𝙃𝙞𝙣𝙤𝙙𝙚

این که یهو یادم میاد تو میتونستی ولی نخواستی هرجا و توو هرنقطه‌ای که باشم دوباره عمیقاً ناراحتم میکنه.

شاید از نظرت فقط اذیت شدم ولی من همه‌ احساساتمو از دست دادم.

وَ...عزیز مدت های طولانی ام؛ من به دوست داشتن هیچکس نیاز نداشتم، اماتو اولین و آخرین کسی بودی که دلم میخواست دوستم داشته باشد...

از تو به کجا شکایت برم ؟! اینجا همه طرفدار تو هستند. روحم عقلم مغزم.

از وسعت تنهایی‌ام آنقدر بگویم تنها کس من بودی و من هیچکسِ تو.

با من بمان آنها که رفتن‌شان را طاقت آوردم تو نبودند.

نا امیدم نکن؛ من پزتو دادم.

🖤

خیلی از گریه‌ها و حال بدیا اصلا مال اون لحظه نیستن، مال وقتاییِ که مدام گفتم عیب نداره ولی داشته.

من در حال مُردن بودم و تو بیشتر از همیشه منو رها کردی.

«ممنون که بهم میگی قوی‌ بودم ولی راستش رو بخوای چاره دیگه‌ای هم نداشتم» 💔

‌ هیچوقت بهم نگفتی که چرا منو مستحق اون همه عذاب دیدی. ‌ :(

(:

تا دلت بخواد عین بچه های پنج ساله ذوق کردم و تا دلت بخواد خورده تو ذوقم. :(

تو انتخابِ من نبودی، سرنوشتم بودی. تنها انگیزه‌ی‌ ماندنم در این وانفسای شلوغ، در این زندگی بی‌اعتبار...

«خوبم! اما اگر فكر كنم، گريه‌ام خواهد گرفت...» 🖤