شرف الدین امیرپور

بِدان که دنیا به دست اوباش است و نیکان به گناه لیاقت می‌میرند. □...بهرام بیضایی طومار شیخ شرزین

با کوه نشستیم سر یک سفره تاصبح به هم سنگ تعارف کردیم □....ایرج خواجوی

آدمی را که جان معنی نیست در حقیقت درخت بی‌ثمر است □...سعدی

همیشه پیش منی وز برم گریزانی که چشم می‌پرد اما به جای خویشتن است □...رفیع مشهدی

وقتی زمین زیر پایش نشست. درخت از جا برخاست گلها دورش حلقه زدند. و گنجشکها امنیت شان را روی شاخه هایش، خوابیدند. درخت از جایش برخاست و گنجشک ها روی شاخه هایش نشستند. وقتی گنجشکها به هوا پریدند، درخت زیر پایشان نشست و نشست کرد و پایین رفت. . گنجشک ها بر شاخه ها به دنبال اوج می گردند. جیک جیک صدایش می کنند. زمین از نگاه بالابلند درخت نشست می کند و درخت از نگاه اوج گرفته ی گنجشک ها آن پایین جا می ماند. □...شرف الدین امیرپور

همۀ مردم جهان به یک زبان سکوت می‌کنند □...پرویز شاپور

دریاب که از روح جدا خواهی رفت در پردۀ اسرار فنا خواهی رفت می نوش ندانی از کجا آمده‌ای خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت □....خیام

برای من انتخاب تنهایی،تنها انتخاب است. #روزانه‌ها

قلم بردار و رویِ باد بنویس نرفته تا تو را از یاد بنویس دلم دیوارِ غمگینِ بلندی است به رویش حرفهایِ شاد بنویس □....شرف‌الدین امیرپور

بعد از تو نفس کشیدن من عار است سر نیست که روی دوش من سربار! است در آینه دنبال تو  گشتن  تا  کی! در آینه ای که از تهی سرشار است □....عزیزعلی_انصاری

یک) خسرو غم تو، غم جهان است هنوز کاین بار ؛ بزرگ است و گران است هنوز از عشق به انسان و بشر می گوئیم ؛ اما عمل ؟! آه  بر زبان است هنوز  دو) خسرو ! دل تو لانه ی درد اسـت همه لبـریز غـم و نـالـه ی سـرد اسـت همه تا کی کنی از دوست تمنای نگاه ؟! بگذر ؛ که دل از آهن و برد اسـت همه □....خسرو خاموشی

هر ثانیه باری‌ست به دوش دل خسته هر در زده ام باز نشد بسته ی بسته با ابر رقابت بکنم بلکه بشورم از دامن دل درد و غمی را که نشسته □...مینو محمدی

انگار که قطره‌ای‌است در قیف درخت بیرون زده برگه‌ای‌است از کیف درخت هر شاخه دهانی است زبان وا کرده هر برگ زبانی‌است به توصیف درخت □....شرف‌الدین امیرپور

ماه، سوراخ میکروسکوپی است که کسی دارد از آن سو ما را به عنوان نمونه، بررسی می کند. بررسی می کند که ما چه کسانی هستیم و اینجا که آنجای اوست، چکار می کنیم و چه به سر هم می آوریم و چه کارهایی برای خود و دیگران می کنیم.چه هنرهایی داریم چه چیزهایی خلق می کنیم و چه چیزهایی را از بین می بریم. دست به کدام کار می زنیم و دست از چه کارهایی می کشیم. ما موجودات عجیبی هستیم از نگاه او.روی دو پا راه می رویم و روی یک پا بند نمی شویم. و هی این پا و آن پا می کنیم. او ما را برعکس تعجب می کند و ما را علامت تعجبی معکوس می بیند. سر ما را می بیند و می بیند پشت سر هم، پشت سر هم، حرف می زنیم. یا سر از کاری در نمی آوریم و سر در کارها می کنیم. انگشت های ما را می بیند و می بیند ما فقط انگشت روی عیب ها می گذاریم و نمی گذاریم زیبایی ها هم رخ بنمایند. انگشت های ما را می بیند که رو به هم کشیده شده اند و کسی به سمت هم نمی رود. همچنین چشمهای ما را می بیند که کسی را نمی بینند. گوش ها را می بیند که خود را به نشنیدن دیگران، در و دروازه  کرده اند.. خلاصه حسابی ما را به چیزِ تعجبش می گیرد. □...شرف الدین امیرپور #چیزنوشته #چیز_نوشت

مشکن دلم، که دست شکسته رود به کار اما دلِ شکسته به کاری نمی‌رود... □...محمدقهرمان

(در این زمانه‌ی پر های و هوی گرگ‌پَرَست) برای یوسف ما هیچکس برادر نیست □...شرف‌الدین امیرپور

رباعیه: بر خشک فتاده ماهی‌یی در تب و تاب می‌گفت: بــه جــوی رفته بــاز آيد آب بط گفت: چو من مَصوص گشتم تو کباب عــالم پس ِ مرگ مــا چه دريا، چه سراب! ▫️نقل از: نسخهٔ خطی شماره ۵۸۷ Fy کتابخانهٔ دانشگاه استانبول، کتابت ربع دوم سده ۸ هجری، برگ ۴۶ بط: مرغابی مصوص: گوشت بریان‌کردهٔ طیور 🔹 رباعی در سده ۱۱ در تذکرهٔ عرفات‌ (ص ۷۰۵) به نام بُندار رازی (درگذشت ۴۰۱ ه.ق) آمده است. از کانال پرنیان۷رنگ https://t.me/parniyan7rang

به یاد گذشته‌ها که افتادم دلم شکست... □...شرف‌الدین امیرپور

آسمان تیره‌ی شب، دود  ماه روشن است بر سرش یعنی چه آمد.. شب که سیگاری نبود؟! □...شرف الدین امیرپور