آموزش طلسم،سحر و جادوگری (ساحر سفلی ثسبطیش)

••• ۱. جادو (طلسمِ رؤیاها و بندهای ناپیدا) جادو، هنرِ تابیدنِ ریسمان‌هایِ غیب بر پیکرِ محسوسات است. جادوگر، نه با مشت که با نَفَس، پرده‌ها را کنار می‌زند. او در لحظه‌ی میانِ «بودن» و «نبودن» ساکن است و با کلماتی که از حروفِ کهکشان‌ها ساخته شده، خواب را به بیداری و بیداری را به سراب بدل می‌کند. جادو، سایه‌ای است که از نوری خاموش بر دیوارِ واقعیت می‌افتد؛ نه دروغ است و نه راست، بلکه «چنان‌که گویی» حقیقت دارد. رنگین‌کمانِ نیمه‌شب است که تنها با چشمِ باطن دیده می‌شود و طنابی است که زمان را به دور انگشتِ تقدیر می‌پیچد. ۲. جادوگری (زمزمه‌های کهنِ خون و خاک) جادوگری اما وحشی‌تر و عریان‌تر است. او عاشقِ شب‌های بی‌ماه و چهارراه‌های گم‌شده است. جادوگر، با ریشه‌های گیاهانِ ممنوعه حرف می‌زند و با استخوان‌های مدفون در زمین، پیمانِ هم‌خونی می‌بندد. این آیین، نه مهارِ نیرو، که تسلیمِ رقصِ بی‌قانونِ طبیعت است. جادوگری، آوازِ خون در رگ‌هایِ کهنسالِ جهان است؛ جایی که شعله‌های آبی بر فراز دیگ‌های مسی می‌رقصند و ناخودآگاهِ کائنات، در بخارِ دودِ کُندر، خود را بر هم می‌زند. این هنر، نجوایِ مارها با ماه است و نقشِ پایِ کلاغ بر شن‌هایِ خشکِ بیابانِ زمان. ۳. کیمیاگری (عرقِ طلاییِ سنگِ فیلسوف) اما کیمیاگری، زیباترین و رازآمیزترینِ این سه است. کیمیاگر، نه طلسم‌باف است و نه جادوگرِ وحشی؛ او کاهنی در معبدِ عناصر است. او به جای آنکه طبیعت را فریب دهد، با آن همخوابه می‌شود تا نطفه‌ی «طلایِ سرخ» را در رحمِ سربِ مُرده بپروراند. کارِ او، تصعیدِ روح از درونِ ماده‌ست؛ او در بوته‌ی کوره، نه فلزات، که «خودِ» خویش را ذوب می‌کند تا ناخالصی‌هایِ وجود در حرارتی آرام بسوزد و جوهرِ لایزال باقی بماند. کیمیا، کهکشانی درونِ یک قُطره است؛ زمزمه‌ی «از خاک به افلاک» در زبانِ اسیدها و املاح. جامِ کیمیا، جامِ تبدیلِ زغال به الماس است؛ سفری که در آن، سیاهی به روشنایی بدل می‌شود و ماده، سرانجام، رازِ حیاتِ ابدی را در سینه‌ی خود آب می‌کند. ... در نهایت، این سه، سه گام از نردبانی هستند که انتهایش در مهِ ازل گم می‌شود: جادو، فریبِ چشمانِ ظاهر است برای دیدنِ باطن. جادوگری، پیمانِ آتشین با هراس‌های نخستینِ آدمیست. و کیمیاگری، رستگاریِ خاموشِ ماده و روح است که در آن، غبارِ مس، به خورشیدِ زرینِ بی‌زوال می‌گراید. هر سه، چه در تاریکیِ ساحران و چه در نورِ حکیمان، تنها التماسِ بشر برای دمیدنِ دوباره‌ی روح در پیکرِ خاموشِ جهانند. ~همه توصیفات از ساحر ثسبطیش TH @AMOOZESHTELESM

موضوع/●هرگاه به تو گفتند علوم غیب چیست؟ توصیف جامع و دقیق •جادو •جادوگری •کیمیاگری گفته ثسبطیش:

Custos Caeli نگهبان بهشت TH @AMOOZESHTELESM

شاید همه چیز آرام بنظر برسد اما موقتی‌ست چیزهای بیشتری در راه است بزودی وارد مرحله دیگری از اتفاقات مهم میشویم...   #نجوم #آینده #ثسبطیش TH @AMOOZESHTELESM

شاید همه چیز آرام بنظر برسد اما موقتی‌ست چیزهای بیشتری در راه است بزودی وارد مرحله دیگری از اتفاقات مهم میشویم...   #نجوم #آینده #ثسبطیش TH @AMOOZESHTELESM

ثسبطیش

✦اتفاقاتی در راه است.. T,H @Amoozeshtelesm

انرژی کواکب سنگین و بر حالاتی جنگی میباشد.. #نجوم #آینده TH @AMOOZESHTELESM

✦اتفاقاتی در راه است.. T,H @Amoozeshtelesm

انرژی های زمین همچنان در حالتی از ابهام و جنگ قرار دارد؛ و این حالت تا ماه های آینده همچنان باقی هست و مشخص است که گاهی به درجه بالایی میرسد... #نجوم #آینده T,H @Amoozeshtelesm

• تصویری از مغان زردشتی 1. اینده را پیشبینی کردن بهترین سِر هستند. 2. تاریخی پر از روشنایی، آینده‌ای روشن‌تر به ارمغان می‌آورد. 3. می‌توان با نور، در دل تاریکی امید ایجاد کرد. 4. افکار مثبت، نور را در زندگی ما منتشر می‌کند. 5. منابع نور، زندگی را سرشار از انرژی می‌کنند. 6. تاریکی نمی‌تواند در برابر نور پایدار بماند. 7. انرژی‌های مثبت، مانند نور در دل شب درخشیدنی هستند. 8. رویاهایمان با نور حقیقت روشن می‌شود. 9. یادآوری می‌کند که همیشه بعد از تاریکی، روشنی می‌آید. 10. کاهنان بر دور آتش عبادت میکنند. 11. یک شعله کوچک می‌تواند دنیایی از تاریکی را روشن کند. T,H #نتاریقون @Amoozeshtelesm

Light is victorious over darkness...

⦁ متن اوستایی:  Humata, hukhta, hvarshta. Ashem vohu vahistem asti...    (من اندیشه نیک، گفتار نیک، کردار نیک را می‌ستایم.) ⦁ ترجمه فارسی کامل:    من می‌ستایم و ارج می‌گذارم و خشنود می‌کنم فرشته پاسبان شب (ایوی سروثرم) پاک را.    من می‌ستایم و ارج می‌گذارم و خشنود می‌کنم همه‌ی رهروان راه اشویی زرتشت را و سرور اشوان را.    من همواره و در همه حال اهورامزدا، پروردگار یکتا را می‌ستایم.    ای اهورامزدا، به یاری من آی؛ من پرستنده اهورامزدا هستم. من پرستنده خرد نیک و پیرو زرتشت هستم. من خود را پیرو راستی و پشتیبان استوار می‌دانم و پیمان می‌گذارم که همه توان خود را در راه اندیشه نیک، گفتار نیک و کردار نیک به کار برم.    ای اهورامزدا، مرا یاری کن؛ آن تیزرو، توان بدنی و روانی را که در آفرینش تو برای پیروزی بر بدی‌ها ارزانی می‌دارد، تندرستی و شادمانی زندگی را به ما ارمغان می‌آورد، در زمان بی‌کران و در زمانی که برابر با قانون دگرگون‌ناپذیر تو پایدار می‌ماند، به من ارزانی دار. T,H @Amoozeshtelesm

درود برشما❤️🔥 در دین زرتشتی، شب یلدا (شب چله) بخشی از جشن‌های باستانی ایرانی است که به پیروزی نور بر تاریکی (مهر بر اهریمن) اشاره دارد، اما دعای خاصی به نام "دعای شب یلدا" در متون اصلی زرتشت (اوستا) وجود ندارد. زرتشتیان از نمازهای پنج‌گانه روزانه (گاه‌ها) استفاده می‌کنند، و برای شب‌ها (از غروب آفتاب تا نیمه‌شب) نماز "گَه سَروَثْرَمْ" (Gah Srosham) خوانده می‌شود که پاسبان شب را ستایش می‌کند. شب یلدا با نیایش مهر (میترا) و دعای "نی ید" (Niyāyesh) مرتبط است، که شکرانه نعمت و درخواست پیروزی بر بدی‌هاست. متن نماز گاه سروثرم (برای شب‌ها، مناسب یلدا) این نماز در اوستایی اصلی و ترجمه آن توسط ما؛ ↓زرتشتیان آن را رو به آتش یا نور خورشید می‌خوانند:

آموزش طلسم،سحر و جادوگری (ساحر سفلی ثسبطیش) pinned a photo

در آستانهٔ انقلاب زمستانی، در بعد از ظهر ۲۱ دسامبر، گذرگاهی شگرف در زمان گشوده می‌شود. از این نقطه، روزها به تدریج بلندتر می‌شوند، اما شبِ ۲۰ دسامبر تا طلوعِ ۲۱ دسامبر، طولانی‌ترین شبِ سال و تولدِ دوبارهٔ نور را نوید می‌دهد. در فرهنگ‌های باستانی، این شب، به…

در آستانهٔ انقلاب زمستانی، در بعد از ظهر ۲۱ دسامبر، گذرگاهی شگرف در زمان گشوده می‌شود. از این نقطه، روزها به تدریج بلندتر می‌شوند، اما شبِ ۲۰ دسامبر تا طلوعِ ۲۱ دسامبر، طولانی‌ترین شبِ سال و تولدِ دوبارهٔ نور را نوید می‌دهد. در فرهنگ‌های باستانی، این شب، به مثابهٔ یک آستانه، لحظه‌ای فرازمانی و پُراهمیت، تلقی می‌شد. انقلاب زمستانی، نمادِ شکست تاریکی و پیروزی نور است. تولد میترا، به عنوان ایزد نور و خورشید، در این زمان ها، نشان‌دهندهٔ پیروزی نور بر تاریکی و آغاز دوبارهٔ زندگی و امید بود. البته تولد او'25دسامبر' است. این ارتباط، ریشه در تقویم، نجوم، و اسطوره‌شناسی دارد. اما این شب، فراتر از طولانی بودنش، حکایت‌ها دارد. در این شب، نیروی زمین، پُرانا (Prana) و یا چی (Chi) (و یا به تعبیر پنوما (Pneuma) رو به بالا و درون می‌کشد؛ حیاتی نوین آغاز می‌شود. آگاهی انسان در این زمان، پذیراتر، درون‌گراتر، و لطیف‌تر می‌شود. از خواب، دوری کنید! در این هنگام، آگاهی، گران‌بهاتر از ناخودآگاهی است؛ پس تا می‌توانید بیدار بمانید. به جای خواب، مراقبه کنید و طلوعِ خورشید را با تمام وجود، نظاره‌گر باشید. T,H @Amoozeshtelesm

•ثمر جادو در دانهٔ نیت کاشته می‌شود، پیش از آنکه دست به کار شود. •سحر حقیقی، هنرِ هم‌نوا کردن نفس با نبض پنهان عالم است. •با هر طلسم، جادوگر تکه‌ای از روح خود را به جهان قرض می‌دهد. •طلسم تنها آینه‌ای است که ارادهٔ درونی را در بیرون می‌تاباند. •یک جادوگر واقعی نمی‌آفریند، بلکه یاد می‌گیرد چگونه اجازه دهد هستی از طریق او جریان یابد. •شب که پرده‌ها نازک می‌شوند، جادو دیگر هنر نیست، نفس کشیدن است. «ثسبطیش» در جملات به خوبی از شیوه 'نوتاریقون' استفاده شده @Amoozeshtelesm