Maybe Liam

هیچکس نمیتونه هیچکس رو درک کنه. این نظره منه‌. تو وقتی میتونی منو درک کنی که جای من تو اون لحظه بوده باشی که جای من زندگی کرده باشی.

مسیری که تو توش قدم گذاشتی، درد و سختیش رو چشیدی، گریه و خوشحالیش رو تجربه کردی، چطور یه شخصِ دیگه از دور می‌تونه ذره ای از اون رو حس یا درک کنه؟ غیر ممکنه

بنظرم حتی این درک نشدن تقصیر اونا هم نیست. صرفا تو داری مسیری رو تجربه می‌کنی که مختص به خودته، و هیچکس جز خودت نمیتونه تورو بهتر درک کنه.

بیهوده ترین کار بشریت؟ درد و دل کردن و اور شیر کردن احساسات با آدما.

نمی‌دونم این چه مرضیه که وقتی هوا روشن میشه دلم نمیخواد دیگه بخوابم

سجتریس ، الان من بگم نه ، تو بازم انجامش میدی.

سجتریس ، الان من بگم نه ، تو بازم انجامش میدی.

آرام کنارش نشستم و نگاهم را به چشمانش دوختم، غمی در آن دو چشم بود، به وسعت تاریکیِ بی‌انتهای شب. زیر لب زمزمه کردم: و تو از غم هم چنین زیباتری؛ در ظلمات شب، آنگاه که ماه بر آسمان نشست، اشک در چشمانت حلقه زد و غم، در چشمان تو معنا گرفت. چه بی‌رحمانه جانم گرفته می‌شود برای بغضی که در گلویت جا خوش کرده است.

حقیقتا حس میکنم صدام شبیه گوینده و یا دوبلور ها نیست نمی‌دونم چرا این اواخر همش این رو از بقیه میشنوم

این مدت نمی‌دونم چندمین بار بود که یکی صدامو میشنید و تعریف میکرد و ازم سوال میپرسید که دوبلوری یا گوینده؟ پریروز هم یکی می‌گفت صدات روش کار شده و کلاس رفتی؟

چقدر اشک و غم به چشمات میاد.

من عمیقا عاشق توجه های ریز و زیر پوستی ام.

About yesterday: