tgindex
حدیث وحی

حدیث وحی

Статистика
@HadiseVahyперсидский

کانال رسمی استاد سید محمد علی ایازی ارتباط با ادمین @Moshaver02 لینک کانال 👇👇👇 https://t.me/joinchat/AAAAAELv3sEcbg__MdiDfg آدرس کانال 👉 @HadiseVahy

Последний пост
14 авг.
Последнее чтение
14 авг.
Постов за неделю
10
Всего постов
24
Тип
открытый
Язык
персидский
В каталоге с
14 авг.
Подписчики
364
+1 за 1 дн.
Сутки
0
0,00%
Неделя
 
Месяц
 
Просмотров на пост
77
24 постов
Вовлечённость
21,2%
к подписчикам
Постов в день
1,4
всего 24
Упоминаний
0
каналов
Охват размещения
оценка
1/24сутки в ленте
44
1/48двое суток
50
1/72трое суток
54

Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.

Посты

  • https://irna.ir/xjXYZn

  • پیامبر پیروزی

  • https://irna.ir/xjXYZn

  • 13 авг.502из abrahim2441

    ✅ خلیفه کشی مذموم دینی است ابراهیم ناظمی خبرنگار: در سلسله سخنرانی های ایام رحلت پیامبراکرم و شهادت امام حسن مجتبی(ع) درمدرسه علمیه موسی بن جعفرمشهد، آیت الله ایازی درباره شخصیت و فضائل امام حسن مجتبی سخن گفت و افزود: از امام روایات فراوانی در باب معارف دینی و اخلاق انسانی نقل شده که درسهای خوبی برای بشریت است، وی در ادامه به تحولات سیاسی دوره امام اشاره کرد وافزود :امام حسن (ع ) حتی درخانه خودش هم امنیت نداشته است!! ایازی گفت: از امام حسن نقل شده که موضوع مسموم شدن ایشان دنبال نگردد که چه کسی به ایشان سم داده است. وی افزود: از باب اینکه خلیفه کشی در جامعه رواج نیابد دروصایای امام علی علیه السلام نیزآمده که ابن ملجم به ضربتی قصاص شود و موضوع تمام گردد. https://eitaa.com/ebrahim2441 https://t.me/abrahim2441

  • لینک بخش سوم تقدیم حضور می شود https://fa.shafaqna.com/news/2334021/

  • https://fa.shafaqna.com/news/2332833/

  • mohamad ayazi, [8/12/2026 12:01 PM]

  • mohamad ayazi, [8/12/2026 12:01 PM] لینک بخش دوم تقدیم حضور می شود

  • mohamad ayazi, [8/12/2026 12:01 PM] لینک بخش دوم شخصیت امام مجتبی در باره شخصیت امام حسن مجتبی با شفقنا

  • 🌿 *جایگاه انسانی و دینی راستی* 🗣️ *سید محمد علی ایازی* قرآن‌پژوه و عضو هیات علمی دانشگاه 📖 قرآن کریم، *صدق* را صرفاً به معنای راستگویی در گفتار نمی‌داند، بلکه آن را منظومه‌ای از فضایل اخلاقی و اجتماعی معرفی می‌کند که راستگویی محور آن است. در این منظومه، صدق با *وفای به عهد، امانت‌داری، عفت، اخلاص، فروتنی، استقامت و مسئولیت‌پذیری* پیوندی ناگسستنی دارد. ازاین‌رو، راستی تنها یک رفتار زبانی نیست، بلکه *شیوه‌ای از زیستن* است که سلامت فرد و جامعه بر آن استوار می‌شود. 🤝 نکته قابل توجه آن است که قرآن، صدق را در موارد متعددی، به‌صورت یک *فضیلت جمعی و اجتماعی* مطرح می‌کند: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ﴾ *(توبه: ۱۱۹)* «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا پروا کنید و با راستگویان باشید.» تعبیر «با راستگویان باشید» تنها سفارش به راستگویی فردی نیست، بلکه دعوت به همبستگی با جریانی است که *صدق، هویت و منش آن* را تشکیل می‌دهد. جامعه‌ای که محور آن «صادقین» باشند، از *اعتماد، امنیت اخلاقی و انسجام اجتماعی* بیشتری برخوردار خواهد بود. 🌱 در آیه معروف بِرّ نیز، قرآن مجموعه‌ای از فضایل اجتماعی را برمی‌شمارد؛ از ایمان و انفاق گرفته تا وفای به عهد و صبر در سختی‌ها، و در پایان می‌فرماید: ﴿أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ﴾ *(بقره: ۱۷۷)* بدین ترتیب، «صادقان» کسانی‌اند که میان *باور، گفتار و عمل* آنان هماهنگی برقرار است و تعهد اجتماعی خود را در یاری نیازمندان، وفای به پیمان و پایداری در برابر دشواری‌ها نشان می‌دهند. ✨ همچنین در آیه ۱۵ سوره حجرات، صدق با *ایمان راسخ، جهاد با مال و جان و نبود تردید در ایمان* معرفی شده است. بنابراین، صدق در منطق قرآن، مجموعه‌ای از ایمان و عمل صالح است که در آن شکاف و ناسازگاری میان اعتقاد و رفتار وجود ندارد. 🌸 همین حقیقت، جایگاه والای صادقان را در آخرت نیز رقم می‌زند: ﴿إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ ۝ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ﴾ *(قمر: ۵۴ و ۵۵)* «مقعد صدق» تنها پاداش راستگویی زبانی نیست، بلکه منزلت کسانی است که سراسر زندگی آنان بر پایه *صدق و وفاداری به حق* استوار بوده است. 📌 قرآن همچنین آثار اجتماعی صدق را برجسته می‌کند: ﴿وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ أُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ﴾ *(زمر: ۳۳)* در این آیه، هم *آورنده حقیقت* و هم *پذیرنده حقیقت* ستوده شده‌اند. بنابراین، صدق تنها در گفتن حقیقت نیست؛ بلکه در *پذیرش حقیقت و شکل‌گیری جامعه‌ای حقیقت‌پذیر* نیز معنا پیدا می‌کند. 🕊️ در روایات نیز صدق، پایه شخصیت انسان و اساس ایمان معرفی شده است. امیرمؤمنان علی(ع) می‌فرماید: «الصِّدْقُ رَأْسُ الإِيمَانِ وَزَيْنُ الإِنْسَانِ» *راستی، پایه ایمان و زینت انسان است.* همچنین می‌فرماید: «الصِّدْقُ جَمَالُ الإِنْسَانِ وَدِعَامَةُ الإِيمَانِ» راستی، زیبایی انسان و رکن ایمان است. *(غررالحکم، ح ۱۹۹۳ و ۲۱۲۰)* این تعابیر نشان می‌دهد که راستی، افزون بر فضیلتی فردی، *زیربنای اعتماد و سرمایه اخلاقی جامعه* است. ⚖️ همین نگاه در وصیت پیامبر اکرم(ص) به امیرمؤمنان(ع) نیز دیده می‌شود: «يا عَلِيُّ، اصدُقْ وَإِنْ ضَرَّكَ فِي العاجِلِ، فَإِنَّهُ يَنفَعُكَ فِي الآجِلِ، وَلا تَكذِبْ وَإِنْ نَفَعَكَ فِي العاجِلِ، فَإِنَّهُ يَضُرُّكَ فِي الآجِلِ.» هیچ مصلحت کوتاه‌مدتی نمی‌تواند جایگزین *سرمایه بلندمدت اعتماد عمومی* شود. دروغ ممکن است بحرانی را برای مدتی پنهان کند، اما در نهایت، اعتماد جامعه را از میان می‌برد و مشروعیت اخلاقی حکومت را فرسوده می‌سازد. 🌿 از مجموع این آیات و روایات می‌توان نتیجه گرفت که *صدق دارای مراتب و درجات است*. «صادقین» تنها راستگویان نیستند؛ بلکه کسانی‌اند که *ایمان، تعهد، وفاداری، استقامت و فداکاری* را در زندگی فردی و اجتماعی خویش محقق ساخته‌اند. 🤝 انسان، به حکم فطرت، موجودی اجتماعی است و بقای جامعه بیش از هر چیز به *اعتماد متقابل* وابسته است؛ اعتمادی که جز در سایه صدق و درستکاری پایدار نمی‌ماند. از همین رو، هرچند دروغ‌های فردی نیز نکوهیده‌اند، اما *دروغ سازمان‌یافته و ساختاری* می‌تواند اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی را نابود سازد. 🔹 از این منظر، پاسداری از صدق، نه فقط یک تکلیف فردی، بلکه ضرورتی برای *سلامت، بقا و پیشرفت جامعه* است. #مهارت‌های_زندگی_در_آیینه_قرآن (۱۸) 🌴 کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها The Islamic Association of University Lecturers of Iran ble.ir/join/A1yRMHAZsd

  • 📝 پیام تشکر و قدردانی دبیرکل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها 🔻 *حضرات آیات محمد سروش محلاتی و سید محمد علی ایازی* 🔻 با سلام و احترام. در شرایط دشوار کنونی که حکمرانی کشور تحت رهبری و زعامت روحانیت شیعه درگیر آزمون سختی شده است. پاره‌ای ملاحظات صنفی یا ملاحظه‌کاری‌های سیاسی مانع از آن شده است که حریت و مردم‌داری روحانیت شیعه و استقلال آن از مصادر قدرت که سرمایه تاریخی بخش مهمی از این نهاد پرافتخار بوده است به درستی مسیر عزت آفرین گذشته را طی کند. جامعه دانشگاهی ایران شاهد تلاش‌ها و موضع‌گیری‌ها و روشنگری‌های شجاعانه شما دوبزرگواری است که همچون نگینی پرافتخار حلقه کم‌تعداد اما اثرگذار روحانیت روشن‌بین، ظلم‌ستیز و مردم‌گرا را نمایندگی می‌کنید. 🔻 به سهم خود این دردمندی و مسئولیت‌شناسی و آگاهی‌بخشی شجاعانه را ارج می‌نهم و بقای توفیقات شما بزرگواران را در تداوم مکتب اجتهادی شیعه، منطبق با ضرورت‌ها و نیازها و مقتضیات عصر که ارزشمندتربن میراث امام خمینی (ره) است از خداوند بزرگ مسألت دارم. 🔻 *علی محمد حاضری* دبیرکل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها 17 مرداد 1405 🌴 *کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها* ‌‌‏The Islamic Association of University Lecturers of Iran ‌‌‏🔗 ble.ir/join/A1yRMHAZsd

  • 🕊️ *اهتمام به صلح و آشتی در جامعه* 🗣️ *سید محمد علی ایازی* 📖 قرآن کریم *صلح* را اصل حاکم بر روابط انسانی می‌داند و با تعبیری کوتاه اما عمیق می‌فرماید: ﴿وَالصُّلْحُ خَيْرٌ﴾ *«صلح و آشتی بهتر است.»* این جمله، هرچند در میان آیات مربوط به اختلاف‌های خانوادگی آمده، اما یک اصل فراگیر و همیشگی را بیان می‌کند: *جامعه سالم، جامعه‌ای است که اختلاف‌ها را تا حد امکان با گفت‌وگو، گذشت و آشتی حل کند، نه با نزاع، انتقام و خشونت.* ⚠️ امروز یکی از آسیب‌های جدی جوامع، *دوقطبی شدن، تندروی در گفتار و تبدیل اختلاف نظر به دشمنی* است. قرآن در برابر این وضعیت، انسان‌ها را به استفاده از *«زبان پاک»* فرا می‌خواند؛ زبانی که به جای توهین، تحقیر و دشنام، بر احترام، ادب و کرامت استوار باشد. بندگان شایسته خدا کسانی‌اند که حتی وقتی با سخنان بیهوده یا رفتارهای ناپسند روبه‌رو می‌شوند، کرامت خود را حفظ می‌کنند: ﴿وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا﴾ *«هرگاه با گفتار بیهوده روبه‌رو شوند، با بزرگواری از کنار آن می‌گذرند.»* 🌿 از نگاه قرآن، اگر کسی خطا کرد یا سخنی ناروا گفت، پاسخ مناسب، مقابله به مثل و شعله‌ور کردن آتش اختلاف نیست؛ بلکه *گذشت، خویشتنداری و تلاش برای اصلاح*، راهی است که هم جامعه را آرام‌تر می‌کند و هم دل‌ها را به یکدیگر نزدیک می‌سازد. 🤝 به همین دلیل، قرآن در موارد گوناگون، از اختلاف میان زن و شوهر گرفته تا نزاع‌های اجتماعی، مسلمانان را به *میانجی‌گری و اصلاح* دعوت می‌کند. درباره اختلاف‌های خانوادگی می‌فرماید: ﴿فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَيْرٌ﴾ *(نساء: ۱۲۸)* *«اگر آن دو با صلح و سازش اختلاف خود را برطرف کنند، مانعی نیست؛ و صلح، بهتر است.»* 🌱 این آیه تنها درباره خانواده نیست؛ بلکه الگویی برای همه روابط اجتماعی ارائه می‌دهد. فرهنگ قرآن به ما می‌آموزد که *پیش از مراجعه به دادگاه، پیش از کشاندن اختلاف‌ها به عرصه تقابل و پیش از آنکه کینه‌ها ریشه بدواند، افراد خیرخواه و دلسوز باید برای آشتی دادن و نزدیک کردن دل‌ها پیش‌قدم شوند.* 🏠 خانواده، که مهم‌ترین نهاد اجتماعی است، تنها با عشق پایدار نمی‌ماند؛ بلکه *گذشت، مدارا و چشم‌پوشی از خطاهای یکدیگر*، پایه‌های استواری آن را می‌سازد. همین منطق در جامعه نیز جاری است. هرجا اختلافی پدید آید، نخستین وظیفه انسان‌های مسئول آن است که برای *اصلاح و آشتی* بکوشند، نه اینکه بی‌تفاوت بگذرند یا بر آتش اختلاف بیفزایند. 🌿 جامعه‌ای که در آن *زبان احترام جای زبان نفرت را بگیرد، گذشت جای انتقام را، و میانجی‌گری جای دشمنی را*، جامعه‌ای آرام‌تر، منسجم‌تر و نزدیک‌تر به آرمان‌های قرآنی خواهد بود. از همین رو، قرآن با جمله‌ای کوتاه اما ماندگار، راه سعادت فرد و جامعه را چنین خلاصه می‌کند: ﴿وَالصُّلْحُ خَيْرٌ﴾ *«صلح و آشتی، همواره بهتر است.»* 💭 *پرسش برای تأمل:* *در اختلاف‌هایی که پیرامون ما شکل می‌گیرد، آیا بیشتر به دنبال حل اختلاف و آشتی هستیم یا ناخواسته بر آتش آن می‌افزاییم؟* #مهارت‌های_زندگی_در_آیینه_قرآن (۱۶) 🌴 کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها *The Islamic Association of University Lecturers of Iran* ble.ir/join/A1yRMHAZsd

  • без подписи

  • https://t.me/Mohsen_Kadivar_Official/3660

  • https://kadivar.com/22298/

  • 5 авг.8912из namesaleh

    🔷🔷 تقاضای تعلیق اعدام‌ها، نه نشانه ضعف حکومت؛ بلکه جلوه‌ اعتماد به عدالت، احترام به کرامت انسان ✍️ آیت الله سید محمدعلی ایازی ✅ بسم الله الرحمن الرحیم // یکی از استوارترین اصول عقلی، شرعی و تجربی برای حفظ جامعه از رنج، التهاب و بی‌اعتمادی، «احتیاط در دماء» است؛ اصلی که فقهای اسلام آن را از مهم‌ترین قواعد قضا و حکومت دانسته‌اند، زیرا خطا در ریختن خون انسان، جبران‌ناپذیر است. ✅ به همین جهت در فقه اسلامی قاعده مشهور «الحدود تُدرَأ بالشبهات» جایگاهی بنیادین یافته است؛ یعنی هرگاه شبهه، ابهام یا تردیدی در تحقق شرایط جرم، اثبات آن یا کیفیت دادرسی وجود داشته باشد، باید از اجرای مجازات‌های سنگین و بازگشت‌ناپذیر پرهیز کرد. این قاعده نه نشانه سستی در اجرای عدالت، بلکه جلوه‌ای از دقت، رحمت و احتیاط در پاسداشت جان انسان‌هاست. ✅ در کنار این اصل، سنت اسلامی همواره «عفو» را، هرجا که حقوق عمومی و مصالح جامعه اجازه دهد، بر انتقام ترجیح داده است. قرآن کریم بارها مؤمنان را به گذشت، اصلاح و فرو نشاندن آتش کینه فراخوانده و پیامبر اکرم(ص) و امیرالمؤمنین علی(ع) نیز رحمت و مدارا را بر شتاب در کیفر مقدم داشته‌اند. فلسفه این رویکرد آن است که عدالت، تنها در مجازات خلاصه نمی‌شود؛ بلکه هدف نهایی آن، اصلاح جامعه، جلوگیری از گسترش دشمنی و حفظ کرامت انسان است. ✅ امروز ایران بیش از هر زمان دیگر به آرامش، اعتمادسازی و همبستگی ملی نیازمند است. در چنین وضعیتی، اجرای مجازات‌هایی که امکان بازگشت از آنها وجود ندارد، به‌ویژه در پرونده‌هایی که درباره روند رسیدگی، کیفیت دادرسی یا ادلّه اثبات، پرسش‌ها و ابهام‌هایی مطرح است، نه تنها با اصل احتیاط در دماء سازگار نیست، بلکه می‌تواند بر شکاف‌های اجتماعی بیفزاید و امید به گفت‌وگو و آشتی را کاهش دهد. ✅ تعلیق اعدام‌ها به معنای نفی جرم، نادیده گرفتن حقوق قربانیان یا تعطیل شدن عدالت نیست. بلکه فرصتی است برای آنکه همه ابعاد پرونده‌ها با دقت، شفافیت و بی‌طرفی بررسی شود، حق دفاع متهمان به طور کامل تضمین گردد، حقوق همه قربانیان و خانواده‌های آنان به رسمیت شناخته شود و جامعه اطمینان یابد که هیچ حکم بازگشت‌ناپذیری در سایه شتاب، ابهام یا فشار صادر و اجرا نشده است. ✅ شایسته است که اصل احتیاط در دماء، قاعده «الحدود تُدرَأ بالشبهات» و ترجیح عفو بر کیفر، هرجا که راه آن گشوده باشد، چراغ راه سیاست جنایی و قضایی کشور قرار گیرد. این نه تنها با روح رحمت‌محور شریعت اسلامی سازگارتر است، بلکه مقتضای عقلانیت، مصلحت ملی و حفظ انسجام اجتماعی نیز هست. ✅ تعلیق اعدام‌ها در این مقطع حساس، نشانه ضعف حکومت نیست؛ بلکه جلوه‌ای از اعتماد به عدالت، احترام به کرامت انسان و اهتمام به آینده ایران است؛ آینده‌ای که بیش از هر چیز به خاموش شدن چرخه خشونت، تقویت سرمایه اجتماعی و گشودن راه گفت‌وگو و آشتی ملی نیاز دارد.

  • اسم الرحمن الرحیم: در هنگامه‌هایی که جامعه از رنج، التهاب و بی‌اعتمادی رنج می‌برد، بیش از هر زمان دیگری باید به اصولی بازگشت که عقل، شرع و تجربه تاریخی همگی بر آن تأکید دارند. یکی از استوارترین این اصول، *احتیاط در دماء* است؛ اصلی که فقهای اسلام آن را از مهم‌ترین قواعد قضا و حکومت دانسته‌اند، زیرا هر خطا در ریختن خون انسان، خطایی جبران‌ناپذیر است. از همین رو در فقه اسلامی قاعده مشهور *«الحدود تُدرَأ بالشبهات»* جایگاهی بنیادین یافته است؛ یعنی هرگاه شبهه، ابهام یا تردیدی در تحقق شرایط جرم، اثبات آن یا کیفیت دادرسی وجود داشته باشد، باید از اجرای مجازات‌های سنگین و بازگشت‌ناپذیر پرهیز کرد. این قاعده نه نشانه سستی در اجرای عدالت، بلکه جلوه‌ای از دقت، رحمت و احتیاط در پاسداشت جان انسان‌هاست. در کنار این اصل، سنت اسلامی همواره *عفو* را، هرجا که حقوق عمومی و مصالح جامعه اجازه دهد، بر انتقام ترجیح داده است. قرآن کریم بارها مؤمنان را به گذشت، اصلاح و فرو نشاندن آتش کینه فراخوانده و پیامبر اکرم(ص) و امیرالمؤمنین علی(ع) نیز رحمت و مدارا را بر شتاب در کیفر مقدم داشته‌اند. فلسفه این رویکرد آن است که عدالت، تنها در مجازات خلاصه نمی‌شود؛ بلکه هدف نهایی آن، اصلاح جامعه، جلوگیری از گسترش دشمنی و حفظ کرامت انسان است. امروز نیز ایران در شرایطی قرار دارد که بیش از هر زمان دیگر به آرامش، اعتمادسازی و همبستگی ملی نیازمند است. در چنین وضعیتی، اجرای مجازات‌هایی که امکان بازگشت از آنها وجود ندارد، به‌ویژه در پرونده‌هایی که درباره روند رسیدگی، کیفیت دادرسی یا ادله اثبات، پرسش‌ها و ابهام‌هایی مطرح است، نه تنها با اصل احتیاط در دماء سازگار نیست، بلکه می‌تواند بر شکاف‌های اجتماعی بیفزاید و امید به گفت‌وگو و آشتی را کاهش دهد. تعلیق اعدام‌ها به معنای نفی جرم، نادیده گرفتن حقوق قربانیان یا تعطیل شدن عدالت نیست. بلکه فرصتی است برای آنکه همه ابعاد پرونده‌ها با دقت، شفافیت و بی‌طرفی بررسی شود، حق دفاع متهمان به طور کامل تضمین گردد، حقوق همه قربانیان و خانواده‌های آنان به رسمیت شناخته شود و جامعه اطمینان یابد که هیچ حکم بازگشت‌ناپذیری در سایه شتاب، ابهام یا فشار صادر و اجرا نشده است. امروز، بیش از هر زمان، شایسته است که اصل *احتیاط در دماء، قاعده *«الحدود تُدرَأ بالشبهات»* و **ترجیح عفو بر کیفر، هرجا که راه آن گشوده باشد*، چراغ راه سیاست جنایی و قضایی کشور قرار گیرد. این نه تنها با روح رحمت‌محور شریعت اسلامی سازگارتر است، بلکه مقتضای عقلانیت، مصلحت ملی و حفظ انسجام اجتماعی نیز هست. تعلیق اعدام‌ها در این مقطع حساس، نشانه ضعف حکومت نیست؛ بلکه جلوه‌ای از اعتماد به عدالت، احترام به کرامت انسان و اهتمام به آینده ایران است؛ آینده‌ای که بیش از هر چیز به خاموش شدن چرخه خشونت، تقویت سرمایه اجتماعی و گشودن راه گفت‌وگو و آشتی ملی نیاز دارد. سید محمد علی ایازی: 14/5/405

  • 🌟 *اعتماد به نفس؛ ثمره خویشتن‌داری* 👤 *آیت‌الله سید محمد علی ایازی* مجتهد شیعه، قرآن‌پژوه و عضو هیات علمی دانشگاه 🟢 یکی از مهم‌ترین ثمرات *خویشتن‌داری*، شکل‌گیری *اعتماد به نفس* است. انسانی که بتواند خواسته‌ها، هیجان‌ها و رفتارهای خود را مدیریت کند، به تدریج احساس می‌کند که بر زندگی خویش تسلط دارد و اسیر تمایلات زودگذر و فشارهای بیرونی نیست. 🌿 چنین احساسی، سرچشمه آرامش، عزت نفس و اعتماد به توانایی‌های خویش است. ازاین‌رو، خویشتن‌داری تنها یک فضیلت اخلاقی نیست، بلکه زیربنای بسیاری از توانایی‌های روانی و اجتماعی، از جمله اعتماد به نفس، به شمار می‌رود. 📖 *اعتماد به نفس*، در منطق قرآن، به معنای خودبزرگ‌بینی یا تکیه بر توانایی‌های مستقل انسان نیست؛ بلکه به معنای شناخت استعدادهایی است که خداوند در وجود انسان به ودیعه نهاده و بهره‌گیری درست از آن‌ها در مسیر کمال است. 🧍انسانی که *کرامت الهی* خویش را بشناسد، به ظرفیت‌های درونی خود ایمان داشته باشد و در پرتو ایمان و توکل بر خدا از آن‌ها بهره گیرد، نه گرفتار احساس حقارت می‌شود و نه به غرور و خودپسندی می‌افتد. چنین اعتمادی، ریشه در ایمان دارد و از همین رو، هم با فروتنی سازگار است و هم با عزت و استواری شخصیت. 🌱 قرآن کریم با یادآوری جایگاه والای انسان، زمینه پیدایش این اعتماد را فراهم می‌سازد. خداوند می‌فرماید: *﴿وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ﴾* «به‌راستی فرزندان آدم را گرامی داشتیم.» *(اسراء: ۷۰)* همچنین انسان را جانشین خود در زمین معرفی می‌کند: *﴿إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً﴾* *(بقره: ۳۰)* این کرامت و خلافت الهی، بیانگر آن است که انسان از توانایی‌ها و استعدادهایی برخوردار است که می‌تواند با اتکا به آن‌ها، مسئولیت آبادانی زمین و اصلاح جامعه را بر عهده گیرد. 🤝 از سوی دیگر، قرآن مؤمنان را از سستی، احساس شکست و خودکم‌بینی برحذر می‌دارد و می‌فرماید: *﴿وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ﴾* «سست نشوید و اندوهگین نگردید؛ اگر ایمان داشته باشید، شما برترید.» *(آل‌عمران: ۱۳۹)* این آیه، روحیه عزت، استواری و اعتماد به نفس را در پرتو ایمان تقویت می‌کند و به مؤمن می‌آموزد که شکست‌های مقطعی نباید او را از حرکت و تلاش بازدارد. 🌸 از منظر روان‌شناختی نیز، خویشتن‌داری احساس کارآمدی را در انسان افزایش می‌دهد. هر بار که انسان بتواند بر خشم، ترس، خواهش‌های نفسانی یا فشارهای محیطی غلبه کند، تجربه‌ای از موفقیت درونی به دست می‌آورد. تکرار این تجربه‌ها، باور به توانایی خویش را تقویت می‌کند و شخصیتی استوار، امیدوار و مسئولیت‌پذیر می‌سازد. ✨ ازاین‌رو، *اعتماد به نفس*، بیش از آنکه محصول تحسین دیگران باشد، ثمره پیروزی انسان بر خویشتن است؛ پیروزی‌ای که قرآن از آن به عنوان یکی از نشانه‌های رشد ایمان و تقوا یاد می‌کند. 💭 *پرسش برای تأمل:* اعتماد به نفس ما، بیشتر بر تأیید و تحسین دیگران استوار است یا بر شناخت کرامت الهی و توانایی‌هایی که خداوند در وجود ما به ودیعه نهاده است؟ #مهارت‌های_زندگی_در_آیینه_قرآن (۶) 🌴 *کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها* The Islamic Association of University Lecturers of Iran ble.ir/join/A1yRMHAZsd

  • 🔴چرا می‌توان از حکم اعدام صرف‌نظر کرد؟ ✍مصطفی ملکیان 🔹اگر قرار باشد درباره اعدام تصمیم بگیریم، آیا فقط باید به جنایتی که اتفاق افتاده نگاه کنیم؟ یا باید مجموعه‌ای از عوامل روان‌شناختی و اجتماعی را هم در نظر بگیریم؟ 🔹یکی از پایه‌های مهم عدالت ترمیمی، بخشایش است. اما بخشایش به این معنا نیست که جنایت نادیده گرفته شود یا رنج قربانی انکار شود؛ بلکه به این معناست که برای فهم رفتار مجرم، فقط به همان لحظه وقوع جرم نگاه نکنیم. 1⃣ انسان‌ها آن‌قدر که گمان می‌کنیم مختار نیستند 🔹ما معمولاً در قضاوت دیگران، آنها را بسیار آزادتر و مختارتر از چیزی که واقعاً هستند تصور می‌کنیم؛ اما وقتی نوبت به خودمان می‌رسد، شرایط، فشارها و محدودیت‌هایی را که بر رفتارمان اثر گذاشته‌اند به یاد می‌آوریم. 🔹ممکن است یک کارمند بانک با مراجعه‌کننده بدرفتاری کند. مراجعه‌کننده تصور می‌کند او در شرایطی کاملاً آرام و بدون فشار، آگاهانه تصمیم گرفته بدرفتاری کند. اما اگر همان کارمند را بشنویم، ممکن است از بیماری مادر، عقب‌افتادن حقوق، خرابی محیط کار و مشکلات خانوادگی‌اش بگوید. این به معنای توجیه اخلاقی رفتار نیست؛ بلکه یادآوری این نکته است که آزادی و اختیار انسان مطلق نیست. هرچه این واقعیت را بهتر در نظر بگیریم، امکان بخشایش بیشتر می‌شود. 2⃣ مجرم فقط همان جرمی نیست که مرتکب شده است ما معمولاً از زندگی یک مجرم، فقط همان برشی را می‌بینیم که در آن مرتکب جرم شده است. اما اگر گذشته او، تربیت خانوادگی، محیط مدرسه، شرایط اجتماعی و دیگر اقتضائات زندگی‌اش را هم ببینیم، تصویر ما از او تغییر می‌کند. شناخت بیشتر یک انسان، می‌تواند زمینه رحم و شفقت بیشتر نسبت به او را فراهم کند. 3⃣ جهل و ناآگاهی را هم باید در نظر گرفت خطاکاری انسان همیشه فقط از سوءنیت ناشی نمی‌شود. ترکیبی از سوءنیت و جهل می‌تواند به وقوع جرم منجر شود. انسان‌ها دانای کل نیستند و هنگام انجام یک عمل، ممکن است از بسیاری از واقعیت‌ها و پیامدهای رفتار خود بی‌خبر باشند. بنابراین در داوری اخلاقی، باید دید فرد در هنگام انجام عمل چه میزان آگاهی داشته است. 4⃣ خشونت با خشونت از بین نمی‌رود اگر در برابر خشونت، خشونت دیگری قرار دهیم، حتی اگر خشونت دوم کمتر یا برابر با خشونت اول باشد، نمی‌توان انتظار داشت که خشونت از میان برود. خشونت علیه خشونت، می‌تواند به بازتولید خشونت بینجامد. 5⃣ اعدام فقط یک نفر را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد وقتی فردی اعدام می‌شود، فقط خود او از میان نمی‌رود. خانواده، فرزندان، والدین و نزدیکان او نیز ممکن است با رنج‌های عاطفی و اجتماعی گسترده‌ای روبه‌رو شوند. بنابراین اگر به پیامدهای یک مجازات نگاه کنیم، باید ببینیم این تصمیم چه آثار دیگری در شبکه روابط انسانی ایجاد می‌کند. ➖سخنرانی بخشش در عدالت ترمیمی - دانشگاه تربیت مدرس - اردیبهشت 1396 @mostafamalekian

  • 🌟 *امید؛ نیرویی که آینده را می‌سازد* 👤 *آیت‌الله سید محمد علی ایازی* مجتهد شیعه، قرآن‌پژوه و عضو هیات علمی دانشگاه 🌿 انسان، تنها با نان و امنیت زندگی نمی‌کند؛ او با *امید* زنده است. آینده، هر اندازه دور و دشوار باشد، اگر روزنه‌ای از امید در برابر انسان گشوده باشد، توان ایستادن، ساختن و ادامه دادن را پیدا می‌کند. اما آنجا که امید خاموش شود، زندگی پیش از آنکه پایان یابد، از درون فرو می‌ریزد. 🌱 *یأس*، تنها یک احساس نیست؛ آغاز شکست است. انسان ناامید، پیش از آنکه در میدان زندگی مغلوب شود، در درون خود تسلیم شده است. بسیاری از شکست‌های بزرگ، نه از کمبود توانایی، بلکه از دست رفتن امید آغاز شده‌اند. جامعه‌ای که آینده را تاریک ببیند، انگیزه اصلاح را از دست می‌دهد؛ در برابر ستم سکوت می‌کند، به ناهنجاری‌ها عادت می‌کند و آرام‌آرام احساس می‌کند هیچ تغییری ممکن نیست. 📖 از همین رو، قرآن امید را صرفاً یک احساس روان‌شناختی نمی‌داند؛ آن را بخشی از *ایمان* و موتور حرکت تاریخ معرفی می‌کند. در سراسر داستان پیامبران، یک پیام مشترک دیده می‌شود: *هیچ تاریکی، پایان راه نیست.* شکست‌های امروز، اگر با صبر، آگاهی و استقامت همراه شوند، می‌توانند مقدمه پیروزی‌های فردا باشند. 🌸 *امید در منطق قرآن، خوش‌بینی ساده‌لوحانه نیست*؛ امیدی است که بر شناخت سنت‌های الهی و قوانین زندگی استوار است. قرآن وعده نمی‌دهد که حق، بی‌هزینه پیروز می‌شود؛ بلکه می‌آموزد که آینده از آنِ کسانی است که در سخت‌ترین روزها نیز دست از حقیقت، عدالت و مسئولیت برنمی‌دارند. ✨ جامعه‌ای که امید را حفظ کند، از بحران‌ها عبور می‌کند؛ اما جامعه‌ای که به یأس تن دهد، حتی در روزگار آرامش نیز احساس شکست خواهد کرد. امید، نادیده گرفتن واقعیت‌ها نیست؛ دیدن افقی است که هنوز نیامده، اما می‌توان برای رسیدن به آن تلاش کرد. 🌱 شاید یکی از زیباترین درس‌های قرآن همین باشد که *مؤمن، هرگز اسیر بن‌بست نمی‌شود.* او می‌داند که تاریخ، صحنه رویارویی حق و باطل است؛ اما پایان این داستان را قدرت‌ها نمی‌نویسند، بلکه اراده انسان‌های امیدوار، آزاده و استوار رقم می‌زند. 💭 *پرسش برای تأمل:* *آیا در سخت‌ترین روزهای زندگی، هنوز می‌توانیم روزنه‌ای برای امید ببینیم و برای ساختن آینده‌ای بهتر تلاش کنیم؟* #مهارت‌های_زندگی_در_آیینه_قرآن (۱۳) 🌴 کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها *The Islamic Association of University Lecturers of Iran* ble.ir/join/A1yRMHAZsd