تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی

وقتی تربیت کردن فقط در اطاعت بی‌چون‌وچرا خلاصه می‌شود یک پدربزرگ بچه‌ای را برای آوردن سیگاری می‌فرستد که در جیب خودش است؛ فقط برای اینکه به او یاد بدهد بدون فکر کردن مطیع باشد. این سکانس از «خانه دوست کجاست؟» تصویری از نسلی که در آن، «حرف بزرگ‌تر را گوش کردن» گاه جای پرسش، استدلال و استقلال فکری را می‌گرفت. پدران و پدربزرگ‌های نسل ۵۷ خود نیز در بسیاری موارد در چنین فرهنگ اقتدارپذیری رشد کرده بودند؛ فرهنگی که در آن فرمان‌برداری فضیلت و سرپیچی بی‌احترامی تلقی می‌شد. همین الگوی تربیتی را می‌توان در بخشی از تفکر چپ رادیکال نسل ۵۷ نیز مشاهده کرد: فرد به جای اندیشیدن مستقل،به «خط حزب»، «سازمان» یا ایدئولوژی وفادار می‌شد. همان‌طور که کودک می‌آموخت «باید حرف بزرگ‌تر را گوش کنی»، فعال سیاسی نیز می‌توانست بیاموزد «باید خط سازمان را اجرا کنی» در هر دو، مسئله فقط اطاعت نیست مسئله تبدیل اطاعت به یک ارزش اخلاقی است. به همین دلیل، یکی از تناقض‌های نسل ۵۷ این بود که بخشی از آن با شعار مبارزه با استبداد و رهایی انسان وارد سیاست شد، اما خود همچنان در فرهنگی پرورش یافته بود که اقتدار و فرمان‌برداری را بازتولید می‌کرد.

نادر ابراهیمی( چپول ) من دگمه بالای یقه یک خانوم باز میشد من اون خانم صدا کردم گفتم بدوز به گردنش این رو همینجا بدوز تا این دگمه تصادفاً باز نشه دیگه چون یکی دو بار بهش گفتم دخترم این دگمه باز میشه گفت خودش میشه گفتم حالا کاری میکنم که نشه دیگه همونجا به تنش لباس رو دوختم تا نتونه در بیاد از نظر اخلاقی تجربه عظیمی بود نظر اینکه هر لحظه میشه آن فساد را تبدیل به طهارت کرد آیا چپول روشنفکر است؟! چهره های شاخص جریان‌های چپول، پیش از شورش ۲۵۳۷: احسان طبری—نظریه‌پرداز حزب توده به‌آذین—نویسنده سیاوش کسرایی—شاعر فریدون تنکابنی—نویسنده محمدتقی برومند—مترجم ف.م. جوانشیر—نویسنده هوشنگ ابتهاج —شاعر جلال آل‌احمد—توده‌ای سابق خسرو گلسرخی—شاعر کرامت‌الله دانشیان—هنرمند سعید سلطانپور—شاعر بیژن جزنی—نظریه‌پرداز فدایی مسعود احمدزاده—نظریه‌پرداز فدایی امیرپرویز پویان—نظریه‌پرداز فدایی حمید اشرف—رهبر فداییان خلق حمید مؤمنی—نویسنده عبدالرضا نیک‌بین—از بنیان‌گذاران فدایی علی‌اکبر صفایی فراهانی—چریک فدایی رضا براهنی — نویسنده اسماعیل خویی—شاعر غلامحسین ساعدی—نویسنده محمدعلی سپانلو—شاعر ناصر رحمانی‌نژاد—فعال تئاتر

جبهه دموکراتیک ملی (NDF)، از جریان‌های چپ‌گرا، در دانشگاه تهران تجمعی اعتراضی علیه برنامه قانون اساسی آیت‌الله خمینی برگزار کرد. در این تصاویر، صحنه‌هایی از برهم زدن تجمع توسط نیروهای اسلام‌گرا دیده می‌شود که چماق های بلندی در دست داشتند. ۲۵۳۸/۰۴/۰۱ در همه‌پرسی، جمهوری اسلامی با وجود ابهامات گسترده ؛. حزب توده آشکارا از رأی «آری» و «خط امام» حمایت کرد. بخش مهمی از فدائیان اکثریت، حکومت خمینی را به دلیل تلقی «ضد امپریالیستی» بودن، مورد حمایت قرار دادند. برای چپول ها ، مسئله در ماه‌های نخست این نبود که جمهوری اسلامی ذاتاً چه ساختاری خواهد داشت؛ مسئله اصلی این بود که آیا آنان نیز در نظم سیاسی جدید سهمی از قدرت خواهند داشت یا نه. هنگامیکه روشن شد خمینی و نیروهای اسلام‌گرا نه قصد تقسیم قدرت با چپ را دارند و نه حاضرند حکومت را به یک ائتلاف انقلابی چندجریانی تبدیل کنند، مسئله تغییر کرد از اینجا به بعد، همان نیروهایی که دیروز خمینی را متحد انقلاب می‌دانستند، امروز خود را قربانی استبداد او معرفی کردند.

آلمان نازی با پیشرفته‌ترین فناوری‌های نظامی زمان خود جنگ را باخت. موشک بالستیک V-2؛ نخستین موشک بالستیک دوربرد جهان که بعدها پایه فناوری موشکی آمریکا و شوروی شد. جنگنده جت Messerschmitt Me 262؛ نخستین جنگنده جت عملیاتی جهان که از بسیاری از جنگنده‌های متفقین سریع‌تر بود. تفنگ تهاجمی Sturmgewehr (StG 44)؛ نخستین سلاحی که مفهوم امروزی «تفنگ تهاجمی» را شکل داد و الگوی بسیاری از سلاح‌های بعدی شد. زیردریایی‌های Type XXI؛ انقلابی در طراحی زیردریایی که فناوری آن دهه‌ها بر نیروی دریایی جهان تأثیر گذاشت. موشک هدایت‌شونده V-1، بمب هدایت‌شونده Fritz X و موشک هوا به هوای Ruhrstahl X-4 اما با وجود این دستاوردها، آلمان شکست خورد. چرا؟ زیرا فناوری، تنها یکی از عوامل پیروزی در جنگ است. متفقین از نظر ظرفیت تولید صنعتی، منابع انسانی، سوخت، مواد اولیه، لجستیک، اطلاعات، برتری هوایی و توان اقتصادی برتری قاطع داشتند. بسیاری از سلاح‌های پیشرفته آلمان نیز زمانی وارد میدان شدند که جنگ عملاً به سود متفقین تغییر کرده بود و تولید آن‌ها در مقیاس لازم امکان‌پذیر نبود. فیلم موتورهای موشک های V2 که به دست نیروهای آمریکایی افتاد

الکساندر هیگ > چند هفته‌ای بود که درباره ایران نگران بودم. گمان می‌کنم من هم، مانند بسیاری از دیگران، تا حدی در قبال سرانجامی که اکنون با آن روبه‌رو هستیم، مسئول یا مقصر بوده‌ام. در چه معنایی خودتان را مقصر می‌دانید؟ > خب، فکر می‌کنم سرعت و فشردگی تحولاتی که طی دو ماه گذشته شاهد آن بوده‌ایم، حتی از بدبینانه‌ترین پیش‌بینی‌هایی که من و بسیاری دیگر در غرب داشتیم نیز فراتر رفت. از سوی دیگر، مدتی بود که نسبت به حجم تجهیزات نظامی‌ای که به ایران سرازیر می‌کردیم، نگران بودم. همچنین نگران ابراز حمایت کشورهای غربی از حکومت ایران بودم؛ اینکه آیا این حمایت‌ها، آگاهانه یا ناآگاهانه، موجب تقویت و تثبیت آن حکومت یا ایجاد این تصور از حمایت نمی‌شد. و نیز نگران میزان اقداماتی بودم که ممکن است در یک فضای انقلابی برای بازگرداندن اقتدار و برقراری دوباره حاکمیت انجام شود. ۲۵۳۷/۱۱/۲۳

واشنگتن‌پست: پیروزی شورش ۵۷ پایان یک دوره و آغاز نظمی جدید است روزنامه واشنگتن‌پست در سرمقاله‌ای همزمان با پیروزی شورش ۵۷، بازگشت ارتش به پادگان‌ها را نشانه پیروزی قطعی آیت‌الله خمینی بر دولت منصوب محمدرضا شاه پهلوی دانست و نوشت که رهبر انقلاب در حال پایه‌گذاری «جمهوری اسلامی» است. این روزنامه انقلاب ایران را «یک انقلاب واقعی» توصیف کرد که به دوره‌ای پایان داده است که از نگاه بسیاری «شرور و ارتجاعی» تلقی می‌شد و میلیون‌ها ایرانی را که پیش‌تر از مشارکت سیاسی کنار گذاشته شده بودند، وارد عرصه سیاست کرده است. واشنگتن‌پست همچنین با اشاره به روابط طولانی آمریکا و حکومت پهلوی نوشت که ایالات متحده طی ۲۵ سال از همکاری‌های اقتصادی و راهبردی شاه بهره‌مند شد و در عین حال از ماهیت اقتدارگرای حکومت او آگاه بود. این روزنامه تأکید کرد که دولت‌های پیاپی آمریکا، شاه را متحدی قابل اعتماد برای پیشبرد منافع واشنگتن می‌دانستند. در ادامه، سرمقاله با اشاره به سخنان جیمی کارتر، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، بر ضرورت حفظ روابط با ایران، صرف‌نظر از نوع حکومت آن، تأکید کرد و افزود که گرچه تکرار روابط نزدیک دوران پهلوی بعید است، اما منافع اساسی آمریکا همچنان پابرجاست. به نوشته واشنگتن‌پست، این منافع شامل تأمین نفت، حفظ دسترسی دیپلماتیک و تجاری و جلوگیری از قرار گرفتن ایران در مدار اتحاد جماهیر شوروی است؛ اهدافی که به باور این روزنامه، در صورت برقراری ثبات توسط حکومت جدید، همچنان قابل پیگیری خواهند بود. ۲۵۳۷/۱۱/۲۴ The New Iran - The Washington Post https://www.washingtonpost.com/archive/politics/1979/02/13/the-new-iran/ee96851c-1c4a-46d9-b996-06c01a3f2c83/

دانشجویان چپول ایرانی مقیم هند در اعتراض به شاهنشاه دست به تظاهرات زدند. در این راهپیمایی، دانشجویانی با چهره‌های پوشیده و در دست داشتن پلاکاردها و بنرهای اعتراضی به خیابان‌ها آمدند. تصاویری از تابوت نمادین، راهپیمایان، حضور نیروهای پلیس، تجمع مقابل محل اقامت مورد نظر و شعار دادن دانشجویان نیز در این گزارش خبری ثبت شده است. دهلی نو هند ۱۱ شهریور ۲۵۳۷

هم‌زمان با پنجاه‌ونهمین سالروز تولد شاه ایران، اعتراض‌ها و خشونت‌ها در کشور ادامه یافت در شهر جهرم، رئیس شهربانی هنگام بازگشت از مراسم سالروز تولد شاه، هدف گلوله یک تک‌تیرانداز قرار گرفت و کشته شد. همچنین فرماندار نظامی شهر در این حمله زخمی شد. در همین حال، راهپیمایی های پراکنده‌ای نیز در تهران، پایتخت، و چند شهر دیگر ایران برگزار شد. ۳ آبان ۲۵۳۷

دانشجویان چپول ایرانی، با پوشاندن چهره‌های خود از بیم شناسایی، در رم( ایتالیا ) علیه شاهنشاه تظاهرات کردند. شماری از آنان نیز در اعتراض به آنچه «دیکتاتوری حاکم بر کشورشان» می‌خواندند، دست به اعتصاب غذا زدند. ۲۳ شهریور ۲۵۳۷

دانشگاه تهران پس از تعطیلی ناشی از ناآرامی‌های دانشجویی شورش۵۷ ،بار دیگر به روی دانشجویان بازگشایی شد. دانشجویان در محوطه دانشگاه با در دست داشتن پلاکاردها و بنرهای ضد شاهنشاه گرد هم آمدند. ۸ آبان ۲۵۳۷

💢ترامپ در حال تخریب نظم بین‌الملل قدیم 🔴مجله اکونومیست پس از ۲۵۰ سال استقلال، ایالات متحده بار دیگر در حالت شورش قرار گرفته است. این بار، قیام علیه جهانی است که خود آمریکا آن را ساخته است. کمتر کسی گمان می‌کرد ترامپ از این جهت یک انقلابی باشد. این فرد میلیاردر هیچ علاقه‌ای به ایده‌ها، آرمان‌ها یا هر رسالت والاتری ندارد. اما دقیقاً همین ویژگی او را به فردی ایده‌آل برای فروپاشی نظم کهنه تبدیل می‌کند.

آیا تداوم تنش میان جمهوری اسلامی و آمریکا برای هر دو طرف منافع سیاسی و اقتصادی ایجاد می‌کند؟ در بسیاری از منازعات بین‌المللی، این احتمال مطرح می‌شود که هرچند طرفین در ظاهر دشمن یکدیگر هستند، اما تداوم بحران می‌تواند برای هر دو، منافعی متفاوت ایجاد کند. از منظر جمهوری اسلامی، تشدید تنش خارجی می‌تواند به گسترش فضای امنیتی در داخل کشور بینجامد. در چنین شرایطی، حکومت معمولاً برخورد با مخالفان سیاسی و مدنی را با استناد به «تهدید امنیت ملی» یا «شرایط جنگی» توجیه می‌کند. منتقدان حکومت معتقدند که در دوره‌های بحران، فشار بر فعالان سیاسی، بازداشت‌ها و در برخی موارد اجرای احکام اعدام افزایش می‌یابد و فضای رسانه‌ای نیز بیش از پیش در خدمت روایت‌سازی از «پیروزی»، «مقاومت» و «دشمن خارجی» قرار می‌گیرد. در نتیجه، افکار عمومی تا حدی از مشکلاتی مانند تورم، فساد، بیکاری و ناکارآمدی اقتصادی منحرف می‌شود. از سوی دیگر، در ایالات متحده نیز تشدید تنش‌های منطقه‌ای معمولاً به افزایش تقاضا برای سامانه‌های دفاعی، جنگنده‌ها و تجهیزات نظامی از سوی متحدان منطقه‌ای می‌انجامد بر اساس گزارش مؤسسه SIPRI، ایالات متحده با سهمی حدود ۴۲ درصد همچنان بزرگ‌ترین صادرکننده تسلیحات جهان است و انتقال جهانی سلاح در دوره ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ نسبت به دوره قبل ۹٫۲ درصد افزایش یافته است. نمونه‌ای از این روند، افزایش سفارش سامانه‌های دفاع موشکی، از جمله موشک‌های رهگیر پاتریوت، پس از تشدید درگیری‌های منطقه‌ای است؛ قراردادهایی که ارزش آن‌ها به ده‌ها میلیارد دلار می‌رسد و با افزایش تقاضای کشورهای منطقه برای تقویت پدافند هوایی همراه بوده است. البته از این واقعیت نمی‌توان نتیجه گرفت که جنگ یا تنش‌ها عمداً برای فروش سلاح ایجاد می‌شوند یا اینکه جمهوری اسلامی آگاهانه با هدف کمک به فروش تسلیحات آمریکا اقدام می‌کند؛ چنین ادعایی نیازمند شواهد مستقیم و مستند است. با این حال، می‌توان استدلال کرد که استمرار تنش، به‌طور هم‌زمان، برای برخی بازیگران منافع جانبی ایجاد می‌کند: جمهوری اسلامی از فضای امنیتی برای کنترل داخلی و محدود کردن مخالفان بهره می‌برد و صنایع دفاعی آمریکا نیز از افزایش تقاضای تسلیحاتی سود اقتصادی کسب می‌کنند. بر این اساس، برخی تحلیلگران معتقدند که اگرچه هزینه‌های جنگ و تنش برای مردم منطقه بسیار سنگین است، اما در سطح حاکمیتی و اقتصادی، تداوم بحران می‌تواند به ایجاد منافعی برای برخی نهادها و بازیگران در هر دو سوی این تقابل بینجامد.

مردم ایران در حکومت اشغالگر جمهوری اسلامی با میانگین درآمد ماهیانه ۸۵ دلار در در بین کشورهایی که پایین ترین دستمزد ماهیانه رو میگیرند رتبه ی سوم رو بدست آورد ۲۵۸۵/۰۵/۰۵

چندتا دکتر در یک سکانس سریال The Resident درباره خطای پزشکی صحبت می‌کنند که مربوط به عمل شاه ایران (محمدرضا شاه پهلوی) بود

ریچارد نیکسون، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، در سفر به مصر برای شرکت در مراسم خاکسپاری محمدرضا شاه پهلوی و قدردانی از انور سادات به‌دلیل میزبانی از شاه، اقدام رئیس‌جمهور مصر را نشانه شجاعت و وفاداری دانست. نیکسون همچنین گفت سقوط حکومت پهلوی برای ایران و غرب «تراژدی» بود و حکومت جدید ایران را «اوباش‌سالاری» توصیف کرد. وی مدعی شد ایران پس از انقلاب با سرکوب شدیدتر، دست‌کم چهار میلیون بیکار و تورم افسارگسیخته روبه‌رو شده و ثبات منطقه نیز از میان رفته است. قاهره امرداد ۲۵۳۹

⚫🔴 رسانه شورای عالی امنیت: جلسه‌ای که خامنه‌ای ۹ اسفند برگزار کرد و کشته شد، در مورد این بود که اگر دوباره اعتراضات شد، چطوری مردم رو سرکوب کنند. ۲۵۸۵/۰۵/۰۲

در جریان بحران سیاسی روسیه در سال ۱۹۹۱ ، بخش مهمی از فرماندهان و پشتیبان بوریس یلتسین بر یک اصل تأکید داشتند: ارتش نباید در برابر مردم خود قرار گیرد. در فراخوان‌های آن روز از نظامیان خواسته شد در کودتای ارتجاعی» شرکت نکنند از مردم نیز درخواست شد بدون تحریک شدن، مقاومت مدنی و اعتصاب را ادامه دهند. همچنین یکی از فرماندهان ارتش اعلام کرد که نظامیانی که «قلبی صادق و میهن‌دوست» دارند، هرگز اجازه نخواهند داد ارتش علیه مردم خود وارد عمل شود. در بسیاری از دگرگونی‌های بزرگ اجتماعی، ارتش‌های ملی در نهایت از رویارویی با مردم سرزمین خود پرهیز کرده و به خواست عمومی تن داده‌اند. بحران ۱۹۹۱ روسیه نمونه‌ای روشن از این روند است؛ جایی که فرماندهان ارتش اعلام کردند ارتش نباید در برابر مردم بایستد و از حمله به پارلمان خودداری شد ارتش‌های ملی، برخلاف نیروهای اشغالگر، در بسیاری از بحران‌های داخلی سرانجام از تقابل با ملت خود فاصله می‌گیرند.

ریچارد فالک، استاد دانشگاه پرینستون، در روزنامه نیویورک تایمز نوشت : «این تصویر که آیت‌الله خمینی را فردی متعصب، واپس‌گرا و دارای تعصبات کور و خشن می‌داند، به نظر می‌رسد آشکارا و خوشبختانه نادرست باشد.» The depiction of him as fanatical, reactionary and the bearer of crude prejudices seems certainly and happily false https://www.nytimes.com/1979/02/16/archives/trusting-khomeini.html اندرو یانگ، سفیر آمریکا در سازمان ملل در دوران جیمی کارتر، خمینی را «نوعی قدیس» توصیف کرد. Young Praises Islam as ‘Vibrant’ And Calls the Ayatollah ‘a Saint’ https://www.nytimes.com/1979/02/08/archives/young-praises-islam-as-vibrant-and-calls-the-ayatollah-a-saint.html ویلیام سالیوان سفیر آمریکا در تهران، رهبران مذهبی خواستار چیزی معادل ساتیاگراها (مقاومت بدون خشونت به شیوه گاندی) شده‌اند... The religious have called for the equivalent of Satyagraha—passive resistance..." https://nsarchive.gwu.edu/media/18195/ocr میشل فوکو فیلسوف عضو حزب کمونیست فرانسه Khomeini is the focal point of a collective will. «خمینی کانون ارادهٔ جمعی مردم است.» https://www.investigativeproject.org/9368/forty-years-after-foucault-death-his آکسیوس سی بی اس رویترز نیویورک تایمز و..... اینها رسانه های گلوبال - چپول هستند و در نهایت دوست جمهوری اسلامی و دشمن قسم خورده ملت ایران و دانالد ترامپ در نتیجه باید به تمام خبرهاشون شک کرد اگر توافقی (تسلیم)در حال شکل گیری باشه خود پرزیدنت ترامپ در تروث اعلام می‌کنه

کاتافراکت تصور کنید ناگهان با هزار پوند (حدود ۴۵۰ کیلوگرم) وزنِ اسب و سوار زره‌پوش روبه‌رو شوید که مانند دیواری متحرک از آهن مستقیم به سمت شما یورش می‌آید. این، واقعیت هولناک نبرد با کاتافراکت‌ها بود. خیلی پیش از آنکه شوالیه‌های قرون وسطی بر اروپا حکومت کنند، کاتافراکت‌های جهان اشکانی و ساسانی، سواره‌نظام را به سلاحی کوبنده و وحشت‌آفرین تبدیل کرده بودند. آن‌ها سوارکاران معمولی نبودند. هم اسب و هم سوار می‌توانستند کاملاً با زره‌های پولکی پوشیده شوند و به موجودی فلزی و هراس‌انگیز تبدیل شوند که تنها برای برخورد و درهم شکستن دشمن ساخته شده بود. سلاح اصلی آن‌ها کونتوس (Contos) بود؛ نیزه‌ای بسیار بلند و سنگین که برای شکافتن صفوف دشمن با یک یورش سهمگین طراحی شده بود. وقتی دسته‌های این سواران زره‌پوش با هم حمله می‌کردند، هدفشان ساده بود: صفوف دشمن را بشکنند، روحیه او را در هم بکوبند و میدان نبرد را به صحنه‌ای از وحشت و آشفتگی تبدیل کنند. اشکانیان و ساسانیان این سواره‌نظام را به افسانه تبدیل کردند. سپس بیزانسی‌ها این ایده را اقتباس کردند و سنت سواره‌نظام سنگینِ نخبه خود را بر پایه آن پدید آوردند