Burchill

داستان اسباب بازی های ۵ مینیون ها و هیولا ها رو توی باکس خورد و رید و بالای یک میلیارد دلار فروخت در حالی که فیلم مینیون ها و هیولا ها تنها ۵۰۰ میلیون دلار فروخت پ.ن: کی میگفت ایلومینیشن رقیب دیزنیه؟ @Burchilll

در کل این تارا استرانگ دیوانس توی فضای مدیا نظراتش خیلی خیلی رک میگه @Burchilll

@Burchilll

پرت شدم حالا این میمه ولی خب از تارا استرانگ بر میاد با اون سطح بی شیله و پیله بودن تو توییترش @Burchilll

بنده از انیمیشن اسپایدرورس خوشم نمیاد نه بخاطر داستانش ( که داستان خیلی خوبیه) نه بخاطر کرکتر اصلیش بلکه دلیلش اینه که این انیمیشن دلیلیه که ما یک افت کیفیت شدید رو در بخش ارت استایل انیمیشن های شرک و پاندا کونگ فوکار داریم @Burchilll

پرت شدم حالا این میمه ولی خب از تارا استرانگ بر میاد با اون سطح بی شیله و پیله بودن تو توییترش @Burchilll

پرت شدم حالا این میمه ولی خب از تارا استرانگ بر میاد با اون سطح بی شیله و پیله بودن تو توییترش @Burchilll

خانم تارا استرانگ که معرف حضورتون هست و ویس اکتور بن تنیسون کلاسیک و توایلایت اسپارکله بجز بخش حمایت از اسراییل که باعث انتقاد های شدید نسبت بهش شد سال ۲۰۱۳ یک غوغا بپا کرد ایشون که خودش ویس اکتور بن تن بود اومد یک فن ارتی رو از بن تن اپلود کرد که گوئن و بن تن همو میبوسن و خب شاید بگید خب طبیعیه ما استیکر حامله بودن گوئن داشتیم ولی اینکه رسما یکی از عوامل بیاد همچین چیزی پست کنه اونم با وجود اینکه تو امریکا دختر عمو حکم خواهر داره و تارا استرانگ ویس اکتوریه که اکثرا کرکتر های کارتون صداپیشگی کرده حاشیه های زیادی براش ایجاد کرد پ.ن: احساس میکنم تارا جان با بن تن تابستان چرکین هم باید خاطره داشته باشه @Burchilll

سِنِن در زبان ژاپنی یعنی «مرد جوان» یا «بزرگسال». در دنیای انیمه و مانگا، این واژه به آثاری گفته می‌شود که مخاطب اصلی‌شان افراد بالای ۱۸ سال هستند. ۵ ویژگی کلیدی که سِنِن را تعریف می‌کند: ۱. پیچیدگی درون‌مایه: برخلاف شونن که اغلب خط داستانی ساده‌ای دارد، سِنِن به مسائل ابهام‌آمیز و خاکستری می‌پردازد. مثلاً قهرمان و شرورِ مشخصی وجود ندارد و هر شخصیت انگیزه‌های پیچیده‌ای دارد. ۲. موضوعات بزرگسالانه: این آثار به راحتی سراغ مرگ، تنهایی، افسردگی، فلسفهٔ زندگی، سیاست، اقتصاد یا حتی روابط جنسیِ واقع‌گرایانه می‌روند (اما نه به شکل پورن، بلکه به عنوان بخشی از داستان). ۳. خشونت و تاریکیِ واقع‌گرایانه: خشونت در سِنِن معمولاً بدون ملاحظه نشان داده می‌شود و عواقب روانی آن را هم به تصویر می‌کشد. مثلاً در یک اثر سِنِن، قهرمان ممکن است بعد از کشتن دشمن، دچار کابوس یا پشیمانی شود. ۴. شخصیت‌پردازی عمیق‌تر: کاراکترها اغلب بزرگسال یا نوجوانِ در آستانهٔ بزرگسالی هستند که با چالش‌های واقعی زندگی (شغل، ازدواج، کهولت والدین) دست و پنجه نرم می‌کنند. ۵. پایان‌بندی غیرکلیشه‌ای: در سِنِن، پایان خوش لزوماً تضمینی نیست. داستان ممکن است با شکست قهرمان، مرگ او یا یک پایان باز و تأمل‌برانگیز تمام شود.  چند مثال معروف از سِنِن: · برسرک (Berserk) – دنیایی تاریک با تم فلسفی دربارهٔ سرنوشت و ارادهٔ انسان. · مونستر (Monster) – یک داستان روان‌شناختی دربارهٔ یک پزشک که به دنبال یک قاتل زنجیره‌ای می‌گردد. ·هومونکلوس(Homunculus)-مردی بی‌خانمان که پس از یک عمل عجیب در مغزش، توانایی دیدن «هومونکلوس» (روحِ درون) دیگران را پیدا می‌کند. ·واگاباند (Vagabond-زندگی افسانه‌ای «میاموتو موساشی»، بزرگترین شمشیرزن تاریخ ژاپن، از یک پسر وحشی تا تبدیل شدن به یک فیلسوفِ جنگ‌آور. ·واینلند ساگا (Vinland Saga)-پسرکی در عصر وایکینگ‌ها که پس از کشته شدن پدرش، وارد دنیای انتقام و خون‌ریزی می‌شود، اما بعدها به دنبال سرزمینی آرام (واینلند) می‌گردد @Burchilll

@Burchilll

اسم انیمه رو دیدم یاد ادبیات سوم راهنمایی افتادم نه ببینید اینجا شاعر منظورش از عشق ، عشق به خداست @Burchilll