باید بدانیم We must know

، مشکل ما این نیست که نمی‌دانیم؛ مشکل این است که نمی‌خواهیم بدانیم. ما سال‌هاست که مشکلات اجتماعی خود را پشت پرده‌ای از تعارف، توجیه و نادیده‌گرفتن پنهان کرده‌ایم. در حالی که اگر با خودمان صادق باشیم، می‌بینیم که بسیاری از این مشکلات راه‌حل دارند، اما هیچ‌کس مسئولیت تغییر را به عهده نمی‌گیرد. تا زمانی که مسئولیت‌پذیری فردی و اجتماعی را یاد نگیریم، چرخه مشکلات ما ادامه خواهد داشت." ●کتاب "جامعه‌شناسی خودمانی" نوشته حسن نراقی https://t.me/Azadizamin

https://t.me/hoghooghe_heivanat/6155 حقوق حیوانات، حقوق زیردستان و بی نوایان است؛ حفظ حقوق آن ها یکی از نتایج تمدن واقعی و انسانیت حقیقی و هم چنین حفظ عقل، اخلاق و حیثیات یک جامعه است. همین شکنجه های گوناگون منجر به بی شرفی و فساد اخلاق می شود. این بی قیدی ظالمانه، جنایتی است نسبت به حیوان و خباثتی می باشد که نسبت به مقام و شئونات عالم انسانیت مرتکب شده ایم. برای یک ملتی که لاف تمدن می زند و برای کسی که خود را انسان خطاب می کند این فجایع زشت و ننگین است و از جاده ی انسانیت به کلی دور می باشد. هومبلد (Humboldt) می گوید: «درجه ی تمدن یک ملتی از رفتار آن ملت نسبت به حیوانات معلوم می شود.» ✍️#صادق_هدایت

https://t.me/avayefalsafe/1965 https://t.me/avayefalsafe/1966

، 🎧 نیاز جنسی یا رانه جنسی؟ #دکتر_نیما_قربانی ✅ از موسسه روشنفکران روان برتر https://t.me/Azadizamin

، گورکی توضیح می‌دهد که ادبیات باید به انسان‌ها امید، آگاهی و حس توانایی بدهد. او باور دارد داستان‌ها باید انسان را به حرکت وادار کنند، نه اینکه فقط تماشاچیِ زندگی باشند. به نظر او نویسنده باید به ریشه‌های درد و نابرابری نگاه کند و چهره واقعی انسان را در برابر…

جایی که خرچنگ ها آواز میخوانند.pdf

کتاب جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانندنوشته‌ دلیا اونز، از پرفروش‌ترین آثار سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ به شمار می‌رود و داستان جذاب دختری است که اعضای خانواده‌اش او را در سنین خردسالی رها کرده‌اند تا تنهایی، در دل طبیعت بکر کارولینای شمالی، با پدر کج خلقش زندگی کند. جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند به مدت ۴۵ هفته در صدر لیست پرفروش‌ترین کتاب‌های جهان بوده است و می‌تواند به افسانه‌ای بی‌بدیل تبدیل شود. این رمان با قلب‌تان بازی می‌کند و موضوعی جدید در ترکیب انزوا و طبیعت از دیدگاه یک نویسنده‌ در خلال عشقی را روایت می‌کند که بیشتر حالت توفیق اجباری دارد. شاید نام «کیا» فقط از سه حرف تشکیل شده باشد، اما رنج‌هایی که او متحمل شده است در روح و جسم هیچ دختری نمی‌گنجند. تمام اهالی بارکلی کو، او را با لقب «دختر مرداب» می‌شناسند، دختر مردابی که نزدیک شدن او به سایر انسان‌ها تجربیات تلخ و شیرینی برایش به همراه دارد. حوادث پیچیده‌ متعددی قبل و بعد از پیدا شدن جسد معشوقه‌ سابق او رخ می‌دهد که دلیا اوینز به زیبایی هر چه تمام‌تر آن‌ها را شرح می‌دهد. 📕#جایی_که_خرچنگ_ها_آواز_می_خوانند ✍️#دلیا_اوئینز https://t.me/Azadizamin

https://t.me/hoghooghe_heivanat/6115 https://t.me/hoghooghe_heivanat/6114?single

https://t.me/avayefalsafe/1956

https://t.me/avayefalsafe/1947

https://t.me/avayefalsafe/1922

https://t.me/bookssm/7679

، دزدان معمولی, تحت تعقیب پلیس قرار می‌گیرند، دستگیر می‌شوند، شکنجه می‌شوند، شلاق می‌خورند، زندان می‌روند، دست‌ و پایشان را به چپ و راست می‌برند، تحقیر می‌شوند و... اما دزدان سیاسی و مذهبی؛ هر دو توسط قانون حمایت و توسط پلیس محافظت می‌شوند. پست و مقام بالاتری…

کمی تفکر...براستی چرا اینقدر بحث سگ برای شهرداری مهم ست؟ به‌خاطر مردم؟ واقعا؟!!!! پس آسفالت ، زباله، آلودگی آب‌و هوا و ......این‌ها مهم نیستند؟ قطع درختان؟ آیا مردم ازاین‌ها راضین؟ یک دقیقه وقتت و بگذار تا بدونی چرا شهرداری سگ کشی میکنه و چرا رسانه ملی…

📚🧠 بخشی از ارجاعات به سخنان هانا آرنت، برگرفته از دو کتاب «توتالیتاریسم» و «آیشمن در اورشلیم» آیشمن، از مهره‌های نازیسم آلمانی، پس از مدتی زندگی مخفیانه توسط موساد از آرژانتین ربوده شد و برای محاکمه به اسرائیل برده شد. تصور یهودیان از آیشمن این بود که فردی بسیار باادب، وفادار به همسر و فرزندان، بسیار راستگو، خجالتی و مبادی‌آداب است. هانا آرنت که ذهن خود را معطوف به چنین پدیده‌ای کرده بود، این پرسش برایش مطرح شد که چنین فردی چطور می‌تواند این همه انسان را بسوزاند؟! هانا آرنت پس از گفتگو با روان‌شناسان اجتماعی و تحقیقات گسترده‌ی بعدی، فهمید که آیشمن دارای قدرت تخیل کمی است و نمی‌تواند خودش را جای دیگران بگذارد. بدین ترتیب روشن می‌گردد که چرا رژیم‌های توتالیتر حتی به فرهنگ و ادبیات حساسیت نشان می‌دهند و باعث تهدید و اشاعه‌ی آزادانه و بدون سانسور آن می‌گردند، باری، هنر و ادبیات باعث افزایش تخیل انسان می‌شود؛ در یک جامعه‌ی توتالیتر، انسانی که آزادانه می‌اندیشد و تخیل می‌کند، مستحق‌تر از یک زندیق به مجازات مرگ یا زندگی به مثابه‌ی لشی متحرک و بی‌خاصیت است. تخیل، همدلی و همذات‌پنداری انسان‌ها، باعث همبستگی آن‌ها می‌شود و این خود بزرگترین دشمن حکومت‌های توتالیتر است. حال تصور کنیم چه می‌شود اگر جامعه‌ای دیگر توان داوری میان خیر و شر را از دست داده باشد؟ هانا آرنت معتقد بود که فاجعه هنگامی رخ می‌دهد که انسان از گفتگوی باخویشتن خویش (خلوت کردن با وجدان) ناتوان باشد. او معتقد بود مردم در روزگار مدرن به بن‌بست پوچی یا معنای کاذب زندگی رسیده‌اند یا به بیان بهتر، دچار ازخودبیگانگی شده‌اند. او سوق‌یافتگی بشر به این سطح از آزار دیگران را «ابتذال شر» می‌خواند. انجام کارهای هولناک به روشی منظم و سازمان‌یافته، مبتنی بر عادی‌سازی «ابتذال شر» صورت می‌گیرد و آن را به یک کار عادی و روزمره تبدیل می‌کند. #توتالیتاریسم 📚📚 #آیشمن_در_اورشلیم ✍️#هانا_آرنت https://t.me/Azadizamin

، تفکر منجر به شناخت بیشتر نمی شود، به عکس تفکر نوعی جستجوی معناست جستجوی معنا کمکی به هدف شناختن نمی کندجستجوی معنا دائمی است و هرگز در نتیجه نهایی آرام نمی گیرد! تفکر دائما رشته ها را پنبه می کند، جریان اندیشه با علم و دانش یکی نیست! بلکه توانایی تشخیص…