آزاد فارسانی / Azad Farsani

محاکمه خدا در محکمه الاهی خلیل جوادی @AzadFarsani @AzadFarsaniGroup

مارکس معتقد بود که تاریخ بشر را نه ایده‌ها، بلکه شرایط مادی و اقتصادی تولید شکل می‌دهد. جامعه از تضاد میان طبقات (مثلاً بورژوازی صاحب سرمایه در برابر پرولتاریای فروشندهٔ نیروی کار) به پیش می‌رود. هدف اعلامی مارکس، رسیدن به جامعه‌ای بود که در آن استثمار انسان از انسان از بین برود. یعنی یک آرمان اومانیستی در ظاهر. راسل این آرمان انسانی را زیر سؤال نمی‌برد، بلکه می‌گوید لحن و انگیزهٔ عاطفی مارکس در نوشته‌هایش (مثل مانیفست کمونیست) بیشتر آغشته به خشم طبقاتی و میل به انتقام از بورژوازی است تا محبت به کارگر. به همین دلیل راسل معتقد بود این فلسفه، حتی با هدف نهایی خوب، در عمل زمینه‌ساز خشونت و دیکتاتوری پرولتاریا (که در عمل به دیکتاتوری حزب تبدیل شد) می‌شود. راسل در این مصاحبه استدلال می‌کند که فلسفه‌های واقعاً سازنده باید ریشه در نیت خیرخواهانه داشته باشند، نه در کینه و نفرت طبقاتی. به نظر او، مارکس زیر پوشش خواستن خوشبختی پرولتاریا، در واقع بیشتر به دنبال سرنگونی بورژوازی و طرح انحطاط و ناکارآمدی در حکومت بود تا ساختن جامعه‌ای بهتر از روی محبت. راسل این تمایز را کلیدی می‌داند: فلسفه‌ای که انگیزه‌اش نفرت باشد، حتی اگر شعارهایش زیبا باشند، در عمل به خشونت و فاجعه منتهی می‌شود. و او این را در انقلاب روسیه و استالینیسم تأیید‌شده می‌دید (چون خودش سفری به شوروی داشت و از نزدیک شاهد سرکوب بلشویکی بود). @AzadFarsani @AzadFarsaniGroup

صد باره بریدم به تمامیت اسلام #ریدم_تو_اسلام 💩💩💩 @AzadFarsani @AzadFarsaniGroup

قابل توجه دوستان مصدقی عزیز که میگند ، اگر از کشور خارجی کمک بگیریم استقلال کشور به مخاطره میفته، مصدق برای نجات کشور از امریکا کمک میخواد ، چون ایران براش مهمه.

⁨ ⁨ آزادی بیان بدون مرز سلمان رشدی نه تنها نویسنده‌ای برجسته است بلکه از سخنرانان برجسته در زمینه آزادی بیان نیز شمرده می‌شود. او سال ۱۹۴۷ در خانواده‌ای مسلمان در بمبئی در هندوستان به دنیا آمد و از دانشگاه کمبریج در انگلستان فارغ‌التحصیل شد. رشدی از جمله کسانی است که از سوی یکی از مشهورترین روحانیون مسلمان، یعنی روح‌الله خمینی، به علت نگارش رمان «آیه‌های شیطانی» به ارتداد محکوم شد و خمینی در ۲۵ بهمن ۱۳۶۷ رسما فتوای قتل او را داد. اگرچه اکنون حدود ۴۰ سال از زمان این فتوای مرگ می‌گذرد ولی سلمان رشدی همچنان مجبور است تحت تدابیر امنیتی زندگی کند. چه آنکه در تابستان ۱۴۰۱ در نیویورک آمریکا در حال یک سخنرانی بود که یک اسلامگرا با چاقو به او حمله کرد. حمله‌ای که بر اثر آن، سلمان رشدی یک چشم خود را از دست داد. اما آنچه درباره سلمان رشدی برجسته است پایداری این نویسنده برجسته بر ضرورت آزادی بیان بدون هیچ حد و مرزی است. متن کامل را در وبسایت گفت‌وشنود بخوانید: https://dialog.tavaana.org/freedom-of-expression/ #گفتگو_توانا #سلمان_رشدی #آزادی_بیان #اسلامگرایی @Dialogue1402 ⁩⁩⁩⁩

دوست حميدرضا رجب‌زاده اعتراف کرد که حمید رضا ادم کشته و واسه همین کشتنش. داره توضیح میده که حمیدرضا شب اعتراضات دی ماه ادم کشته و چندین بار به این کارش اعتراف کرده. این ویدیو بعد از چند ساعت توسط دوستش پاک شد...  t.me/sepehrazadi/210569   @SepehrAzadi

گاهی حرفهایی زده می‌شوند که با گذشت سالها نه‌ تنها کهنه نمی‌شوند، بلکه معنای عمیق تری پیدا می‌کنند. شاهرخ در بخشی از یک گفتگوی قدیمی در سال ۲۰۰۷ صریح و بی‌پرده درباره مسئولیت هنرمند در قبال جامعه و مردم می‌گوید. او از هنرمندانی می‌گوید که خودشان روزی به‌دلیل شرایط حاکم بر ایران ناچار به ترک کشور شدند، اما پس از رسیدن به امنیت و آسایش و زندگی بهتر، فراموش کردند چرا ایران را ترک کرده‌اند. آنها به شاهرخ می‌گفتند: «پولت را بگیر و فقط بخون و کاری به جامعه و مردم نداشته باش» اما شاهرخ این مسیر را انتخاب نکرد. برای او هنر، فقط شهرت و سرگرمی و کسب درآمد نبود. او باور داشت که هنرمند واقعی نمی‌تواند درد مردمش را ببیند و سکوت کند و فقط به فکر عافیت خودش باشد. شاهرخ می‌توانست راه ساده‌تر را انتخاب کند و مثل اغلب همکارانش فقط به موفقیت خودش فکر کند اما انتخاب او متفاوت بود: او صدای مردم بود حتی وقتی که دفاع از حقیقت آسان نبود و بهای سنگینی داشت. یادش گرامی باد @omidtootian

🎙 شاهرخ در سال ۲۰۰۷؛ حرفی که هنوز باید شنیده شود گاهی حرف‌هایی گفته می‌شوند که با گذشت سال‌ها، نه‌تنها کهنه نمی‌شوند، بلکه معنای عمیق‌تری پیدا می‌کنند. شاهرخ در بخشی از یک گفت‌وگوی قدیمی در سال ۲۰۰۷، صریح و بی‌پرده درباره مسئولیت هنرمند در برابر جامعه و مردم سخن می‌گوید. او از هنرمندانی می‌گوید که خودشان روزی به‌دلیل شرایط حاکم بر ایران ناچار به ترک کشور شدند، اما پس از رسیدن به امنیت و زندگی بهتر، گاهی فراموش کردند چرا ایران را ترک کرده‌اند. به شاهرخ می‌گفتند: «فقط بخون، پولت رو بگیر و کاری به جامعه و مردم نداشته باش.» اما شاهرخ این مسیر را انتخاب نکرد. برای او، هنر فقط شهرت، درآمد و سرگرمی نبود. او باور داشت هنرمند نمی‌تواند درد مردمش را ببیند و در برابر سرنوشت هم‌وطنانش سکوت کند. شاهرخ می‌توانست راه ساده‌تر را انتخاب کند؛ فقط بخواند و به موفقیت خودش فکر کند. اما انتخاب او متفاوت بود: صدای مردم بودن، حتی وقتی گفتنش آسان نبود. 📼 بخشی از گفت‌وگوی شاهرخ — ۲۰۰۷ اگر این حرف‌ها را هنوز شنیدنی می‌دانید، با دیگران به اشتراک بگذارید. @shahrokhmusic1

ماجراهای شهناز تهرانی، شاه و قلی ‏ «قُلی بیا قاهره من خیلی تنهام»😂 ‏ وای این چی بود من دیدم 😳 @AzadFarsani @AzadFarsaniGroup

#ریدم_تو_اسلام

نسخهٔ بازسازی‌شده (Remastered) قطعهٔ خاطره‌انگیز «لُعبت»، با حفظ اجرای اصلی و اصالت اثر، منتشر شد. «لُعبت» نمونه‌ای از تسلط چشمگیر شاهرخ بر ریتم ۶/۸ است؛ سبکی که می‌توانست برای او مسیری ساده و موفق در موسیقی تجاری و عامه‌پسند باشد. شاهرخ می‌توانست در همین مسیر ادامه دهد و با تولید آثار شاد و تجاری، موفقیت اقتصادی خود را تضمین کند. اما انتخاب شاهرخ چیز دیگری بود. برای او، هنر تنها یک حرفه یا وسیله‌ای برای سرگرمی نبود؛ هنر مسئولیت بود. او به‌جای ماندن در مسیر آسان موسیقی تجاری، صدایش را به بازتاب درد و رنج هم‌وطنانش و زخم‌های سرزمینش سپرد و به راوی بسیاری از ناگفته‌ها تبدیل شد. «لُعبت» یادآور این حقیقت است که شاهرخ می‌توانست در موسیقی تجاری ۶/۸ بدرخشد، اما ترجیح داد صدای دل مردم و سرزمینش باشد. ❤️ صدایی که می‌توانست صرفاً سرگرمی باشد، اما صدای مردمش شد. 🎼 لُعبت 🎤 با صدای: شاهرخ 🎵 موسیقی: شاهرخ ✍️ ترانه: هما میرافشار 🎹 تنظیم: کاظم عالمی @shahrokhmusic1