا

در این زمانه بی های و هوی لال پرست خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست چگونه شرح دهم لحظه لحظه خود را برای این همه ناباور خیال پرست؟ به شب نشینی خرچنگ های مردابی چگونه رقص کند ماهی زلال پرست رسیده ها چه غریب و نچیده می افتند به پای هرزه علفهای باغ کال پرست رسیده ام به کمالی که جز اناالحق نیست کمال دار برای من کمال پرست هنوز زنده ام و زنده بودنم خاری ست به چشم تنگی نا مردم زوال پرست #محمدعلی_بهمنی @AShaarMandgar

ای بسا حمال گشته پشت ریش از برای دلبر مه روی خویش کرده آهنگر روی خود سیاه تا که شب آید ببوسد روی ماه #مثنوی_مولانا _دفتر_سوم

@AShaarMandgar تا تو هوس خدای از سر ننهی در هر دو جهان نباشدت روی بهی ور زانکه به بندگی فرود آری سر ز اندیشهٔ این و آن بکلی برهی #ابوسعید_ابوالخیر - رباعی شمارهٔ ۷۱۲

@AShaarMandgar در عشق تو گر دل بدهم جان ببرم هرچه بدهم هزار چندان ببرم چوگان سر زلف تو گر دست دهد از جمله جهان گوی ز میدان ببرم #مولانا

تو جوان بودی و قانع تر بدی زرطلب گشتی خود اول زر بدی رز بدی پر میوه چون کاسد شدی وقت میوه پختنت فاسد شدی #مثنوی_مولانا _دفتر_اول

رو مرکب عشق را قوی ران و مترس وز مصحف کژ آیت حق خوان و مترس چون از خود و غیر خود مسلم گشتی معشوق تو هم توئی یقین دان و مترس #مولانا

زیر و بالاپیش و پس وصف تن است بی جهت آن ذات جان روشن است از وجود و از عدم  گر بگذری از حیات جاودانی برخوری . #مثنوی_مولانا _دفتر_اول

در عشق هر آن که برگزیند چیزی از نفس هوس بر او نشیند چیزی عشق آینه است هرکه در وی بیند جز ذات و صفات خود نبیند چیزی #مولانا - دیوان شمس - رباعیات - رباعی شمارهٔ ۱۸۶۷

@AShaarMandgar هر نفس مکری و در هر مکر ز آن غرقه صد فرعون، با فرعونیان در خدای موسی و موسی گریز آب ایمان را ز فرعونی، مریز .... #مثنوی_مولانا

@AShaarMandgar هر نفس مکری و در هر مکر ز آن غرقه صد فرعون، با فرعونیان در خدای موسی و موسی گریز آب ایمان را ز فرعونی، مریز .... #مثنوی_مولانا

@AShaarMandgar سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندست مجنون ترا دانه زنجیر سپندست با خانه به دوشان چه کند خانه خرابی؟ ایمن بود از سیل زمینی که بلندست #صائب_تبريزی

خاک قدم تو تاج خورشید ارزد یک روزه غمت به عمر جاوید ارزد شکر ایزد را که از تو نومید شدم وین نومیدی هزار امید ارزد #انوری - دیوان اشعار - رباعیات - رباعی شمارهٔ ۱۳۷

تا یار برفت صبر از من برمید وز هر مژه‌ام هزار خونابه چکید گوئی نتوانم که ببینم بازش «تا کور شود هر آنکه نتواند دید» #عبید_زاکانی - دیوان اشعار - رباعیات - رباعی شمارهٔ ۱۳

از خاک جهان به زرق رستن نتوان بر رهگذر سیل نشستن نتوان از مکر جهان حذر که از وی زادی با مادر خود نکا بستن نتوان #ابن_حسام_خوسفی - رباعیات - رباعی شمارهٔ ۷۶

دل در طلب دنیی دون هیچ منه بر دل غم او کم و فزون هیچ منه خواهی که به بارگاه شاهی برسی از کوی طلب پای برون هیچ منه #عراقی - دیوان اشعار - رباعیات - رباعی شمارهٔ ۱۳۴

@AShaarMandgar کی باشد کین نبش بنوش تو رسد زهرم به لب شکرفروش تو رسد زیرا که تو کیمیای بی‌پایانی ای خوش خامی که او بجوش تو رسد #مولانا

@AShaarMandgar من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است گویند وفای او چه لذت دارد ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است #رباعی_مولانا - رباعی شمارهٔ ۴۱۷

گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم گاه آرزوی وصل نگارین دارم گه سبحه به دست و گاه زنار به دوش یارب چه کنم، کیم، چه آیین دارم #فروغی_بسطامی - دیوان اشعار - رباعیات - رباعی شمارهٔ ۱۳

آنجا که عارض تو ز می لاله گون شود در دیده رشته های نگه جوی خون شود لنگر درین محیط کند کار بادبان دیوانگی ز سنگ ملامت فزون شود #صائب_تبریزی - دیوان اشعار - متفرقات - شمارهٔ ۴۰۲