Ce qui reste

پیشی کتابخوان

فیلم جومانجی رو دارم می‌بینم و به دلیل کمبود هیجان در زندگی‌ام، دلم می‌خواد من هم اون بازی رو داشتم و با دوست‌هام بازی می‌کردیم.

دوست‌پسرم با اینکه کلاً دو تا فالوئر داره و اون دوتا هم جفت پیج‌های خودمن، پست‌هام رو ری‌پست می‌کنه. برای مخاطب‌های خیالی. ناز واقعاً.

با حمایت و کمک ویدا، یک پیج پابلیک اینستاگرام زدم و خیلی دوست دارم شما هم اونجا باشید، بفرمایید: https://www.instagram.com/elhamscorner?utm_source=qr

فرقی نمی‌کنه کی باشه، کجا باشم، چه کسی باهام باشه، تو اسنپ باشم، رستوران، خیابون، مهمونی، هرجا آهنگ الهه ناز رو به هرشکل باکلام و پیانو بشنوم، دیگه هیچ‌چیز نمی‌تونه جلوی گریه کردنم رو بگیره.

من تو رستوران وقتی منتظرم غذام رو بیارن:

انقد این استوری آخری که گذاشتم رو دوست دارم و کسایی که لایکش کردن رو صد برابر بیشتر دوست دارم که اصلاً بذارید نگم.

ببخشید این قیمت برای شکلات خرگوشی شوخیه؟

امروز روز گربه‌ست؟ درواقع درستش اینه که باید هرروز روز گربه باشه.

سری بعد که به مدیرم گفتم افزایش حقوق می‌خوام و اون رد کرد، این عکس رو نشونش می‌دم و می‌گم: جواب چشمای مظلوم و شکم چاق گرسنه‌ی گربه‌م رو شما می‌خوای بدی؟ با چه پولی براش غذا بگیرم شکمش رو سیر کنم؟ احتمالاً چون خودش گربه داره درک می‌کنه می‌گه بفرمایید حقوق شما از این به بعد جلسه‌ای شصت و شش میلیون.

🍳