دیارِ یار

Солнечное затмение с высоты 400 километров Космонавт Роскосмоса Петр Дубров сфотографировал одно из самых ожидаемых явлений года с борта МКС. Каким видели Солнце в минуты наплыва диска Луны наши космонавты — на фото. Как наблюдали за затмением с Земли ❤️Подписаться на Роскосмос: ТГ | MAX | VK

خورشیدگرفتگی ۱۲ اگست.

هرگز به‌این‌خاطر که زمان زیادی طول می‌کشد تا به رؤیاهایت برسی، از آن‌ها دست نکش؛ زمان به‌هرحال می‌گذرد. ارل نایتینگل دیار یار💜🍁

#کیان_مبین #سطر_گنج_کتاب در فرهنگ امروزی ما چیزی که از انضباط هم کم‌یاب‌تر است، همان تمرکز است. فرهنگ ما بشر را به چنان زندگیِ مغشوش و بی‌تمرکزی هدایت می‌کند که در هیچ جای دیگر نظیرش نیست. انسان چندین کار را باهم انجام می‌دهد، می‌خواند، به رادیو گوش می‌دهد، گفتگو می‌کند، سیگار می‌کشد، می‌خورد و می‌آشامد. انسان مصرف‌کننده‌ای است با یک دهان باز، مشتاق و آماده برای بلعیدن همه‌چیز. این فقدان تمرکز زمانی آشکارتر دیده می‌شود که مشکل تنهایی برای ما پیش می‌آید. اکثر مردم نمی‌توانند بی‌حرکت بنشینند و حرف نزنند، سیگار نکشند، نخوانند یا چیزی نیاشامند. این‌گونه کسان عصبی و بی‌قرار می‌شوند، و باید یا دهان‌های‌شان را به‌کار بیندازند یا دست‌های‌شان را. سیگار کشیدن یکی از علایم این فقدان تمرکز است؛ زیرا دست، دهان، چشم و بینی را به‌کار می‌اندازد. هنر عشق ورزیدن اریک فروم دیار یار💜🍁

کاش آدم‌ها بفهمند که نباید اینقدر حرف مفت بزنند.

قبلاً با صدای Mabel Matiz هم شنیده بودمش. عالی‌ست...

چقدر این گاه جان‌نشین است:☺️ ۱۴۰۴/۰۴/۰۴ ۴شنبه ۰۴:۴۴:۴۴ دیارِ یار با ۴۴فالوور

۰۵/۰۵/۰۵ ۰۵:۵۵

#هذیان_سکوت من، خودم را کنارِ تو جا گذاشتم. کنارِ قبری بی‌پایان، از سکوتِ جالیزها. تو عمیق بودی، و من روراست... این سکوت، حرفِ دیگری داشت. اطلس دیار یار💜🍁

باید که وَرایِ این سرک‌ها بروم دنیا به‌دَرَک! به لادَرَک‌ها بروم دور از غمِ زندگی چو کودک هر روز بی‌فایده پشتِ شاپرک‌ها بروم راشد رامز دیار یار💜🍁

#نسیمی آن‌که بر لوحِ رُخَت خطِّ الهی دانست بنده‌یِ عشقِ الهی شد و شاهی دانست آن‌که می‌گفت که رویِ تو به مَهْ می‌ماند چون نظر کرد به رویِ تو کماهی دانست زلف و رخسارِ تواش کَی رَوَد از پیشِ نظر؟ آن‌که او نقشِ سپیدی و سیاهی دانست چشم و ابرویِ تو را، قدر که داند جز من؟ قیمتِ تُرکِ کمان‌دار سپاهی دانست گرچه رازِ دلم از اشکِ عقیقی شد فاش منکرِ دل‌سیه از چهره‌یِ کاهی دانست اصلِ ما ز آبِ حیات است و روان‌بخشیِ آن از میانش به‌کنار آمد و ماهی دانست تا دلم عابدِ رویِ تو شد ای کعبه‌یِ حُسن طاعتی کان به‌جز این بود، مناهی دانست به‌جز از کارِ غمت هرچه دلم کرد آن را همه بی‌حاصلی و فکرِ تباهی دانست دهنت عالمِ غیب است و میان سِرِّ دقیق این کسی را که تواَش پشت و پناهی دانست گرچه مانَد به رُخَت لاله، ولی نَتْواند هر گیاهی صفتِ مهرِ گیاهی دانست واحدِ مطلقی، اما نتوانست ابلیس این صفت را ز دوبینی و دوراهی دانست تا به رخسارِ تو شد چشمِ نسیمی بینا عارفِ حق شد و از فضلِ الهی دانست   شهید امیر سید عمادالدین نسیمی دیوان اشعار فارسی غزل شماره‌ی ۴۳ دیار یار💜🍁

چند شب پیش، فردی را ساعت ۱۱:۴۸ صبح به قتل رساندم. و دیشب ساعت ۹:۴۸ شب تصادم کردم. البته در خواب!

زیبایی.

به‌به! چه هوایی...