لِـوانا

هیچگاه بزرگسالی را چنین وحشتناک نمی‌دانستم.. برای اندکی شادی به اندازه دریاها گریستن، برای ذره‌ای امید زندگی را زیر و رو کردن و برای عشق از تمام خود گذشتن... ترس از آینده‌ای که نیامده فرار از کنونی که درست نمی‌شود و گذشته‌ای که دنبالمان افتاده تا پیرمان کند

آدما بی ارزش تر از این حرفان تو این دنیای به این بزرگی…

من اگه مهربون ‌بودم منفعت نداشت به خودم حال میداد..

انقدر که آدمای نزدیک زندگیم ضربه خوردم درحالی که براشون صدمو گذاشتم دیگه صدمه زدن آدما نمیتونه حالمو بد کنه

ولی تو یکیو دوست دارم بیشتر از هر چیزی 🤍

آدم وقتی واقعا ناراحته از همه بریده قلبش شکسته باید به کی بگه؟💔

می پنداشتم او با همه فرق دارد نجاتم خواهد داد،فرق داشت اما نجاتم نداد بقیه اگر رهایم کردنـد او غرقم کرد..

من ادم آدم شادیم اما غم های تو دلمو حتی واسه خودم بازگو نمیکنم…