Blue daisy

دیگه اون دختر مو کوتاهی که سویشرته سفید با خطای مشکی تنش بود با ماسک و عینک نیستی

"Old but gold"

من از مهربانی حرف می‌زنم، اما گاهی آدم‌ها را می‌رنجانم. از صبر حرف می‌زنم، اما گاهی زود از کوره در می‌روم. از پذیرش حرف می‌زنم، اما هنوز با بعضی حقیقت‌ها کنار نیامده‌ام. از رها کردن حرف می‌زنم، اما گاهی به گذشته چنگ می‌زنم. از شجاعت حرف می‌زنم، اما هنوز از بعضی ترس‌ها فرار می‌کنم. از قوی بودن حرف می‌زنم، اما هنوز گاهی دلم می‌خواهد کسی تکیه‌گاهم باشد. از خوددوستی حرف می‌زنم، اما گاهی سخت‌ترین قضاوت‌ها را در حقِ خودم می‌کنم. از التیام حرف می‌زنم، اما هنوز گاهی به زخم‌هایی که آزارم دادند، برمی‌گردم. از عشق حرف می‌زنم، اما هنوز از دوباره دل بستن می‌ترسم. از خانه حرف می‌زنم، اما هنوز جایی را پیدا نکرده‌ام که دلم در آن آرام بگیرد. از انسان بودن حرف می‌زنم… _پری

از بی ادبی کسی به جایی نرسید دُرّی است ادب به هر گدایی نرسید سر رشته ی ملک پادشاهی ادب است تاجی است که جز به پادشاهی نرسید. _مولانا

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر آرام‌تر از آهو، بی‌باک‌تَرَم از شیر هر لحظه که می‌کوشم در کار کنم تدبیر رنج از پی رنج آید، زنجیر پی زنجیر. _مولانا

امروز روز جهانی مارمولکه

زن؛ زیبایی می‌بخشد، حتی به جنگ.

من، نه منم آنم که در کنار خود گام می‌زند، بی‌آن‌که بنگرمش. آن که اغلب به دیدارش می‌روم و آن که اغلب از یاد می‌برمش. آن که آرام می‌خموشد، آن‌دم که من سخن می‌گویم. آن که به ظرافت پوزش می‌خواهد، آن‌دم که از کسی متنفرم. آن که پرسه می‌زند، آن‌جا که من نیستم. کسی…

من، نه منم آنم که در کنار خود گام می‌زند، بی‌آن‌که بنگرمش. آن که اغلب به دیدارش می‌روم و آن که اغلب از یاد می‌برمش. آن که آرام می‌خموشد، آن‌دم که من سخن می‌گویم. آن که به ظرافت پوزش می‌خواهد، آن‌دم که از کسی متنفرم. آن که پرسه می‌زند، آن‌جا که من نیستم. کسی که پابرجا خواهد ماند، آن‌‌دم که بمیرم من.

"در دام شکارچی گیر کرده بودیم."

جنون مثل جاذبه‌ی زمین است. فقط به یک هول کوچک نیاز دارد.

ذهن انسان هنگامی که چیزی بیش از حد دردناک، شرم‌آور یا غیرقابل‌تحمل باشد، ممکن است او را از آگاهی کنار بزند.

در این جهان انسانی، هزاران دین و خدای دین است حال انسان جهان خویش را رها کرده و به فکر ادیان است!