candy crochet

🦢

🪽

bag charm 🍥

another day another what the fuck

فردا هجدهم بهمن است. یک ماه پیش از فردا، هزاران نفر، بی آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند، برای آخرین بار گفتند:«نگران نباشید، مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار، مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و برای آخرین بار زیستند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند.

آن کس که درین زمانه او را غم نیست یا آدم نیست یا در این عالم نیست

" گفت نمردیم و چه چیزها دیدیم. گفتم ای کاش مرده بودیم و نمی‌دیدیم." - شاهرخ مسکوب

“Hope” is the thing with feathers - That perches in the soul - And sings the tune without the words - And never stops - at all - And sweetest - in the Gale - is heard - And sore must be the storm - That could abash the little Bird That kept so many warm - I’ve heard it in the chillest land - And on the strangest Sea - Yet - never - in Extremity, It asked a crumb - of me. «امید»، چیزی است پردار که بر سر روح می‌نشیند و نغمه‌ای بی‌کلام می‌خواند و هیچگاه – از خواندن باز نمی‌ماند در باد- دلنشین‌تر- شنیده می‌شود توفانی تلخ بباید که با خود ببرد پرنده کوچکی را که این همه را گرم می‌دارد همیشه شنیده‌ام صدایش را در سردترین سرزمین‌ها و دوردست‌ترین دریاها اما حتی در حادترین لحظه‌ها، از من- نخواسته خرده نانی. poem from Emily Dickinson شعر از امیلی دیکنسون

🕊️

🪷