آويژه‌اى براى هنر

آدم‌ آدم نمی شود بعد از شکستن این شیشه وقتی بشکند دیگر شیشه نیست .. #محمود_دولت_آبادی @AvizhArt💜

@AvizhArt💜

من از این جنگ خسته شدم عزیزم. اما راه دیگری جز مقاومت پیدا نمی‌کنم. از تسلیم شدن به اندازه‌ی تسلیم شدن می‌ترسم. باید با کسی درباره‌ی تو حرف بزنم که بفهمد چه می‌گویم. در غیر این صورت دیوانه می‌شوم. - از میان نامه‌های حسین دریابندی کردستان؛ پاییز سرد ۵۷ @AvizhArt💜

آن‌چنان که دوستت دارم دوستم بدار ؛ من از عهده‌ی باقی مسائل برخواهم آمد. - از نامه‌ی ویکتور هوگو به آدل فوشه @AvizhArt💜

دلتنگی، موجود عجیبیست. حسود، شکننده و حساس است. دلتنگی، شخصیت مخصوصِ خودش را دارد و اگر نتوانیم آن را به درستی مهار کنیم و نتوانیم ذاتش را ببینیم و بپذیریم، میتواند در رابطه مان نوسان ایجاد کند. دلتنگی، میتواند ترکیبی از غم و خشم باشد. یا گاهی ترکیبی از غم و ترس. اما آنچه که مشخص است این است که ما برای کسی دلتنگ میشویم که دوستش داریم. اما در بیشتر مواقع، ما یادمان میرود که در دلتنگی محبت کنیم و مهرمان را نشان دهیم چون شدت غم، خشم و ترس ممکن است بیشتر باشد. معمولا دلتنگی میتواند به صمیمیت ضربه بزند، ضرورتا آسیب نمیرساند اما میتواند رابطه را دچار طوفان های سطحی کند. چون معمولا تمرکز ما میرود سمت نشان دادنِ خشم و غم و ترسمان که البته طبیعی ست اما مهرورزیدن یک مرهم همیشگی ست و قطعا احساسی ست که باید بروز داده شود تا کمی از تلخیِ فاصله و دلتنگی کم شود. یادمان باشد که آسان ترین راه در دلتنگ شدن، دور شدن است و سخت ترین راه، نزدیک نگه داشتن قلب هاست و تنها مهر میتواند این نزدیکی را به وجود آورد. یادمان باشد که وقتی به صورت فیزیکی از کسی که دوستش داریم دور میشویم قرار نیست به صورتِ احساسی هم از او دور شویم. این یک نقشه ی قدیمی ست که ذهنِ همیشه دنبالِ اضطراب و ناراحتی آن را میسازد. قرار نیست فاصله های کوتاه، به صمیمیت رابطه مان آسیب بزند اگر بدانیم که شخصیتِ دلتنگی چطور کار میکند و چطور از داستان های ذهنمان دور شویم و با مهر به کسی که دوستش داریم نزدیک شویم. بدانیم که وقتی دلتنگ میشویم، حسود، حساس، شکننده و مستعدِ دور شدن هستیم. گولِ فاصله های کوتاه را نخوریم. دور نشویم وقتی دور شده ایم. @AvizhArt💜

«ببخش که این‌همه گرفته و دل‌مرده بودم. این روزها در حال‌وهوایی تیره و شوم گرفتارم؛ تا آنجا که دیگر تابِ دیدنِ چهرهٔ آدمیان را ندارم.» - ویرجینیا وولف؛ نامه‌ به اتل اسمیت @AvizhArt💜

نگفت دوستت دارم اما نوشت: تو،بین من و مرگ سال‌ها فاصله انداختی... #چارلز_بوکفسکی @AvizhArt💜

و شاید عاشقانه ترین کار همین باشد که در میان این همه اندوه کسی را دوست بداری. @AvizhArt💜

تمام مردم جهان زندگی میکردند و ما فقط داشتیم زنده می‌ماندیم؛ -عباس معروفی @AvizhArt💜

دنیا پر از صداست، اما قلبِ انسان، تنها وقتی می‌شنود که سکوت کند. ما نیاز داریم به لحظاتی از تنهایی، نه برای غصه خوردن، که برای وصل شدن به خودِ حقیقی‌مان. برای این‌که بفهمیم کی هستیم، چه چیزی را دوست داریم و از چه چیزی می‌ترسیم. گاهی یک ساعت تنهایی، از هزار ساعت حرف زدن مفیدتر است. -الیف شافاک @AvizhArt💜

هرکسی سزاوار این است که کسی به او بگوید: تو کافی هستی. تو با تمام زخم هایت، بی نقصی.‌.. -بریتنی سی چری @AvizhArt💜

اگر روزی من نبودم و آسمان قشنگ بود، یاد من بیفت :) @AvizhArt💜

ماریانا، پس کی بال درمی‌آورم؟ گفته بودی اگر از آدم‌های بد، بدی ببینم و بد نشوم به یک اَبَرانسان‌ تبدیل می‌شوم. قدر جوانه زدن دانه‌های خیس خورده‌ زیر پارچه‌های سفید، مانده‌ تا آدم بد قصه‌ها شوم. اینقدر مانده، اینقدر. ‌ ماریانا، لا‌به‌لای چاله به چاه افتادن و تاریکِ تاریک، تا چشم کار می‌کند ظلمات‌، قدر یک نسیم روی گونه‌ام قِل بخور. خوبی همین لمس بی‌دلیل هزار معناست. ماریانا، بالی که تو روی آن دست نکشی، نبویی‌ و نبوسی آسمان را بلد نیست. شانه‌هایم را در دستانت بگیر، کف دست‌های تو، بال‌های من‌ست. بغلم کن، ضربدر دستانت پشت کمرم، بال‌های من‌ست. ‌ ماریانا، قدر تمام بدی‌ها، تمامِ تمام آدم‌ بد‌های جهان، با تو خوبم. دست‌هایت را، بال‌های مرا، به من بده. ‌ ‌ @AvizhArt💜

اگر «دوام آوردن» خود یک هنر باشد؛ ما این روزها بی‌آنکه بدانیم، در حال خلق یک شاهکاریم. @AvizhArt💜

و چگونه از زمین سرخ، گیاه سبز بروید؟ - بهرام بیضایی @AvizhArt💜

شب است، و چهره‌ام بیشتر به جنگ رفته است تا به مادرم! - گروس عبدالملکیان؛ سه‌گانه‌‌ی خاورمیانه @AvizhArt💜

غرقِ زخمیم ولی ، قامتمان خَم نشده ... 🌱 @AvizhArt💜

و آسمان، بقیهٔ او بود. - سال بلوا؛ عباس معروفی @AvizhArt💜

کاش پیرتر بودیم ؛ مثل ریشه ها یا خیلی جوان تر بودیم ؛ مثل شاخه ها اینجا که ایستاده ایم فقط تبر میخورد... @AvizhArt💜

نمی‌خواهم نگرانت کنم، امّا هنوز زنده‌ام و این‌روزها هربار حواسم را پرت کرده‌ام در خیابان، بوق اولین ماشین، عقب‌عقبم رانده‌است… -لیلا کردبچه @AvizhArt💜