...𓆩 ℂ𝕙𝕒𝕣𝕝𝕚 𝕞𝕠𝕠𝕕 𓆪...

در طواف این شب ما به هم مربوطیم مـن به ماه مینگرم تو به خود در آیینه مهدی نجفی🖊️

میگفت مادرم هرگز به ذهنش نرسیده بود که ممکن است دخترش بخواهد شبی مثل یک پروانه به دور سر عزیزی بچرخد ، و الا حتما در انتخاب اسمم تجدید نظر میکرد ، گفتمش من نه میخواهم کعبه باشم که حیاتت را از من وام گرفته باشی و نه شمعی خجالتی که نور شبو گرمای زمستانت باشد،طواف و حلقه ی پروانه را بریز دور کاش میشد فقط زمین بودم پست ، خشک ، گرد ، و در مدار آنگاه ماه میشدی و دور من گشتن به هردویمان بیشتر میآمد ... لبخند زد و بال زیبایش وبال شعله ام شد او از وصول عشق مُرد و من از فراق عشق پروانه ها زیاد عمر نمیکنند و متاسفانه شعله هاهم عمر درازی ندارند او رفت و پروانه ی زندگی ام باطل شد ... مهدی نجفی🖊️

قالیِ کِرمون تو دُبـــی لَگَد شد ! آهنگی که ایدش باعث ساخت فیلم لاتاری شد

آزاده بمیــــر شکوه از درون میجوشد ، نه از تحسین دیگران تو همان نیابت درک نشده خالصی ، که خلوص روشنت وام دار نگاه دیگری نیست و این خلوص ارثیه ی تنهاییست ... مهدی نجفی🖊️

اگر ناخودآگاه خـــــــود را آگاه نسازید زندگی شما ناخودآگاه هدایت خواهد شد و شما آن را سرنوشت خواهید نامید ... یونگ

سال هاست پرسیدم از خود کیستم آتشم ، شوقم ، شرارم ، چیستـــم دیدمش امـــــروز و دانستم کنون او به جز من ، من به جز اون نیستم... مولانا

آیینه اتاقم میخندد کوسن گوشه مبل پوزخند میزند و چراغ های خانه عزیزم حسابی نیششان باز است دستی در جامدادیتان ببرید و دور من را با ماژیک سبزفسفریتان خط بکشید که امروز روز من است اگر این هستی مرا هست بشُمارد و خانه بهشت من است که خانه همیشه بهشت بوده و هست درود به پدری که ایستاد و دیگر بزرگ نشد تا پسرش هرسال به او نزدیک تر شود و درود به عروسکی که باتری هایش درون سینه من نفس می‌کشند بخندید که میان تلخیِ [چایِ حُسِـین] [قَندِ مَهــدی] کامی از شما شیرین کند بوسه به این ١۴ 💋 بوسه به این تولد🎂

خسته تر از آنم که با حرف هایم برای کسی [ قصه ساز ] شوم، از سکوتی که در من جاریست هیچ حلال زاده ای آسیب نمیبیند ... مهدی نجفــی🖊️

تو در خیال نفـــــــس انگار بریده ای نفس هــــــــربار شراب هزار ساله ی شمسی چـــه نیاز به کوزه ای باردار بفروش خنده ی ارزانم به قطار پست پر از باروت که به خانه غمم هزاران خواب و به شوق خنده ی تو بیدار تن صندلی از نفرت که چه عرض کنم از بس این شدت که تورا در خود نمیبلعد شده است هزاران بار بیزار بفـــــــــــــشار وطن انارت را به میان کاسه ی پرحـــــــرفم که بهشت با تو همین حالاست وتنم شده بی وطنت بیمـــــار مهدی نجفـــی🖊️

🌘🎸 | حالا انگشت هایش گیتار میزنند ...

هرچه ازان گریختی تورا به سوی خود برد ، و آنچه را که خواستی در خود چیزی جز درد نداشت ، تا آن لحظه که هیچ نخواستی و همه چیز شدی ...

دلم برای آن استکان بخت برگشته ی آشپزخانه ام میسوزد که سال هاست تنهایی و بدون لمس گرمای معشوقه کمرباریکش، غریبه با سینی، به تنهایی لای دستان من سرد میشود من به استکان بد کردم... مهدی نجفی🖊️

گاهی زمستان میشوید و برای تداوم بطن هایتان چاره ای جز بوسیدن ساقه های یک عشق ندارید ،که عشق همان بلیط تماشای اردیبهشت شماست ... مهدی نجفی🖊️

روحم در آزاد ترین حالت سالانه ی خود درگیر قایم باشک بازی با این جسم همیشه نحیف است غم هایم چشم میگذارند و هیچوقت پیدایم نمیکنند و من ۲۳ سالو ۱۰ ماهو ۱۷ روز است که برنده ی همیشه گم شده ی این بازی ام چه کسی فکر میکرد هرچقدر بیشتر گم شوی برنده تر میشوی؟ از شما چه پنهان با احتساب این صبح من ۸۷۲۰ روز است که شراب شبانه ام را کنار نیستی ترین هستی این چیستی و از گریه ابر های خونین اقامتگاه هفت طبقه اش مینوشم ... چه سه گانه ی رنگینیست منه همیشه راضیو کشف رازیو خالق رازی ... مهدی نجفی 🖋️

مرثیه بود ... به روحیه شاد من نمیخورد🙏🏻😂

«ح» صفا باشه 🖊️

سوال اینجاس که اگه تو نخونی کی بخونه؟