پَـــروانــه آبــی؛🦋

این چی بود من دیدم.🤣🤣🤣

؛

شب‌هایی که فیکشن آپ می‌کنم و می‌شینم نظرات رو می‌خونم :>>>

قشنگ‌ترین شب‌بخیری که این مدت گرفتم این بود که گفت " شبت‌ بخیر، غمت هم‌همین‌طور. "

می‌گفت " یادمه که از این‌که آدم‌ها رو از دست بدم ترس عجیبی داشتم تا یه روز فهمیدم که بیشترشون من رو آدم حساب نمی‌کنن. حتی با وجود این‌که معرفت و عشقی که بهشون داشتم خیلی عمیق‌تر از این حرف‌ها بود ولی براشون پشیزی اهمیت نداشت. پس به جای ترسیدن از این‌که از دستشون بدم، عقب کشیدم و گذاشتم که من رو از دست بدن. "

داشتم یه پادکست گوش می‌دادم که می‌گفت ' دنبال آدم‌هایی نگرد که با خودت بگی وای چه‌قدر خوشگله، وای چه‌قدر جذابه. دنبالِ آدم‌هایی باش که با خودت بگی‌ چه‌قدر جالبه. می‌دونی چرا(؟) چون مغزت اون رو باور کرده.

تا حالا با انسان‌های بالای خط فقر و پایین خطِ فهم برخورد داشتید؟

من بعد از جوکر دیگه هیچ ژانر خون‌آشامی امتحان نکردم؛ شاید باید با یانگ جونگین امتحانش کنم.😭

این‌جانب درحال تدارکِ یه فیکشن با کارکتر اصلیِ آقای یانگه.

هی می‌گفت مشکلاتت رو جدی نگیر. عزیزِ من؛ من جدی نمی‌گیرم اون من رو جدی می‌گیره و فکرمی‌کنه من مادرِ فولادرزه‌ام.

🦋

می‌گفت " یک سال نه، یک اتفاق و این همه بی حسی... فقط یک شب تا صبح طول کشید..."

فکرنکنم خیالِ فرداشب رو بتونید.😔🫵🏻

اولین گروهی که استن می‌کردم هنوز وسط قلبمه ؛)

بنگ‌چانِ Schefflera گفت ' تمام عُمر تنها بودم تا کسی رو پیدا کنم که بتونم باهاش زندگی کنم اما توِ لعنتی رو پیدا کردم که بدونِ وجودت نمی‌تونم زندگی کنم. ' ( :