“ستاره”

لبریزم از صبرِ زیاد ؛

فراموشی؟ از یاد بردن؟ تمام زخم من از این است که همه‌چیز مدام یادم می‌آید؛ آن‌قدر یادم می‌آید که زندگی برایم سیاه می‌شود.

شبت بخیر ای کسی که همیشه سفرت کوتاهه، از غمی به غمی، از لبخندی به غمی، از سلامی به غمی، از امیدی به غمی...

سخت به من چسبیده

جان که باید برود

که نماندی رفتی

تو مهم بود بمانی

عا خوبه

نه عزیزم چرا ناراحت باشم

ناراحتی برم

هستی که

بخاطر نبودن منه

هوا دچار غم است

https://telegram.me/BChatsBot?start=sc-H9FNSUlRst