Dutch Christian Vault

HOOGMOED — EEN VREEMD EN GEVAARLIJK DING Hoogmoed is eigenlijk een raar ding. Ook in mijn eigen leven als timmerman heb ik daar iets van mogen leren. Vooral in het begin gebeurde het weleens dat ik naar mijn werk keek en dacht: “Zo, dat heb IK even mooi gemaakt.” En nog geen drie tellen later haalde ik ergens nét iets te veel materiaal vanaf, zaagde ik nét verkeerd of was het uiteindelijk toch net niet zoals het moest zijn. Dat gebeurde meer dan eens. En juist daardoor begon ik iets te beseffen: dat werktuig in mijn handen, maar ook mijn handen zelf, mijn inzicht en het vermogen om iets te kunnen maken, heb ik uiteindelijk niet aan mijzelf te danken. Ik heb het ontvangen. De Schrift stelt daarom een eenvoudige maar indringende vraag: “En wat hebt gij, dat gij niet hebt ontvangen?” — 1 Korinthe 4:7 Dat maakt nederig. Want hoe gemakkelijk zegt een mens niet: Dit heb IK gebouwd. Dit heb IK bereikt. Dit heb IK verdiend. Maar wie gaf u het leven? Wie gaf u uw handen? Wie gaf u uw verstand? Wie gaf u vandaag opnieuw adem? Christus zegt: “Want zonder Mij kunt gij niets doen.” — Johannes 15:5 En juist daarom zijn sommige bekende uitspraken uit de geschiedenis zo aangrijpend. Niet omdat wij bij iedere ramp of ieder sterfgeval mogen zeggen: dit was Gods oordeel — daar moeten wij voorzichtig mee zijn. Maar wel omdat zij ons laten zien hoe klein menselijke grootspraak uiteindelijk is. 1. DE TITANIC Aan een medewerker van de White Star Line wordt de bekende uitspraak toegeschreven: “Not even God Himself could sink this ship.” “Zelfs God Zelf zou dit schip niet kunnen laten zinken.” Op 15 april 1912 lag de Titanic op de bodem van de Atlantische Oceaan. Een schip dat door mensen als vrijwel onzinkbaar werd beschouwd, maakte zijn eerste reis niet eens af. “Hovaardigheid is voor de verbreking, en hoogheid des geestes voor den val.” — Spreuken 16:18 2. JOHN LENNON In 1966 zei John Lennon over het christendom: “Christianity will go. It will vanish and shrink.” Oftewel: “Het christendom zal verdwijnen. Het zal weggaan en kleiner worden.” Hij zei zelfs dat The Beatles op dat moment populairder waren dan Jezus. Lennon stierf in 1980. The Beatles bestaan niet meer. Maar bijna tweeduizend jaar nadat Christus op aarde wandelde, wordt Zijn Naam nog steeds over de gehele wereld verkondigd. “Het gras verdort, de bloem valt af; maar het Woord onzes Gods bestaat in der eeuwigheid.” — Jesaja 40:8 3. HERODES En dan is er een voorbeeld waarbij wij niet hoeven te gissen, want hier vertelt Gods Woord ons Zelf wat er gebeurde. Herodes sprak het volk toe en zij riepen: “Een stem Gods, en niet eens mensen!” Hij nam die eer in ontvangst. Maar vervolgens staat er: “En van stonde aan sloeg hem een engel des Heeren, daarom dat hij Gode de eer niet gaf.” — Handelingen 12:23 En dan volgt misschien wel het meest veelzeggende vers: “En het Woord Gods wies en vermenigvuldigde.” — Handelingen 12:24 Herodes verdween. Het Woord bleef. De Titanic verdween onder de golven. Generaties mensen kwamen en gingen. Koningen, wereldsterren, bouwers, machthebbers en rijke mensen verdwenen van het wereldtoneel. Maar Gods Woord staat nog altijd. Daarom is nederigheid geen zwakte. Het is erkennen Wie God is en wie wij zijn. Wanneer ik vandaag iets moois met mijn handen mag maken, probeer ik niet meer alleen te denken: “Kijk eens wat IK gemaakt heb.” Maar ook: “Heere, dank U dat U mij de handen en de mogelijkheid gegeven hebt om dit te mogen maken.” Want uiteindelijk komt Hem de eer toe. “Niet ons, o HEERE! niet ons, maar Uw Naam geef eer.” — Psalm 115:1 Groet, Richard https://t.me/Dutchchristianvault/1541

Valt het u ook op hoeveel christelijke kanalen en groepen soms worden overspoeld met spam over crypto, snel geld en aardse rijkdom? Mensen proberen daar winst te maken over de rug van anderen en lokken met rendement, bezit en financiële vrijheid. Maar ergens zit daar ook iets ironisch in. Want juist op een christelijk kanaal proberen ze mensen warm te maken voor aardse schatten, terwijl Christus Zelf ons waarschuwt: “Vergadert u geen schatten op de aarde, waar ze de mot en de roest verderft, en waar de dieven doorgraven en stelen; Maar vergadert u schatten in den hemel...” — Mattheüs 6:19-20 De wereld zegt: meer geld, meer bezit, meer zekerheid. Maar Gods Woord wijst ons ergens anders op. Alles wat hier is, is tijdelijk. Geld verliest zijn waarde. Bezittingen blijven achter. Wat vandaag winst lijkt, kan morgen verdwenen zijn. En uiteindelijk nemen wij niets van deze wereld mee. “Want wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen.” — 1 Timotheüs 6:7 Misschien denken sommige spammers dat er aan christenen iets te verdienen valt. Maar zij beseffen niet dat onze grootste winst al vastligt in Christus. “Want het leven is mij Christus, en het sterven is mij gewin.” — Filippenzen 1:21 Voor de wereld klinkt dat misschien dwaas. Maar ook daarover is de Schrift duidelijk: “Want het woord des kruises is wel dengenen, die verloren gaan, dwaasheid; maar ons, die behouden worden, is het een kracht Gods.” — 1 Korinthe 1:18 De wereld biedt aardse rijkdom aan. Christus biedt een schat die nooit vergaat. En daar kan geen crypto, bankrekening of bezit tegenop. Groet, Richard

DE AANKLAGER Misschien herkent u het, misschien ook niet. Soms komen nare gebeurtenissen uit het verleden ineens weer terug. In onze dromen, in onze gedachten, soms zomaar midden op de dag. Dingen die we verkeerd hebben gedaan. Woorden die we beter niet hadden kunnen spreken. Keuzes waar we achteraf spijt van hebben. En ineens is het er weer. Het kan een naar gevoel van schuld, schaamte, boosheid of verdriet geven. Soms zo sterk dat het zelfs onze hele dag kan beïnvloeden. Maar staat daar eigenlijk ook iets over geschreven in de Bijbel? Jazeker. De Schrift spreekt namelijk over de aanklager. ...de verklager onzer broederen, die hen verklaagde voor onzen God dag en nacht. — Openbaring 12:10 (SV) Dat is een bijzondere tekst. Satan wordt hier letterlijk beschreven als degene die aanklaagt. Ook in Zacharia krijgen we daar een duidelijk beeld van. De hogepriester Jozua staat voor de Engel des HEEREN en satan staat aan zijn rechterhand om hem tegen te staan. En Hij toonde mij Jozua, den hogepriester, staande voor het aangezicht van den Engel des HEEREN; en de satan stond aan zijn rechterhand, om hem te wederstaan.” — Zacharia 3:1 (SV) Jozua stond daar zelfs in vuile klederen. Er viel dus menselijk gezien genoeg aan te merken. Maar juist daar zien we iets prachtigs: de HEERE laat satan niet het laatste woord hebben. Doch de HEERE zeide tot den satan: De HEERE schelde u, gij satan... — Zacharia 3:2 (SV) En vervolgens worden de vuile klederen van Jozua weggenomen: Zie, Ik heb uw ongerechtigheid van u weggenomen... — Zacharia 3:4 (SV) Wat een beeld. Want laten we hierin ook eerlijk zijn: we kunnen niet iedere verkeerde of pijnlijke gedachte zomaar aan satan toeschrijven. Wij hebben ook te maken met ons eigen vlees, onze zondige natuur en ons eigen geweten. Soms worden wij eenvoudig geconfronteerd met de gevolgen van dingen die wij daadwerkelijk verkeerd hebben gedaan. En de Heilige Geest overtuigt ook van zonde. Maar daar zit een belangrijk verschil. God brengt zonde aan het licht om ons tot bekering, vergeving en herstel te brengen. De aanklager gebruikt schuld juist om ons vast te zetten in wanhoop, schaamte en veroordeling. Wanneer de Heere ons een zonde aanwijst, hoeven wij daar niet voor weg te lopen. Integendeel: belijd haar. Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, dat Hij ons de zonden vergeve, en ons reinige van alle ongerechtigheid. — 1 Johannes 1:9 (SV) Maar wanneer een zonde oprecht voor God beleden is, hoeven wij haar niet telkens opnieuw uit de vuilnisbak van het verleden te halen alsof het bloed van Christus niet voldoende was. Want er staat óók geschreven: Zo is er dan nu geen verdoemenis voor degenen, die in Christus Jezus zijn... — Romeinen 8:1 (SV) En iets verder stelt Paulus een prachtige vraag: Wie zal beschuldiging inbrengen tegen de uitverkorenen Gods? God is het, Die rechtvaardig maakt. Wie is het, die verdoemt? Christus is het, Die gestorven is... — Romeinen 8:33-34 (SV) Daar ligt onze bemoediging. Niet in onszelf. Niet in de gedachte dat wij nooit iets verkeerd hebben gedaan. Niet in het goedpraten van onze zonden. Maar in Jezus Christus. Wanneer oude zonden of gebeurtenissen weer bovenkomen, onderzoek uzelf dan eerlijk voor het aangezicht van God. Is er nog iets wat beleden moet worden? Doe dat dan. Moet er iets rechtgezet worden? Doe dat, voor zover dat mogelijk en Bijbels juist is. Maar wanneer het reeds voor de Heere gebracht en beleden is, blijf dan niet luisteren naar een stem die u voortdurend veroordeelt voor datgene waarvoor Christus betaald heeft. Ons wapen is niet onze eigen kracht. Bid. Verootmoedig u voor God. Stel u nederig op voor de Heere. En wedersta de duivel. Zo onderwerpt u dan Gode; wederstaat den duivel, en hij zal van u vlieden. Naakt tot God, en Hij zal tot u naken. — Jakobus 4:7-8 (SV) Misschien werd u vanmorgen wakker met iets uit het verleden in uw gedachten. Misschien draagt u al dagen iets mee wat telkens opnieuw bovenkomt. Breng het bij de Heere. Is het zonde? Belijd het. Is het schuld die reeds vergeven is? Houd u dan vast aan Gods Woord. Is het de aanklager die u telkens opnieuw wijst op wie u vroeger was? Wijs dan niet op uzelf, maar op Christus en Zijn volbrachte werk. Want de aanklager kan wijzen naar uw verleden... maar Christus wijst op Zijn bloed. Verootmoedig u daarom onder de krachtige hand Gods, zoek Hem in gebed en houd u vast aan Zijn Woord. De aanklager heeft niet het laatste woord. Dat heeft de Heere. Groet, Richard

Bijbels christendom is impopulair. Populair christendom is onbijbels. Heb de moed om niet geliefd te zijn. "En jullie zullen door iedereen gehaat worden omwille van Mijn naam." Lucas 21:17

ZOMAAR EEN OVERDENKING — OVER GASTVRIJHEID EN WAT WE VERLOREN ZIJN Over gastvrijheid gesproken... Wat vroeger heel normaal werd gevonden, lijkt in veel delen van ons land steeds minder vanzelfsprekend te worden. Even helpen. Tijd voor elkaar maken. Iets voor een ander doen zonder meteen te bedenken wat het oplevert. Een deur die openstaat zonder afspraak of verwachting. Waar ik momenteel verblijf, merk ik hoe anders dat ook kan. Mensen staan hier voor je klaar. Voor iets kleins, maar net zo goed voor iets groots. Ze maken tijd, helpen wanneer dat nodig is en verwachten daar vaak helemaal niets voor terug. Veel gaat gewoon op goed vertrouwen. En eerlijk gezegd was dat voor mij bijna een kleine cultuurshock. Niet omdat het zo bijzonder zou moeten zijn, maar juist omdat het vroeger helemaal niet zo bijzonder was. Het deed mij beseffen hoeveel wij misschien verloren zijn. Mijn ervaring van de laatste jaren thuis is helaas vaak: voor wat hoort wat. Alles krijgt bijna een prijskaartje. Tijd, hulp, aandacht — soms lijkt zelfs vriendschap ongemerkt een soort ruilhandel te worden. Men vraagt hoe het met je gaat, maar voordat je antwoord hebt gegeven komt soms al de vraag of je nog even iets kunt doen. En ja, ik heb daar persoonlijk steeds meer afstand van genomen. Niet uit bitterheid, maar omdat ik niet wil leven vanuit de gedachte: wat krijg ik ervoor terug? Hier merk ik opnieuw hoe bevrijdend het is wanneer mensen gewoon iets voor elkaar doen. Wanneer niet alles wordt bijgehouden. Wanneer een dienst werkelijk een dienst mag zijn. Sterker nog: wanneer je iets wilt betalen, kijken ze je soms vreemd aan. Het leeft eenvoudiger. Vrijer. Gemoedelijker. En juist daarin moest ik denken aan Gods Woord. “Vergeet de herbergzaamheid niet; want hierdoor hebben sommigen onwetend engelen geherbergd.” — Hebreeën 13:2 En ook: “Niemand heeft meerder liefde dan deze, dat iemand zijn leven zette voor zijn vrienden.” — Johannes 15:13 De Bijbel leert ons niet voortdurend te rekenen wat een ander ons verschuldigd is. Zij leert ons dienen, geven, gastvrij zijn en naar elkaar omzien. Niet om er zelf beter van te worden. Niet omdat de ander later iets terug kan doen. Maar vanuit liefde. Misschien is dát wel één van de stille tekenen van verharding in onze tijd: dat belangeloze goedheid ons vreemd begint voor te komen. Dat we verbaasd raken wanneer iemand gewoon helpt. Dat we achter vriendelijkheid bijna automatisch een tegenprestatie zoeken. En misschien zegt dat meer over onze samenleving dan we willen toegeven. De afgelopen jaren hebben mij persoonlijk geleerd om mijn verwachting uiteindelijk niet op mensen te bouwen. Mensen kunnen teleurstellen. Vriendschappen kunnen oppervlakkig blijken en banden kunnen verdwijnen zodra er niets meer te halen valt. Maar God verandert niet. “Het is beter tot den HEERE toevlucht te nemen, dan op den mens te vertrouwen.” — Psalm 118:8 Dat betekent niet dat wij mensen niet nodig hebben of geen vriendschappen mogen koesteren. Integendeel. Juist daarom mogen wij zelf proberen die vriend te zijn die niet rekent, niet bijhoudt en niet voortdurend vraagt: wat krijg ik ervoor terug? Misschien moeten we sommige oude dingen helemaal niet moderniseren. Een open deur. Een helpende hand. Tijd voor elkaar. Een maaltijd delen. Iemand helpen zonder rekening achteraf. Gewoon omdat het kan. Gewoon omdat de ander onze naaste is. En misschien is ware rijkdom wel datgene wat geen prijskaartje nodig heeft. Zomaar een overdenking en een observatie... Groet, Richard https://t.me/Dutchchristianvault/1536

De wereld leert ons vaak om eerst aan onszelf te denken, maar Gods Woord leert ons om te geven, gastvrij te zijn en elkaar te dienen. Soms weten wij niet eens wie God op onze weg brengt. De Schrift herinnert ons eraan dat sommigen zonder het te weten engelen onderdak hebben geboden. Daarom hoeven onze daden niet groot of indrukwekkend te zijn. Een maaltijd, een open deur, een helpende hand, een luisterend oor of zelfs een beker koud water kan van grote betekenis zijn. Laten wij daarom niet alleen vragen: “Wat kan een ander voor mij betekenen?” Maar ook: “Wie kan ik vandaag dienen?” Want God ziet ook wat niemand anders ziet. Ik wens u allen een gezegende week. Groet, Richard