گاهنامه ی رُزماری

دکلمه ی شعر معاصر با رادیو رزماری این بار با شعری به نام آلبوم از شاعر و منتقد و نویسنده ی معاصر آقای فیض شریفی امیدوارم از شنیدن و دیدن این کلیپ لذت ببرید دکلمه و تنظیم از سجاد سوری (اندوه زاگرس) ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ&& #شعرسپید #شعرمعاصر #شاعران_معاصرایران #فیض_شریفی #رادیورزماری #سجادسوری

گاهنامه ی رُزماری pinned «سینماشعر چسیت؟ و چه ضرورتی دارد؟ --- 📜 مانیفست «سینماشعر» – نسخهٔ نهایی ابداع و صورتبندی: سجاد سوری همراهی در تثبیت و نشر: سینا احمدوند --- ۱. تعریف: سینماشعر چیست؟ سینماشعر یک قالب هنری تلفیقی و مستقل است که از پیوند سه عنصر بنیادین زاده می‌شود: ۱.…»

#سینما_شعر سکانسی از بلندی های بادگیر ترانه از تام ویتس، ترجمه امیر محمودآبادی صدا از سجادسوری ،ارائه شده از رادیورزماری #رادیورزماری #تام_ویتس #سجادسوری #شعرجهان #بلندی_های_بادگیر

هارمونی های ورکمایستر محصولی از مجارستان ۲۰۰۰ رادیورزماری__ با صدای احمد شاملو_سیمین_غانم #سینماشعر #شاملو #رادیورزماری #شعرمعاصر

#سینماشعر #سجادسوری #سینااحمدوند #رادیورزماری #شعرسپیدمعاصر #شعرمعاصرما

درادامه چند نمونه #سینما_شعر به شما همراهان گرامی #رادیورزماری تقدیم می کنیم

مدت‌زمان سینماشعر: بین ۱ تا ۱۰ دقیقه. هرچه کوتاه‌تر، ضربه‌زننده‌تر؛ هرچه بلندتر، غوطه‌ورکننده‌تر. شاعر تعیین می‌کند که زخم شعرش به چند ثانیه سکوت و تصویر نیاز دارد. و قاعدهٔ طلایی: «اگر بشود کار را در زمان کوتاه‌تری ساخت، احتمالاً بهتر است؛ اما نه به قیمت خفه کردن شعر.» ساختار پیشنهادی: ۱. تیتر آغازین (۲ ثانیه): عنوان سینماشعر ۲. بدنهٔ اصلی (۱ تا ۱۰ دقیقه): تصویر + دکلمه + موسیقی بیس ۳. تیتراژ پایانی (۱۰ ثانیه): عوامل اثر --- ۶. پیشینه: پُلی از نهاوند به تمام جهان این شیوهٔ بیانی، نه در یک آکادمی هنری، که در خلوت و انزوای شاعری جوان در نهاوند زاده شد. سجاد سوری، سال‌ها پیش، بی‌هیاهو و بی‌حمایت، شروع به جفت‌کردن تصاویر ماندگار با شعر سپید کرد. ابتدا با تمسخر، تردید و طرد مواجه شد. اما با سماجتی کم‌نظیر، آزمون‌های سخت را یکی‌یکی از سر گذراند: تغییر تصویر، تغییر صدا، حذف موسیقی؛ و هر بار مخاطب، بی‌آنکه تحلیل کند، با این هم‌خوابی تصویر و کلمه ارتباطی ناخودآگاه برقرار کرد. در این مسیر، سینا احمدوند، شاعر و همراه، نقشی ارزشمند در نشر، بازخوردگیری و تثبیت این قالب در فضای مجازی ایفا کرده است بدین‌سان، آنچه «سینماشعر» نام گرفت، حاصل شعله‌ای بود که سجاد سوری افروخت و سینا احمدوند در گسترش روشنایی‌اش شریک شد. امروز، این شیوه به جریانی در فضای مجازی تبدیل شده است. اما این سند اینجا ثبت می‌شود تا اعلام کند: سینماشعر، با این نام، با این چارچوب، و با این مبانی، نخستین بار توسط سجاد سوری و سینا احمدوند ، ابداع و صورتبندی شد --- ۷. موضوع آزاد: از عشق تا اعتراض سینماشعر، مرز موضوعی نمی‌شناسد. می‌تواند نجوایی عاشقانه باشد که بر شانه‌های یک سکانس از «در حال و هوای عشق» می‌لغزد، یا فریادی معترضانه که از گلوی شعر، بر دهان خاموش فیلم‌های موبایلیِ اعتراضات اجتماعی جاری می‌شود. می‌تواند مرثیه‌ای برای یک نسل باشد، یا پچ‌پچی زیرپوستی دربارهٔ تنهایی انسان معاصر. تنها شرط: شعر باید راست بگوید، تصویر باید شهادت بدهد، و موسیقی باید فاصلهٔ میان این دو را با سکوت و صدا پر کند. پس موضوع، آزاد است. عاشقانه، معترضانه، اجتماعی، فلسفی، یا حتی سورئال. --- ۸. فراخوان رسمی سینماشعر «یک تصویر شاعرانهٔ متحرک، یک شعر سپید جاری، یک موسیقی که بستر است نه مزاحم؛ اگر اثری داری که این سه را هم‌خواب می‌کند، آن را با نام سینماشعر برای ما بفرست.» از همهٔ شاعران، عکاسان، تدوین‌گران، فیلمسازان موبایلی، و آهنگسازان دعوت می‌شود که آثار خود را بر اساس اصول و چارچوب سینماشعر خلق کرده و با هشتگ رسمی #سینماشعر در شبکه‌های اجتماعی منتشر کنند. شرایط اولیه: · مدت اثر: ۱ تا ۱۰ دقیقه · شعر باید از شاعران معاصر فارسی باشد (با ذکر نام) · تصویر می‌تواند سکانس سینمایی، عکس متحرک‌شده، یا فیلم موبایلی مستند/اجتماعی باشد · موسیقی بی‌کلام و بدون آواز باشد · تیتراژ کامل عوامل در پایان درج شود --- ۹. بیانیهٔ پایانی (به قلم سجاد سوری) من سجاد سوری هستم، شاعری از نهاوند. سال‌ها پیش، در تاریکی غار تنهایی خودم، وقتی هیچ‌کس به این فرم ترکیبی اعتقاد نداشت، من با سماجت و عشق شروع کردم. اسمش را گذاشتم سینماشعر. در این راه، دوستی و همراهی و ایده های سینا احمدوند نیز چراغی بود که مسیر را روشن‌تر کرد. امروز، این نام از آنِ من یا او نیست؛ از آنِ همهٔ کسانی است که می‌خواهند شعر را، تصویر را، و موسیقی را در یک لحظهٔ ناب با هم زندگی کنند. اما مسیرش در یک کافی نت کوچک در نهاوند توسط دو شاعر شروع شد. و این را تاریخ هنر، اگر روزی بنویسد، خواهد نوش #سینماشعر #سجادسوری #سینااحمدوند #هنرتلفیقی #هنروهوش_مصنوعی

سینماشعر چسیت؟ و چه ضرورتی دارد؟ --- 📜 مانیفست «سینماشعر» – نسخهٔ نهایی ابداع و صورتبندی: سجاد سوری همراهی در تثبیت و نشر: سینا احمدوند --- ۱. تعریف: سینماشعر چیست؟ سینماشعر یک قالب هنری تلفیقی و مستقل است که از پیوند سه عنصر بنیادین زاده می‌شود: ۱. تصویر شاعرانهٔ متحرک ۲. دکلمهٔ شعر (با اولویت شعر سپید و مدرن) ۳. موسیقی بی‌کلام زمینه‌ای (بستر تنفسی اثر) اما «تصویر شاعرانهٔ متحرک» یعنی چه؟ بر خلاف تصور اولیه که «سینماشعر» را محدود به سکانس‌های فیلم‌های سینمایی می‌کند، این قالب در حقیقت هر تصویر از پیش‌موجودی را که بتوان با شعر به هم‌خوابی ناخودآگاه رساند در بر می‌گیرد. این تصویر می‌تواند: · سکانسی از یک فیلم سینمایی داستانی باشد (کلاسیک، مدرن، ایرانی یا خارجی)، · عکس هنری متحرک‌شده باشد که با تکنیک‌های سادهٔ انیمیشن (مانند حرکت آهسته روی عکس) جان گرفته، · فیلم موبایلی مستند و اجتماعی باشد که توسط خود هنرمند یا دیگران از بطن جامعه، اعتراضات، بحران‌ها، یا لحظه‌های ناب انسانی ضبط شده است. در تمام این موارد، آنچه اصالت دارد نگاه شاعرانهٔ تدوین‌گر-شاعر است که از دل این تصاویر، روایتی تازه می‌آفریند. تصویر در سینماشعر، مادهٔ خام است؛ این شعر است که به آن روح می‌دمد، و موسیقی بی‌کلام نیز چونان بستری تنفسی، فضای احساسی را می‌سازد بی‌آنکه بر شعر یا تصویر چیره شود. --- ۲. چرایی: ضرورت سینماشعر در روزگار ما ما در عصری زندگی می‌کنیم که انسان‌ها در مترو، تاکسی اینترنتی، یا صف نانوایی، کمتر از سه دقیقه فرصت دارند با یک محتوای هنری مواجه شوند. اما این کم‌حوصلگی، به معنای سطحی‌شدن روحشان نیست. اتفاقاً روح این انسان، عمیق‌تر از همیشه زخم دارد و تشنهٔ معناست. مشکل شعر معاصر این نبوده که «مخاطب ندارد»، مشکل این بوده که قالب ارائه‌اش با ریتم زندگی امروز هماهنگ نشده. کتاب شعر روی طاقچه می‌مانَد، اما همان شعر وقتی در بستر یک تصویر شاعرانه جان می‌گیرد، در جیب آدم‌ها، پشت چراغ قرمز، زیر پتو قبل خواب، دیده و شنیده می‌شود. سینماشعر شعر را قاچاق می‌کند به قلمرو تصویر، بی‌آنکه از جوهر ادبی‌اش کم کند. به همین دلیل، مخاطب عام بدون آنکه بداند چرا، شعری را دنبال می‌کند که اگر همان را روی کاغذ می‌دید، شاید هرگز نمی‌خواند. این شعبده نیست؛ این هم‌خوابیِ درستِ ریتم و تصویر و کلمه است. --- ۳. مبانی نظری: سینماشعر و شعر مدرن کسانی که شعر سپید می‌شناسند، می‌دانند که این قالب، فرزندِ خلفِ نیما یوشیج و دامن‌پرورِ کسانی چون احمد شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، و یدالله رؤیایی است. شعر سپید، به دلیل رهایی از قید عروض و قافیه، ریتمی دارد که بیش از گوش، با تنفس و نگاه سر و کار دارد. حال اگر این تنفس شاعرانه را با میزانسنِ تصویری پیوند بزنیم، نه تنها شعر را مبتذل نکرده‌ایم، بلکه به آن جلوه‌ای بصری بخشیده‌ایم که در ذات شعر مدرن، از «ایماژیسم» ازرا پاوند گرفته تا «شعر حجم» یدالله رؤیایی، همواره درخواست شده بوده: «کلمه باید دیده شود، نه فقط خوانده». بنابراین سینماشعر، نه یک کلیپ‌سازی احساساتی، که ادامهٔ منطقی سیر تحول شعر مدرن فارسی در برخورد با تکنولوژی تصویر است. و سجاد سوری، نه فقط یک شاعر، که پل‌زنندهٔ میان این دو اقلیم. --- ۴. اصول پنج‌گانهٔ سینماشعر اصل شرح ۱. استقلال روایی شعر و تصویر هر یک داستان خود را دارند؛ اما در برخورد با هم، روایت سومی در ذهن مخاطب می‌سازند. ۲. موسیقی زمینه‌ای (بیس کلام) یک موسیقی بی‌کلام ملایم، نقش بستر احساسی را دارد، نه عنصر غالب. ۳. تقدم شعر بر تدوین ریتم دکلمه، ضرب‌آهنگ برش‌های تصویر را تعیین می‌کند، نه برعکس. ۴. ناخودآگاهی هدفمند مخاطب نباید «تحلیل» کند که چرا این تصویر با این شعر جفت شده؛ باید «احساس» کند که این ترکیب از پیش وجود داشته است. ۵. تیتراژ هویت‌بخش در پایان، نام شاعر، کارگردان یا عکاس، آهنگساز، و منبع تصویر به صورت تیتراژ نمایش داده می‌شود. --- ۵. ساختار و مدت‌زمان

ای برده دلم به صد هزار استادی! در عشق تو بندگی به از آزادی اصل طرب و مایه شادیست غمت یک دم غم تو به از هزاران شادی #مجیر_بیلقانی با دکلمه #سجادسوری

زیباترین آوازها،آواز آدمیست وقتی به آسمان خیره است و سخنی برای گفتن ندارد زیباترین رقصها رقص دسته ای سپیدار است درباد از پشت پنجره و برف غمگین ترین سکانس هستی است نه صندوقچه ی ذهنت را باز نکن رفیق همین کافیست تا بدانی زندگی، پوچ است پوچ _ #سجادسوری______&___________&سجادسوری #رادیورزماری #شعرسپیدمعاصر https://t.me/AudioTimeline

. از زمزمه دلتنگیم از همهمه بی‌زاریم نه‌طاقت خاموشی نه تاب سخن داریم آوار پریشانی‌است رو سوی چه بگریزم؟ هنگامه‌ی‌حیرانی‌است‌خودرابه‌که بسپاریم؟ تشویش هزار "آیا" وسواس هزار "اما" کوریم و نمی بینیم ورنه همه بیماریم دوران شکوه باغ از خاطرمان رفته است امروزکه‌صف‌درصف خشکیده‌وبی‌باریم دردا که هدر دادیم آن ذات گرامی را تیغیم و نمی بریم ابریم و نمی باریم ما خویش ندانستیم بیداریمان از خواب گفتند که بیداریم گفتیم که بیداریم من راه تو را بسته تو راه مرا بسته امیدرهایی نیست وقتی همه دیواریم (خدایش رحمت کند) حسین منزوی عزیز #حسين_منزوى https://t.me/AudioTimeline

انقلاب از زهدان غم‌ها متولد می‌شود... #نزار_قبانی ترجمه: #سعید_هلیچی https://t.me/AudioTimeline

شعر آن زن آمد از سجاد سوری شاعری که زندانی سیاسی سال 96 بوده و همچنان در راه آزادی و آزادگی قلم میزند #سجاد_سوری https://t.me/AudioTimeline

https://t.me/AudioTimeline لعنت به شاعری که ساکت بماند #سینا_احمدوند

شعر تابش ترس ها شعر #سینا_احمدوند با دکلمه #سجاد_سوری بی‌خدایی به خودی خود یک دیدگاه یا فلسفه نیست، بلکه در هم شکستن یک ایده اشتباه است #سینماشعر #فیلم_گاو #شعرسینااحمدوند #رادیورزماری https://t.me/AudioTimeline

دکلمه زیبای نامه خداحافظی #گابریل_گارسیا_مارکز #نصرالله_مدقالچی https://t.me/AudioTimeline

حسن زیرک باترجمه و زیرنویس #سجاد_سوری رادیو رُزماری فعالیت خود را بعد از چند سال از سر می گیرد تقدیم به وفای حضورتان https://t.me/AudioTimeline

Channel photo updated

https://www.aparat.com/v/PCBmJ

◾شعر هوشنگ ملکی ◽صدا سینا احمدوند