قاصدکֶ֢

دردشو بِکِش،که شرمندگیش یقه‌تو نگیره.

به یه نخِ خیلی نازک وصلم.

نمیدونم کجای کارم ایراد داشت که الان وضعم اینه.

استرس،اضطراب،آشفتگی کاش به خوبی بگذره این روزا.

یه حسی توی وجودمه که حتی وقتایی که بقیه کار غیراخلاقی انجام میدن،من خجالت میکشم آخه یکی نیست بگه،مگه به تو ربطی داره که خجالت میکشی!

غریبه‌ها یا توی خونه‌ن یا بیرون از خونه.

راست میگفت؛ از اون تابستون تا این تابستون من تقریباً هزار بار مُردم و زنده شدم…

گیرم که دوام آوردی،با حالی که هیچ وقت خوب نمیشه چیکار‌میکنی؟

منِ‌مردادِ405 هیچ حرفِ مشترکی با منِ‌مردادِ404 نداره.

بُرد زندگی برای آدمیه که در لحظه زندگی میکنه،نه من.

به من میگه چرا عفت کلامتو از دست دادی عزیزم لیاقتِ کسایی که ایرانو به گند کشیدن فقط فحش رکیکه.

تو ایران حتی دیگه نمیشه نفس کشید.

داریوش میخونه و من آزمونای امروزمو مرتب میکنم.

دَووم بیار،تموم‌میشه.

الان اونجاییم که بگم "خدایا،توروخدا".

یه سری چیزارو نباید فراموش کرد،برای خشم و نفرتِ بیشتر لازمه.