جنگلِ بلوبری.

قسمت ترسناک بزرگ شدن، پذیرفتن چیزهاییه که فکر می‌کردی هیچ‌وقت بهشون تن نمی‌دی. به خودت میای می‌بینی انقدر خودت رو با شرایط وفق دادی که کم‌کم یادت رفت واقعا چی از زندگی می‌خواستی.

ولی یه روزی برای خودم یه دوربین میخرم تا بتونم قاب دوربینم رو برای هرچیزی و هرکسی که دوست دارم تنظیم کنم و ازشون عکس یادگاری بگیرم. :(

رصد ماه 30 جولای/ مشهد

من خیلی وقته که باورم رو به «خوبی کن، تا خوبی ببینی» از دست دادم. از بس خوبی کردم و‌ جفتک خوردم که دیگه به انسانیت اعتمادی ندارم.

برام مهمه چه اشتباهی انجام می‌دی اما از اون‌ مهم‌تر، رفتاریه که بعد از انجام اشتباه از خودت نشون می‌دی. این‌که چطور اشتباهت رو می‌پذیری، چطور جبرانش می‌کنی و چطور می‌خوای ارتباط ترک خورده رو، ترمیم کنی.

در ستایش پیشی ها/

به مناسبت روز گربه، از گربه‌های زندگی‌تون تشکر کنید که زندگی رو براتون آسون‌تر کردن.

روز گربه‌ست؟ گربه من می‌شی؟

تو، توی این لحظه دلت چی می‌خواد؟

من معتقدم هیچ کس در این دنیا نیست که رازی در دل نداشته باشد. رازها برای زنده ماندن انسان در این دنیا لازم اند. این طور نیست؟/ شهر و دیوارهای نامطمئنش- هاروکی موراکامی

"و بهترین دوست، دوستی هست که بتونیم باهاش از عمیق ترین احساساتمون حرف بزنیم."

حفظ امید، از امید داشتن سخت‌تره.