Stuttering ‖ لُکنَت

حکایت ما حکایته سنگِ کف رودخونس ، خیلی وقته آب از سرمون گذشته

اون همه آرزو ! خاطره های خوب ، فراموش کردنش کار یه شب دوشب نبود

چی بود دستاورد دستامون تو پوچی؟ زخم حنجره و فریادفروشی!

زیادی هرس شدم ، بلخره شکوفه میدم

مَردی تو صبر داشته باش ، مثل همیشه فرق داشته باش

بیا حالا آشنا شو با این اَلکُلی بیا اگه باهم مشکلی داریم حل کنیم ، نابودم ولی میشه حالم خوب اگه یه چایی دم کنی :)

میزارم پیش بیاد جای پیش بینی

ولی دیگه هیچی نداره برام لذت ، خیلی شبا نمیدونم مُردم یا زندم

پسر تویه مغزت اینو بنویس هرکسی داره رقم چشاتم نشه خیس

دیگه تویی که چرخای زیرپات از پول باباته لفظشو نیا ، جسمی و روحی ضعیف میشم ولی نمیزارم جیبام لاغر بشن که بخوام گردن کجی کنم جلو کسی ، پله به پله تیک میخوره همه چی ولی باید صبر کرد...

بخشیدم هرچی قلبم جا داشت

ازت دل چرکینم چون اسم کنار اسمت دیدم

یه خاطره از لا به لای شبایی که جامونده ، موقع دیدن عکسای تو گلومو میگیره

آدما لحظه هارو میکُشن پشت هم ، اکثرا بُزدلن

یجا میرسه میفهمی اینو بچه ، که زندگی یه کمدی دردناک از رقصه

برام مهم نی نظرت وقتی بودنت از ۲ متری ضرره

من دیگه ظرفیت تحمل کردن اخلاق تخمیه دیگران رو ندارم

منفعت که تموم بشه رفاقت ته میکشه ، این آدما معرفتشون گیره منفعته