حقیقتِ مسکوت

هرزمان که از دنیا و اهلش طاقتم طاق می‌شود، سری به قلب خویش می‌کشم، صدایی می‌شنوم به بلندای دماوند، صوتی رسا از حقیقتی مسکوت.