به زبان ساده

ضمنا روز خبرنگار مبارک همه عزیزان فداکار و پای کار عرصه اطلاع رسانی و شفافیت باشد

چند چیز را پایانی نیست یکی بیشعوری متولی بازار پایه فرابورس در خصوص حجم مبنا دومی همان اولی سومی همان اولی و دومی بعلاوه کاردرستی آن کسی که اختلاف سنگین nav صندوقهای اهرمی با قیمت را میبیند و باز بر این مدل تعیین دامنه نوسان غیرپویا و عامل افزایش اختلاف قیمت با nav تاکید میکند چهارمی هم کاردرستی مطلق کسی که متولی بسته بودن سهام عدالت مستقیم با وجود عطش سنگین بازار برای سهام است چهارم ممیز یک کاردرستی متولی بسته بودن سهام عدالت استانی با وجود وعده قطعی قطعی رییس سازمان بورس و گذشت یک سال از فرصت برگزاری مجامع آنها است و قول قطعی اینکه اگر هم مجمع برگزار نکردند در بازار پایه باز می‌شوند و با وجود تصویب آیین نامه سهام عدالت در شورای عالی بورس این همه اثبات باد هوا بودن حرف برخی ها در کنار پایداری و ماندگاری آنها در جایگاه هایشان دیگر اسم خاصی ندارد شما ها اسم بگذارید و کامنت بگذارید

ظاهراً ترامپ به نتیجه رسیده است که جنگ را تمام کند کانال ۱۴ اسراییل هم دیروز گفت ترامپ به این نتیجه رسیده است و ما باید خودمان برای امنیت خودمان اقدام کنیم حالا ماییم و اولا فتنه های داخلی و افتصادی ثانیا فتنه‌های منطقه از سمت عربستان و امارات و ترکیه و پاکستان و آذربایجان و ثالثا انتقام به نظر می‌رسد جنگ با آمریکا دیگه تموم شد پایگاه‌ها در منطقه هم که بعضا تخلیه شد از عربستان هم که دیگه نفت نمیخره لذا احتمالا طرح دوره اوباما یعنی چرخش به شرق آسیا تکمیل شده و این منطقه قرار نیست دیگه روی امنیت ببینه با فتنه‌هایی از جنس قرارداد امروز ترکیه و پاکستان و عربستان احتمالا داستان یمن تشدید می‌شود اسراییل هم در سومالی لند و امارات بیشتر نفوذ میکند کردها هم احتمالا شروع میکنند اسراییل احتمالا از امروز فعال‌تر می‌شود نمی‌دانیم ترکیه با این پیمان با عربستان قرار است در سناریوی صهیونیست‌ها بازی کند یا حواسش به آنها هست که او را بعدی میدانند؟ این مثلث ترکیه و عربستان و پاکستان، شاید برای ایران ضعیف شده از لحاظ نظامی و اقتصادی برنامه ریخته باشد شاید که نه به احتمال خیلی زیاد سناریوی سوریه بعد از صلح اسراییل با لبنان را میخواهد اینجا پیاده کند؟؟

*ترامپ در «تروث سوشال» اعلام پیروزی کرد* 🔹دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا لینک مقاله ای با تیتر «دونالد ترامپ در جنگ با ایران، برنده شد» را در شبکه اجتماعی خودش موسوم به «تروث سوشال» بازنشر کرد. 🔹مقاله مذکور را «جیمز جی کارافانو» برای انتشار در وبگاه «۱۹فورتی فایو» نوشته است. *در توضیح این مقاله آمده است:* 🔹«حداکثری‌گرایان، خواهان تغییر رژیم بودند، حداقلی‌گرایان هیچ اقدامی را نمی‌خواستند و تردیدکنندگان نیز تنها سردرگمی و تغییر موضع می‌بینند. پاسخ کارافانو این است: پیروز کسی است که تعریف پیروزی را تعیین می‌کند؛ و هر طرف را که نگاه کنید، منطقه در حال حرکت در مسیر مورد نظر ترامپ است.»

خب نوشته امارات پهپاد هرمس ۹۰۰ خواسته و دارد خودش را حسابی تجهیز می‌کند یک سوال مهم چرا ما از کارهای خوب اسراییل الگوبرداری نمی‌کنیم؟ اسراییل به راحتی می‌گوید در کشورهای همسایه نباید هیچ کسی تهدید موثر علیه من ایجاد کند بخصوص وقتی کسی به او حمله کرده باشد این دیگر برایش هیچ مرزی ندارد یعنی همه توانمندی‌های طرف مقابل را هدف قرار می‌دهد حالا ما که امارات در کنارمان هر آنچه لازم بوده به آمریکا داده است و حتی خودش هم به اعتراف ترامپ در حملات علیه ایران بصورت مستقیم مشارکت داشته است آیا اصولاً دلیلی دارد که ما اجازه دهیم هیییییچ (بله دقیقا هییییچ) تجهیزی اعم از جنگنده و موشک و پدافند و ...، نه فقط در پایگاه های آمریکا بلکه در همه خاک امارات، شکل بگیرد؟! چرا ما به متجاوز با تعارف رفتار میکنیم؟! مگر غیر از این است که میزان پایگاه نظامی دشمن حمله کننده، خودش متجاوز است؟! ما چرا همه همه همه امکانات نظامی خطرافرین امارات را نابود نمی‌کنیم؟! آن هم در زمانی که آشکار و پنهان در حال تحریک آمریکا و اسراییل برای تشدید حملات جدی به زیرساخت‌های ایران است؟! واقعا این کم کاری نیست و آیا ما نباید فردا به فرزندان خود پاسخ بدهیم؟! به نظر می‌رسد سه کشورک امارات و بحرین و کویت واقعا نباید تحت هیچ شرایطی در هیچ‌ نقطه ای از کشورشان بتوانند امکانات نظامی خطرساز برای ایران داشته باشند چون آنها متجاوز هستند همان منطقی که اسراییل برای سوریه و لبنان و غزه به کار گرفته است و توانسته مقبولیت نسبی نیز در دنیای نامرد امروز کسب کند ما باید با استناد به این رفتار اسراییل با این کشورک‌های متجاوز همینگونه عمل کنیم همانگونه که بخاطر عدم عضویت اسراییل در NPT باید فورا از آن خارج شویم و این تعارفات ساده‌لوحانه سیاسی را کنار بگذاریم بیایید کارهای خوب اسراییل را یاد بگیریم یکی اش همین بی اعتنایی به قطعنامه های مسخره مجامع بین المللی است در قبال امنیت خودمان

🔴 بودجه مسئولیت اجتماعی فولاد و باشگاه فولاد مبارکه به مبلغ ۴.۵ همت به تصویب رسید!/آوای آگاه پ.ن: شرکت طبق چیزی که تو مجمع گفته شد 50 تا موشک خورده و 6 میلیارد دلار پول بازسازیشه، اونوقت 4500 میلیارد تومان مسئولیت اجتماعی تصویب میکنه! هر طور نگاه کنی دارکه ماجرا 🔴در بخش دارک2: شرکت حدود 10 همت سود تقسیم کرده و 4.5 همت مسئولیت اجتماعی تصویب کرد! اینطور که شرکتا عمل میکنن دو روز دیگه میگن اصلا سود میخوای چیکار! همه رو بدیم بره مسئولیت اجتماعی! / توییتر بورس @Tahlil_SahamEdalat

#صدای_سهامدار از جیب سهامدار خرد، به نام مسئولیت اجتماعی وقتی فولاد مبارکه از هزینه‌کرد سنگین ۵ تا ۶ میلیارد دلاری برای بازسازی خرابی‌های جنگ صحبت می‌شود، تصویب ۴.۵ همت برای «مسئولیت اجتماعی» در مجمع، برای سهامدار خرد بیشتر از هر چیز حس بی‌عدالتی می‌آورد. این پول می‌توانست به‌جای پروژه‌های کم‌شفافیت، به شکل سود نقدی بین سهامداران توزیع شود؛ سهامدارانی که بخش قابل‌توجهی از آن‌ها بازنشستگان، دارندگان سهام عدالت و مردم عادی‌اند و همین سودهای کوچک، دخل‌وخرج‌شان را تنظیم می‌کند. مسئولیت اجتماعی ارزشمند است، اما نه وقتی به قیمت کمرنگ شدن حق‌المالکیت و بازده سرمایه‌گذار تمام شود. شرکت باید دقیق، عددی و قابل راستی‌آزمایی توضیح دهد این ۴.۵ همت کجا خرج می‌شود، چه شاخص اثربخشی دارد و چرا اولویت امروز است، نه ترمیم ترازنامه و حمایت از سهامدار. /بیدار بورس @Tahlil_SahamEdalat

در سیاست خارجی ایران، این وارونگی بارها خود را نشان داده است. در بحث مذاکره با آمریکا، برخی که بر حفظ اهرم‌های فشار، بی‌اعتمادی راهبردی و مذاکره از موضع قدرت تأکید داشته‌اند، غیرواقع‌گرا خوانده شده‌اند. در بحث اسرائیل و محیط منطقه‌ای نیز دفاع از عمق راهبردی و بازدارندگی گاه آرمان‌گرایانه معرفی شده، درحالی‌که از منظر رئالیستی، امنیت یک کشور فقط در مرزهای رسمی‌اش ساخته نمی‌شود؛ در شبکه‌ای از ائتلاف‌ها، تهدیدهای متقابل، موازنه‌ها و پیام‌هایی ساخته می‌شود که به رقیب منتقل می‌کند. البته این سخن به معنای تقدیس مقاومت یا نفی مذاکره نیست. نکته دقیقا برعکس است: باید هر دو را از زندان برچسب‌ها آزاد کرد. نه هر مقاومتی خردمندانه است و نه هر سازشی عقلانی. نه هر مذاکره‌ای تسلیم است و نه هر ایستادگی‌ای شجاعت. معیار اصلی باید محاسبه راهبردی باشد: نسبت هزینه و فایده؛ افق کوتاه‌مدت و بلندمدت؛ قدرت خود و رقیب؛ امکان‌های جایگزین؛ پیامدهای تصمیم؛ و اثر آن بر امنیت و منافع ملی. خطر بزرگ آنجاست که سیاست به جنگ واژه‌ها تبدیل شود. یک طرف خود را «واقع‌گرا» بنامد و طرف دیگر را «آرمان‌گرا»؛ بی‌آنکه دقیقا توضیح دهد کدام واقعیت را می‌بیند و کدام هزینه را نادیده می‌گیرد. در چنین وضعی، گفت‌وگوی راهبردی فقیر می‌شود. به جای تحلیل، برچسب می‌نشیند؛ به جای سنجش، داوری شتاب‌زده؛ و به جای طراحی گزینه‌های پیچیده، دوقطبی‌های ساده: یا سازش یا جنگ؛ یا واقع‌گرایی یا خیال‌پردازی؛ یا کوتاه آمدن یا ماجراجویی. اما جهان واقعی بسیار پیچیده‌تر از این دوگانه‌هاست. سیاست خارجی میدان انتخاب‌های دشوار است، نه شعارهای آسان. گاهی باید امتیاز داد تا اهرمی بزرگ‌تر حفظ شود. گاهی باید ایستاد تا هزینه تعرض بالا برود. گاهی باید مذاکره کرد، اما نه از سر اضطرار؛ از سر توان. گاهی نیز باید از درگیری پرهیز کرد، اما نه به قیمت ارسال پیام ضعف. جمع‌بندی یادداشت این است که پیش از هر تصمیم بزرگ، باید زبان خود را اصلاح کنیم. واقع‌گرایی را باید به معنای دقیقش بازگرداند: روشی برای فهم قدرت، تهدید، بقا، هزینه و منفعت. آرمان‌گرایی را نیز نباید به ناسزایی سیاسی تبدیل کرد. آنچه خطرناک است، نه آرمان داشتن است و نه واقعیت دیدن؛ خطر آنجاست که واقعیت را ناقص ببینیم و نام این نقصان را عقلانیت بگذاریم. شاید معمای آغازین را اکنون بتوان دوباره پرسید: واقع‌گرا کیست؟ پاسخ ساده نیست، اما یک چیز روشن است: واقع‌گرا کسی نیست که همیشه عقب‌نشینی را توصیه کند؛ همان‌طور که آرمان‌گرا کسی نیست که همیشه از مقاومت سخن بگوید. واقع‌گرا کسی است که جهان را بی‌پرده‌تر می‌بیند؛ قدرت را می‌فهمد؛ هزینه‌های پنهان را محاسبه می‌کند؛ از واژه‌ها فریب نمی‌خورد؛ و می‌داند در سیاست بین‌الملل، گاهی معنای صلح را باید در قدرت جست، نه در ضعف.

*وقتی واژه‌ها لباس عوض می‌کنند * * احسان رازانی* استادیار روابط بین الملل معمایی را تصور کنید: اگر کسی از قدرت سخن بگوید، از بازدارندگی دفاع کند، بر حفظ اهرم‌های فشار تأکید کند، درباره هزینه‌های عقب‌نشینی هشدار دهد و بگوید در جهانی بی‌رحم باید از موضع قدرت مذاکره کرد، او را چه باید نامید؟ در ادبیات روابط بین‌الملل، پاسخ روشن است: واقع‌گرا. اما معمای عجیب‌تر اینجاست: چرا در بخشی از فضای سیاسی و رسانه‌ای ما، همین فرد ممکن است «آرمان‌گرا»، «تندرو»، «غیرواقع‌بین» یا حتی «ماجراجو» نامیده شود؟ و در مقابل، کسی که عقب‌نشینی، کاهش سطح تنش، پذیرش محدودیت‌ها و کنار آمدن با فشار قدرت‌های بزرگ را توصیه می‌کند، «واقع‌گرا» خوانده می‌شود؟ این یادداشت از همین نقطه آغاز می‌شود؛ از لحظه‌ای که واژه‌ها جای خود را عوض می‌کنند و معناها، بی‌صدا و آرام، سرنگون می‌شوند. مسأله فقط یک اختلاف لفظی نیست. وقتی معنای مفاهیم سیاسی وارونه شود، راهبردها نیز مختل می‌شوند. زیرا ملت‌ها فقط با اسلحه، اقتصاد و دیپلماسی تصمیم نمی‌گیرند؛ با زبان هم تصمیم می‌گیرند. زبانی که مفاهیمش کژ شده باشد، می‌تواند محاسبه را کژ کند و تصمیم را به بیراهه ببرد. در نظریه روابط بین‌الملل، واقع‌گرایی یا Realism بر چند اصل استوار است: جهان سیاست جهانی فاقد داور نهایی است؛ قدرت اهمیت بنیادین دارد؛ دولت‌ها برای بقا، امنیت و منافع ملی خود عمل می‌کنند؛ و هیچ کشوری نمی‌تواند صرفا بر حسن نیت دیگران تکیه کند. از نگاه واقع‌گرایان، نظام بین‌الملل بیشتر شبیه میدان رقابت است تا محفل اخلاقی. در چنین جهانی، بقا به نیت‌های زیبا وابسته نیست؛ به توان، محاسبه، ائتلاف، بازدارندگی و شناخت دقیق موازنه قوا وابسته است. پس واقع‌گرایی به معنای سازش دائمی نیست. واقع‌گرایی یعنی دیدن نسبت قدرت و هزینه. گاهی مذاکره واقع‌گرایانه است؛ گاهی مقاومت. گاهی عقب‌نشینی تاکتیکی خردمندانه است؛ گاهی همان عقب‌نشینی، دعوت‌نامه‌ای برای فشارهای بعدی است. گاهی پرهیز از درگیری عاقلانه است؛ گاهی نیز اگر رقیب مطمئن شود که هزینه‌ای نمی‌پردازد، جنگ نزدیک‌تر می‌شود نه دورتر. جهان سیاست پر از همین تناقض‌های ظاهری است: گاهی قدرت، صلح می‌آورد و ضعف، جنگ. مشکل از آنجا آغاز می‌شود که در زبان سیاسی ما، «واقعیت» اغلب به «پذیرش وضع موجود» تقلیل داده می‌شود. یعنی واقع‌گرا کسی معرفی می‌شود که بگوید: نمی‌شود؛ نمی‌توانیم؛ باید کوتاه آمد؛ باید هزینه نداد؛ باید قدرت طرف مقابل را پذیرفت. در این نگاه، واقعیت همان فشار بیرونی است و عقلانیت یعنی کنار آمدن با آن. اما آیا واقعیت فقط فشار امروز است؟ آیا تهدید فردا واقعیت نیست؟ آیا هزینه‌های بلندمدت عقب‌نشینی واقعیت نیست؟ آیا از دست رفتن بازدارندگی، فرسایش اعتبار، کاهش قدرت چانه‌زنی و جسورتر شدن رقیب بخشی از واقعیت نیست؟ اینجاست که وارونگی مفهومی رخ می‌دهد. هزینه مقاومت، چون فوری و آشکار است، دیده می‌شود؛ اما هزینه تسلیم، چون تدریجی و پنهان است، اغلب از چشم می‌افتد. مقاومت، پرهزینه معرفی می‌شود؛ اما عقب‌نشینی، بی‌هزینه جلوه می‌کند. حفظ عمق راهبردی، ماجراجویی نام می‌گیرد؛ اما از دست دادن اهرم‌ها، عقلانیت. بازدارندگی، تحریک‌گری خوانده می‌شود؛ اما بی‌دفاعی، آرامش. این همان لحظه خطرناک است که زبان، دیگر ابزار فهم جهان نیست؛ به پرده‌ای تبدیل می‌شود که بخشی از جهان را می‌پوشاند. ریشه‌های این وارونگی را باید در تاریخ سیاسی ایران هم جست. حافظه جمعی ما پر است از لحظاتی که قدرت خارجی، خود را به‌عنوان «واقعیت» تحمیل کرده است: شکست‌های قاجار، قراردادهای تحقیرآمیز، نفوذ قدرت‌های بزرگ، اشغال کشور، سقوط دولت‌ها و تجربه‌های تلخ وابستگی. در چنین تاریخی، «واقعیت» گاه مترادف شده با زورِ طرف مقابل؛ و «عقلانیت» با پذیرش آن زور. به‌تدریج این تصور شکل گرفته که واقع‌بین کسی است که حد قدرت خود را بپذیرد؛ اما کمتر پرسیده شده که آیا واقع‌بینی فقط شناخت محدودیت‌هاست یا شناخت امکان‌ها هم هست؟ از سوی دیگر، نظریه‌های روابط بین‌الملل نیز همیشه دقیق و کامل وارد فضای فکری ما نشده‌اند. رئالیسم، که در اصل نظریه‌ای پیچیده درباره قدرت، امنیت، بقا، توازن و رفتار دولت‌هاست، گاه به نسخه‌ای ساده‌شده فروکاسته شده است: قدرت بزرگ را بپذیر؛ از جنگ بپرهیز؛ هزینه را کم کن؛ با نظم غالب کنار بیا. این دیگر رئالیسم نیست؛ سایه‌ای کم‌رنگ و دست‌دوم از رئالیسم است. رئالیسم اصیل به همان اندازه که ساده‌لوحی آرمان‌گرایانه را نقد می‌کند، ساده‌لوحی در برابر قدرت را هم نقد می‌کند.

🛑*حمید فرخ نژاد...!! * *حرامزاده به روایت تصویر* *#مرگ_بر_آمریکا #مرگ_بر_اسرائیل 🌍 #انتشار_حداکثری_با_شما 🌐 به عصــــای موســــی بپیوندید👇 Ⓜ️ @moseesom *

وقتی گفته میشود در بازار پایه، کثافت و رفتار سلیقه‌ای موج میزند این است این شرکت در بازار پایه قرمز با حجم مبنای ۱ ادامه میدهد چون حتما منافعی درگیر است شرکتهای دیگری با شفافیت بسیار بیشتر در بازار پایه زرد هستند که چون منافع دیگرانی در حجم مبنای بالا است فورا حجم مبنای آنها بالا می‌رود یا شرکت‌هایی تعلیق هستند که شفافیت آنها خیلی هم نکته جدی ندارد اما مثلا نمادی مثل فسدید که مشکلات اساسی دارد و تنها شرکت ورشکسته بازار سرمایه است که معامله می‌شود، آن را تعلیق نمی‌کنند چرا؟! اگر ذره ای شک دارید که در تصمیم گیری در بازار پایه تنها چیزی که مهم نیست عدالت و رعایت منافع عمومی است واقعا ساده‌لوح هستید بازار پایه و تصمیمات آن باید شدیدا اصلاح شود و شدیدا هم افراد درگیر در تصمیمات سالهای اخیر و بخصوص یک سال اخیر باید در مورد خیلی از تصمیمات و بخصوص نحوه عمل بعد از بازگشایی پس از تعطیلات طولانی باید شفاف سازی کنند و در صورت لزوم پای میز عدالت بروند پ ن البته اگر هم شک دارید که بزودی مدیران این بازار به سوی شکایت از کانالهای شفاف سازی خواهد رفت باز هم ساده‌لوح هستید!! سوراخ دعا کاملا در سیستم ما مشخص است

علی دایی دمت گرم

آیا کسی در بازار سرمایه حواسش به شرکتهای تعلیق شده یا شرکتهای اخراجی از بورس و انتقالی به بازارهای پایه هست؟! سرمایه سهامداران قربانی بازیهای ناجوانمردانه و بی شرفی مدیران میشود و متاسفانه سازمان بورس هم هنوز نفهمیده است که باید کاری کند که سهامدار تنبیه نشود بخاطر بیشرفی مدیران خب خود سازمان بورس به نمایندگی از مدعی العموم شکایت کیفری کند از مدیران دزد یا آنها که شفافیت ندارند بجای کار درست و حسابی تنها دکمه تعلیق را بلدند فشار دهند

یک گزارش یا خبر جذاب در بازار سرمایه برای کانالهای تحلیلی و اطلاع رسانی بورسی این است که سهامی که فاصله کمی تا شکستن سقف تاریخی خود دارند را معرفی کنند و یا سهامی که در روز جاری در حال سقف‌شکنی می‌باشند همین امروز یک نماد سرمایه گذاری سنگ آهنی و یک نماد تولیدکننده شیشه در حال شکستن سقف تاریخی خود هستند و پرحجم هم معامله میشوند

پارسان اینطوری صف باشه غدیر نباشه؟! هشتاد درصد پارسان مال غدیر است عمده nav غدیر هم پارسان است

مگر فرابورس وعده نداد این کثافت کاری حجم مبنای بازار پایه را اصلاح کند؟! چه غلطی میکنید؟! بی‌خاصیت‌های سوهان روح!

بررسی ادعاهای علی دایی در برنامه فردوسی‌پور علی دایی در برنامه فردوسی‌پور با انتقاد از عملکرد بیرانوند و تیم ملی، دلیل موفق‌نشدن تیم‌ملی را عدم حضور آزمون عنوان کرد. او مدعی است که نسل او، نسل طلایی فوتبال ایران است. 1️⃣ سردار آزمون به دلیل حمایت از امارات در جنگ ۴۰‌ روزه از تیم‌ملی حذف شد. ⚽️ آزمون تاکنون ۶ بازی در جام‌جهانی حاضر بوده، بدون گل زده! عملکرد آزمون در جام‌جهانی ۲۰۱۸ به شکلی بود که به دلیل انتقادات به طور موقت از تیم‌ملی خط خورد. 2️⃣ علی دایی در ۲ دوره جام‌جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۶ حاضر بود، دایی هیچ گل زده‌ای در جام‌جهانی ندارد. در جام‌جهانی ۲۰۰۶ تیم‌ملی مقابل مکزیک و پرتغال شکست خورد و فقط توانست مقابل آنگولا مساوی کند. 🥸 دایی حتی دربرابر قلعه‌نویی هم عملکرد بهتری نداشته، باخت تیم‌ملی دربرابر عربستان در ورزشگاه آزادی یکی از تلخ‌ترین بازی‌های ملی ایران است که دایی در آن بازی سرمربی تیم ملی بود. 3️⃣ بیرانوند که موج حملات دایی-فردوسی‌پور به سمت اوست. تاکنون ۳ دوره در جام‌جهانی حاضر بوده. بیرانوند عمومأ در بازی‌های جام‌جهانی درخشیده است. بهترین عملکرد تیم‌ملی، کلین‌شیت مقابل بلژیک او سبب شد او جایزه بهترین بازیکن زمین را هم کسب کند. 💡 برخلاف حس نوستالژیکی که باعث می‌شود برخی نسل دایی را «نسل طلایی» فوتبال ایران بدانند، نسل فعلی با چهار حضور پیاپی در جام جهانی و ثبت بهترین نتایج تاریخ فوتبال ایران در این رقابت‌ها، کارنامه به مراتب موفق‌تری نسبت به نسل‌های پیشین دارد. ✍ کنکاش #کانال_پارک_پلیس @Parkpolice_ir

رضایی: اگر امریکایی‌ها جنگ را ادامه دهند وارد مرحله تهاجمی خواهیم شد 👈باوجود ادامه جنگ چالش‌های بین‌المللی فعال می‌شود فرمانده سپاه پاسداران در دوران دفاع مقدس ۸ ساله: 🔹در صورت استمرار حملات آمریکا طی دو سه روز آینده، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران از مرحله بازدارندگی و مقابله به مثل عبور کرده و وارد فاز «تهاجم و انهدام کامل» خواهند شد؛ به طوری که پایگاه‌ها و سربازان آمریکایی در فراتر از مرزهای سیاسی هدف تعقیب و تهاجم مستقیم قرار خواهند گرفت. 🔹دلیل خویشتن‌داری تاکنونی ایران، پیشگیری از فعال شدن گسل‌های امنیتی و درگیری‌های بین‌المللی (نظیر بحران‌های ترکیه-اسرائیل، چین-تایوان و روسیه-اروپا) بوده است، اما اشتباه محاسباتی جدید واشنگتن منطقه را به این سمت هدایت می‌کند. 🔹ایران با جدی خواندن وضعیت جنگ، از ملت‌ها و دولت‌های منطقه از جمله کویت، اردن، قطر و امارات می‌خواهد که مانع تاخت‌وتاز بی‌محابای آمریکا و رژیم صهیونیستی و شعله‌ورتر شدن این نبرد شوند. 🔹ایالات متحده باید بداند که راهبرد فرسایشیِ «جنگ و مذاکره» به بن‌بست رسیده است و در روزهای پیش رو، شدت حملات ایران افزایش خواهد یافت. @AsreFori

سرلشکر رضایی: هم اسمی و هم عملی دیگر چیزی به‌نام تفاهم‌نامهٔ اسلام‌آباد وجود ندارد ♦️اگر مذاکره‌ای آغاز شود پیش‌بینی من این است که آمریکا می‌خواهد تفاهم‌نامهٔ جدیدی با اصلاحات جدید بنویسد. @AsreFori

📸 استوری خبری شاهین صمدپور درباره آمار وحشتناک مرگ فرانسوی‌ها به علت گرما میزان مرگ‌ومیر به حدی رسیده که سردخانه ها دیگر جا ندارند! سازمان ملی بهداشت فرانسه گفت: فقط در روز جمعه ۱۴۰۰ نفر بر اثر گرما جان باختند! بسیاری از این افراد سالمندانی هستند که در خانه‌های خود از گرما جان باختند! فکر کنید یک‌صدمِ این اتفاقات تلخ، در ایران رخ می‌داد؛ شبکه‌های معاند، سلبریتی‌ها، پیج‌های سرگرمی و «انسان‌رسانه‌های» خودتحقیر، چه قیامتی به پا می کردند می‌شدیم بدبخت‌ترین مردم جهان! سرزمین نفرین‌شده! و دلیلش قطعا ناکارآمدی نظام بود و در آخر هم یه عده ربطش میدادن به فعالیت‌ موشکی سپاه @Media_Celebrity