Dr. Owlia دکتر اولیاء

جهت اطلاع دوستانی که اصرار دارند حتماً ما باید از غربی‌ها الگو بگیریم مکرر در انگلستان روی پاکت‌های نایلونی و حتی کاغذی این عبارت ه چشم می‌خوره: PLEASE REUSE ME! در کار خوب اشکال ندارد از دیگران الگو بگیریم ولی با تعمق ژرف‌اندیشی و البته خلق الگوهای خوب برای دیگران باز تاکید می‌کنیم مفهوم دیسپوزابل بودن دقیقاً مترادف یکبار مصرف بودن نیست Disposable items does not always mean that they are necessarily single use!

" سبک زندگی " سلام و درود در ایام نوجوانی( سالهای میانی دهه ۴۰) به یاد دارم مرحوم پدر که می خواست صبح به سر کار برود یک اسکناس ۱۰ تومانی بالای طاقچه( رف) اتاق نشیمن می گذاشت برای هزینه‌های آن روز شامل خرید گوشت و نان و... البته میوه در تابستان عمدتا هنوانه و خربزه بود که گویا هفتگی توسط خودشان و معمولا با همراهی پسرها از لرد مرحوم مشرف واقع در میدانشاه سابق( ۴ راه بعثت امروز) بصورت جمله خریداری می شود و اوایل با الاغ و بعدا بوسیله تاکسی بار های سه چرخ مزدا به خانه مان در کوچه حنا حمل و برای خنک ماندن به زیرزمین منتقل می شد. از شما چه پنهان بخاطر گرمای هوا روزی ۳ - ۴ بار هندوانه خریزه میل می شد. ناشتا ( میان وعده) ، عصر و شام ( با نان و پنیر ) ان موقع ها آبگوشت غذای غالب بود و ندرتا پلو خورشت در برنامه غذایی قرار می گرفت. گوشت صد درم ( ۱.۵ کیلوگرم) ده تومان و نان هر قرص ۲ ریال بود. صبحانه زمستانی عمدتا شیر گاو بود که آقایی هر روز صبح از ابشاهی می آورد و پیمانه اش،یک لیوان متوسط ۵ ریال. گاهی هم می رفتیم از خانه ای که مجاور دبستمانمان بود شیر می خریدیم. صبحانه دیگر نان و حلوا ارده بود که علاوه بر آن گاه و بیگاه به ظرف مسی اش دستبرد می زدیم. روغن خوراکی و پنیر مصرفی هم روغن و پنیر اعلای گوسفندی بود که یکی از بستگان مادری هرسال از فارس برایمان می آورد و در همان زیرزمین نگهداری می شد. اواخر یواشکی روغن گاو به الگوی مصرف اضافه شد و مصرف روغن نباتی هم که تازه باب شده بود مطلقا قدغن! اوایل مرحوم پدر که یک کارمند متوسط بانک بودند ( با حقوق ماهیانه ۱۸۰۰ تومان) یک یخدان خريدند که هر روز باید با یک قالب یخ شارژ می شد. بعدا یک یخچال ۹ فوت ایتالیایی( آدمیرال) به قیمت ۲۰۰۰ تومان خریدند که ماشاءالله هنوز بعد از ۵۰ - ۶۰ سال نیم رمقی دارد! از آب لوله کشی هم بگویم که‌ همان سالها از طریق یک شیر برداشت که سر کوچه‌ نصب و با شلنگ به داخل منبع می رسید تأمین می شد. قبل از آن سقاها زحمت تأمین آب خوردن را می کشیدند و اگر اشتباه نکنم گاهی از آب جویی که به منبع زمینی منتقل و مصرف می شد! در تابستان راه گریز از گرما پناه بردن به زیرزمین بود و حداکثر، استفاده از پنکه . وسیله گرمایشی هم تا مدتها کرسی بود ( از آتش باقیمانده از پختن شلغم) و یک بخاری علاء الدین و بعد تبدیل شد به بخاری نفتی جنرال . در همین سال‌ها پدر همت کردند و حمامی در یکی دیگر از زیرزمین ها( که حالا دفتر کاری اخوی است) ساختند با یک حوضچه آب کشی ( کُر ) ویک رختكن ( توسط مرحوم استادقاسم) گرم کردن این حمام هم ماجرایی سخت داشت و حداقل یک بار با سوختن سر وصورت مرحوم ابوی همراه بود . دوخت پیراهنمان با مرحوم نادر ( پدر آقای دکترعسکر فراشاه) و کت وشلوار عمدتا با مرحوم نیکوکار پدر آقای دکتر نیکوکار متخصص کودکان و خانم دکتر متخصص رادیولوژی که مغازه شان در خیابان پهلوی( امام خمینی) قرار داشت. طبیب خانوادگی ما مرحوم دکتر محمد علی اولیاء ( پسر عموی پدر) بودند که مطبشان فضایی بسیار تمیز.،مرتب و دلنشین داشت. نرخ تاکسی هم از سر کوچه‌ حنا تا مطب ایشان( نرسیده به ميدان امیرچقاق) ۷ ریال علی‌اکبر اولیاء مرداد ماه ۱۴۰۵

همچنین استفاده از مواد آرایشی تند و مداوم، با بسیاری از بیماری‌ها ارتباط پیدا کرده و آثار آن در مطالعات علمی مورد توجه قرار گرفته است. سخن پایانی در پایان باید یادآور شد که افراط در هر کاری، حتی فعالیت‌های به ظاهر مثبت و سازنده مانند مطالعه طولانی‌مدت یا عبادت‌های بسیار طولانی، می‌تواند آثار منفی بر سلامت جسم و روان داشته باشد. سلامت، بیش از هر چیز، محصول «تعادل» است؛ تعادلی میان خواب، تغذیه، تحرک، آرامش روان، و سبک زیستن. تردیدی ندارم شروع درمان‌های دارویی در بسیاری از بیماری‌ها بدون آموزش موثر و تغییر رفتار اساسی در بین بیماران صرفاً اتلاف هزینه و زمان خواهد بود از بین آنها می‌توان به بیماری‌هایی مانند آرتروز، روماتیسم، فشار خون بالا، دیابت، مشکلات قلبی، گوارشی، مشکلات روانی و حتی سرطان‌ها اشاره کرد دکتر محمدباقر اولیا روماتولوژیست زمستان ۱۴۰۴

Rheumatology Rounds: اولیاء: سبک زندگی سالم و نقش رفتارهای روزمره در سلامت انسان منظور از «سبک زندگی سالم» مجموعه‌ای از رفتارها و عادت‌های روزمره‌ای است که به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر سلامت جسم و روان انسان اثر می‌گذارند. شاید برای بسیاری شگفت‌انگیز باشد که بخش قابل توجهی از اختلالات و بیماری‌ها، ریشه در شیوه زیستن ما دارد و در حقیقت، رفتارهای زیستی بدن، بازتابی از رفتارهای روزانه و سبک زندگی انسان است. در سال‌های اخیر، مطالعات فراوانی نشان داده‌اند که برخی رفتارها، تأثیر قطعی و اثبات‌شده‌ای بر سلامت دارند. از مهم‌ترین این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱) خواب و بیداری و نقش آن در عملکرد ارگان‌های بدن وجود دوره‌های منظم خواب و بیداری، برای عملکرد طبیعی ارگان‌های بدن ضروری است. خواب به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین نیازهای موجودات زنده، نقشی حیاتی در بازسازی جسم و ذهن ایفا می‌کند و بهترین و طبیعی‌ترین زمان آن، خواب شبانه است. برهم خوردن چرخه فیزیولوژیک خواب می‌تواند آثار قابل توجهی بر عملکرد ذهنی و جسمی افراد داشته باشد. متأسفانه این مسئله، به‌ویژه در میان جوانان، حالتی نزدیک به یک پدیده اپیدمیک پیدا کرده و نگرانی‌های جدی ایجاد نموده است. دیر خوابیدن تا پاسی از شب و ادامه خواب تا نزدیک ظهر، غالباً منجر به خمودگی، افسردگی، کاهش انگیزه و افت محسوس انرژی در طول روز می‌شود. ۲) فعالیت بدنی و ضرورت تحرک در زندگی انسان ماهیت بدن موجود زنده، به‌ویژه انسان، به‌گونه‌ای است که نیازمند فعالیت فیزیکی متناسب با ساختار طبیعی بدن است. بی‌توجهی به این اصل، می‌تواند به تحلیل عضلانی و کاهش عملکرد بسیاری از ارگان‌های حیاتی منجر شود. در صورتی که فرد سبک زندگی کم‌تحرکی دارد، دست‌کم دو روز در هفته، به مدت حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه، انجام فعالیت بدنی مفرح توصیه می‌شود؛ فعالیتی که ضربان قلب را حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد افزایش دهد و در عین حال قابل تداوم باشد. ۳) تغذیه و الگوی خوردن تغذیه، بی‌تردید یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر سلامت حال و آینده انسان است. در سال‌های اخیر، تحقیقات فراوانی درباره آثار نوشیدنی‌ها و خوراکی‌های شیرین انجام شده است. هرچند برخی شیرین‌کننده‌های مصنوعی به‌عنوان خطرناک‌ترین موارد شناخته می‌شوند، اما باید تأکید کرد که مصرف بیش از حد میوه‌های بسیار شیرین نیز از منظر دریافت قند و کالری، تفاوت چشمگیری با مصرف مستقیم شیرینی‌ها ندارد. آنچه اهمیت بنیادی دارد، میزان کالری و تکرار مصرف است. برای مثال، هر واحد رطب یا خرما از نظر کالری، به‌طور تقریبی معادل دو حبه قند محسوب می‌شود. از سوی دیگر، وابستگی‌های غذایی در اشکال مختلف نیز آسیب‌زا هستند. مصرف فست‌فود بیش از یک‌بار در ماه، از دیدگاه ما نوعی رفتار غذایی نامطلوب تلقی می‌شود. همچنین مصرف نوشیدنی‌هایی نظیر نوشابه‌های گازدار یا نوشیدنی‌های انرژی‌زا، اساساً برای سلامت زیان‌آور بوده و بهتر است به مراسم خاص و مهمانی‌ها محدود شود؛ برای مثال، حداکثر ماهی یک‌بار و آن هم در اندازه‌ای بسیار محدود، مانند یک فنجان. مصرف غذاهای پرچرب، مصرف بیش از حد گوشت قرمز (و حتی گوشت سفید)، مصرف بیش از یک کفگیر برنج، و مصرف روزانه بیش از یک کف دست نان، به‌ویژه در افراد دارای اضافه وزن یا کم‌تحرک، بدون تردید می‌تواند مشکل‌ساز باشد. همچنین مصرف عادت‌گونه تنقلات، ترشیجات و خیارشور بیش از یک‌بار در هفته، به نظر می‌رسد اثرات زیان‌باری بر سلامت داشته باشد. ۴) ارتباط با وسایل الکترونیک و آثار آن بر ذهن و بدن استفاده طولانی‌مدت از وسایل الکترونیک مانند تلویزیون، رایانه و تلفن همراه، به‌ویژه بیش از یک ساعت در روز، تقریباً همواره باعث خستگی ذهنی، کاهش بازدهی، و بروز دردهای سر و گردن می‌شود. این اثرات به‌خصوص زمانی تشدید می‌گردد که استفاده از این ابزارها در ساعات پایانی شب صورت گیرد. ۵) پرداختن افراطی به اخبار منفی و سیاسی درگیری وسواسی و مداوم با اخبار سیاسی و اطلاعات منفی، تأثیرات مخربی بر سلامت روان دارد و به‌صورت غیرمستقیم می‌تواند سلامت جسمی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. ۶) تماس با مواد شیمیایی و شوینده‌ها تماس مکرر با مواد شوینده نظیر سفیدکننده‌ها، انواع اسیدها، و همچنین استفاده افراطی از عطرها، اسپری‌ها و ادکلن‌ها، از عوامل مهم آسیب به دستگاه تنفسی و ایجاد سردردهای مزمن محسوب می‌شود. نباید فراموش کرد که بسیاری از این مواد، ترکیبات شیمیایی بالقوه خطرناک و حتی مهلک هستند. بر همین اساس پیشنهاد می‌شود استفاده از مواد شوینده‌ای مانند وایتکس به یک یا دو بار در سال محدود شود و عطرها و ادکلن‌های تند تنها در مراسم خاص نظیر عروسی یا مهمانی‌های ویژه مورد استفاده قرار گیرند، نه در مصرف روزمره.

یکی از دلایل عدم موفقیت در زندگی شامل عدم موفقیت در کاهش وزن بیماران چاق: اینکه بیش از اینکه روی رفتارهای اشتباه خود تمرکز و توجه کنند گناه‌های نکرده خود را لیست می‌کنند؛ آقای دکتر خدا شاهد است نه شیرینی می‌خورم نه شام می‌خورم نه روغن برنج چرب می‌خورم نه گوشت قرمز می‌خورم نه اصلاً اشتهایی دارم تازه از چیزهای شیرین هم بدم می‌آید! تازه gym هم می‌روم مربی من هم می‌گوید من استوپ وزنی دارم. اگر روزی یک کیلو میوه هم می‌خورم آن مهم نیست! اگر روزی ۵ لیوان چای با قند و یا خرما می‌خورم هم مهم نیست! اگر یخچال ما از نوشیدنی‌ها و خوردنی‌های جذاب خالی نمی‌ماند مهم نیست! اگر هر لحظه به بهانه افت قند یک شکلات یا شیرینی در دهان می‌گذارم مهم نیست! چون من اصلاً دوستش ندارم خدا هم شاهد است! اگر هفته‌ای یک یا چند بستنی هم می‌خورم مهم نیست! فقط یادمان باشد خداوند به خاطر گناه‌های نکرده انسان را به جهنم نمی‌فرستد... فقط به خاطر گناه‌های انجام شده عقوبت می‌بینیم

چاقی؛ درمان دارویی یا بازگشت به پیشگیری اولیه؟ چاقی یکی از مهم‌ترین چالش‌های سلامت در قرن بیست‌ویکم است و نقش آن در بروز دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی–عروقی، پرفشاری خون، دیس‌لیپیدمی، کبد چرب متابولیک، آرتروز و برخی سرطان‌ها به‌خوبی شناخته شده است (1،2). در سال‌های اخیر، داروهای نوین گروه آگونیست‌های گیرنده GLP-1 با ایجاد کاهش وزن قابل توجه، امید تازه‌ای در درمان بیماران مبتلا به چاقی ایجاد کرده‌اند و بدون تردید یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌های پزشکی متابولیک محسوب می‌شوند (3-5). با این حال، موفقیت این داروها نباید باعث شود که مهم‌ترین اصل کنترل چاقی، یعنی پیشگیری اولیه (Primary Prevention)، به حاشیه رانده شود. هیچ نظام سلامت پایداری نمی‌تواند تنها با تکیه بر درمان‌های گران‌قیمت، اپیدمی چاقی را کنترل کند. علاوه بر اثربخشی، هر مداخله درمانی باید از منظر عدالت در سلامت، هزینه‌اثربخشی و امکان دسترسی عمومی نیز ارزیابی شود. در بسیاری از کشورها، از جمله کشورهای با درآمد متوسط، هزینه ماهانه درمان با GLP-1RA برای بخش بزرگی از جامعه سنگین است و در بسیاری از بیماران، پس از قطع دارو، وزن مجدداً افزایش می‌یابد؛ بنابراین درمان غالباً به مصرف طولانی‌مدت نیاز دارد (6). از سوی دیگر، اگرچه داده‌های موجود درباره ایمنی این داروها امیدوارکننده است، استمرار پایش عوارض و اثربخشی درازمدت همچنان ضروری است. از دیدگاه سلامت عمومی، مسئله اصلی چاقی تنها افزایش وزن نیست، بلکه رفتارهای نادرست تغذیه‌ای و سبک زندگی ناسالم است که از سال‌های نخست زندگی شکل می‌گیرد. کودکان الگوی تغذیه، میزان فعالیت بدنی، حجم غذا، مصرف نوشیدنی‌های شیرین و حتی نحوه کنترل اشتها را از خانواده و محیط اجتماعی می‌آموزند. در نتیجه، بسیاری از بیماری‌های مزمن بزرگسالی در واقع پیامد سال‌ها رفتارهای نادرست تغذیه‌ای هستند، نه صرفاً یک مشکل ایجادشده در بزرگسالی. از این منظر، دیابت نوع ۲، پرفشاری خون، دیس‌لیپیدمی، کبد چرب و بخش مهمی از بیماری‌های قلبی–عروقی را می‌توان «معلول» دانست، در حالی که علت اصلی در بسیاری از موارد، پرخوری، مصرف مکرر غذاهای فوق‌فرآوری‌شده، کم‌تحرکی و ضعف آموزش تغذیه سالم از دوران کودکی است. بنابراین، اگر علت اصلاح نشود، درمان پیامدها هر روز پرهزینه‌تر خواهد شد. سرمایه‌گذاری در آموزش والدین، اصلاح تغذیه مدارس، افزایش فعالیت بدنی کودکان، محدود کردن تبلیغات غذاهای ناسالم و آموزش مهارت‌های خودکنترلی، از مؤثرترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین راهکارهای کاهش بار چاقی در سطح جامعه محسوب می‌شوند (7-9). چنین اقداماتی نه‌تنها از بروز چاقی جلوگیری می‌کنند، بلکه خطر بسیاری از بیماری‌های مزمن آینده را نیز کاهش می‌دهند. بنابراین، آینده موفق کنترل چاقی در تقابل میان «دارو یا پیشگیری» نیست، بلکه در ایجاد تعادل میان درمان و پیشگیری است. داروهای GLP-1RA باید برای بیماران واجد شرایط، بر اساس شواهد علمی، در دسترس باشند؛ اما هیچ درمان دارویی نمی‌تواند جایگزین آموزش صحیح، فرهنگ‌سازی و ایجاد سبک زندگی سالم از سال‌های نخست کودکی شود. اگر سیاست‌گذاران سلامت خواهان کنترل پایدار اپیدمی چاقی هستند، باید پیشگیری اولیه را بار دیگر به عنوان سنگ‌بنای برنامه‌های ملی سلامت در اولویت قرار دهند. منابع 1. World Health Organization. Obesity and overweight. Geneva: WHO; 2025. 2. American Diabetes Association. Standards of Care in Diabetes—2025. Diabetes Care. 2025;48(Suppl 1). 3. Wilding JPH, et al. Once-weekly semaglutide in adults with overweight or obesity. N Engl J Med. 2021;384:989-1002. 4. Jastreboff AM, et al. Tirzepatide once weekly for the treatment of obesity. N Engl J Med. 2022;387:205-216. 5. Lincoff AM, et al. Semaglutide and cardiovascular outcomes in obesity without diabetes. N Engl J Med. 2023;389:2221-2232. 6. Rubino D, et al. Effect of withdrawal of semaglutide on body weight and cardiometabolic risk factors. Diabetes Obes Metab. 2022;24:1553-1564. 7. World Health Organization. WHO Acceleration Plan to Stop Obesity. Geneva: WHO; 2023. 8. Cawley J. The economics of obesity. Annu Rev Public Health. 2023;44:417-436. 9. GBD 2021 Risk Factors Collaborators. Global burden attributable to high body mass index. Lancet. 2024;404.

در مورد پیشگیری چاقی کاملاً موافقم ولی در مورد درمان با داروهای تزریقی کاهنده وزن GLP1-RA اختلاف نظر اساسی دارم چند درصد از خانواده‌ها توان پرداخت هزینه‌های سنگین ماهیانه بیش از ۱۰ میلیون تومان چنین درمانی دارند که آن هم هنوز عوارض جانبی دراز مدت آنها مشخص نیست. چقدر مسئول درآمد خانواده باید تاوان اشتباهات والدین در دوران کودکی و نوجوانی فرزند و دوران جوانی جوانان را بدهد؟ اگر از من بپرسند اولویت اول بهداشت و درمان کشور چیست؟ پاسخ خواهم داد: سبک زندگی سالم و بخصوص آموزش سبک‌های مهار رفتارهای غلط تغذیه‌ای از کودکی است مانند پرخوری و هر دم‌خواری که بلای خانمان سوز و علت العلل عمده بیماری‌های متعارف امروزی شده است نه فشارخون بالا نه دیس لیپیدمی نه دیابت نه کبد چرب نه سرطان همه فاجعه بار هستند ولی این‌ها عموماً معلول هستند و سوء رفتار تغذیه‌ای و عادت‌های غلط مهار نشده از کودکی و جوانی علت اصلی است باید علت اصلی را درک کرد و از ابتدای کودکی و نوجوانی مهارش کرد خانواده‌ها باید به درجه از درک و آگاهی برسند که محیط خانواده از ابتدا از رفتارهای غلط پرهیز کنند و فرزندان جامعه قربانی فرهنگ‌های نامناسب نشوند

Obituaries, Jan. 14, 2007 | Obituaries | stardem.com https://www.stardem.com/obituaries/obituaries-jan-14-2007/article_7c4fedfb-30b7-5be8-a950-73ba2f0901de.html

نامه دکتر علی مهریزی پزشک متخصص کودکان ساکن استون مریلند امریکا مربوط به ۳۰ سال قبل خطاب محمد باقر اولیا و سعید پزشکی دو نفر اول فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی یزد و اهدای ۵۰۰ دلار برای هر نفر در سال ۱۳۷۳

متاسفانه با اطلاعاتی که از هوش مصنوعی گرفتم ایشان در سال ۲۰۰۷ یعنی حدود ۲۰ سال قبل مرحوم شده‌اند.

نامه دکتر علی مهریزی پزشک متخصص کودکان ساکن استون مریلند امریکا مربوط به ۳۰ سال قبل خطاب محمد باقر اولیا و سعید پزشکی دو نفر اول فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی یزد و اهدای ۵۰۰ دلار برای هر نفر در سال ۱۳۷۳

در آیهٔ «لا إِکراهَ فِی الدِّینِ» (بقره: ۲۵۶)، واژهٔ اکراه با اجبار کاملاً مترادف نیست، هرچند در فارسی گاهی به جای هم به کار می‌روند. معنای اکراه «اکراه» از ریشهٔ «کَرْه» به معنای واداشتن کسی به کاری است که درونی و قلبی آن را نمی‌خواهد. در اکراه، فرد تحت فشار، تهدید یا ترس قرار می‌گیرد و کاری را انجام می‌دهد، اما رضایت واقعی ندارد. فقهای اسلامی معمولاً اکراه را این‌گونه تعریف می‌کنند: > وادار کردن شخص به انجام یا ترک کاری، از طریق تهدیدی که از آن می‌ترسد. بنابراین اکراه بر سلب رضایت و اختیار روانی تأکید دارد. معنای اجبار «اجبار» بیشتر به معنای سلب قدرت انتخاب و اختیار عملی است. یعنی شخص اصلاً امکان مخالفت مؤثر ندارد. مثلاً: اگر کسی را با زور فیزیکی دستگیر کنند و به جایی ببرند، این بیشتر «اجبار» است. اگر تهدید کنند که اگر این کار را نکنی آسیب می‌بینی و او از ترس بپذیرد، این «اکراه» است. در آیهٔ «لا اکراه فی الدین» مقصود این است که ایمان حقیقی با فشار و تحمیل به وجود نمی‌آید. دین در معنای اعتقاد و ایمان، امری قلبی است؛ اگر کسی تحت فشار، شهادتین بگوید یا ظاهراً مسلمان شود، لزوماً در قلبش مؤمن نشده است. به همین دلیل ادامهٔ آیه می‌گوید: > «قَد تَبَیَّنَ الرُّشدُ مِنَ الغَیِّ» راه درست از راه گمراهی روشن شده است. یعنی چون حقیقت باید شناخته و پذیرفته شود، ایمانِ ناشی از اکراه ارزش واقعی ندارد. یک نکتهٔ ظریف برخی مفسران گفته‌اند که آیه بیش از آنکه یک حکم سیاسی باشد، یک واقعیت انسان‌شناختی را بیان می‌کند: می‌توان بدن انسان را مجبور کرد، می‌توان او را به اظهار یک عقیده واداشت، اما نمی‌توان قلب او را مجبور به باور کردن کرد. پس تفاوت اصلی چنین است: اکراه اجبار ناظر به فشار بر اراده و رضایت ناظر به سلب توان انتخاب و اختیار عملی ممکن است شخص ظاهراً انتخاب کند، اما از ترس ممکن است اصلاً امکان مخالفت نداشته باشد بیشتر جنبهٔ روانی و ارادی دارد بیشتر جنبهٔ عملی و فیزیکی دارد در نتیجه، «لا اکراه فی الدین» را می‌توان چنین فهمید: اعتقاد دینی با فشار و تحمیلِ اراده بر انسان پدید نمی‌آید و ارزش ایمانی ندارد، زیرا ایمان امری قلبی و مبتنی بر پذیرش آگاهانه است.

مسلمان كيست؟ الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : المُسلمُ مَن سَلِمَ الناسُ مِن يَدِهِ و لِسانِهِ ، و المُؤمِنُ مَنِ ائتَمَنَهُ الناسُ على أموالِهِم و أنفُسِهِم . حديث امام صادق عليه السلام : مسلمان ، كسى است كه مردم از دست و زبان او آسوده باشند و مؤمن ، كسى است كه مردم او را امين مال و جان خود بدانند . مبادا بنده ای از بندگان خدا را از صدای بلندگوهای ما یا مسدودکردن معابر عصبی کنیم و دشمن سازی کنیم. ایضای مردم چه مسلمان باشد چه زرتشتی یا ... بنظر فعل حرام است زینهار حق‌الناس با برداشت شخصی ما قابل زایل شدن نیست

سلام دوستان کار خیر فقط کمک مادی و یا اطعام و نذر کردن متعارف نیست. کاهش فشار بر شبکه برق از طرف تک تک ما که تمکن نسبی بیشتری داریم بزرگترین کار خیر، منفعت رسانی به دیگران و انرژی پایدار برای خودمان کمک به کاهش آلودگی محیط زیست و آرامش در شرایط بحرانی و جنگی است. جهت اطلاع دوستان وام 400 میلیون هم برای واحدهای صرفاً مسکونی در دستور کار قرار گرفته سه دلیل برای وارد نشدن به انرژی خورشیدی وجود دارد: ۱-خاموش شدن خورشید ۲-آفتابگیر نبودن پشت بام و یا دیوار بلند همسایه ۳-عدم تمکن مالی در حد ۴۰۰ میلیون هزینه سال قبل حداقل ۲۰۰ میلیون بود امسال ۴۰۰ و سال آینده احتمالاً ۸۰۰ میلیون خواهد بود. دوستدار طبیعت باشیم

همچنین استفاده از مواد آرایشی تند و مداوم، با بسیاری از بیماری‌ها ارتباط پیدا کرده و آثار آن در مطالعات علمی مورد توجه قرار گرفته است. سخن پایانی در پایان باید یادآور شد که افراط در هر کاری، حتی فعالیت‌های به ظاهر مثبت و سازنده مانند مطالعه طولانی‌مدت یا عبادت‌های بسیار طولانی، می‌تواند آثار منفی بر سلامت جسم و روان داشته باشد. سلامت، بیش از هر چیز، محصول «تعادل» است؛ تعادلی میان خواب، تغذیه، تحرک، آرامش روان، و سبک زیستن. تردیدی ندارم شروع درمان‌های دارویی در بسیاری از بیماری‌ها بدون آموزش موثر و تغییر رفتار اساسی در بین بیماران صرفاً اتلاف هزینه و زمان خواهد بود از بین آنها می‌توان به بیماری‌هایی مانند آرتروز، روماتیسم، فشار خون بالا، دیابت، مشکلات قلبی، گوارشی، مشکلات روانی و حتی سرطان‌ها اشاره کرد دکتر محمدباقر اولیا روماتولوژیست زمستان ۱۴۰۴