آتیلا حاجی زاده

Yolum ateş yanar içimde Kalbim davul gibi ritimde #Ayhan_kurudere _________ #آتیلا_حاجیزاده @Atilla_hacizade @Atilla_hacizade

بو غزلی ۹۵-اینجی ایلین، مئهر آییندا یازمیشام؛ سئوگی شئعری آز یازدیغیما رغمن، بو اثر سئودییم عاشیقانه‌لردن بیری‌دیر، بونا گؤره‌ده بیر داها حضورونوزا سونورام: آیریلیق ماهنی‌لاری سن گئدلی قالدی تارا ایندی سنسیز چالینان شرقی‌لریم غملی سارا ایندی سنسیز کوچه‌لر هر بیری قارقیش یوکودور ایندی سنسیز آچیلان هر سحرین رنگی قارا سن گئدیبسن، دئیه‌سن لال‌دی کوچه، لال‌دی شهر گومانیم تکجه قالیب‌دیر ساری یارپاقچالارا گئتمه‌ییرسن، سنی یوللار آپاریر بلکه‌ گولوم بلکه یوللارا قالاییر باغریما اونلارجا یارا من یوباندیم قیناما آه بو یوللار، یوللار منی هر بیر آغاجین‌دان دؤنه‌لر چکدی دارا قارا قیزلار دولانیر منله بو یوللار اوزونو گله نیم یوخ، گئدنیم واردی دئیین فالچی لارا گئری باخ گؤر گلیرم یوللاری آردینجا سنین گئری باخ گؤر گئدیشین چکدی منی هاردان هارا بو پاییز دان سنه یول یولداشی قالدی، منه ده پاییز آخشام لاری نین اوسکوره یی قالدی سارا #آتیلا_حاجیزاده #پاییز_۹۵ ____ @Atilla_hacizade @Atilla_hacizade

آتیلا حاجی زاده pinned «ایکینجی موستقیل «یاز-یارات» فئستیوالی‌نین ژوری قوروپونون طرفین‌دن «سس گلدی» آدی وئریلمیش بو چارپارا؛ همان فئستیوالین شئعیر بؤلومونده ۷۰۰-دن آرتیق اثر ایچرسینده بیراینجی اولاراق سئچیلدی‌. بیر چوخ ادبی یاریشمالاردا شئعییر یا حیکایه ساحه‌سینده بیراینجی‌لیک قازانمیش…»

یادداشت اختصاصی #پاراگراف جستاری بر جنبش جمهوریخواهی در ایران جمهوری‌خواهی آذربایجان‌محور؛ باز تعریف قرارداد سیاسی در ایران #آتیلا_حاجیزاده در ایران، جمهوری‌خواهی غالباً در چارچوب تقابل با سلطنت تعریف شده و چنان بازنمایی گشته است که گویی بحران اصلی همواره جانشینی یک شکل حکومت با شکلی دیگر است؛ اما تجربه یک قرن گذشته نشان می‌دهد که بحران ایران نه صرفاً بحران شکل حکومت، بلکه بحران ساختار دولت است. مسئله اساسی مشتمل بر این امر است که دولت ایرانی، فارغ از اینکه تاج بر سر داشته باشد یا عمامه، همواره بر الگوی تمرکز قدرت، یکسان‌سازی فرهنگی و انکار تکثر ملی استوار بوده است. از این منظر، جمهوری‌خواهی آذربایجان‌محور پیش از آنکه نقد سلطنت باشد، نقد دولت متمرکز است؛ چرا که تمرکزگرایی، ستون فقرات تمام اشکال اقتدارگرایی در ایران معاصر بوده است و دولت متمرکز نیز برای بازتولید خود ناگزیر از تولید یک روایت واحد از تاریخ، یک زبان برتر و یک هویت مسلط بوده و در این فرآیند، ملت‌های غیرفارس را به حاشیه رانده است. در نتیجه، مسئله آذربایجان صرفاً مسئله آموزش زبان ترکی یا توسعه منطقه‌ای نیست؛ بلکه مسئله مشارکت برابر در تعریف قدرت سیاسی است. جمهوری‌خواهی در خوانش آذربایجانی، بر این فرض استوار است که حاکمیت مردم بدون حاکمیت ملت‌ها ناقص است؛ چنانکه فرد باید از حق تعیین سرنوشت سیاسی خود برخوردار باشد، جوامع ملی نیز باید بتوانند در اداره سرزمین، فرهنگ و منابع خود نقش تعیین‌کننده داشته باشند و دموکراسی نیز زمانی معنا پیدا می‌کند که هم حقوق فردی و هم حقوق جمعی به رسمیت شناخته شوند. بخش مهمی از جمهوری‌خواهان ایرانی، آگاهانه یا ناآگاهانه، همچنان در چارچوب نوعی «جمهوری‌خواهی مرکزگرا» می‌اندیشد نگاهی که جمهوری را تنها به معنای انتخابات آزاد، تفکیک قوا و گردش نخبگان سیاسی تفسیر و معرفی کرده است و در برابر پرسش «چگونگی توزیع قدرت میان ملت‌ها» همواره سکوت می‌کند. این نگرش تمرکزگرا تنها مدیران را جا به جا می‌کند و تغییری در ساختار و محتوای آن به وجود نمی‌آورد و چنین الگویی در بهترین حالت می‌تواند به یک دموکراسی ناقص منجر شود؛ نوعی دموکراسی‌ که در آن اکثریت فرهنگی، ابزارهای دولت را برای بازتولید هژمونی و استیلای خود حفظ می‌کند. جمهوری‌خواهی آذربایجان‌محور در برابر این رویکرد، بر اصل کثرت‌گرایی ملی تأکید دارد؛ ایران نه یک جامعه تک‌هویتی، بلکه مجموعه‌ای از ملت‌ها، زبان‌ها و حافظه‌های تاریخی متفاوت است. نادیده گرفتن این واقعیت، نه وحدت ملی می‌آفریند و نه ثبات سیاسی بلکه شکاف‌های اجتماعی را عمیق‌تر می‌کند. تجربه دولت‌های مدرن نیز نشان داده است که همبستگی پایدار نه از مسیر همسان‌سازی، بلکه از طریق به رسمیت شناختن تفاوت‌ها شکل می‌گیرد و بر این اساس جمهوری‌خواهی آذربایجان‌محور به طور طبیعی با ایده‌هایی چون تمرکززدایی، خودگردانی منطقه‌ای، فدرالیسم و تقسیم افقی قدرت پیوند می‌خورد؛ زیرا آزادی تنها در رابطه میان دولت و شهروند تعریف نمی‌شود بلکه در رابطه میان مرکز و پیرامون نیز معنا پیدا می‌کند. همان‌گونه که فرد نباید زیر سلطه دولت باشد، یک ملت نیز نباید تحت سلطه اراده فرهنگی و سیاسی ملت دیگر قرار گیرد. در این چارچوب، جمهوری نه پایان مسیر، بلکه آغاز بازتعریف قرارداد سیاسی در ایران است؛ قراردادی که در آن هیچ ملت، زبان یا هویتی صاحب امتیاز ویژه نباشد و مشروعیت نظام سیاسی از مشارکت برابر همه اجزای جامعه سرچشمه بگیرد. آذربایجان در چنین چشم‌اندازی نه خواهان امتیاز، بلکه خواهان عدالت است؛ عدالت در قدرت، عدالت در فرهنگ و برابری در حق تعیین سرنوشت. شاید مهم‌ترین تفاوت جمهوری‌خواهی آذربایجان‌محور با روایت‌های کلاسیک جمهوری‌خواهی ایرانی در همین نقطه نهفته باشد: مسئله اصلی نه «چه کسی حکومت می‌کند»، بلکه «قدرت چگونه توزیع می‌شود» است. تا زمانی که این پرسش بی‌پاسخ بماند، تغییر حکومت‌ها تنها جابه‌جایی صورت‌های قدرت خواهد بود؛ اما پاسخ به آن می‌تواند راه را برای شکل‌گیری ایرانی دموکراتیک، چندملیتی و مبتنی بر مشارکت برابر هموار کند. ___ #پاراگراف @paragraph @paragraph

#شئعر_توییت: - "ایچیمه اود دوشوب، یانیر اوره‌ییم نفت تؤکون، سو ایچیب آلوولانیرام نفت تؤکون؛ نفت. یاواشلاسین بو کوره جانیم اولموش فیریق-فیریق؛" -منده. #آتیلا_حاجیزاده #تزه_غزل _ @Atilla_Hacizade @Atilla_Hacizade

#شئعر_توییت: - "ایچیمه اود دوشوب، یانیر اوره‌ییم نفت تؤکون، سو ایچیب آلوولانیرام نفت تؤکون؛ نفت. یاواشلاسین بو کوره جانیم اولموش فیریق-فیریق؛" -منده. #آتیلا_حاجیزاده #تزه_غزل _ @Atilla_Hacizade @Atilla_Hacizade

بو غزل ۱۳۹۵-اینجی ایلین بوگونکو گونونده «۲۶-تیر-۹۵» یازیلمیش و نئچه فئستیوال‌دا بیراینجیلیک قازانمیشدیر؛ آنجاق قیسسا پارچالارین پایلاشدیغیم و بعضی تیربونلاردا اوخودوغوما رغما شئعرین بوتونونو سوشال مئدیادا ایلک اولاراق حضورونوزا سونورام: قارقیمیش‌لار شهرین باغرینا آلمیشدی حاصار بوردا قار، اوردا یاغیش، هارداسا یول یورقونو وار بو یاغیش‌سیز شهرین یاز بولودون‌دان اله‌نیر بیزه تهمت، بیزه قارقیش، بیزه نیفرت، بیزه عار دایناسورتک کسیلیب‌دیر کؤکوموز اورمان‌دان قالماییب‌دیر بو ساواشلاردا نه یولداش، نه‌ده یار خیاوانلارداکی اینسانلارا یوخلوق ساریلیب خیاوانلاردا وئریب قول-قولا یالقیزلیق‌لار بو قارانلیق گئجه‌لرده ییخیلان هر شاعیر ال آتارسا قلمه بیر نئچه‌خط سانجی‌دوغار گاه اؤپور، گاه‌ دوشه‌ییر بئینیمه داش یومروغونو اوتاغیمدا اوتوران بوز کیراواتلی جاناوار جاناوار بایراغی آغ‌دان چئویرر قاپ-قارایا جاناوار هرگون اؤزون تپ-تزه بیر رنگه بویار و آنام سانجی‌لار ایچره دولانار کردیمیزی اکدی‌یی غونچالاری گؤزیاشی‌ ایله سووارار شهرین دال بوجاغیندا دیل آچان شاعیر اوچون آچیلیب‌دیر یئنه دوستاق قورولوب‌دور یئنه دار خیاوان‌لاردا گزیب، هرکسی گؤرجک دئییرم آمان آللاه نیه اینسانلارا بنزیر بو داوار؟ باری سن گل منی آل باغرینا من-من آناجان... گؤزلریم کور، آیاغیم شل، قولاغیم کاردیر کار حسرتیک بیر نئچه ایل‌دیر شیرینه، قیرمیزیا باغلاری دوستاغا سالمیش سویوق اللرله دووار یولونو سال بو قارانلیق ائوه کندین‌له گتیر بیر قوجاقلیق قیزیل آلمایلا بیراز قیرمیزی نار #آتیلا_حاجیزاده ۲۶-تیر-۹۵ ____ @atilla_hacizade @atilla_hacizade

▫️ییخیلیر بئینیمه بو دام، بو دووار. بو کوچه، خیاوان، شهرده نه وار؟! من، ایلدیریم چاخیر سوموکلریمده؛ سن دینله، اوتاقدا اؤسکورن‌می وار؟! ییخیلیر عقربه، ییخیلیر ساعات، ییخیلیر جاوانلیق، ییخیلیر عؤمور. دئییرلر اوتوز'ا چاتاندا آدام، اوره‌یین قویلاییر، سئوگیسین گؤمور. سس گلدی، دؤنمه‌دیم، چاغیردی یئنه، چیغیردی، باغیردی، آغلادی یئنه. ییخیلیب-دوروردوم، قاچیردی یئنه، یئتیشدیم، دورمادان ساریلدیم سنه. هه! ساریلدیم سنه، اؤپوشدوک همن. بیرآز ایچکی، سونرا بیر نملی سیقار، بیر موزیک دینله‌دیک و یئنه تکرار... بیر موزیک دینله‌دیک و یئنه تکرار. بو شهر اعداملیق، بو شهر محکوم، بو شهر زنجیردیر، چوخور باخچادیر. بو شهر هله‌ده «آزاد وطن‌»دیر، بو، شهر دئییل کی! قانلی خالچادیر. چیغیردیق، باغیردیق، اولادیق، هۆردوک، کیمسه وار اولمادی، سس وئرسین بیزه. عکسینه هر چاتان بیر داش گؤتوروب یونتاییر، یونتاییر، چئویرسین بیزه. بو وطن غریب‌دیر، غریبه شئی‌دیر، دنیزی سوسوزدور، چؤللری سولو. یالتاقلیق بیلمه‌ین ارکؤیونلرین جیبلری بئکاردیر، گؤزلری دولو. دونَندن اوتاقدا کیمسه اؤسکورور، اؤسکورور، اؤسکورور و چؤکور دیزه. اؤسکوره-اؤسکوره قان پوسگوروردو، او کیمدی؟ نه اوچون گلیب‌دیر بیزه؟ آغلاییر، آغلاییر، سونوندا گولور، اؤسکورور، اؤسکورور، یئنه آغلاییر. -بو کیم‌دیر؟ -نه اوچون گلیبدیر بیزه؟ نه سؤیله‌ییر؟ نه‌دیر بو جاییر-باییر؟ بو گونلر گونش‌ ده قارانلیق ساچیر، بو باهار پاییزدیر؛ خزان‌دیر بو یاز. قوشلار آلوولانیر؛ قوشلار قوورولور، گئجه‌لر درین‌دیر، گوندوزلر دایاز. بو وطن چوروتدو، اَزدی بو وطن؛ بو وطن کؤله‌دیر، بو وطن کنیز. بیر دنیز وار ایدی اورمودا، دوستوم! ایندی نه دنیز وار، نه دنیزدن ایز. سس‌سیزلیک نه سس-کوی سالیب‌دیر یئنه! دانیشین؛ بیرآزجا اوخویون، چالین! بو آزغین قودوزلار، قوزغون کؤپک‌لر، اورکدن بوشدولار، بئییندن قالین. سس گلدی؛ دؤنمه‌دیم؛ چاغیردی یئنه، چیغیردی، باغیردی، آغلادی یئنه. ییخیلیب-دوروردوم، قاچیردی یئنه، یئتیشدیم؛ دورمادان ساریلدیم سنه... هه! ساریلدیم سنه؛ اؤپوشدوک همن. بیرآز ایچکی، سونرا بیر نملی سیقار، بیر موزیک دینله‌دیک و یئنه تکرار... بیر موزیک دینله‌دیک و یئنه تکرار. #آتیلا_حاجیزاده @SheirOcagi

یادداشت اختصاصی #پاراگراف فدرالیسم؛ نام دیگر دموکراسی در جوامع چند هویتی #آتیلا_حاجیزاده در نظریه های سیاسی معاصر، فدرالیسم یکی از اشکال «حکمرانی چندسطحی» است؛ الگویی که می‌کوشد میان وحدت سیاسی و کثرت اجتماعی تعادل برقرار کند. فدرالیسم بر این اصل استوار است که حاکمیت می‌تواند میان سطوح مختلف حکومت تقسیم شود، بی‌آنکه تمامیت ارضی یا یکپارچگی سیاسی کشور به خطر بیفتد اینچنین به تقویت این معنا می‌پردازد که فدرالیسم نفی دولت نیست بلکه محدود کردن تمرکز آن است. مشکل اصلی دولت متمرکز در به رسمیت نشناختن تفاوت‌ها است؛ بدین معنا که اخذ تمام تصمیمات در مرکز مناطق را از «بازیگران سیاست» به «موضوع مدیریت» تبدیل می‌کند و در چنین وضعیتی، شهروندانِ پیرامون به جای آنکه صاحبان قدرت باشند، صرفاً دریافت‌کنندگان سیاست‌های مرکز خواهند بود و فدرالیسم این رابطه عمودی را به رابطه‌ای افقی‌تر و مشارکتی‌تر تبدیل می‌کند. بحث فدرالیسم در ایران، برخلاف آنچه مخالفانش القا می‌کنند، بحثی درباره جغرافیا نبوده و موضوعی درباره قدرت است و این بدان معناست که مسئله اصلی چگونگی ترسیم مرزها نیست بلکه ترسیم حدود حق تصمیم گیری و توزیع قدرت سیاسی میان شهروندان را در اولویت دارد. مخالفان فدرالیسم معمولاً از خطر تجزیه سخن می‌گویند اما تجربه تاریخی نشان می‌دهد که تجزیه همواره محصول سرکوب تفاوت‌ها و انسداد سیاسی بوده و به رسمیت شناختن حقوق جمعی عاملیّتی در رویداد های تاریخی نداشته است و شواهد نشان می‌دهند، دولت‌هایی که امکان مشارکت واقعی را از گروه‌های مختلف سلب می‌کنند، بیش از دولت‌هایی که قدرت را توزیع می‌کنند، در معرض بحران مشروعیت قرار می‌گیرند. از این منظر، فدرالیسم نه تهدید وحدت، بلکه بازتعریف آن است؛ وحدت در جهان امروز نمی‌تواند بر پایه انکار تفاوت‌ها بنا شود. وحدت پایدار زمانی شکل می‌گیرد که همه ملت‌ها، زبان‌ها و مناطق، خود را نه موضوع حکومت، بلکه شریک آن بدانند. دولت مدرن ایران، به‌ویژه از آغاز قرن چهاردهم شمسی، بر پایه الگویی از تمرکزگرایی سیاسی و فرهنگی بنا شد؛ در این الگو، دولت نه تنها مدیریت سیاسی، بلکه تعریف هویت، زبان، فرهنگ و حتی روایت تاریخ را نیز در انحصار خود گرفت و نتیجه آن بود که تنوع ملی، زبانی و فرهنگی موجود در ایران به جای آنکه به‌عنوان سرمایه‌ای اجتماعی تلقی شود، به مسئله‌ای امنیتی تبدیل گردید. مسئله فدرالیسم از منظر آذربایجان، واکنشی به همین ساختار تاریخی است؛ آذربایجان نه در حاشیه تاریخ ایران، بلکه در متن آن قرار داشته است اما با این حال، در ساختار دولت متمرکز، حق اداره محلی، حق آموزش به زبان مادری و حق مشارکت مؤثر در تصمیم‌گیری‌های منطقه‌ای همواره محدود مانده است؛ از همین منظر مطالبه فدرالیسم را نه در گفتمان های جدایی طلبانه بلکه در چهارچوب مبارزه برای دموکراتیزه کردن قدرت، باید فهمید و طبقه بندی کرد. فدرالیسم برای آذربایجان، صرفاً یک مدل اداری نیست بلکه پروژه‌ای دموکراتیک است؛ پروژه‌ای که می‌خواهد میان هویت آذربایجانی و شهروندی ایرانی تعارضی نبیند؛ همان‌گونه که یک فرد می‌تواند هم آذربایجانی باشد و هم ایرانی، یک واحد فدرال نیز می‌تواند در عین برخورداری از اختیارات محلی، بخشی از یک ساختار سیاسی مشترک باقی بماند. به نظر نگارنده، آذربایجان زمانی که از فدرالیسم سخن می‌گوید در اصل خواهان توزیع عادلانه قدرت، به رسمیت شناختن تنوع ملی و پایان دادن به انحصار سیاسی مرکز است؛ اینچنین فدرالیسم، در معنای عمیق خود، نام دیگر دموکراسی در جامعه‌ای چندملیتی و چندفرهنگی است یا به عبارت دیگر تلاشی برای آنکه قدرت از انحصار خارج شود و به صاحبان واقعی آن یعنی مردم بازگردد. _______ #پاراگراف @paragraph @paragraph

کئچمیش دیلک‌لرین آراسیندان بوشالمیشام، ییرتیق-یاماقلی، آج-یالاواج یولدا قالمیشام. آرتیق الیمده‌دیر داها آغ تئللرین سایی، تئز-تئز گتیرمه‌یین اۆزومه کی قوجالمیشام! واللاه نه‌قدری آختاریرام گونده، بئینیمه- گلمیر، قولومداکی گوجومو هاردا سالمیشام. بیر کیمسه‌لردن آددامیشام، یولدا قویموشام، نه‌م کیمسه‌سین آیاقلامیشام، هن؛ یاهالمیشام. داغدان قاچیرلار اوستومه بیر کلمه کسمه‌دن، بیلمم کی هانسینین نه‌یینی الدن آلمیشام. ایتلر بو شاعیری یئتیریبدیر نه گؤرکمه، زیندان قارانقولوق‌لاری قدری قارالمیشام. بیر باخ؛ بو اؤلکه‌ده خیاوانلار کیلیدلی‌دیر، گؤر کیملرین موحاصره‌سیندن دارالمیشام! باخساز یئریمده‌ دورموشام، آختارمایین منی هر یئرده اولموشام، وارام هاردان قوولموشام. دوستوم، نه گؤردون اویما، ائشیتدین اینانما کی، عاصی‌‌لرین یولوندان آزیب عاقیل اولموشام! ایللر بویوندا نه دالی چکدیم، نه قورخموشام، یالنیز سیزین موجادیله‌لردن یورولموشام. #آتیلا_حاجیزاده @qanadli_duyqular

شعر "سحر"؛ حافظ حافظه‌ جمعی و ابزار شهادت تاریخی #آتیلا_حاجیزاده یول پرس: حمیده رئیس‌زاده (۱۳۳۱-اردبیل/۲۰اردیبهشت۰۵-مالمو) از شاعران و نویسندگان معاصر آذربایجان است که آثار خود را با نام هنری «سحر» منتشر کرده است؛ او متولد اردبیل است و از سنین نوجوانی وارد فعالیت های اجتماعی و هنری شده و با گروه های چپ و محافل روشنفکری نزدیکی پیدا کرد؛ سحر که تحصیلات خود را در رشته اقتصاد به پایان رسانده پس از انقلاب ۵۷ بعد از آنکه با عدم صدور برخی مجوزها و بعضی محدودیت های اجتماعی مواجه شد، از ایران مهاجرت نمود و چندی پیش (۲۰اردیبهشت۰۵) در شهر مالموی کشور سوئد در غربت و سکوت از دنیا رفت. بخش مهمی از فعالیت ادبی او به سرایش شعر به زبان ترکی آذربایجانی اختصاص دارد؛ زبانی که در آثارش نه صرفاً ابزار بیان، بلکه خودِ موضوع مقاومت فرهنگی و حافظه جمعی است و میتوان گفت شعر "سحر" در پیوندی عمیق با تجربه‌ی غربت، مهاجرت، هویت زبانی و رنج تاریخی انسان آذربایجانی شکل گرفته است. در شعر سحر، «غربت» تنها به معنای دوری جغرافیایی نیست؛ بلکه نوعی بیگانگی تاریخی و فرهنگی است چرا که او جهان شاعرانه‌اش را بر محور حس محرومیت از زبان مادری، سرکوب فرهنگی، و اندوه انسان معاصر بنا می‌کند و به همین دلیل، شعر او اغلب لحنی سوگوار، اما در عین حال معترض دارد و تصاویر شعری‌اش ــ از آسمان‌های آبی، شب، خون، کوه، مه و باد ــ فضایی نمادین می‌آفرینند که میان رمانتیسم و ادبیات مقاومت در نوسان است. مهم‌ترین اثر او مجموعه شعر «ماویلر/آبی‌ها»، مجموعه‌ای است که از سوی برخی منتقدان به‌عنوان یکی از نمونه‌های شعر مدرن تورکی آذربایجانی معاصر معرفی شده است و بسیاری از صاحبان نظر بر این باورند که "سحر" توانسته است با بهره‌گیری از زبانی عاطفی و تصویرساز، تجربه‌های جمعی را به بیانی شخصی و شاعرانه تبدیل کند؛ بگونه‌ای که در این اثر، رنگ آبی تنها یک عنصر بصری نیست، بلکه نشانه‌ای از رؤیا، آزادی، دوردستی و فقدان است. از دیگر آثار او می‌توان به «آیلی باخیش»، «بیر دسته تزه گونش» و «تصحیح دیوان قوسی» اشاره کرد که در این آثار نیز همان دغدغه‌های هویتی و انسانی ادامه پیدا می‌کند؛ با این تفاوت که زبان شاعر در برخی شعرها به سمت تغزل شخصی و در برخی دیگر به سوی اعتراض اجتماعی متمایل می‌شود. سحر از شاعرانی است که شعر را صرفاً عرصه زیبایی‌شناسی نمی‌داند؛ بلکه آن را حافظ حافظه‌ی جمعی و ابزار شهادت تاریخی تلقی می‌کند؛ نمونه‌ای از جهان شعری او را می‌توان در شعر «گئجه دیر/شب است» مشاهده کرد؛ جایی که شاعر از «آی باجاسیندان/روزن باریک ماهتاب» به «باشقا بیر ماوی گؤیه/آسمان آبی دیگر» می‌نگرد و با تصاویری چون «قانلی دنیر/دریاچه‌های خونین»، «غملی بولود/ابرهای غمگین» و «قانلی سؤیود/بیدهای خون‌آلود» فضایی آخرالزمانی و اندوهناک می‌آفریند و اینچنین شعر، نحوه کارکرد ذهن شاعر را نشان می‌دهد که طبیعت حامل زخم تاریخی و رنج انسانی حمل می‌کند. از منظر سبکی، شعر "سحر" آمیزه‌ای از لحن فولکلوریک آذربایجانی، تصویرسازی مدرن و عاطفه زنانه است؛ او به سنت شعر اجتماعی آذربایجان نزدیک است، اما بیان شعاری یا ایدئولوژیک در آثار او دیده نمی‌شود و میتوان به وضوح دریافت که نوعی حس درونی و زیسته در شعرهایش جاری است و از همین رو است آثار او در میان بخشی از مخاطبان ادبیات ترکی آذربایجانی، به‌ویژه مخاطبان دغدغه‌مند نسبت به مسئله زبان و هویت، جایگاه ویژه‌ای یافته است. به نظر نگارنده حمیده رئیس‌زاده (سحر) را می‌توان شاعری دانست که شعرش از مرز احساسات فردی فراتر می‌رود و به نوعی روایت شاعرانه از حافظه تاریخی، تبعید درونی و مقاومت فرهنگی تبدیل می‌شود؛ شاعری که «آبی» در آثارش، هم رنگ رؤیا و هم رنگ اندوه است. ________ #پاراگراف @paragraph @paragraph

#قانلی_آبان: گئجه‌نین بوز چاغی‌دیر،‌ گئت-گئده ایتلر اولاشیر قوجامان دونیا گؤزومده اَرییب، خیردالاشیر الی باغلی، دیلی باغلی خیاواندا گزیریم نه یازیق کی هره بیر جور سینه‌سیندن آلیشیر گئجه‌نین خان چاغی‌دیر، گؤی دئمه ، دئ قان چاناغی قاپ-قارانلیقدا اؤلوم کؤلگه‌میز ایله ساریشیر لئش یئیه‌ن‌لر شهَرین هندورینده ییغیشیب ایچکی چاققیشدیراراق ، ایت‌ ایله چاققال باریشیر قورخولوقلار دیکیلیب‌دیر خیاوانلار بویوجا قاپی‌دان، پنجره‌دن ائولره دئولر یاناشیر هاواسین قان-قوخو آلدی بو وطن آدلی یئرین الیم هر بیر طرفه ده‌یسه کثافت بولاشیر گولله‌لر ییخدی یئره عصریمیزین عاصی‌لرین اوخشاما قایناییر، عیصیان کوچه‌دن شهْره آشیر قاتی ساللاخ‌خانایا دؤندو بو اؤلکه ائله کی هر اوباشدان‌ وده‌سی بوینوموزا ایپ دولاشیر الینی وئر الیمه، دوش یولا، سیل اوز-گؤزونو او قدر آغلامیشیق گؤز یاشیمیز آرخا داشیر سؤزون ان قیساسی دوستوم سن اؤزون سال-چیخ ائله ان جاوان چاغدا آخی ساچلاریما دن یاراشیر؟ #آتیلا_حاجیزاده ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #پاراگراف @paragraph @paragraph

«سس گلدی» آدلی روایی چارپارام «یاز؛یارات» موستقیل ادبی یاریشی‌نین سون بؤلومونه چاتان یئددی اثرین ایچینده اعلان اولوبدور. بو سایاق موستقیل بیر فئستیوال‌دا روتبه قازانماق گرچک‌دن منیم اوچون غورور وئریجی دیر؛ ژوری قوروپوندان حۆسْن-ی نظرلری اوچون تشککور ائدیرم‌.…

«سس گلدی» آدلی روایی چارپارام «یاز؛یارات» موستقیل ادبی یاریشی‌نین سون بؤلومونه چاتان یئددی اثرین ایچینده اعلان اولوبدور. بو سایاق موستقیل بیر فئستیوال‌دا روتبه قازانماق گرچک‌دن منیم اوچون غورور وئریجی دیر؛ ژوری قوروپوندان حۆسْن-ی نظرلری اوچون تشککور ائدیرم‌. ــــــــــــــــــــــــــــــــ #آتیلا_حاجیزاده @Atilla_hacizade @Atilla_hacizade ــــــــــــــــــــــــــــــــ #پاراگراف @paragraph @paragraph

«#سانجاق» سیاسی-اجتماعی مهدتمدن گۆنده‌لییی‌نین ۲۶۳۳ سایینداکی تۆرکجه صفحه‌سینده یاییلان بیر غزلیم: یاغیش یاغیردی بایاق، گؤزلرین باخیردی منه، و اودلو کیرپیگین هئی شیمشه‌یین چاخیردی منه. چیغیر-باغیر، هیجان، ایسترس، خیال، خولیا، قودورموشویدو حیات، شرّینی یاخیردی منه. سن ایله گزدیگیمیز شهری تک گزنده بو گون کوچه-کوچه، خیاوان حیرصلنیب باغیردی منه. ائشیتدیم آرزولاریم‌ کؤچدو باشقا بیر شهره، و پای بؤلنده حیات، آیریلیق آییردی منه. آدی «باهار»دی، سویوقدو، قارانقولوق‌دو شهر، یاشیل‌دی یارپاغی، آنجاق خیشیلداییردی منه. ... الین آییردی الیمدن، گئدَنمه‌ییردی آما، هر آددیمیندا دوروب، قیقاجی باخیردی منه. و من ده «اورمو گؤلو»یدوم، همان کدرلی رسیم، نه غوصّه وار، بیر اولوب چای‌لاشیب آخیردی منه. نه‌قدری سؤیله‌ییرم کیمسه باخماییر، سن اینان: بو آیریلیق، تاوانیمدان داها آغیردی منه ___ #آتیلا_حاجیزاده @Atilla_hacizade @Atilla_hacizade ____ #پاراگراف @paragraph @paragraph _    #مهدتمدن @SancaqDergisi

«#سانجاق» سیاسی-اجتماعی مهدتمدن گۆنده‌لییی‌نین ۲۶۳۳ سایینداکی تۆرکجه صفحه‌سینده یاییلان بیر غزلیم: یاغیش یاغیردی بایاق، گؤزلرین باخیردی منه، و اودلو کیرپیگین هئی شیمشه‌یین چاخیردی منه. چیغیر-باغیر، هیجان، ایسترس، خیال، خولیا، قودورموشویدو حیات، شرّینی یاخیردی منه. سن ایله گزدیگیمیز شهری تک گزنده بو گون کوچه-کوچه، خیاوان حیرصلنیب باغیردی منه. ائشیتدیم آرزولاریم‌ کؤچدو باشقا بیر شهره، و پای بؤلنده حیات، آیریلیق آییردی منه. آدی «باهار»دی، سویوقدو، قارانقولوق‌دو شهر، یاشیل‌دی یارپاغی، آنجاق خیشیلداییردی منه. ... الین آییردی الیمدن، گئدَنمه‌ییردی آما، هر آددیمیندا دوروب، قیقاجی باخیردی منه. و من ده «اورمو گؤلو»یدوم، همان کدرلی رسیم، نه غوصّه وار، بیر اولوب چای‌لاشیب آخیردی منه. نه‌قدری سؤیله‌ییرم کیمسه باخماییر، سن اینان: بو آیریلیق، تاوانیمدان داها آغیردی منه ___ #آتیلا_حاجیزاده @Atilla_hacizade @Atilla_hacizade ____ #پاراگراف @paragraph @paragraph _    #مهدتمدن @SancaqDergisi

▫️سن منی بوراخیب دوشنده یولا، نه گونش قارالدی، نه یاغیش یاغدی. چاخماغیم بیر سیقار آلیشدیرارکن، قهریم دیرماشیب گؤزومو ساغدی. سئوگیلی گونلرین خاطیره‌سینی، نه راحات بوراخدین آی آغرین آلیم! نه ارکن اونوتدون، نه ارته داندین! یادیندا دئییل‌می، یادینا سالیم: "خیام"ین داریشیق کوچه‌لرینده، باخیشلار بیر بیرین قوجاقلادیلار. او قدر اؤپوشدوک دال کوچه‌سینده، کؤوره‌لیب دوداقلار قان آغلادیلار." ایشیقلار سؤنرکن، سانکی بورویور، "ساحیلی" پارکینی، کدرلی آنلار. نئچه ایل برابر آددیملاساق‌دا، بیزی تئز اونوتدو بو خیاوانلار. "بو شهر آلچاق‌دیر"، دئمیشدیم سنه. نه قالیبسا بیزدن، اوزوندن سیلر. کوچه‌سی گیزله‌در، اؤپوشلریمی؛ سئوگیمی سوپورر، سوپورگه چیلر. سانیردیق پای وئریب بیزی بیر-بیره؛ توپوروم بو شهرین سئوگی پایینا. منه سندن قالان بیر اوزوک‌ اولدو؛ اودا قیسمت اولدو، شهر چایینا. آه... نه دن گؤرمه‌دی گؤز یاشلاریمی؟! بیلمیرم بو شهر سارساق می، کورمو... یازین تابلولاردا بورانین آدین! : یاریم سئوگیلرین شهری "اورمو"... #آتیلا_حاجیزاده @SheirOcagi https://t.me/secilmiseirler

▫️سن منی بوراخیب دوشنده یولا، نه گونش قارالدی، نه یاغیش یاغدی. چاخماغیم بیر سیقار آلیشدیرارکن، قهریم دیرماشیب گؤزومو ساغدی. سئوگیلی گونلرین خاطیره‌سینی، نه راحات بوراخدین آی آغرین آلیم! نه ارکن اونوتدون، نه ارته داندین! یادیندا دئییل‌می، یادینا سالیم: "خیام"ین داریشیق کوچه‌لرینده، باخیشلار بیر بیرین قوجاقلادیلار. او قدر اؤپوشدوک دال کوچه‌سینده، کؤوره‌لیب دوداقلار قان آغلادیلار." ایشیقلار سؤنرکن، سانکی بورویور، "ساحیلی" پارکینی، کدرلی آنلار. نئچه ایل برابر آددیملاساق‌دا، بیزی تئز اونوتدو بو خیاوانلار. "بو شهر آلچاق‌دیر"، دئمیشدیم سنه. نه قالیبسا بیزدن، اوزوندن سیلر. کوچه‌سی گیزله‌در، اؤپوشلریمی؛ سئوگیمی سوپورر، سوپورگه چیلر. سانیردیق پای وئریب بیزی بیر-بیره؛ توپوروم بو شهرین سئوگی پایینا. منه سندن قالان بیر اوزوک‌ اولدو؛ اودا قیسمت اولدو، شهر چایینا. آه... نه دن گؤرمه‌دی گؤز یاشلاریمی؟! بیلمیرم بو شهر سارساق می، کورمو... یازین تابلولاردا بورانین آدین! : یاریم سئوگیلرین شهری "اورمو"... #آتیلا_حاجیزاده @SheirOcagi

سن گئدیرسن و منیم گؤزلریمه قان چیله‌‌نیر آددیمین هر یئره ده‌یدیکجه شهر سیلکه‌له‌نیر سن گئدیرسن و زامان دوردوغو یئرده کیریخیر قوجا تاریخ یئنه گون اورتا چاغی کؤرپه‌له‌نیر یولون اوسته سریلیب الده غزل بیر شاعیر باخیشین‌دان بیر ایچیم‌ سئوگی-محبت دیله‌نیر و سیلیر گؤز یاشینی آددیمینی برک آتاراق سورونور یوللاری آرخانجا سنه کؤلگه‌له‌نیر آغی-اوخشاتما دئییر سن گئدلی پنجره‌لر بیزیم ائودن یئنه هؤنکورتو سسی زیروه‌له‌نیر سن گئدیرسن، خیاوان یاسلی دایانمیش گئری‌ده شهرین نیسگیلی آه... یاز بولودون‌دان اله‌نیر سن گئدیرسن و ایتیر کؤلگه‌ ایزین گؤزلردن دام-دوارلار سنی گؤسترمک اوچون گوزگو‌له‌نیر باخیشین خنجر آتیر کؤکسونه یورقون شهرین یولون اوسته کوچه‌لر آل قانی ایله‌ن بله‌نیر سن گئدیرسن و ایشیق الده یولور تئل‌لرینی سن گئدیرسن و گونش‌دن‌ده قارانلیق اله‌نیر . سن گئدیرسن، قارا چارشابلی گئجه ارته‌له‌نیر و گونش آغری داغ اوستونده یئنه گولله‌له‌نیر #آتیلا_حاجیزاده* @ganadli_duygular

#قانلی_آبان: گئجه‌نین بوز چاغی‌دیر،‌ گئت-گئده ایتلر اولاشیر قوجامان دونیا گؤزومده اَرییب، خیردالاشیر الی باغلی، دیلی باغلی خیاواندا گزیریم نه یازیق کی هره بیر جور سینه‌سیندن آلیشیر گئجه‌نین خان چاغی‌دیر، گؤی دئمه ، دئ قان چاناغی قاپ-قارانلیقدا اؤلوم کؤلگه‌میز ایله ساریشیر لئش یئیه‌ن‌لر شهَرین هندورینده ییغیشیب ایچکی چاققیشدیراراق ، ایت‌ ایله چاققال باریشیر قورخولوقلار دیکیلیب‌دیر خیاوانلار بویوجا قاپی‌دان، پنجره‌دن ائولره دئولر یاناشیر هاواسین قان-قوخو آلدی بو وطن آدلی یئرین الیم هر بیر طرفه ده‌یسه کثافت بولاشیر گولله‌لر ییخدی یئره عصریمیزین عاصی‌لرین اوخشاما قایناییر، عیصیان کوچه‌دن شهْره آشیر قاتی ساللاخ‌خانایا دؤندو بو اؤلکه ائله کی هر اوباشدان‌ وده‌سی بوینوموزا ایپ دولاشیر الینی وئر الیمه، دوش یولا، سیل اوز-گؤزونو او قدر آغلامیشیق گؤز یاشیمیز آرخا داشیر سؤزون ان قیساسی دوستوم سن اؤزون سال-چیخ ائله ان جاوان چاغدا آخی ساچلاریما دن یاراشیر؟ ــــــــــــــــــــــــــــــــ #آتیلا_حاجیزاده @Atilla_hacizade @Atilla_hacizade ــــــــــــــــــــــــــــــــ #پاراگراف @paragraph @paragraph