انجمن اسلامی دانشکده پرستاری و مامایی

⚫️ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ▪︎روزی که خبر شوم درگذشت آیدا، رها و محمدرضا را پشت تلفن شنیدیم، لحظه‌ای که آسمان بر سرمان فرو ریخت، هزار بار از خودمان پرسیدیم مگر از این بدتر می‌شود؟ و شد. ▪︎دیشب، خبر درگذشت همزمان دو دوست و هم‌اتاقی در خوابگاه کوی علوم پزشکی تهران، «عرفان طاهرخانی» و «فرهاد سالاری»، تکه‌های گوشت و استخوانی که از ما مانده بود را ویرانِ ویران کرد. ▪︎دیشب به عکس‌هایشان، خنده‌هایشان و چشم‌هایشان نگاه کردیم و گریستیم. دیپلم افتخار فیلم کوتاهی که عرفان ساخته بود – «بوکه» – را دیدیم و گریستیم. پیام دوستانشان را خواندیم: «عرفان فردا امتحان چشم داشت و فرهاد هم دو روز دیگه. اگه امتحانا مجازی بود و به زور نمی‌کشوندنمون تهران، شاید هیچ‌وقت این اتفاق‌ها نمی‌افتاد.» و گریستیم. گریستیم و گریستیم و پرسیدیم مگر این شب، صبح می‌شود؟ و شد. ▪︎لباس سیاه‌مان را پوشیدیم و گفتیم منتظر گزارش شفاف وقایع هستیم. اشک‌های خشک‌شده گونه‌مان را هزارباره پاک کردیم و نوشتیم: «فقط اجرای عدالت، تسلیتی است که جگرهای آتش‌گرفته‌مان را تسلی می‌بخشد.» ■ در کنار این سوگ، نمی‌توانیم چشم بر واقعیتی تلخ ببندیم: تکرار اخبار مرگ‌های خودخواسته در چند هفتهٔ اخیر، به‌ویژه پس از خشونت‌ها و کشتار بی‌سابقه‌ای که بر جامعه و فضای دانشگاهی تحمیل شده، زنگ خطری جدی برای سلامت روان و جان دانشجویان است. این وضعیت اگر به‌درستی دیده و مدیریت نشود، می‌تواند به زنجیره‌ای شدنِ فاجعه‌ای انسانی بینجامد. مسئولیت دانشگاه صرفاً محدود به برگزاری امتحان یا صدور بخشنامه نیست؛ حفظ جان دانشجویان، رسیدگی فوری و تخصصی به وضعیت روانی آنان، و ایجاد سازوکارهای پیشگیرانه و حمایتی، وظیفه‌ای غیرقابل تعلیق است. ■ ما همدرد خانواده‌ها، دوستان و هم‌کلاسی‌های عزیزمان هستیم و همزمان، از مسئولان دانشگاه انتظار داریم که با شفافیت و سرعت، شرایط لازم برای پیشگیری از تکرار چنین فجایعی را فراهم کنند. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران

درد مشترک ما، با همکاری تمام نشریاتی که نامشان خواهد آمد، به‌عنوان بخشی از جامعهٔ دانشگاهی، مسئولیت اجتماعی خود می‌دانیم در برابر حجم خشونت و کشتار عامدانهٔ مردم سکوت نکنیم. نشریات همکار (بر حسب حروف الفبا) ▪️نشریهٔ آرمان‌شهر (انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت) ▪️نشریهٔ افق (انجمن علمی هوافضا شهیدبهشتی) ▪️نشریهٔ اکسیر (دانشکدهٔ شیمی، دانشگاه صنعتی شریف) ▪️نشریهٔ بارقه (دانشکدهٔ برق، دانشگاه صنعتی شریف) ▪️نشریهٔ بامداد (کانون شعر و ادب شریف) ▪️نشریهٔ پردازه (دانشگاه صنعتی شاهرود) ▪️نشریهٔ پرواز اندیشه (تشکل آزاداندیش علوم پزشکی همدان) ▪️نشریهٔ جوانهٔ امید (دانشکدهٔ جغرافیای دانشگاه تهران) ▪️نشریهٔ چکاد (انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان) ▪️نشریهٔ حیات نو (انجمن اسلامی علوم پزشکی دانشگاه اصفهان) ▪️نشریهٔ خبرنامه (انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف) ▪️نشریهٔ دردانشکده (دانشکدهٔ مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف) ▪️نشریهٔ درنگ (انجمن فلسفه دانشگاه خوارزمی) ▪️نشریهٔ دیالکتیک (انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی) ▪️نشریهٔ رسته (نشریۀ مستقل دانشگاه خوارزمی) ▪️نشریهٔ سحر (انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی) ▪️نشریهٔ شورا (شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف) ▪️نشریهٔ عقل نهفته (دانشکدهٔ دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران) ▪️نشریهٔ فردا (خیریهٔ فردای سبز دانشگاه صنعتی شریف) ▪️نشریهٔ قلم (انجمن اسلامی رویش دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت) ▪️نشریهٔ لا اسپانیولیداد (انجمن علمی زبان اسپانیایی دانشگاه تهران) ▪️نشریهٔ نفوذ (دانشکدهٔ مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف) ▪️نشریهٔ نورولوگ (انجمن علمی مغز و شناخت دانشگاه خوارزمی) ▪️نشریهٔ وریتالیا (انجمن علمی زبان و ادبیات ایتالیایی دانشگاه تهران) ▪️نشریهٔ ویرا (انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران) سایر نشریات درصورت تمایل می‌توانند با فورواردکردن این فایل و پیام‌دادن به اکانت زیر، به لیست اضافه شوند. 🆔 @Moshtarak_admin

از خون جوانان وطن لاله دمیده... https://t.me/Fnm_Anjoman

مراسم یادبود برای گرامیداشت نام و یاد دوست و همراه عزیزمان، آیدا حیدری دانشجوی سال چهارم پزشکی، در روز دوشنبه، مورخ ۶ بهمن ماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۳ در تالار ابن سینا دانشگاه برگزار خواهد شد. از دانشجویان گرامی دعوت می‌شود با حضور خود، ضمن ادای احترام به روح آن عزیز سفرکرده، تسلی‌بخش خانواده محترم ایشان و جامعه دانشگاهی در این فقدان تلخ باشند. #برای_آیدا @anjomane_pezeshki

به نام خدا «ما امروز یک‌سره خشم و فریادیم» در آستانه‌ی ششمین سالگرد سرنگونی هواپیمای اوکراینی، یاد همه‌ی جان‌باختگان این جنایت آشکار را گرامی می‌داریم؛ جنایتی که نه «خطای انسانی» بود و نه «حادثه»، بلکه محصول مستقیم بی‌کفایتی، پنهان‌کاری و دروغ‌گویی ساختاری است که در آن، جان انسان‌ها کم‌ارزش‌ترین مؤلفه‌ی تصمیم‌گیری محسوب می‌شود. دی‌ماه برای ما صرفاً یک ماه در تقویم نیست؛ دی‌ماه یادآور نکبت استبداد دینی و سالروز برچسب‌زنی به مردم ایران است. یادآور لحظه‌ای که حقیقت با موشک هدف قرار گرفت و پس از آن، سه روز تمام، با دروغ و انکار به خاک سپرده شد. دی‌ماه یادآور نهادمند شدن تهدید به‌جای پاسخ‌گویی و روایت‌سازی به‌جای عذرخواهی صادقانه است. و در نهایت، یادآور عبور از دوگانه‌های دروغین و پوشالی. از میان رفتن ۱۷۶ زندگی، نماد روشنی از هزینه‌ای است که این کشور در نتیجه‌ی نظامی‌گری، ماجراجویی و مصونیت آمران و عاملان پرداخته است؛ جنایتی که نه عاملانش محاکمه شدند و نه آمرانش حتی از جایگاه خود کنار رفتند. امروز، در تلاطم اعتراضات ۱۴۰۴، تداوم همان دادخواهی ناتمام به‌روشنی دیده می‌شود؛ فریاد نسلی که از دی‌ماه ۱۳۹۸ تا امروز، از آسمان تا زمین، از سوگواری تا خیابان، یک مطالبه‌ی ثابت داشته است: آزادی. آنان که حقیقت پرواز را پنهان کردند، امروز صدای معترض را امنیتی می‌کنند و مطالبه‌ی زندگی را «اغتشاش» می‌نامند. یاد جان‌باختگان زنده است، چرا که نوای زندگی هنوز در کوچه‌ها و خیابان‌های این سرزمین به گوش می‌رسد. انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده‌های دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشکی تهران، ضمن اعلام همدردی و همبستگی کامل با خانواده‌های دادخواه و داغدار پرواز PS752، بر این باور است که یادبود، صرفاً آیینی نمادین نیست؛ بلکه کنشی آگاهانه برای زنده نگه‌داشتن حقیقت و مقاومت در برابر فراموشی سازمان‌یافته است. امید آن‌که روزی ایران، خانه‌ی آزادی و آبادانی باشد؛ سرزمینی که در آن، هیچ خون بی‌گناهی بر زمین نریزد و هیچ حقیقتی با زور، پنهان نماند. انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده داروسازی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده ادبیات انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده علوم انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده جغرافیا انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پیراپزشکی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدگان هنرهای زیبا انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده حقوق و علوم سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده زبان‌ها‌ و ادبیات خارجی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدگان ابوریحان انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدگان فارابی

محکومیت تعرض نیروهای نظامی و انتظامی به حریم بیمارستان امام خمینی در ایلام بیانیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران بیمارستان در سراسر جهان نماد امنیت و پناهگاه جان انسان‌هایی است که در آسیب‌پذیرترین وضعیت ممکن، چاره‌ای جز ماندن در بستر بیماری ندارند. بر اساس اصول حقوق بشر، اخلاق پزشکی و حقوق بین‌الملل، مراکز درمانی همواره «منطقه امن» تلقی می‌شوند؛ به‌گونه‌ای که حتی در شرایط جنگی نیز هرگونه تعرض، مداخله نظامی یا حمله به بیمارستان‌ها، خط قرمزی آشکار و مصداق جنایت جنگی به‌شمار می‌رود. پایبندی به این اصل بنیادین، لازمه حفظ کرامت انسانی و تضمین اعتماد و امنیت عمومی در جامعه است. انتشار و دست‌به‌دست شدن ویدیویی از یورش نیروهای یگان ویژه به بیمارستان امام خمینی ایلام، حکایت از آن دارد که عده‌ای در این مرز و بوم، پاسداری از حریم شهروندان ـ که وظیفه ذاتی آنان است ـ را به فراموشی سپرده و به‌جای آن، موجب سلب آسایش بیمارانی شده‌اند که در بی‌پناه‌ترین و ناتوان‌ترین شرایط خود به سر می‌برند. یورش نیروهای نظامی به بیمارستان‌ها، حتی در زمان جنگ میان دو کشور نیز، مصداق بارز جنایت علیه بشریت بوده و از هر منظر حقوقی، انسانی و اخلاقی به‌شدت محکوم است. بیمارستان خانه امن دردمندانی است که نه توانی برای گریز دارند و نه مجالی برای دفاع از خود. این مکان، عرصه خدمت‌رسانی انسان‌های شریفی است که بی‌اعتنا به رنگ، نژاد، عقیده یا گرایش، در هر شرایطی جان خویش را وقف نجات جان دیگران می‌کنند و چه‌بسا در پاسداشت این رسالت مقدس، جان خود را نیز فدای خدمت به مردم و میهن کرده‌اند. بدیهی است چنین حرمت‌شکنی خشونت‌آمیز و تأسف‌بار نسبت به حریم بیمارستان، مصداق آشکار نقض گسترده حقوق بشر و جنایتی تکان‌دهنده است که هرگز نباید به‌سادگی از کنار آن عبور کرد. ما، دانشجویان علوم پزشکی، ضمن تأکید بر ضرورت تأمین امنیت کامل بیماران و حفظ آرامش فضای درمان در تمامی شرایط، از مسئولان محترم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ـ که مسئولیت صیانت از منزلت بیماران و پاسداری از حقوق کادر درمان را بر عهده دارند ـ انتظار داریم با رویکردی مسئولانه و شفاف، توضیحات لازم درباره ابعاد این یورش غیرموجه ارائه داده، با دقت و حساسیتی موشکافانه نسبت به شناسایی عوامل و خاطیان اقدام کرده و برخوردی قاطع، قانونی و درخور شأن نظام سلامت با آمران و مجریان این تعرض صورت گیرد. بی‌تردید، صیانت از امنیت مراکز درمانی و حفظ حرمت و شأن نظام سلامت، نه‌تنها یک مطالبه صنفی و حرفه‌ای، بلکه ضرورتی اخلاقی، انسانی و ملی است که انتظار می‌رود با جدیت پیگیری شده و از تکرار چنین رخدادهای تلخی جلوگیری به عمل آید. . . . . . انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده داروسازی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پرستاری انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پیراپزشکی

«وقتی نان نباشد، جان ارزان می‌شود و باتوم گران.» این تصویر یک جوان نیست؛ تصویر نسلی‌ست که پیش از زندگی کردن،فرسوده شد. جوانی که باید در آرزوی ساختن باشد، روی آسفالت سرد نشسته و مقابل صفی از قدرت ایستاده؛ نه با سلاح، نه با سپر، فقط با بدنی خسته و آینده‌ای خالی. در سرزمینی که کار هست اما کرامت نیست، تلاش هست اما نتیجه نه، جوان دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد. وقتی سال‌ها درس می‌خوانی، جان می‌کنی و باز هم «هیچ» نصیبت می‌شود، آن‌وقت جان، آخرین چیزی‌ست که روی میز گذاشته می‌شود؛ چون وقتی زندگی ارزشی ندارد، مرگ هم تهدید بزرگی نیست. اینجا خیابان پر است از سربازان مسلح، اسلحه روبه‌روی خواسته ایستاده، نه جرم. باتوم روبه‌روی گرسنگی‌ست، نه خشونت. جوانی که نشسته، دشمن نیست؛ آینه‌ای‌ست که حقیقت را نشان می‌دهد، و حقیقت همیشه برای قدرت ترسناک است. این اعتراض فریاد نیست، زانو زدن هم نیست؛ نشستن است از فرط خستگی. نشستن نسلی که دیگر توان دویدن دنبال وعده‌ها را ندارد. نسلی که اگر بلند می‌شود، نه برای آشوب، که برای زنده ماندن است. و تاریخ خوب می‌داند: هیچ حکومتی با سرکوب گرسنگی، و هیچ قدرتی با باتوم، آینده نساخته است.

■بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در باب وضعیت اقتصادی کشور بسم الله الرحمن الرحیم □اقتصاد ایران امروز در وضعیت «بی‌تصمیمی ساختاری» قرار دارد؛ وضعیتی که نه حاصل فقدان دانش اقتصادی، بلکه نتیجه‌ی حذف آگاهانه‌ی عقلانیت از فرآیند تصمیم‌گیری است. مسئله اصلی نه کمبود منابع، نه فقدان نیروی انسانی و نه ناتوانی فنی، بلکه ناتوانی نظام حکمرانی در پذیرش اشتباهات و پاسخ‌گویی عمومی است. □آنچه به نام بحران معیشت تجربه می‌شود، در واقع صورت اجتماعیِ یک بن‌بست سیاسی است. اقتصادی که در آن نرخ تورم به متغیری مزمن بدل شده، ارزش پول ملی پیوسته فرسایش می‌یابد، و افق سرمایه‌گذاری در مه غلیظ نااطمینانی گم شده، محصول ساختاری است که ثبات را نه از مسیر اعتماد، بلکه از طریق کنترل و تعلیق مطالبات جست‌وجو می‌کند. □هنگامی که هزینه‌های ناکارآمدی، ناترازی و تصمیمات پرریسک، به‌صورت مستمر به شهروندان منتقل می‌شود، کشور از مسیر توسعه‌ای خود خارج و به سازوکاری برای تخلیه فشارهای انباشته‌ی حکمرانی تبدیل می‌شود. در این وضعیت، معیشت نه اولویت سیاست، بلکه متغیر قابل مصرف آن است. □مسئله آن‌جا پیچیده‌تر می‌شود که حتی در همین شرایط محدود، منابع به سمت فعالیت‌های غیرمولد، انحصارها و شبکه‌های بسته هدایت می‌شوند. نتیجه آن است که تولید تضعیف، رقابت خنثی و کار مولد به انتخابی پرهزینه بدل می‌شود. □انزوای ساختاری و تحمیلی به مردم، بدون توجه به خواست و نظر اکثریت، صرفا به رکود اقتصادی ختم نمی‌شود؛ رکود در افق‌های ذهنی جامعه است. وقتی نسل جوان، آینده‌ای قابل برنامه‌ریزی نمی‌بیند، وقتی تحصیل به امنیت شغلی منتهی نمی‌شود و وقتی تلاش فردی نسبت معناداری با بهبود زندگی ندارد، جامعه وارد مرحله‌ای از فرسایش خاموش می‌شود که آثار آن دیرتر، اما عمیق‌تر بروز می‌کند. □زمانی که مردم و علی‌الخصوص نیروی انسانی جوان، حاکمیت را در سرکوب و کنترل ساده‌ترین حقوق اولیه و انتخاب‌های شخضی موفق؛ اما در تامین نیازهای روزانه ناموفق بداند، بی‌اعتمادی و بی‌ثباتی، ابتدایی‌ترین معلول است. مهاجرت گسترده نیروی انسانی را باید به‌عنوان شاخصی کلان فهم کرد، نه روایت‌های فردی. خروج نخبگان، کارآفرینان و نیروی کار ماهر، نشانه‌ی شکست در ایجاد حداقل اطمینان نهادی است. جامعه‌ای که امکان ماندن معنادار در آن از بین می‌رود، ناگزیر به خروج سرمایه انسانی رأی می‌دهد؛ رأیی که نه هیجانی، بلکه حساب‌شده است. □در چنین شرایطی، دعوت مداوم جامعه به صبر، بدون ارائه مسیر روشن، بیش از آن‌که امیدبخش باشد، نشانه‌ی شکاف ادراکی میان حاکمیت و مردم است. صبر زمانی معنا دارد که چشم‌اندازی وجود داشته باشد؛ وقتی افق مسدود است، صبر به تعلیق زندگی تبدیل می‌شود. □تجربه‌ی تاریخی نشان داده است که انباشت مسائل حل‌نشده، با انکار از میان نمی‌رود. وقتی سازوکارهای رسمی انتخاب بی‌اثر می‌شوند، جامعه راه‌های دیگری برای بیان نارضایتی می‌یابد. هیچ نظمی نمی‌تواند به‌طور نامحدود، هزینه‌ی تداوم را از آینده و از زندگی روزمره‌ی مردم تأمین کند. ثباتی که بر فرسایش معیشت، بی‌اعتمادی عمومی و مهاجرت گسترده بنا شود، در بهترین حالت تعلیقی موقت است. □نشانه‌ها روشن‌اند: اقتصاد در حال تحلیل رفتن است، جامعه در حال فاصله‌گرفتن و زمان در حال از دست رفتن. ●تاریخ نشان داده است که نادیده‌گرفتن واقعیت‌های معیشتی و کرامت انسانی، هیچ‌گاه به پایداری منتهی نشده است. @anjomaneslami_org

📌 بیانیه کارگروه زنان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در خصوص اصلاح مقررات مهریه ● تضعیف مهم‌ترین ابزار حقوقی زنان در زندگی مشترک ▫️طرح جدید مجلس در خصوص اصلاح مقررات مهریه در ایران که باهدف کاهش زندانی‌شدن مردان ناتوان از پرداخت مهریه تصویب شده، در ظاهر اصلاحی «منطقی و در حمایت از نهاد خانواده» معرفی می‌شود؛ اما در واقعیت این قانون نه در خلأ، بلکه در بستر یک نظام حقوقی عمیقاً نابرابر و مردسالار عمل می‌کند. در چنین بستری، متأسفانه هرگونه تضعیف نهاد مهریه، بدون تعریف هم‌زمان حقوق بنیادین زنان در ازدواج، نه اصلاح بلکه سلب حق است. ▫️قانون جدید با حبس‌زدایی و کیفرزدایی که مدنظر مجلس است، مهریه را که در مواردی که قانون‌گذار یا دادگاه حق را به زن نمی‌داد، ابزاری قدرتمند برای وادارکردن زوج به طلاق زوجه یا اهدای حقوق مدنظر زوجه به وی محسوب می‌شد، عملاً از میدان به در خواهد کرد. این طرح امکان فشار حقوقی زن برای احقاق حق را کم‌رنگ کرده و درعین‌حال، هیچ حق تازه‌ای به زن اضافه نکرده است. این یعنی زن همچنان حق طلاق ندارد، همچنان در امر خروج از کشور نیازمند اجازۀ شوهر است، همچنان در اشتغال و سکونت وابسته است و متأسفانه ابزار حداقلی فشار را هم از دست می‌دهد. ▫️تا زمانی که ازدواج در حقوق ایران قراردادی نابرابر است، حقوق زنان وابسته به رضایت مردان است و شروط حمایتی به‌جای حق، امتیاز تلقی می‌شوند؛ هرگونه تضعیف نهاد مهریه، نه حمایت از عدالت، بلکه حذف آخرین سنگر دفاعی زنان است. اصلاح بدون برابری، نام دیگر ظلم قانونی است. متن کامل بیانیه را در اینجا بخوانید. @anjomaneslami_org

"برای ایران فردا" ◇مراسم گرامیداشت روز دانشجو-انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران ● دوشنبه، هفدم آذرماه ۱۴۰۴ ● تالار فردوسی، دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران

چه شب‌های روشنی که می‌تواند در زندگی انسان باشد… گاهی در میان روزمرگی‌ها، لحظه‌هایی کوتاه اما درخشان پیش می‌آیند؛ لحظه‌هایی که گفت‌وگویی ساده، یا حتی هم‌نشینی کوتاه، می‌تواند برای همیشه در ذهن و دل ما بماند. شب‌های روشن داستایفسکی، حکایت همین تجربه‌هاست؛ حکایت انسان‌هایی تنها که در جست‌وجوی هم‌صحبتی، امید و معنا هستند. حلقه کتابخوانی سیمرغ در دومین نشست خود، شما را به سفری در دنیای این رمان می‌برد؛ سفری که در آن از تنهایی و امید، خیال و واقعیت، و از شب‌هایی سخن می‌گوییم که می‌توانند روشن‌تر از روز باشند. این جلسه فرصتی است برای: خواندن و مرور بخش‌هایی از رمان گفت‌وگو درباره مفاهیم و احساسات آن تجربه هم‌نشینی صمیمی با دوستان کتاب‌خوان 🗓 شنبه ۱۹ مهرماه 🕛 ساعت ۱۲ الی ۱۳ 📍کتابخانه دانشکده پرستاری و مامایی به حلقه کتابخوانی سیمرغ بپیونیدید✨ 🔶 @Fnm_Anjoman 🔷 @fnmshora

دعوت به اکران فیلم سینمایی "درخت گردو" معاونت فرهنگی و دانشجویی و انجمن اسلامی دانشکده پرستاری و مامایی به مناسبت هفته دفاع مقدس، از شما دانشجویان گرامی دعوت می‌شود در اکران فیلم تأثیرگذار و ماندگار درخت گردو همراه ما باشید؛ روایتی عمیق از درد، ایثار و استقامت. زمان: سه شنبه ۸ مهر، ساعت  ۱۲:٠٠ تا ۱۳:۳٠ مکان: سالن مداح دانشکده پرستاری و مامایی حضور شما گرمایی دوباره خواهد بود بر یاد و خاطره رشادت‌ها https://t.me/Fnm_Anjoman

به نام خداوند جان و خرد با آغاز روند شکل‌گیری ائتلاف های جدید برای انتخابات شورای صنفی دانشکده پرستاری و مامایی، انتظار می‌رود شاهد آغاز دوره‌ای باشیم که شورا بتواند با تکیه بر مشارکت مؤثر، پیوند واقعی با بدنه دانشجویی و روحیه‌ی مسئولیت‌پذیری، نقشی فعال و سازنده در فضای دانشکده ایفا کند. ما دانشجویان انتظار داریم شورای این دوره، با حفظ استقلال، پرهیز از هرگونه جهت‌گیری و وابستگی، گامی در جهت بهبود شرایط آموزشی، رفاهی و صنفی دانشجویان بردارد. تجربه‌ها نشان داده‌اند که شورا زمانی می‌تواند مؤثر باشد که نگاهش صرفاً معطوف به عنوان و موقعیت نباشد، بلکه با نیت خدمت، دغدغه‌مندی و تعهد واقعی، در مسیر ایجاد تغییر و تحول حرکت کند. از سوی دیگر، شورا زمانی معنا پیدا می‌کند که دانشجو آزاد باشد؛ برای فکر کردن، پرسیدن، خواستن و ساختن. امید است شورای پیشِ‌رو، با اتکا به اعتماد دانشجویان و با روحیه‌ای صادقانه و پیگیر، زمینه‌ساز مشارکت گسترده‌تر دانشجویی و تقویت نقش شورا به‌عنوان صدای دانشجو باشد. و در نهایت... "وظیفه‌ ما دانشجویان است که در انتخاب‌ خود با آگاهی و دقت قدم برداریم؛ چرا که هر رأی ما، گامی است در مسیر ساخت آینده‌ای بهتر برای دانشکده، جامعه‌ی دانشجویی و حتی کشورمان." #شواری_صنفی #انتخابات_شورای_صنفی_۱۴۰۴ #شورا_برای_دانشجو #استقلال_و_پاسخگویی #تعهد_به_مسئولیت_دانشجویی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی

📌 بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در محکومیت تجاوز رژیم صهیونیستی به خاک ایران در نخستین ساعات بامداد جمعه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، خاک ایران آماج حمله‌ای بی‌سابقه و پیچیده قرار گرفت؛ تجاوزی که حداقل بعد از اتمام جنگ تحمیلی مانند نداشته و با استفاده از پهپادهای انتحاری، ریزپرنده‌ها و اقدامات نفوذی، جان بسیاری از هم‌وطنان ما را گرفت و کشور را در بهت و اندوه فرو برد. این حمله، اگرچه با واکنش‌ها و محکومیت‌هایی در برخی مجامع بین‌المللی همراه شد و شماری از کشورها از حق ایران در دفاع از تمامیت ارضی‌اش حمایت کردند، اما همچنان نشان‌دهنده ناکارآمدی نظام بین‌الملل در جلوگیری از نقض آشکار اصول صلح، امنیت و کرامت انسانی است. در شرایطی که برپا ماندن اصول گفت‌وگو و تعامل در عرصهٔ بین‌الملل لزوم برقراری آرامش در منطقه بوده، مورد تجاوز قرار دادن خاک کشور و کشتار غیرنظامیان، نه‌تنها در تناقض با قوانین بین‌المللی و غیرقابل توجیه است، بلکه خطری جدی برای ثبات منطقه‌ای و تهدیدی مستقیم علیه صلح جهانی شمارده می‌شود. مطابق بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد و کنوانسیون‌های ژنو، استفاده از زور و حمله عامدانه به غیرنظامیان، از مصادیق جنایت جنگی است و باید بدون اغماض محکوم شود. حال در شرایطی که رژیم نژادپرست و تندرو اسرائیل سال‌هاست با نقض پی‌درپی پیمان‌ها، سیاست ترور و کشتار را جایگزین صلح کرده است و هم‌زمان با ادعای صلح‌طلبی، موشک‌هایش را به سوی بهزیستی قصرشیرین شلیک می‌کند و هیچ تمایزی میان نظامیان و غیرنظامیان قائل نیست، فرزندان این سرزمین، امروز با صلابت و همبستگی، پاسدار خانه و خاک خود خواهند بود. دشمنان این ملت، همچون پیشینیان خود، در خیال شکست ایران خواهند پوسید و از یادها خواهند رفت. اما آن‌که ایران را دوست می‌دارد، باید بداند که راه پاسداری از وطن، تنها از میان آتش جنگ نمی‌گذرد؛ اکنون که کشور در وضعیت جنگی قرار گرفته، لازم است با تکیه بر عقلانیت، تدبیر نظامی را با افق صلح‌طلبانه درآمیزیم و بی‌درنگ برای توقف حملات و حفظ جان هم‌وطنان، به‌سوی آتش‌بس و مذاکره‌ای عزتمندانه گام برداریم. این اقدام نه نشانه ضعف، که جلوه‌ای از درک عمیق منافع ملی در شرایط پیچیده منطقه‌ای است. بی‌گمان، هم‌اکنون زمان آن است که سیاست‌گذاران ایرانی از پنجره محدود منازعات نظامی فراتر رفته و با حفظ انسجام داخلی و تقویت دیپلماسی فعال، مسیر مهار بحران را در دستور کار قرار دهند. باز نگه داشتن درهای مذاکره با بازیگران کلیدی می‌تواند یکی از محورهای اصلی راهبرد خروج باشد. در همین چارچوب، تداوم روندهای دیپلماتیک، در راستای دفاع مشروع، حتی اگر به نتیجه قطعی نینجامد، می‌تواند به عنوان وزنه‌ای در برابر بلندپروازی‌های جنگ‌طلبانه اسرائیل عمل کند. باید پیام روشن ما به جامعه جهانی مخابره شود: ایران آماده گفت‌وگو و تعامل است، اما نه از موضع ضعف، بلکه برای صیانت از مردم، امنیت ملی و ثبات منطقه. در نهایت، خرد سیاسی ایجاب می‌کند که در کنار حفظ آمادگی دفاعی، برای پایان مناقشه نیز راهی گشوده بماند؛ زیرا تنها از دل تعادل میان بازدارندگی و دیپلماسی است که می‌توان از دامنه‌دار شدن جنگ و تبدیل آن به بحرانی تمام‌عیار برای ایران جلوگیری کرد. در این روزهای تلخ و ملتهب، آن‌چه بیش از هر چیز نیاز ملت ایران است، همدلی با داغ‌دیدگان، همراهی با آسیب‌دیدگان، و پاسداشت انسجام و یکپارچگی ملی است. ما با وجود انتقادات متعدد به ساختارها و سیاست‌های موجود در کشور، خود را در کنار وطن می‌بینیم و اعتقاد داریم که تغییر تنها از دل حرکت‌های کنشگرانه درون‌زا اتفاق می‌افتد نه جنگ‌طلبی و خشونت‌طلبی. اندوهی که امروز قلب میلیون‌ها ایرانی را می‌فشارد، تنها در پرتو وحدتی صبورانه و مقاوم، التیام خواهد یافت؛ وحدتی که اگر با تدبیری تاریخی در قالب آشتی ملی همراه شود، می‌تواند آغازگر فصلی نو در زیست جمعی ما باشد. فصلی که در آن، صلح و امنیت نه امتیازی تحمیلی، بلکه حقی مسلم برای همه ایرانیان تلقی شود. ملت ایران، که در فراز و فرودهای سخت تاریخ بارها از دل بحران‌ها با عزت و امید سربرآورده، این‌بار نیز، به اتکای خرد جمعی، حافظه تاریخی، و سرمایه انسانی خود، از این آزمون سخت و نابرابر، سرافراز بیرون خواهد آمد. @anjomaneslami_org