Japouni

Young Woman of the Banana Leaves (Basho musume) from Ehagaki sekai Artist unknown ✨ Japouni

by Kajita Hanko 梶田半古 "Artist Postcard; lithograph. Court ladies peering from behind an opened door, from a series illustrating episodes from the Tales of Ise. From a collection of 389 early-20th c. Japanese postcards." ✨ Japouni

✨ Japouni

Demon Lover By Yoshitaka Amano @japouni

Yoshida Hiroshi Kumoi Sakura Woodblockprint, 57.2 × 73cm @Japouni

مدتی است هوا رو به گرمی رفته. به همین بهانه هم که شده؛ و برای فراقی هرچند مختصر از این جهنم، به آهنگی از “森田童子 Morita Doji” گوش کنیم: ترک “蒸留反応 Distillation Response” از آلبوم “夜想曲 Nocturne (1982) “. A long scarf Wrapped around the two us Your numbed Small hands In my pockets They’re so cold and it feels so nice Let it snow* - Hmmm Let it snow - Hmmm Like your T-Shirt From last summer Covering all over in pure white Everywhere I squint my eyes It’s so bright and it feels so nice Let it snow - Hmmm Let it snow - Hmmm … @Japouni منبع

امروز در ژاپن سالروز برگزاری جشن «تاناباتا» است. تاناباتا به معنی عصر روز هفتم، یکی از جشن‌های رایج در کشور ژاپن است. این جشن به مناسبت ملاقات ستارهٔ اوری‌هیمه (کرکس نشسته) با ستارهٔ هیکوباشی (کرکس پرنده) برگزار می‌شود. بر اساس افسانه‌ها، راه شیری (آمانوگاوا-天の川) رودخانه‌ای در آسمان است که این دو عاشق را از یکدیگر جدا کرده‌است و آنها تنها یکبار در سال یعنی هفتمین روز ماه هفتم میلادی، اجازهٔ دیدار با یکدیگر را دارند. این جشن در شب برگزار می‌شود. مشابه این جشن در کشورهای چین، کره و ویتنام نیز برگزار می‌شود. تاناباتا ریشه در جشن چی‌شی (七夕节) یا روز والنتاین چینی دارد. اوری‌هیمه-بوشی بافنده‌ای ماهر و دختر سختکوش خدای آسمان است. این دختر با موافقت پدرش با ستارهٔ گاوچران (کرکس پرنده) یا کنگیو-بوشی که مردی بسیار زحمتکش و سختکوش است، ازدواج می‌کند. شادی زندگی با یکدیگر چنان این دو را مشغول می‌کند که از کار کردن باز می‌مانند. بخاطر این خدای آسمان خشمگین شده در سراسر آسمان رودی از ستاره می‌کشد تا این دو نتوانند یکدیگر را ببینند و تنها در هفتمین روز ماه ژوئیه اجازهٔ دیدار به این زوج را می‌دهد. اما این به شرطی است که در این روز باران نبارد. اگر در این روز باران ببارد آب رودخانه افزوده شده ملاقات این دو ناممکن می‌شود.

ترجمهٔ متن شعر: صدای زنگ‌های صومعه گی‌ئون* در طنینش نپایندگیِ هرچه هست رنگ گل‌های درخت شالا نشانی از این حکمت‌ که آنچه شکوفا شده ناگزیر تباه می‌گردد انسان مغرور دیری نمی‌پاید مانند خواب شب بهاری زورمندان سرانجام نابود می‌شوند همچو غباری در برابر باد *صومعه جتاوانا در هند —————— آوازی که می‌شنوید آغاز منظومهٔ حماسی «داستان هِی‌که» (#平家物語) است که در قرن ۱۳ میلادی سروده شده و شاعر آن ناشناس است. اثر درباره خاندان قدرتمند تایرا (平) و نابودی آن به دست خاندان میناموتو (源) است. موضوع کتاب «نپایندگی» و «غرور» است. شعرهای این منظومه را قرن‌ها نوازندگان دوره‌گرد ساز بیوا (#琵琶) که بسیاری‌شان نابینا بودند به شکل آواز برای مردم ژاپن می‌خواندند. بیوا یکی از سازهای اصلی موسیقی سنتی ژاپن و از خانوادهٔ بربط (عود) ایرانی است. ترجمهٔ شعر و منبع از آیت حسینی موسیقی

در جهان اسلام برای اولین بار در سال ۱۶۴۸ از ژاپن نقشه‌ای تهیه شد. این نقشه را کاتب چلبی (حاجی خلیفه) _جغرافی‌دان ترک_ بر اساس نقشه‌های اروپایی تهیه کرد و آن را در کتابی با عنوان “جهان‌نما” که در سال ۱۳۷۲ چاپ شد آورده است. کاتب چلبی در جوانی در چند لشکرکشی به ایران نیز حضور داشته است. مقایسه تلفظ ژاپنی برخی از این اسامی با حروف عربی: 阿波（Awa）= آوه 和泉（Izumi）= هیصومی 出雲（Izumo）= حصومی 伊勢（Ise）= هیصو 伊予（Iyo）= هیو 岩見（Iwami）=هیوامی 越後（Echigo）= هشیکو منبع

The living spirit of Lady Rokujo attacks Lady Aoi, from The Tale of Genji. The Illustration from manga adaptation version drawn by Waki Yamato in 1980 @baahaarmast

کلاغ روی بام همسایه از آن بالا نگاهی به من می‌کند؟ بوشیدو ناتاکه

Shigurui: Death Frenzy

دیری چشم انتظارِ نسیم، و امروز، اینک: برگ‌های فرو‌ریخته! بوْئی تسوُ [بوئی تسوُ نابینا بوده است]