مسیحِ من

اوکیه بابا، اولین بارم که نیست

و ای کاش که سیگار بودم! سیگار وینستون آبی میان انگشتان تو؛ که شاید برای دقایقی هرچند کوتاه میان دستانت قفل می‌شدم، به لبت که می‌رسیدم، آن جام شرابی که آرزوی یک لحظه چشیدن طعم نابش به دلم مانده بود، گر می‌گرفتم و این آغاز من بود. با هر بار لمس لبانت، به پایان…

من آدم رفتن نبودم، همه منو جا گذاشتن.

اینکه هیچ کاری نمیتونم بکنم، خیلی دردناک.

تو پس پنجره‌ای دور، در آغوش خدا خوابت برد و من مرده بودم، در آغوش اندوهی به قامت تو

ای ز عشقت عالمی ویران شده قصد این ویرانه کردی عاقبت

۴۱ روز تا پاییز

دارم میرسم به اون حرف شهرزاد که می‌گفت " اگه من به هر دری زدم و اونی نشد که میخواستم بشه؛ لابد قسمت خرافه نیست، هست واقعا"

او دلش از من پر بود؛ و من دلم پر از او بود.

میپرسی چی ناراحتت کرده!؟ و من مثل همیشه جواب میدم آدما