روان درمانی وجودی (طوبی زنگی آبادی)

روان درمانی وجودی (طوبی زنگی آبادی) pinned «قصد دارم به زودی یک دوره‌ی آنلاین برگزار کنم. اولویت شما کدومه؟ (لطفا اگر در نظرسنجی اینستاگرام شرکت کردید، اینجا شرکت نکنید)»

دیاگرام فوق نشان می دهد که در یک گروه درمانی با هشت عضو و یک درمانگر، ۸۲ رابطه بالقوه بین اعضا وجود دارد! بنابراین گروه یک محیط انسانی بسیار غنی و کم نظیری است برای اینکه ظرافت ها و جزئیات تأثیری که بر دیگران می گذاریم و از دیگران می پذیریم را مشاهده کنیم و فرصت داریم آسیب های بین فردی تنیده شده در شیوه بودن مان را که در نقطه کور شخصیت مان جا خوش کرده را به کمک بازخوردهای اعضا ترمیم کنیم.

منی که اسبم را این چنین چهار نعل می‌تازم، آیا می‌خواهم برسم؟ یا در حال فرارم؟ {جمال ثریا} . . . #روانکاوی #رواندرمانی_تحلیلی #روانشناسی #هنردرمانی #ادبیات

این یک پویش ملی است مردم ایران در بحران‌های مختلف بارها نشان داده‌اند که حمایت از یکدیگر، بخشی از فرهنگ جمعی آن‌هاست؛ از زلزلۀ بم، آذربایجان و سرپل‌ذهاب تا صف‌های طولانی اهدای خون و میزبانی از یکدیگر در روزهای جنگ دوازده‌روزه. ما در تاریک‌ترین روزهای این سرزمین، کنار یکدیگر ایستاده‌ایم. امروز جامعۀ ما به شکل دیگری از این همراهی نیاز دارد: اینکه بیاموزیم هنگام مواجهه با هم‌وطنی که در بحران روانی قرار دارد، چگونه آگاهانه و مسئولانه عمل کنیم. گفت‌وگو با فرد دارای افکار خودکشی نیازمند دقت و آموزش است. گوش‌دادن بدون قضاوت، پرهیز از واکنش‌های شتاب‌زده، شناخت عوامل خطر و کمک به متصل‌شدن فرد به خدمات تخصصی، از مهم‌ترین اصول این مواجهه‌اند. هدف، تبدیل افراد غیرمتخصص به درمانگر نیست؛ بلکه همان‌طور که کمک‌های اولیۀ جسمی را می‌آموزیم، لازم است حدود نقش خود را در یک بحران روانی نیز بشناسیم و بدانیم چگونه به کاهش خطر و دریافت حمایت تخصصی کمک کنیم. آشنایی با این اصول، مهارتی ضروری برای زندگی در جامعه است. 🍒 سامانۀ نوشتاری پیشگیری از بحران «طعم گیلاس» این آموزش را در راستای مسئولیت اجتماعی خود، کاملاً رایگان در اختیار داوطلبان قرار می‌دهد. برای دریافت اطلاعات بیشتر و پیوستن به داوطلبان، به آیدی سامانۀ طعم گیلاس پیام بدهید: @irancrisisline

کودکان حتی وقتی چیزی گفته نمیشود، تنش را احساس می کنند. سکوت، ترس آنها را بیشتر میکند. متناسب با سن‌شان با آن‌ها صادقانه و آرام صحبت کنید. اگر در منطقه جنگی هستید، به کودکان کوچک‌تر بگویید:" ممکن است صداهای بلندی بشنویم. اما من مراقب تو هستم". در مورد کودکان بزرگتر به سوالات شان جواب دهید بدون اینکه با توضیح جزئیات آنها را درگیر کنید. به آنها مسئولیت بدهید. بگذارید در برنامه خانواده سهم داشته باشند. وسایل کوچک خودشان را جمع کنند. داشتن یک مسئولیت، حس ناتوانی را کم می کند. برای هر کودک یک کیف آرامش تهیه کنید: یک اسباب بازی مورد علاقه، یک عکس خانوادگی یا خوراکی ای که دوست دارد. همین چیزهای کوچک در لحظات ترسناک بسیار اثر گذارند. و در نهایت، به آنها اطمینان دهید:" ما کنار هم هستیم و این مهمترین چیز است". #جان_و_تن #تن_ز_جان_و_جان_ز_تن_مستور_نیست #خود_مراقبتی

آنچه باعث می‌شود بتوانیم سال‌ها با شریک زندگی‌مان رابطۀ صمیمانه برقرار کنیم این است که بتوانیم خشم و گاهی نفرتی را که در رابطه به وجود می‌آید تحمل کنیم، رفتار مخرب نشان ندهیم و به او صدمه نرسانیم. این موضوع در مورد دوستان و خانواده هم صادق است. تحمل این نوع دوسوگرایی به این معناست که یاد بگیریم، بدون ‌آنکه از پا دربیاییم، هیجانی را تجربه کنیم و همچنین درک کنیم که همۀ احساسات موقتی‌اند. تحمل دوسوگرایی یعنی قادر باشیم این‌ فکر و اعتقاد را داشته باشیم که: ممکن است الان از تو متنفر باشم و بخواهم خرخره‌ات را بجوم. اما می‌دانم که این احساس می‌گذرد و درنهایت، باز هم به تو عشق می‌ورزم. شاید شما کسانی را بشناسید که مدام از این رابطه به آن رابطۀ عاشقانه می‌پرند یا مدام دوست عوض می‌کنند و با دوستان قبلی‌شان به هم می‌زنند. اگر نمی‌توانید واقعیت هیجانات آمیخته را تحمل کنید، مشکل بتوانید در روابط صمیمی بلند‌مدت دوام بیاورید. الکسیس خانمی بود که وقتی نزد من آمد ماه‌ها بود که با دو مرد رابطه داشت، البته نه هم‌زمان بلکه به‌صورت چرخشی. ابتدا تصمیم گرفت با استیو باشد، بعد نظرش عوض شد، استیو را رها کرد و رابطه‌اش با برایان را شروع کرد. خلاصه نمی‌توانست تصمیم بگیرد. الکسیس با هر‌کدام از این دو نفر که شروع می‌کرد ابتدا حس می‌کرد «عاشق شده» و تصور می‌کرد که خوشحال است، اما همچنان شک داشت که انتخاب درستی کرده یا نه. وقتی بحثی درمی‌گرفت که او را عصبانی یا ناکام می‌کرد، سریع به این نتیجه می‌رسید که در انتخابش اشتباه کرده؛ سپس او را رها می‌کرد و رابطه‌اش را با آن مرد دیگر، که کمی قبل‌تر رهایش کرده بود، شروع می‌کرد. الکسیس نمی‌توانست با واقعیتِ رابطه کنار بیاید. شریک‌های زندگی همۀ ما گاهی کارهایی می‌کنند که ما را دلخور یا ناکام می‌کند. الکسیس هروقت احساس خشم یا ناکامی می‌کرد به این نتیجه می‌رسید که انتخابش اشتباه بوده است. عشق از دیدگاه او وضعیت آرمانیِ کامل و بی‌نقصی بود که نباید هیچ هیجان پیچیدۀ دیگری در آن باشد؛ اگر هم بود، او سریع آن هیجان را از خود دور می‌کرد. از کتاب چرا آن کار را کردم؟ نویسنده: جوزف برگو مترجم: حامد حکیمی

چرا بعضی مراجعان توسط درمانگر فهمیده نمی‌شوند؟ تقریباً همه ما در زندگی این جمله را گفته‌ایم: «تو نمی‌فهمی من چی می‌کشم.» این جمله فقط شکایت نیست، شرح یکی از عمیق‌ترین تنهایی‌های انسان است. بسیاری از آدم‌ها برای حل یک مشکل به درمان نمی‌آیند؛ برای پیدا کردن یک شاهد می‌آیند: کسی که بتواند ببیند درون آن‌ها چه گذشته است. کسی که وقتی از اتاق درمان بیرون می‌روند، احساس کنند دیگر تنها فرد روی زمین نیستند که این درد را تجربه کرده است. اما اینجا یک حقیقت ناراحت‌کننده وجود دارد: هیچ درمانگری از همان ابتدا مراجعش را نمی‌فهمد. هیچ‌کس. نه باتجربه‌ترین روانکاو، نه مشهورترین و نه درمانگری که سی سال کار بالینی کرده است. چون هیچ انسانی از بیرون شبیه درونش نیست. زنی را تصور کنید که مدام لبخند می‌زند. ممکن است همه او را آرام، بالغ و قوی ببینند اما شاید تمام کودکی‌اش را صرف این کرده باشد که گریه نکند. مردی را تصور کنید که از هیچ‌کس کمک نمی‌خواهد. شاید دیگران او را مستقل بدانند اما شاید سال‌ها پیش یاد گرفته باشد که وقتی کمک می‌خواهد، کسی نمی‌آید. ما زندگی نمی‌کنیم؛ ما روایت‌هایی را زندگی می‌کنیم که از زخم‌هایمان ساخته‌ایم. و درمانگر باید کم‌کم زبان این روایت را یاد بگیرد. درست مثل مسافری که وارد کشوری می‌شود که زبان مردمش را نمی‌داند. در روز اول فقط صداها را می‌شنود.بعد چند کلمه را می‌فهمد.بعد چند جمله را. و شاید خیلی دیرتر معنای سکوت‌ها را. بعضی از مراجعان نیز به آسانی فهمیده نمی‌شوند. نه چون پیچیده‌اند.بلکه چون سال‌ها مجبور بوده‌اند خودشان را پنهان کنند. کودکی که بارها تحقیر شده است. زنی که بارها نادیده گرفته شده است. مردی که یاد گرفته ترسش را پشت خشم پنهان کند. این آدم‌ها معمولاً دردشان را مستقیم نشان نمی‌دهند. آن را در شوخی‌ها، سکوت‌ها، فراموشی‌ها، خشم‌ها و حتی لبخندهایشان مخفی می‌کنند. و گاهی اتفاق عجیب‌تری رخ می‌دهد: بعضی مراجعان همزمان که آرزوی فهمیده شدن دارند، از آن می‌ترسند. زیرا اگر تمام عمر با این احساس زندگی کرده باشی که «هیچ‌کس مرا نمی‌فهمد»، آن وقت فهمیده شدن فقط یک لذت نیست، یک تغییر بزرگ است. تغییری در داستانی که سال‌ها با آن زندگی کرده‌ای. شاید به همین دلیل است که بهترین درمانگران کسانی نیستند که زودتر تفسیر می‌کنند.بلکه کسانی هستند که بیشتر صبر می‌کنند. کسانی که عجله ندارند مراجع را داخل یک تشخیص، یک نظریه یا یک برچسب قرار دهند. کسانی که می‌توانند مدتی طولانی کنار یک انسان بنشینند و بگویند: «هنوز کاملاً تو را نفهمیده‌ام. اما دارم تلاش می‌کنم.» شاید همین جمله ساده، بیش از هر تفسیر درخشانی درمانگرانه باشد. زیرا بسیاری از زخم‌های روانی دقیقاً در جایی شکل گرفته‌اند که کسی برای فهمیدن تلاش نکرد. و بسیاری از آن زخم‌ها در جایی شروع به ترمیم می‌کنند که بالاخره یک نفر تلاش می‌کند. نه برای قضاوت کردن. نه برای اصلاح کردن. نه برای نصیحت کردن. فقط برای فهمیدن. #جان_و_تن #تن_ز_جان_و_جان_ز_تن_مستور_نیست

🔰 نشست یک روزه ـ آنلاین ( شرکت در این نشست برای علاقه‌مندان به روانشناسی آزاد و رایگان است.) 🔅 چگونه مرزهای سالم‌تری در رابطه تعیین کنیم و به آن‌ها پایبند بمانیم 🌀مدرس: دکتر گلنوش شهباز 🔻 روز و ساعت برگزاری: جمعه ۱۲ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۳۰ الی ۱۸

انسان موجود عجیبی است؛ وقتی به خودش رحم نمی‌کند، بدنش مجبور می‌شود علیه او کودتا کند. اگر برای خودت استراحت و مراقبت در نظر نگیری، جایی می‌رسی که بدنت خودش ترمز را می کشد. آنجا دیگر اسمش استراحت نیست؛ اسمش شکست در مذاکره با واقعیت است. #فرسودگی #بدن_حساب_نگه_میدارد #تروما #جان_و_تن #تن_ز_جان_و_جان_ز_تن_مستور_نیست

جرأت انسان بودن: تولد دوباره خویشتن در آینه رابطه کتاب جرأت انسان بودن اثر مایکل شوشانی روایتی عمیق از یکی از بنیادی‌ترین چالش‌های زندگی انسان است: چگونه می‌توان در عین حفظ هویت و استقلال خود، به دیگری نزدیک شد و در یک رابطه واقعی زندگی کرد؟ این کتاب، فراتر از یک گزارش درمانی، داستان تولد دوباره انسانی است که سال‌ها در پشت دیوارهای دفاعی خود پنهان شده بود و سرانجام راهی به سوی صمیمیت، تعلق و زندگی اصیل پیدا کرد. قهرمان این داستان، دانیل، مردی سی‌وپنج‌ساله، موفق، باهوش و تحسین‌شده است. او در ظاهر همه‌چیز دارد: جایگاه علمی برجسته، سابقه‌ای درخشان و شخصیتی که تحسین دیگران را برمی‌انگیزد. اما پشت این تصویر موفق، انسانی زندگی می‌کند که از نزدیک شدن به دیگران هراس دارد. او نمی‌تواند رابطه‌ای عاطفی و پایدار برقرار کند و هرگونه نیاز به دیگری را تهدیدی علیه استقلال خود می‌بیند. دانیل زندگی روانی خود را همچون «پناهگاهی زیرزمینی» تجربه می‌کند؛ مکانی امن که او را از آسیب‌های احتمالی محافظت می‌کند، اما هم‌زمان او را از تجربه عشق، صمیمیت و زنده بودن محروم می‌سازد. او یاد گرفته است به جای حضور واقعی در روابط، تنها تصویری کنترل‌شده از خود را به جهان نشان دهد. دیگران با نسخه‌ای موفق و کارآمد از او روبه‌رو می‌شوند، در حالی که بخش‌های عمیق‌تر وجودش از هرگونه تماس انسانی دور نگه داشته شده‌اند. شوشانی ریشه این وضعیت را در رابطه اولیه دانیل با مادرش جست‌وجو می‌کند. مادری که مرزهای روانی فرزندش را به رسمیت نمی‌شناخت و استقلال او را نوعی طرد یا خیانت تلقی می‌کرد. در چنین فضایی، دانیل به این باور رسیده بود که نزدیک شدن به دیگری به معنای از دست دادن خود است. بنابراین برای محافظت از هویت خویش، به نوعی خودکفایی افراطی و خیال‌پردازی درباره قدرت مطلق پناه برد؛ راهکاری که در کودکی به بقای او کمک کرده بود، اما در بزرگسالی به مانعی در مسیر زندگی تبدیل شد. فرایند درمان، سفری طولانی برای بازشناسی این الگوها و عبور از آن‌هاست. دانیل به تدریج درمی‌یابد که بسیاری از باورهایش درباره صمیمیت، عشق و وابستگی، محصول تجربه‌های دردناک گذشته‌اند نه واقعیت امروز. او کم‌کم یاد می‌گیرد که رابطه سالم نه به معنای تسلیم شدن در برابر دیگری است و نه به معنای حذف مرزهای فردی؛ بلکه می‌توان در کنار دیگری حضور داشت، بدون آنکه خود را از دست داد. یکی از مهم‌ترین مفاهیم کتاب، «فضای سوم» است؛ فضایی که میان دو انسان شکل می‌گیرد و امکان می‌دهد هر دو نفر در عین استقلال، به یکدیگر نزدیک شوند. دانیل در طول درمان می‌آموزد که دیگران موجوداتی مستقل با خواسته‌ها، علایق و زندگی شخصی خود هستند. پذیرش این واقعیت، او را از الگوی رابطه‌های تملک‌گرایانه و ترس‌آلود گذشته دور می‌کند و ظرفیت تازه‌ای برای تجربه عشق در او به وجود می‌آورد. شوشانی در سراسر کتاب نشان می‌دهد که تحول روانی تنها از راه شناخت عقلانی یا فهم گذشته حاصل نمی‌شود. بینش زمانی به تغییر واقعی منجر می‌شود که در بستر یک رابطه انسانی تجربه شود. از همین رو، درمان در این کتاب نه مجموعه‌ای از تکنیک‌ها، بلکه فرایندی زنده و مشترک است که در آن هم بیمار و هم درمانگر دستخوش تغییر می‌شوند. اوج این تحول زمانی است که دانیل برای نخستین بار جرأت می‌کند آسیب‌پذیر باشد؛ نیازهای خود را انکار نکند، احساساتش را پنهان نسازد و به جای پناه بردن به تنهایی، وارد رابطه‌ای واقعی شود. آشنایی او با زنی به نام روت، فرصتی فراهم می‌کند تا آنچه را در اتاق درمان آموخته، در زندگی واقعی تجربه کند. او درمی‌یابد که انسان بودن نه در بی‌نیازی، بلکه در توانایی دوست داشتن، نیاز داشتن و پذیرفتن محدودیت‌های انسانی معنا پیدا می‌کند. در نهایت، جرأت انسان بودن کتابی درباره روان‌درمانی نیست؛ کتابی درباره زندگی است. درباره این حقیقت که بسیاری از ما برای محافظت از خود، دیوارهایی می‌سازیم که بعدها به زندانمان تبدیل می‌شوند. شوشانی نشان می‌دهد که رهایی زمانی آغاز می‌شود که جرأت کنیم از این پناهگاه‌ها بیرون بیاییم و خود واقعی‌مان را در معرض رابطه قرار دهیم. زیرا انسان بودن، پیش از هر چیز، یعنی توانایی حضور یافتن در کنار دیگری بدون از دست دادن خویشتن.

سلام در صورت قطعی اینترنت با این شماره از طریق پیامک یا در پیام‌رسان بله می‌تونید با من در ارتباط باشید: ۰۹۳۹۶۶۹۱۳۶۶

گلوبند ایران علیرضا قربانی آهنگساز: حسام ناصری شعر: حسین غیاثی 🌐 @alirezaghorbaniofficial

@Existentialpsychotherapy دوباره وصل‌شدن به تلگرام و اینستاگرام برای منی که تو این ۸۸ روز فقط یک ساعت به تلگرام وصل شده بودم، شبیه پرتاب‌شدن به گذشته است. انگار در زمان حال همه‌چیز رنگ‌وبوی متفاوتی به خودش گرفته و حالا برگشتی و داری به خاطرات، روابط، علاقه‌مندی‌ها و حتی حرفهای گذشته‌ی خودت نگاه می‌کنی. از طرفی بهشون احساس تعلق داری، از طرفی گویی در این ۸۸ روز با چیزهای دیگری خاطره و تعلق ساختی: جمع‌های جدید و آدمهای متفاوتی که در کوچ اجباری به "بله" پیدا کردی. کوچ اجباری دسته‌جمعی اون هم در بحران، انسجام و ارتباطات قوی به واسطه‌ی شرایط خاص، احساسات و پیوندهای عمیقی در این دوران ایجاد کرد که به سادگی قابل فراموش شدن نیست. در عین‌حال فقط و فقط مختص اونجا و اون شرایطه و شاید هیچ‌وقت دیگه نتونه به اون شکل تکرار بشه. @Existentialpsychotherapy ✍#طوبی_زنگی_آبادی #روانشناس_بالینی #رواندرمانگر

مداخله فوری برای کودکان 🔴«با من نفس بکش»: دم ۴ شماره، مکث ۲، بازدم ۶ شماره؛ ۵ بار تکرار. 🔴۵-۴-۳-۲-۱ حواس: ۵ چیز که می‌بینی، ۴ چیز که لمس می‌کنی، ۳ صدا، ۲ بو، ۱ مزه. 🔴شیء امن: یک عروسک/سنگ/روسری را «نماد امنیت» کنید؛ هنگام ترس در دست بگیرد و فشار دهد. 🔴جای امن ذهنی: چشم‌ها بسته، توصیف یک مکان امن با جزئیات (رنگ، صدا، دما). 🔴فشار عمیق: بغل محکم ۲۰–۳۰ ثانیه یا پیچیدن در پتو (مثل «پتو»). 🔴نام‌گذاری هیجان: «الان بدنت شبیه ترس است؛ قلبت تند می‌زند.» (برچسب‌گذاری = کاهش شدت). 🔴زمان‌سنج ۲ دقیقه‌ای: بگویید «فقط ۲ دقیقه با هم می‌گذرانیم» و تایمر بگذارید؛ تمرکز بر اکنون. 🔴حرکت تخلیه‌ای: ۳۰ ثانیه پریدن، لرزاندن دست‌ها، یا فشار دادن دیوار. 🔴جمله لنگر: با هم تکرار کنید «الان کنار همیم و امن‌تر از قبل هستیم.» 🔴کاهش محرک: خاموش کردن خبر/صداهای اضافی، نور ملایم، حضور نزدیک و قابل لمس. دکتر پرستو امیری رواندرمانگر @engaarr

حفظ ایمنی و سلامت شهروندان در شرایط جنگی ❇️ از منابع مختلف، نکاتی را جمع‌آوری و در کانال «ایمنی شرایط جنگی» منتشر کرده‌ایم تا بهتر بتوانیم این شرایط را پشت‌سر بگذاریم. 🔸لطفاً این لیست را برای هر کسی که فکر می‌کنید به آن نیاز دارد ارسال کنید. 🏥 کمک‌های اولیه و امداد پزشکی: 📌دستورالعمل کمک‌های اولیه برای عموم در هنگام جنگ 📌 راهنمای پانسمان اضطراری 📌داروهای مورد نیاز در کیف لوازم ضروری 📌 طرز استفاده صحیح از کپسول آتش‌نشانی 📌 نشانه‌های ریزش ساختمان پس از انفجار ☢️ آمادگی برای حمله هوایی، انفجار و شرایط اضطراری: 📌 در کیف لوازم ضروری چه باید گذاشت؟ 📌 در لحظه شنیدن «صدای انفجار» یا «هشدار حمله»، چه باید کرد؟ 📌 توصیه‌های آتش‌نشانی ایران به شهروندان برای زمان حملات نظامی 📌 توصیه های سازمان بهداشت جهانی هنگام حمله هوایی 📌اگر در ترافیک با حمله هوایی مواجه شدیم، چه باید کرد؟ 📌 آموزش نحوه چسب زدن به پنجره‌ها 📌اگر در معرض پرتوهای هسته‌ای یا انفجار راکتور اتمی هستید! 📌برای محافظت از گوش‌ها هنگام انفجار چه کنیم؟ 📌 چند توصیه برای آپارتمان‌های بدون زیرزمین در شرایط جنگی 💆‍♀️مدیریت سلامت روان و حفظ آرامش: 📌 توصیه‌های کاربردی برای حفظ آرامش 📌 راهنمای سلامت روان برای شرایط جنگ با بهره‌گیری از توصیه‌های منابع بین‌المللی 📌 چند توصیه برای مراقبت از جسم و روان در شرایط جنگی 👨‍🦼حمایت از گروه‌های خاص (کودکان، نوجوانان، سالمندان و زنان باردار): 📌 چگونه با کودکان درمورد این شرایط صحبت کنیم + اینجا 📌چگونه یک کودک زیر 12 سال روزهای جنگ را بگذراند؟ 📌نوجوان بالای 13 سال روزهای جنگ را چگونه بگذراند؟ 📌 چگونه از نوجوان خود در شرایط پراضطراب حمایت کنیم؟ 📌با سالمندان در شرایط بحرانی چگونه رفتار کنیم؟ 📌راهنمای عمل زنان باردار در زمان جنگ و درگیری ⚠️ آمادگی برای قطعی آب، برق و تامین نیازهای ضروری: 📌چطور در زمان قطعی برق، خوراکی‎های فاسد نخریم؟ 📌چگونه برای قطعی آب آماده شویم و آب آشامیدنی ضدعفونی کنیم؟ 📌نکات ایمنی هنگام هنگام قطعی برق برای تامین گرما و روشنایی 📡 ارتباطات اضطراری: 📌 ارتباط بدون اینترنت و شبکه موبایل (مسنجرهای آفلاین) 📌 چگونه بدون اینترنت با دیگران ارتباط برقرار کنیم؟ ☎️ اطلاع‌رسانی و مدیریت اطلاعات: 📌 چطور در زمان جنگ خبر بخوانیم؟ 📌 شماره تلفن‌های ضروری 🔹مطالب کانال به‌روزرسانی می‌شود. برای اطلاع از نکات جدیدتر، در کانال عضو شوید. ‏👈 با فوروارد این فرسته، و پیوستن به کانال ایمنی شرایط جنگی در آگاهی‌رسانی برای امنیت خود و دیگران فعالانه مشارکت کنید. @IranSafeZone

I am sharing 'ترومای_فرهنگی_و_هویت_جمعی_جفری_الکساندر_ترجمه_فاطممه_کریمخان' with you