محور

🖋 #دانشجو_نوشت 🔴 به نظر می‌رسد ایده‌ها و خلاقیت برخی متولیان فرهنگی و مسئولان وزارت بهداشت به پایان رسیده است. آن‌ها آن‌قدر درگیر ظاهرگرایی شده‌اند که کلام مهم «رهبر شهید» درباره «نزدیک شدن به قله‌ها» را کاملاً سطحی برداشت کرده‌اند؛ تا جایی که با تشکیل جلسات و تخصیص بودجه، این هدف و رسالت بزرگ را به یک کوهپیمایی سوال برانگیز در ارتفاعات شمال تهران تقلیل داده‌اند! 🔻 مسئولان فرهنگی وزارت بهداشت! آیا درک شما از اندیشه‌های آن شهید تا این حد سطحی است؟ یا هدف از اجرای چنین برنامه‌هایی، فقط پر کردن رزومه کاری، ارائه بیلان و ثبت چند عکس برای گزارش‌های اداری است؟ چه اتفاقی برای نهادهای مسئول افتاده که ادای دین به «رهبر شهید» را فقط در چسباندن تشریفاتی یک شعار روی یک پوستر بی‌ربط خلاصه می‌کنند؟ 🔻 اما از این برداشت سطحی که بگذریم، اصل این برنامه نیز دارای انحرافی عمیق است. برپایی اردوهایی که بستر اختلاط‌های نامتعارف دانشجویی را فراهم می‌کند، همواره در کلام و سیره آن رهبر شهید به صراحت نهی شده بود. 🔻خوب است بیاناتی از امام شهید را در خصوص نهی اختلاط و حفظ شئونات فضای دانشگاه مرور کنیم: بعضی‌ها کار فرهنگی را در داخل دانشگاه با کنسرت و اردوهای مختلط اشتباه گرفته‌اند؛ خیال میکنند کار [فرهنگی این است‌]؛ میگویند باید دانشجو شاد باشد! شاد بودن برای هر محیطی چیز خوبی است امّا چه‌جوری؟ به چه قیمتی؟ غربی‌ها چقدر بهره برده‌اند از این اختلاط دختر و پسر که ما بهره ببریم؟ اسلام انسان را شناخته است که حکم حجاب را داده، حکم عدم اختلاط زن و مرد را داده. اسلام من و شما را شناخته؛ [انسان‌] مال خدا است و [او] آفریننده‌ی ما است. اردوی مختلط یعنی چه؟ کوهنوردی مختلط، اردوی مختلط، گاهی حتّی خارج از کشور! نه، کار فرهنگی ماهیّت دیگری دارد، مفهوم دیگری دارد. مسئولین فرهنگی دانشگاه‌ها بفهمند چه‌کار می‌کنند. 🔻طراحی و اجرای چنین برنامه‌ای، زیر پا گذاشتن آشکار آرمان‌های ایشان است و جای تأسف دارد که این اشتباه و انحراف را به نام «رهبر شهید» تمام کرده‌اند. 🔻در نهایت، باید به حال ساختار فرهنگیِ بیماری تأسف خورد که متولیانش به جای تقویت مکتب، به آن ضربه می‌زنند و در عین حال خود را رهرو راه آن شهید می‌نامند. فراهم کردن بستر اختلاط در فضاهای دانشجویی، آن هم به نام شخصیتی که خود مخالف این محافل بود، یک کج‌سلیقگی ساده نیست؛ بلکه قربانی کردن آرمان‌ها برای رزومه‌سازی است. جای تأسف است که برخی با نام «رهبر شهید» اعتبار کسب می‌کنند، اما کارهایی که او صراحتاً نهی کرده بود را با بودجه بیت‌المال و به اسم خود او اجرا می‌کنند. این رویکرد، یک خطای سهوی نیست، بلکه تحریفی تلخ و جفایی نابخشودنی در حق میراث آن امام شهید است. 🖋 محور | 📱 تلگرام | 📱 بله ℹ️ بسیج دانشجویی دانشگاه علوم‌پزشکی شهیدبهشتی ℹ️

🛑 نقاب شرافت ✍ #دانشجو_نوشت 🔸 این روزها دل ما یکپارچه با #جنوب است. با بوی باروت که در کوچه‌پس‌کوچه‌های بوشهر و اهواز پیچیده. با اضطراب بچه‌هایی که شب‌ها با صدای انفجار از خواب می‌پرند. سلام و درود بی‌پایانمان را نثار صبوریِ بی‌انتهای این مردم می‌کنیم؛ همان‌ها که در میان دود و آتش، پرچم ایران را محکم‌تر از همیشه در مشت گرفته‌اند. 🔻 اما در این میان یک جریان، وسط این ماتم، بلندگویی به دست گرفته و دارد شلوغ می‌کند. جریانی که غمِ جنوب را بهانه کرده، نه برای همدردی، که برای تسویه‌حساب سیاسی. برای همین باید شفاف حرف زد و نقاب‌ها را کنار زد. 🔻 بحث ما با آن مردم ساده‌ای نیست که شاید روزی تحت تأثیر روایت‌های مسموم، حرفی زده باشند اما امروز دلشان واقعاً برای جنوب می‌سوزد. نه. این‌ها برادران و خواهران ما هستند که حالا شاید تلخی فریب‌خوردن را بیشتر از همیشه حس کنند. بحث ما با کسانی است که دیروز، از بمباران جنوب، خوراک سیاسی برای خودشان می‌پختند و امروز هم دقیقاً از همان بمباران، دارند نان می‌خورند و داغِ مردم را به گردن جمهوری اسلامی می‌اندازند. 🔻 همان جریانی که وقتی در جنگ چهل‌روزه، مدرسه‌ای در میناب بمباران شد، کَکشان هم نگزید. نه فقط نگزید، که بر غم مادران کودکان میناب رقصیدند و در برابر آن جنایت لب به سکوت بستند. همان‌ها که وقتی لنج‌های مردم نجیب جنوب در آتش می‌سوخت، ویدئوهایش را با خنده و عنوان «هنرنمایی عموترامپ» پخش می‌کردند. همان‌ها که مرگ حافظان خلیج فارس را جشن می‌گرفتند و می‌گفتند: «نظامی‌ها را می‌زنه، با مردم کاری نداره.» انگار که کشته شدن یک سرباز ایرانی، برایشان عین فتح‌الفتوح بود. همان‌ها که وقتی ناوهای آمریکایی در بیخ گوش جنوب می‌غریدند، آب از لب‌و‌لوچه‌شان راه می‌افتاد و می‌گفتند: «دارند نجاتمان می‌دهند.» 🔻 حالا اما همان آدم‌ها، همان رسانه‌ها، همان اکانت‌ها، ناگهان فیلشان یاد هندوستان کرده. آمده‌اند و ویدئوهای رمانتیک از دریای جنوب می‌گذارند. آهنگ غمگین جنوبی استوری می‌کنند. دکلمه‌های احساسی دست‌به‌دست می‌کنند و برای مردم مظلوم اشک تمساح می‌ریزند. چرا؟ چون این بار داغ مردم، بهانه‌ای شده برای حمله به نظام. برای اینکه بنویسند: «ببینید جمهوری اسلامی چه بر سرتان آورده.» برای اینکه سکوت مرگبار خودشان در فاجعهٔ میناب را پشت هیاهوی حمله به نظام پنهان کنند. 🔻 چه کسی به شما اجازهٔ همدردی با جنوب را داده است؟ شما که دیروز از بمباران همین مردم کیف می‌کردید، امروز به چه حقی می‌خواهید با غمشان نمرهٔ سیاسی بگیرید؟ این ریاکاریِ تمام‌عیار است. شما داغدار جنوب نیستید؛ شما سوار بر داغ جنوب شده‌اید تا تسویه‌حساب‌های سیاسی‌تان را پیش ببرید. 🔻 بگذارید کسانی غصهٔ جنوب را بخورند که در مرگ و بمبارانشان هلهله نکرده باشند. بگذارید همان دکل مخابراتی سیریک، که بیشتر از شما پای ایران ایستاد، برایشان مرثیه بخواند. بگذارید همان سربازانی که دیروز «نظامی» خطابشان می‌کردید و امروز برایشان شمع روشن می‌کنید، از ریای شما در امان باشند. 🔻 ما می‌دانیم و شما می‌دانید که این نگرانی‌ها از سر دلسوزی نیست. این ژست‌های وطن‌پرستانه، نمایشی بیش نیست برای سرپوش گذاشتن بر آن خیانتِ چهل‌روزه. بوشهر از شما متنفر است. میناب نقاب پوشالی شرافتتان را می‌اندازد. خلیج همیشه فارس حافظهٔ خوبی دارد؛ هم قهرمانانش را می‌شناسد، هم آن‌ها را که غم جنوب برایشان چیزی جز وایرال شدن و موج‌سواری رسانه‌ای نیست. 🔻 پس سکوت کنید. بگذارید این مردم نجیب، در آرامش غمشان را زندگی کنند. نه با هلهلهٔ دیروزتان، نه با اشک تمساح امروزتان ✍ به قلم آقای علی سعدآبادی آرانی ✍ محور | 📱 تلگرام | 📱 بله 🇮🇷بسیج دانشجویی دانشگاه علوم‌پزشکی شهیدبهشتی 🇮🇷

👨‍🏫 #دانشجو_نوشت 🔸 افاضات ضد فرهنگی یک مدیر فرهنگی! بسی جای شگفتی و اندوه است که معاونتِ یک نهادِ مدعیِ «فرهنگی و دانشجویی بودن»، به‌جای تبیین حقایق و ایستادگی در جبهه مظلوم، قلم به دست گرفته و با ادبیاتی دور از شأنِ دانشگاه، در نقشِ جاده‌صاف‌کنِ فکری دشمن ظاهر شده است. خطاب کردن ملتِ مقاوم ایران به عنوان «لات کوچه خلوت» و شنیدن چنین تعابیری سخیف و اهانت‌آمیز  در توصیف مردمی که همواره پایمردی، اصالت و شرف خود را در مواجهه با استکبار جهانی نشان داده‌اند و متهم کردن قربانیانِ ترور به جایِ محکومیتِ تروریست‌های بین‌المللی، فراتر از یک اشتباه محاسباتی، یک سقوطِ آشکارِ اخلاقی است. جناب معاون! آیا صدای غرش بمب‌ها و بوی خون مظلومان را نمی‌شنوید که این‌گونه ناشیانه، آدرسِ مقصران اصلی و جانیانِ جنگی را پاک می‌کنید؟ کیست که نداند ملت ایران، ملتی صلح‌جو، عقلانیت‌محور و به دور از تنش‌آفرینی است؟ صلح‌طلبی در رگ و پیِ این تمدن ریشه دارد. اما این را نیز بدانید که مرز باریکی میان «صلح‌طلبی بزرگوارانه» و «انفعالِ ذلیلانه» وجود دارد. عدم پاسخ محکم به جنایت‌های بی‌شرمانه‌ی دشمن، در قاموسِ مستکبران به معنای چراغ سبز تعبیر می‌شود. انفعال، دشمن را در خویِ تجاوزگریِ خود غره و جسور می‌سازد و هزینه‌های بعدی کشور را دوچندان می‌کند. دفاع قاطع از حریم امنیت و پاسخ به تجاوز، ضامنِ پایدارِ همان صلحی است که شما با تحلیل‌های مرعوبانه و توهین‌آمیزتان در پیِ آن هستید. شگفتا که در تحلیل‌های وارونه‌ی شما، مرز میان «جلاد» و «شهید» فرو ریخته و جای این دو به آسانی عوض شده است! جنایتکاران بین‌المللی و عاملان مستقیم ترور و خون‌ریزی، در پسِ لفاظی‌های شما تطهیر می‌شوند و در مقابل، مردمی که قربانیِ وحشی‌گریِ بی‌حدومرزِ مستکبران جهان هستند، مقصر جلوه داده می‌شوند. دانشجویان انقلابی و آحاد ملت، اجازه نخواهند داد ادبیاتِ سازشکارانه و تفکراتِ وارونه، بر صندلی‌های مدیریتی این دانشگاهِ بزرگ سایه افکند. هزینه‌سازی برای نظام و ملت با متهم کردنِ مردم به عنوان عاملان شهادتِ مظلومان، خط قرمزِ ماست و پاسخِ ما به این فرافکنی‌ها، افشاگری صریح و ایستادگی در برابر تطهیرکنندگانِ دشمن خواهد بود. هرگونه عقب‌نشینی و بی‌‌پاسخ گذاشتنِ جنایات جنگی دشمن، نه تنها صلح‌آور نیست، بلکه موجب غره شدن، جری‌تر شدن و جسارتِ بیشترِ دشمنان برای هجمه‌های وحشیانه‌تر خواهد شد. پاسخ به جنایت، عینِ دفاع از صلح و صیانت از خون بیگناهان است. متهم ساختن مردم عادی به عنوان مقصران شهادتِ مظلومان و فرار دادن جانیان اصلی از مسئولیت، بازی در زمین دشمن و نادیده گرفتن بدیهی‌ترین قواعد امنیت ملی است. دانشگاه علوم پزشکی تهران، جایگاهِ تربیت مدافعان سلامت و پیروان خط سرخ شهادت است، نه تریبونی برای سرپوش گذاشتن بر جنایات شمرهای زمانه. ما خواهان موضع‌گیری صریح و جبران این خطای فاحش تحلیلی هستیم. وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ ۖ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ ✍ به قلم آقای محمدحسین داودی پهنه کلائی ✍ محور | 📱 تلگرام | 📱 بله 🇮🇷بسیج دانشجویی دانشگاه علوم‌پزشکی شهیدبهشتی 🇮🇷

👨‍🏫 #دانشجو_نوشت 🔸 ما این را امتحان کردیم... 🔻"ما این را امتحان کردیم. در دهه‌ی هشتاد، سر سوخت بیست درصد، رئیس‌جمهور آمریکا خودش دو نفر از رؤسای جمهور دوست ما [ترکیه و برزیل] را واسطه کرد که به ایران بگویید یک مقداری از غنی‌سازی‌های سه‌و‌نیم درصد ۱۲۰۰کیلوگرم را به ما بدهد، ما بیست درصدی را که احتیاج دارد به او میدهیم۱۲۰کیلوگرم؛ ما احتیاج داشتیم به بیست درصد، مسئولین قبول کردند، بنا شد که مبادله بشود ... وقتی دیدند ما روی گرفتن بیست درصد دقّت داریم و اصرار داریم، زیر قول خودشان زدند و ندادند! البتّه در همین اوقات، در همین حین که مسئولین ما سر این قضیّه مشغول این زدوخوردهای سیاسی بودند، دانشمندان ما خودشان در داخل بیست درصد را تولید کردند." 🔻"مخالفین ما حدس هم نمی‌زدند که ما بتوانیم این کار را انجام دهیم؛ اما مسئولین کشور بوقت متوجه این نیاز شدند، دست‌به‌کار شدند؛ استعداد ایرانی شکوفا شد، بُروز کرد و این کار را با موفقیت انجام دادیم. آن‌‌ها در حالی که انتظار داشتند جمهوری اسلامی ملتمسانه از آن‌‌ها سوخت بیست‌درصد را درخواست کند، جمهوری اسلامی اعلام کرد که ما سوخت بیست‌در‌صد را در داخل تهیه کردیم و احتیاجی به شما نداریم" 🔻به دکتر شهریاری فکر می‌کنم، درست در همین روزهایی که هیاهوی مذاکرات و بحث‌های داغش همه جا را پر کرده بود، او چگونه تمرکز خودش را حفظ کرد؛ سنگرش را شناخت، از آن پاسداری کرد، تا آخر پیش برد و زندگی‌اش را صرفِ همان «مسئله» کرد؛ و نهایتا سه روز بعد از اینکه جمهوری اسلامی ایران در کمال ناباوری جهان، اعلام کرد به سوخت ۲۰ درصد دست یافته، ترور شد و به شهادت رسید. 🔻چقدر امروز به امثال مجید شهریاری نیاز داریم. چقدر نیاز داریم برویم در دل کار و از آن به راحتی بیرون نیاییم، و پیشرفت را نه در فعالیت دیگران، که در عملِ خودمان ببینیم. 🔻اکنون، با همین نگاه، می‌دانیم که مذاکرات فعلی "هیچ سودی برای ما نخواهد داشت، هیچ ضرری راهم از ما دفع نخواهد کرد"؛ و یقین داریم کاری که رضایت امام در پی آن نباشد، عاقبت خوشی ندارد. تجربه نشان داده که این مسیر به نتیجه نمی‌رسد. به جای انتظار و گم شدن در اخبار مذاکرات، چاره‌ای دیگر باید اندیشید. وقت آن است که همچون احمدی‌روشن، شهریاری، علی‌محمدی، آشتیانی و .... کار زمین‌مانده را به دست بگیریم. همان‌قدر که کشور نباید معطل مذاکرات شود، ذهن جوانان این مرز و بوم نباید در باتلاق جدال و دور باطل مذاکرات گرفتار آید؛ باید به مسئلهٔ اصلی کشور پرداخت. 🔻کشور در این برهه به شهریاری‌ها نیاز دارد تا خیال مسئولان را از دل نگرانی‌ها و کمبودهای داخل که علاجش را به اشتباه در خارج می‌بینند، راحت کند و دست جمهوری اسلامی را برای آینده بازتر نماید. پیشرفت کشور، به تعداد افرادی است که در متن واقعی کار و در کف جامعه، سنگری را دست گرفته و پیش می‌برند. راه‌حل های غیر از مذاکرات مشخص‌اند. کسی نیست که آنها را گردن بگیرد و تا رسیدن به غایت نهایی آن، از پا ننشیند. #ما_مأموریم که سنگر خود را انتخاب و "تا انتها" حفظ کنیم. ✏️ به قلم خانم محیا مهاجر ✍ محور | 📱 تلگرام | 📱 بله 🇮🇷بسیج دانشجویی دانشگاه علوم‌پزشکی شهیدبهشتی 🇮🇷

💬 #سیاسی ➡️ #تبیینی ◀️ سه از هجده! ❕ پرسش: اگر تروریست‌ها مردم رو قتل‌عام کردند، چرا اینترنت قطع شد تا عکس و فیلمی از اون‌ها منتشر نشه و مردم آگاه نشن؟ 🤔 📵  😀 پاسخ: ابتدا توجه کنیم که قطع اینترنت در بحران‌های امنیتی، صرفاً به خاطر جلوگیری از انتشار عکس و فیلم نیست؛ دلایل متعددی داره که به چندتاش اشاره می‌کنیم: 🟡۱. بسیاری از هماهنگی‌ها، فراخوان‌ها و سازماندهی‌ها از طریق اینترنت و پیام‌رسان‌ها منتشر می‌شه. 🔵 ۲. خیلی از تاثیرگذاری‌های خارج از کشور به داخل، دقیقاً از همین مسیرها انجام می‌گیره. 🟢۳. حتی اگر اینترنت وصل باشه، اتفاقات لحظه‌ای در ناآرامی‌ها رخ می‌ده و فیلم‌ها سریع پخش می‌شن. 💡 نکته کلیدی اینجاست: اگر واقعاً هدف فقط جلوگیری از انتشار عکس و فیلم بود، قطع چندروزه اینترنت کافی نیست! چون فیلم و عکس تو گوشی مردم ذخیره می‌شه و به محض وصل شدن اینترنت، همه‌جا پخش می‌شه. پس این دلیل نمی‌تونه تنها یا اصلی باشه. ⚠️ اما نکته اصلی و مهم‌تر: تروریست‌ها شاخ و دم ندارن! مثل بقیه لباس می‌پوشن، ظاهر معمولی دارن و هیچ فرقی با مردم عادی ندارن. اگر فیلمی منتشر بشه که یه فرد با لباس عادی در حال تیراندازی به معترضین باشه، خیلی راحت می‌تونن اون رو به حکومت، لباس‌شخصی‌ها یا نیروهای امنیتی نسبت بدن! در نتیجه، تنها کسی که مصون می‌مونه، همون تروریست واقعیه. 🚫 در واقع، انتشار عکس و فیلم از این صحنه‌ها، سوءاستفاده ازش خیلی راحت‌تره و می‌تونه به نفع همون تروریست‌ها تموم بشه. نمونه واقعی: فیلمی که از ناآرامی‌های مشهد منتشر شد؛ جایی که فردی با لباس عادی ابتدا با ماشین چند مامور پلیس رو زیر گرفت و بعد به دل جمعیت رفت و با گلوله یکی رو کشت. آیا این فرد ظاهر متفاوتی داشت؟ خیر! کاملاً مثل بقیه بود. 💧 پس جمع بندی: شاید ساده‌ترین بهانه قطع اینترنت، جلوگیری از انتشار عکس و فیلم باشه، اما در واقعیت، دلایل امنیتی متعددی (مثل جلوگیری از هماهنگی و تاثیر خارجی) وجود داره. حتی اگر عکس و فیلم منتشر بشه، تشخیص تروریست‌ بودن فرد خیلی سخت و اغلب غیر ممکنه و راحت به سمت نیروهای حافظ نظم هدایت می‌شه. 💬 نظرت درباره این پاسخ چیه؟ می‌تونی از طریق پشتیبانی کانال محور باهامون در میون بذاری 😀 🔹 مـــــحـــــور 🇮🇷 بسیج‌ دانشجویی‌ دانشگاه‌ علوم‌ پزشکی‌ شهید‌ بهشتی 🇮🇷 🤔   اینجا دانشجو «محور» است

🎓#دانشجو_نوشت 🏳️‌ غم ملی هویتی سازنده دارد... 🔶“ما همه داغداریم”🔶 🔸غم در هویت ملی، صرفاً یک احساس گذرا یا واکنشی هیجانی به رخدادهای تلخ نیست؛ غم، بستر دریایی است که موجش، اشکِ برآمده از جان مردم داغدار است. 🔸غم، در ساحت جمعیِ ما ایرانیان، جریان‌ساز است. غم، همه را گرد خودش جمع می‌کند و دل ها را به هم نزدیک می‌سازد. غم ملی اگرچه دردناک، اما سازنده است: حافظه می‌سازد، مرز حق و دروغ را مشخص می کند و دوباره آن را نقطه عطف مطالبه عموم می‌کند. 🔸ما مردم، امانت‌دار حقیقی این غمیم. داغدار کودکانی که مانند گل پرپر شدند، پرستاری که دیگر نیست تا بر زخم‌های ما مرهم بگذارد، مادرانی که چشمشان برای بازگشت عزیزانشان به در خانه خشک شد و شهرهایی که در آتش کینه توزی اجنبی و خودفروشانِ بیگانه از وطن سوختند. 🔸این سوگ، نه ژست است و نه منفعلانه، که یادآور مسولیت همگانی ماست. 🔸این فقدان مشترک و همدلی برای ماست. آن‌هایی که زمینه‌ٔ ریخته‌شدن این خون‌ها را فراهم کردند، بعد هم جامهٔ عزای ما را غصب کردند، آمار ساختند، ادعا کردند و در نهایت، پاسخگوی هیچ کدام از اعمال خود نبودند، عزادار نبودند، غم ما را به نفع خود برگرفتند. 🔸واقعیت، تلخ و سنگین، اما حقیقی است: ۲۴۲۷ ایرانی، قربانی رویاهای قدرت‌طلبانه شدند؛ عددی که سنگینی‌اش از هزاران آمار دروغ بیشتر است. 🔸اینجاست که این غم مسؤلانه، جای خود را به خشم می دهد از وقاحت و سنگدلی دشمن، که برای او هدف چیزی جز موج سواری روی خون پاک عزیزانمان نیست و نخواهد شد. 🔸۲۴۲۷ فقط عدد نیست که بخواهد سر آن جنگ مغلوبه شکل بگیرد. فقدان یک یک شهدایمان، شعله کوچکی است که ریشه دشمن ظالم را می‌سوزاند، سِیلی می شود که بنای ظلم را با خاک یکسان می‌کند و آهی می‌شود که دودمان آن را بر باد می‌دهد. 🔶 سوگ مسؤلانه، فراموش نمی‌شود و منحرف نمی‌شود. این سوگ، آماج خشم خود را به سمت عامل نشانه می‌رود، خود را محقّ و خونخواه عزیزانش می‌داند. نمی‌گذارد خون عزیزش را دشمن، مصادره به نفع کند و سرمایه تبلیغاتیِ همانانی شود که مسئولِ ریختن این خون‌ها هستند. ما، با همین سوگ سازنده، «ما» می‌مانیم. ✍️ به قلم خانم زهرا رضائی دانشجوی ترم۶ دندانپزشکی 🔹 مـــــحـــــور 🇮🇷 بسیج‌ دانشجویی‌ دانشگاه‌ علوم‌ پزشکی‌ شهید‌ بهشتی 🇮🇷 🤔   اینجا دانشجو «محور» است

💬 #سیاسی ➡️ #تبیینی ◀️دو از هجده 🔹این روزها بعد از حوادث دی‌ماه، ذهن خیلی از دانشجوها درگیر یک‌سری سؤال شده است. یکی از معروف‌ترین آن‌ها «هجده سؤال» است که در گروه‌های دانشجویی دست‌به‌دست می‌چرخد. در این سلسله‌مطالب، قرار است این پرسش‌ها را یکی‌یکی بررسی و پاسخ دهیم. ❓ پرسش: چرا قبل از تظاهرات معترضین، یک تروریست یا سلاح آن‌ها بازداشت، شناسایی یا توقیف نشد؟ مسئولان امنیتی کشور با این هزینه‌ای که بر کشور تحمیل می‌کنند، کجا بودند و چه می‌کردند؟ چگونه حدود ۴۸۰ شهر درگیر آشوب شد؟ 🟡۱. تعریف تروریست پیش از پاسخ، باید به یک نکته مهم توجه کنیم: تروریست لزوماً فرد خارجی با ظاهر مشخص نیست. ممکن است فردی از همین شهر و کشور باشد، اما اقدام تروریستی انجام دهد. به بیان ساده، تروریست ظاهر قابل تشخیص از قبل ندارد. نمونه تاریخی آن، عناصر منافق در دهه ۶۰ بودند که با ظاهر عادی و حتی تحصیل‌کرده، دست به ترور می‌زدند. بنابراین، شناسایی تروریست قبل از اقدام، همواره ساده نیست. 🔵۲. فرض نادرست در پرسش این تصور که هیچ فردی بازداشت نشده یا هیچ سلاحی کشف نشده، دقیق نیست. کشور دارای مرزهای گسترده‌ای است و با وجود دشواری‌ها، به‌طور مستمر اخبار کشف سلاح و دستگیری افراد مرتبط منتشر می‌شود. این کشفیات نشان می‌دهد که اقدامات پیشگیرانه انجام می‌شود، هرچند همه تهدیدها لزوماً قبل از وقوع خنثی نمی‌شوند. 🟢۳. شرایط خاص جغرافیایی ایران در منطقه‌ای با شرایط امنیتی پیچیده قرار دارد. برخی کشورهای همسایه با بی‌ثباتی و حضور گروه‌های مسلح مواجه‌اند و وجود مرزهای گسترده زمینی و آبی، کنترل کامل را دشوارتر می‌کند. 🩷۴. محدودیت های قانونی از نظر قانونی، نمی‌توان فردی را صرفاً به دلیل احتمال ارتکاب جرم بازداشت کرد. اقدام امنیتی نیازمند وجود شواهد است. بسیاری از افراد پیش از ارتکاب جرم، سابقه مشخصی ندارند و همین موضوع پیشگیری کامل را دشوار می‌کند. 🟠 جمع‌بندی در مجموع، اقدامات امنیتی برای کشف و خنثی‌سازی تهدیدات انجام می‌شود، اما گستردگی مرزها، پیچیدگی تهدیدات و محدودیت‌های قانونی باعث می‌شود پیشگیری کامل از همه حوادث، همواره ممکن نباشد. 🔹 مـــــحـــــور 🇮🇷 بسیج‌ دانشجویی‌ دانشگاه‌ علوم‌ پزشکی‌ شهید‌ بهشتی 🇮🇷 📱تلگرام | 📲بـلـه | 📱اینستاگرام | 📱ایکس 🤔   اینجا دانشجو «محور» است

💬 #سیاسی ➡️ #تبیینی ◀️یک از هجده! این روزها بعد از حوادث دی‌ماه، ذهن خیلی از دانشجوها درگیر یه سری سؤال شده… یکی از معروف‌ترین‌هاشون همون «هجده سؤال» معروفه که تو گروه‌های دانشجویی دست به دست می‌چرخه. در این سلسله‌مطالب می‌خوایم یکی‌یکی بهشون پاسخ بدیم. شروع می‌کنیم با سؤال اول که از همه معروفتره: چرا تروریست‌های اسرائیلی و آمریکایی در شب‌های ۱۸ و ۱۹ دی هزاران نفر از مردم رو کشتند، اما در راهپیمایی ۲۲ دی حتی یک نفر هم به دستشون کشته نشد؟ ❓ تروریست‌ها مخالف معترضین بودن یا طرفدار نظام؟ یا یهو همشون نابود شدن؟ 😀 💡 جواب اصلی (با یه نکته مهم اول): اول باید بفهمیم هدف تروریست‌ها از کشتن آدم‌ها تو ناآرامی‌ها چیه؟ اگر فقط بخواد تعداد آدما کم بشه و به جمهوری اسلامی ضربه بزنه → منطقی نیست! چون این سال‌ها بارها ثابت شده شهادت و کشته شدن تو راهپیمایی‌ها و تجمعات مذهبی، نه تنها نظام رو نابود نمی‌کنه، بلکه مردم رو مقاوم‌تر و متحدتر هم می‌کنه. 🇮🇷💪 پس هدف اصلی حذف فیزیکی نیست… هدف اینه که: «بکشن + بگن کی کشته؟» اگر تو ۱۸ و ۱۹ دی کسی کشته بشه → خیلی راحت می‌تونن بگن کار نیروهای حافظ نظمه. اما تو ۲۲ دی اگر مثلاً تو خیابان انقلاب بمب منفجر کنن و ده‌ها نفر بمیرن → دیگه نمی‌تونن به همین راحتی به گردن نیروهای امنیتی بندازن. چرا؟ چون کشتن تو راهپیمایی بزرگ مثل ۲۲ دی، دوباره موج تشییع و بزرگداشت راه می‌ندازه و هسته‌ی مردم رو قوی‌تر می‌کنه. در حالی که نسبت دادن یه کشته به نیروهای امنیتی، از صد تا بمب‌گذاری تو انقلاب هم اثر روانی بیشتری داره! 😀😀 ❗️ نکته مهم: این به این معنی نیست که هر کی تو ۱۸ دی کشته شده کار تروریست‌ها بوده، یا اینکه تروریست‌ها هیچ‌وقت به راهپیمایی‌های مذهبی حمله نمی‌کنن. اگه فرصت ناآرامی گیرشون نیاد → بمب‌گذاری هم می‌کنن! مثال نقض معروف: ۱۳ دی ۱۴۰۲، کرمان، مراسم سالگرد سردار سلیمانی → انفجار تروریستی ≈ ۹۰ شهید ❤️‍🩹 خلاصه حرف اینه: تروریست‌ها جایی ضربه می‌زنن که بیشترین اثر روانی و تفرقه‌افکنی رو داشته باشه، نه صرفاً بیشترین کشته! 🎯 💬 نظرت درباره این پاسخ چیه؟ می‌تونی از طریق پشتیبانی کانال محور باهامون در میون بذاری. 🔹 مـــــحـــــور 🇮🇷 بسیج‌ دانشجویی‌ دانشگاه‌ علوم‌ پزشکی‌ شهید‌ بهشتی 🇮🇷 📱تلگرام | 📲بـلـه | 📱اینستاگرام | 📱ایکس 🤔   اینجا دانشجو «محور» است

⬇️ #سیاسی ⬆️ #تحلیلی ⏳ رقصنده با گرگ 🔘 در طبیعت، وقتی گرگ‌ها به شکار می‌روند، این کلاغ‌ها هستند که آن‌ها را هدایت می‌کنند؛ نه از سر دلسوزی، بلکه برای سهم‌بردن از لاشه‌ی شکار. 🔘 اگر این تصویر را به واقعیت کشور خودمان تعمیم دهیم، این کلاغ‌ها هستند که به ما حمله می‌کنند؛ در حالی که گرگ‌ها، چهل سال است جرأت حمله مستقیم به این سرزمین را نیافته‌اند. اگر هم حمله کردند جز ذلت و خواری، چیزی نصیبشان نشد. 🟣 وقتی صدام به کویت حمله کرد و نفت آن کشور را تصرف نمود، آمریکا از دو چیز احساس خطر کرد: امنیت اسرائیل و منافع نفتی خود. اما یک مانع بزرگ وجود داشت؛ شکست در ویتنام و افکار عمومیِ مخالف جنگ. 🟡 سیاست‌مداران آمریکایی برای عبور از این مانع، احساسات جهانی را دستکاری کردند. «نیره» به ابزار پروژه‌ای رسانه‌ای تبدیل شد که شرکت معروف «هیل اند نولتن» آن را طراحی کرده بود. او داستانی ساختگی از بیرون آوردن نوزادان از انکوباتور توسط سربازان عراقی روایت کرد؛ داستانی که بعدها دروغ بودنش آشکار شد، و پس از آن، نیره به‌کلی ناپدید شد. 🔴 امروز نیز در کشور، شاهد همان کلاغ‌ها هستیم؛ آن‌هایی که تلاش می‌کنند گرگ‌ها را به این خاک نزدیک کنند تا سهمی از لاشه بگیرند. اما آنچه باقی می‌ماند، نه سهم کلاغ‌ها، بلکه ملتی جنگ‌زده و کشوری ویران است. ⚫️رقصنده با گرگ، نام مستندی است که می‌توانید آن را تماشا کنید. کلاغ‌ها می‌رقصند و گرگ هم شکار می‌کند. درست است که لاشه به کلاغ می‌رسد، اما شکار مرده است. کلاغ‌هایی که برای گرگ‌ها می‌رقصند، وطن را تقدیم گرگ می‌کنند و برای خودشان هم جز لاشه نمی‌ماند! #اتحاد_مقدس #صدای_مردم_باشیم ✍️به قلم آقای رضا تیموری دانشجوی بهداشت مدارس ورودی ۱۴۰۲ 🔹 @Mehvar_Sbmu 🇮🇷 بسیج‌ دانشجویی‌ دانشگاه‌ علوم‌ پزشکی‌ شهید‌ بهشتی 🇮🇷 📱تلگرام | 📲بـلـه | 📱اینستاگرام | 📱ایکس 🤔   اینجا دانشجو «محور» است

⬇️#سیاسی ⬆️#تحلیلی ⏳ دمِ دَر بد است؟! 🟡 اگر برای خانه‌تان یک مهمان بیاید چه می‌کنید؟ طبیعتا در را باز می‌کنید و به استقبالش می‌روید. حالا اگر یک دزد بخواهد با در زدن وارد خانه شود، باز هم همان واکنش را دارید؟ 🩷 بگذارید قضیه را از دیدگاه دزد نگاه کنیم. اگر بخواهیم به هر قیمتی وارد خانه‌ای شویم و کار صاحب‌خانه را تمام کنیم، باید دو حالت را در نظر بگیریم: یا صاحب‌خانه نمی‌داند ما دزدیم که آن موقع در قامت یک مهمان شیک‌پوش (ترجیحا با کروات) زنگ می‌زنیم و هنگامی که وارد خانه شدیم، کارمان را می‌کنیم. اما اگر صاحب‌خانه قیافه ما را شناخته است، دیگر شیک‌پوشی و کروات‌زدن بی معنی است. پس باید کاری کنیم که او از ما غافل شود تا بتوانیم در را بشکنیم یا کسی غیر از صاحب‌خانه در را برای‌مان باز کند. از نظر صاحب‌خانه وقتی که دزد پشت در باشد، دم در بد نیست بلکه بهترین جا است! 🔵 اگر خانه‌مان را بزرگ‌تر در نظر بگیریم و به اندازه ایران تصورش کنیم، می‌بینیم موضوع درباره ما نیز صدق می‌کند. شاید سال‌ها قبل می‌‌شد با کروات، ایرانیان را گول زد اما دیگر دست دزد برای‌مان رو شده و سعی می‌کنیم دم در نگهش داریم. نکته اینجاست که دزد ول‌کن نیست بلکه به هر قیمتی می‌خواهد وارد خانه شود. پس سعی می‌کند صاحب‌خانه را از خود غافل کند. 🟢 این روزها نقشه همین است. از یک اختلاف ساده در خانه سواستفاده کن و در را باز کن. به خیابان و دانشگاه که می‌نگریم می‌بینیم کوچک‌ترین اعتراضی به سرعت به سمت اغتشاش پیش می‌رود. چرا؟ چون نباید شنیده شود. دزد نمی‌گذارد اعتراض شنیده شود وگرنه چه معنی دارد کسی که برای اعتراض اقتصادی در دانشگاه تجمع می‌کند، هر شعاری بدهد جز شعار اقتصادی؟ 🔴 آیا دم در بد است؟! اینجا باید گفت آدم عاقل از یک سوراخ دو بار که چه عرض کنم صد بار گزیده نمی‌شود. ما همه صاحب‌خانه‌ایم و ترجیح می‌دهیم خون دل بخوریم اما در را روی دزد باز نکنیم. چرا که بعضی مواقع معتقدیم دم در خوب است! #اتحاد_مقدس #صدای_مردم_باشیم ✍️ به‌قلم آقای امیرحسین قاسمی دانشجوی پزشکی ورودی ۱۴۰۱ 🔹 @Mehvar_sbmu 🇮🇷 بسیج‌ دانشجویی‌ دانشگاه‌ علوم‌ پزشکی‌ شهید‌ بهشتی 🇮🇷 📱تلگرام | 📲بـلـه | 📱اینستاگرام | 📱توئیتر 🤔   اینجا دانشجو «محور» است

⬇️ #سیاسی ⬆️ #تحلیلی ⏳ آزمونِ سنجش فکرها، و نه شعارها 🩷این روزها، عجیب می‌گذرد ... آن‌هایی که از خود مطمئن بودند و تا ابد خویش را انقلابی می‌خواندند، به چراییِ انقلاب اسلامی‌شان شک برده‌اند. 🔵 آن‌هایی که یک برگ از کتب تاریخ را حتی ورق هم نزده‌اند، دعوای نخبگانی راه انداخته‌اند؛ مگر می‌شود خود را نخبه دانست و راهِ برون‌رفت از شرایط فعلی را «ارتجاع به پهلوی» خواند؟! 🟢 یا آن‌هایی که آرزوی ونزوئلا شدنِ ایرانِ عزیز را در دل می‌پرورانند، ولیکن نمی‌دانند آن‌جا نه حرفی از خودکفایی بود، نه دانشی به نام هسته‌ای رواج داشت، و نه اساساً مفهومی به نام «قوی‌شدن» مطرح بود؛ اما بوی بشکه‌های نفت … چه کارها که نمی‌کند. 🟡 این ایام، باید عنصر «تفکر» را مؤثرترین جزء زندگی دانست. باید فکر کنیم به این وضعیت چگونه می‌شود پایان داد؟ راه برون‌رفت کشور از این شرایط در همین مرز و بوم و از ذهنِ جوانِ ایرانی می‌گذرد؟ یا در خارج مرز‌ها و به بدست بیگانگان رقم میخورد؟! اگر فکر نکنیم چرا قوانین بین‌المللی را «قانون جنگل» می‌نامند، نمی‌توانیم تکه‌های پازل اخبار این روز‌ها را کنار هم بگذاریم. 🔴 یک کلام؛ اگر این بار فکر نکنیم احتمال زمین‌گیر شدن در تله‌ی قمارِ شیطان کم نیست و می‌شود آنچه نباید بشود … #اتحاد_مقدس #صدای_مردم_باشیم ✍️ به‌قلم آقای محمدرضا قیصری حسن‌آبادی دانشجوی دندانپزشکی ورودی ۱۴۰۱ 🔹 @Mehvar_sbmu 🇮🇷 بسیج‌ دانشجویی‌ دانشگاه‌ علوم‌ پزشکی‌ شهید‌ بهشتی 🇮🇷 📱تلگرام | 📲بـلـه | 📱اینستاگرام | 📱توئیتر 🤔  اینجا دانشجو «محور» است

🗞 #نشریه 💢 پنجاهمین شماره نشریه مبین منتشر شد! 🔹 به وقت جهاد ✍ ماهان صفی‌یاری 🔸 بهشتی شدنم را با تو آغاز کردم! ✍ امیررضا عسگری 🔹 در امتداد نور ✍ محمدحسین نوحی 🔸 تازه‌های دندانپزشکی ✍ امیرحسین حیدری 🔹 کاربلد باشیم! ✍ حمیدرضا پورعماد 🔸 فراتر از یک سنت ✍ امیرمهدی حسین‌جانی 🔹 بر لبه پرتگاه! ✍ نیما ناظم 🔸 آن سوی ویرانی‌ها ✍ پوریا دهقان 🔹 حلال مشکلات!! ✍ محمدرضا قیصری حسن آبادی 🔸 کافه‌ای با چاشنی گفتگو؟! ✍ مهدی عباسی 🌐 نشریه مبین را در اینستاگرام دنبال کنید. ✍شما هم نظرات و متن های خود را برای ما ارسال کنین 🆔 @MobinSBMU_ad #با_مبین_همراه_باشید 🇮🇷 @DentistryBSBMU

💢 پنجاهمین شماره نشریه مبین منتشر شد! از روایت‌های دلنشین سفرهای جهادی، تا تأملی در مفهوم انسان در عصر ماشین‌ها؛ از دغدغه‌های ساده در محیط‌های درمانی، تا تماشای مقاومت در دل آیات قرآن... همه این‌ها را در این شماره بخوانید. با ما همراه شوید؛ روایت‌های مبین ادامه دارد. ⬇️ فایل کامل نشریه شماره ۵۰ را از اینجا دریافت کنید: 📎 [لینک دانلود فایل] #انتظارها_به_پایان_رسید #با_مبین_همراه_باشید 🆔 @MobinSBMU_ad 🇮🇷 @DentistryBSBMU

‍🗓 #مناسبتی 💠اول اردیبهشت‌ماه جلالی 🔹سعدی، یکی از بزرگ‌ترین شاعران و نویسندگان ادب فارسی است که در قرن هفتم هجری قمری در شیراز به دنیا آمد. او به دلیل سفرهای متعدد به مناطق مختلف جهان اسلام، تجربه‌های گوناگونی کسب کرد که اثر آن را می‌توان در آثارش دید. 🔸روز اول اردیبهشت به عنوان روز بزرگداشت سعدی انتخاب شده است، زیرا سعدی در دیباچهٔ کتاب گلستان، به این تاریخ اشاره کرده و آن را با زیبایی‌های فصل بهار مرتبط دانسته است. او در این دیباچه می‌نویسد: «اول اردیبهشت ماه جلالی» و این بیت، دلیل اصلی نام‌گذاری این روز به افتخار سعدی است. 🔹آثار برجستهٔ سعدی مانند گلستان و بوستان در همین فصل بهار خلق شده‌اند، که نشان‌دهندهٔ ارتباط عمیق او با طبیعت و زیبایی‌های آن است. 🔸کتاب بوستان سعدی یکی از مهم‌ترین و آموزنده‌ترین آثار منظوم ادبیات فارسی است که در قالب شعری بسیار روان و موزون نگاشته شده است. سعدی این اثر را با هدف ارائه درس‌های اخلاقی و تربیتی خلق کرده و در آن به موضوعاتی مانند عدالت، عشق، قناعت، سخاوت، توکل و دیگر فضیلت‌های انسانی پرداخته است. 🔹بوستان تنها کتابی منحصرا اخلاقی نیست، بلکه سفری به باغ حکمت‌هاست، جایی که سعدی با نگاهی شاعرانه، جهانی آرمانی را به تصویر کشیده است.  🔸بوستان به ده باب تقسیم شده و هر باب موضوعی خاص را بررسی می‌کند. سعدی در این کتاب نه تنها به مسائل فردی و اجتماعی پرداخته، بلکه آموزه‌های عرفانی و اخلاقی را با زبانی ساده اما عمیق ارائه کرده است. 🔹یکی از ویژگی‌های برجسته بوستان، داستان‌ها و حکایات جذابی است که سعدی برای تبیین مفاهیم خود به کار برده است. سعدی در بوستان، نیکی را چراغ راه بشر می‌داند و ظرافت‌های اخلاقی و عرفانی را در قالب شعری موزون بیان می‌کند. بوستان همانند رودی زلال است که از سرچشمه خرد جاری می‌شود و در هر پیچ و خم، حکایتی تازه برای گفتن دارد. 🔸شاید بتوان گفت که بوستان نه تنها برای خواندن، بلکه برای درک‌کردن است؛ درسی که در قالب حکایت‌های آن نهفته است، همچون بذری در دل خواننده می‌نشینند و در زمان مناسب شکوفا می‌شوند. ⭕️ ۱ اردیبهشت، روز بزرگداشت سعدی و نثر پارسی گرامی‌باد. ✍ به‌قلم خانم زهرا زرین‌وفا، دانشجوی رشته صنایع غذایی ورودی ۱۴۰۰ 🔖 @Mehvar_sbmu 🇮🇷 @BSBMU_IR 📍اینجا دانشجو «محور» است

‍ 🗓 #مناسبتی 💠داستان یک تحول، روایت یک اندیشه 🔹شهید سید مرتضی آوینی، چهره‌ای است که می‌توان او را نماد تحولی عمیق در بستر معنویت و حقیقت دانست. او در جوانی تحت تأثیر فرهنگ مدرن و تفکرات غربی قرار داشت، اما اندیشه‌های امام خمینی(ره) چون نوری در دل او تابید و تحولی شگرف را رقم زد. از کامرانِ دیروز به مرتضی امروز، مسیری بود پر از بازگشت به خویشتن حقیقی. 🔸شهیدآوینی، نه فقط نویسنده و مستندساز، که معمار اندیشه‌های بلند بود، اندیشه‌هایی که تا همیشه در روح و جان انسان‌ها جاری‌اند. زندگی او نمادی از ایثار و عشق به حقیقت بود؛ میراثی جاودان که در دل تاریخ و دل‌های مؤمن به یادگار مانده است. 🔹او روایتگر حقیقت، هنرمندی بود که قلمش به ‌مثابه شمشیری در دفاع از ارزش‌ها و ایمان، در جبهه‌ی معنویت می‌درخشید. او با نگاهی عمیق به دردها و امیدهای جامعه، صدای بی‌صدایان و نور راهی در تاریکی‌های زمانه شد. 🔸شهید آوینی در نقد خود از غرب، این تمدن را مظهر نوعی بی‌روحی می‌دانست که با تمرکز بر فردگرایی و مادی‌گرایی، از معنویت فاصله گرفته است. با قلمی که از جانش مایه می‌گرفت، شهید آوینی در تلاش بود معنای اصیل انسانیت و مقاومت را زنده کند. او باور داشت تنها با بازگشت به هویت اسلامی و نگاه به فرهنگ عاشورایی می‌توان بر تاریکی‌های دنیای امروز غلبه کرد. 🔹او می گوید:«با پذیرش خود به عنوان کشور «عقب افتاده» و پذیرش غرب به عنوان «پیشرفته» چه چیزی را پذیرفته‌ایم؟ نتیجه‌ی طبیعی پذیرش این تعابیر آن است که همّ خود را یکسره در این جهت قرار دهیم که این «عقب ماندگی» را جبران کنیم. این که ما موفق شویم یا نشویم، تغییری در اصل مطلب ایجاد نخواهد کرد و اصل مطلب این است که مگر «پیشین» و «پسین» کجاست که آن ها پیش رفته اند و ما «پس» مانده ایم؟ اگر «پیش» آن جاست که غربی ها رسیده اند،صد سال سیاه می خواهم که به آن جا نرسیم و اگر «پیش» این جاست که ما اکنون قرار داریم چه بهتر که در همین جا بمانیم». 🔸او قلبی آکنده از عشق به وطن و ایمانی راسخ به حقیقت داشت و با هنر خود، پلی میان دنیای خاکی و آسمانی ساخت؛ پلی که از رنج و مقاومت سربازان دفاع مقدس می‌گذشت و به قلمی پرتوان در روایتگری می‌رسید. 🔹داستان شهید آوینی، تجلی یک جستجوی عمیق است؛ سفری که نه تنها او را متحول ساخت، بلکه روشنایی امید را در دل هزاران انسان دیگر افروخت. ✍ به‌قلم خانم زهرا زرین‌وفا، دانشجوی رشته صنایع غذایی ورودی ۱۴۰۰ 🔖 @Mehvar_sbmu 🇮🇷 @BSBMU_IR 📍اینجا دانشجو «محور» است

‍📰‍#سیاسی 🗓#مناسبتی 🕊روز قدس؛ معیاری برای وجدان انسانی  🔹روز قدس، روز حمایت جهانی از مسئله فلسطین، روز بازگشت به فطرت عدالت‌جوی ماست. روزی که امام خمینی (ره) در ۱۶ مرداد سال ۵۸ اعلام نمودند که مردم برای حمایت از مردم فلسطین به‌هم پیوندند. 🔸بحث جدیدی که به تازگی متداول شده این است که اصلا برای چه ما باید در راهپیمایی روز قدس شرکت کنیم؟ این حقیقت که در کشور ما نیز افرادی هستند که در مضیقه مالی قرار دارند و باید به آن ها نیز کمک شود یا اینکه چرا به یاد مردم جنگ زده که در سایر کشورها هستند راهپیمایی برگزار نکنیم؟! نکته حائز اهمیت داستان این است که حجم اینگونه پیام ها در روزهای نزدیک به روز قدس نیز افزایش می‌یابد اما باید دانست که: 🔹 دنیای امروز، دیگر دنیای مرز‌ها نیست، در دنیای قدیم مرزهای جغرافیایی تعیین کننده هویت فرهنگی سرزمین ها بودند، اما امروزه فرهنگ چیزی ورای مرز جغرافیایی است و به مفهومی جهانی تبدیل شده است. مفاهیمی مثل انسان دوستی و مبارزه با ستم و استعمار دیگر محدود به کشوری خاص یا فرقه‌ای خاص نیست، با همان موبایل همراهی که در دست داریم و چند کلیک می توانیم به تمامی اخبار دست پیدا کنیم، به راستی که برای دنیای جدید اصطلاح جامعه جهانی واژه صحیح‌تری است. 🔸این فرصتی است که افراد این نسل شاهد آن بودند که اتحاد جامعه جهانی را علیه مشکلات حاصل از خود دخالت های بشری ببینند، اتحاد جهت حفظ محیط زیست، اتحاد علیه سیاست های ضدبشری و در نهایت مسئله فلسطین. لذا فردی که با بهانه عدم اشتراک ملیت دست یاری به این مسئله دراز نکند، تداعی کننده انسانی است که در دنیای جدید از اقتضائات زمان دوری می‌کند، این قضیه زمانی بیخ پیدا می‌کند که انسان نسبت به این حوادث سلیقه‌ای عمل کند، برای مثال همین فرد مذکور در جریان سال نو میلادی، اقدام به برگزاری جشن به همراهی سایر ملل بپردازد. 🔹در نهایت اینکه روز قدس، نه تنها مسئله‌ای ملی، نه تنها مربوط به جهان عرب بلکه مسئله‌ای جهانی است و تنها محدود به دین و نژاد نیست. این حوادثی که این روزها می‌بینیم؛ این نسل‌کشی آشکار، اینکه تک‌تیرانداز، کودکان در حال بازی را به قتل می‌رساند، کودکانی که تمام دنیای آن ها همان عروسکی است که موهایش را می بافند و همان لی لی است که بازی می کنند، اینکه نقطه اصلی حملات، بیمارستان و پناهگاهی است که افراد ناتوان به آن پناه آورده اند، اینکه به صورت آشکار اقدام به غصب سرزمین آن ها می‌کنند، این دیگر نیاز به فلسفه بافی و دلیل تراشی ندارد، وجدان انسانی می‌طلبد. 🇵🇸 #یا_قدس_انا_علی_العهد ✍به‌قلم خانم زهرا رضایی دانشجوی دندانپزشکی ورودی ۴۰۲ 🔖 @Mehvar_sbmu 🇮🇷 @BSBMU_IR 📍اینجا دانشجو «محور» است

‍ #دانشجو_و_دانشگاه🎓 #بیان💭 💠 روایت دیدار ماه🌙 🔻روایتی از دیدار اخیر رهبر انقلاب با دانشجویان 🔸از کودکی وقتی گروه‌های مختلف شاعران، مسئولان و‌... را در بیت می‌دیدم با خود می‌گفتم خوش به حالشان، باید شاعر یا شاید مسئول شوم تا روزی بتوانم در آنجا حاضر باشم.‌اما من دانشجو شدم. دانشجویی که در سال اول دانشجویی نگاهِ خدا شامل حالش شد و اینگونه بود که در ماه رمضان، راهی بیت رهبری شدیم. 🔹اولین چیزی که نظرم را جلب کرد صف طویلی بود که جلوی در ورودی تشکیل شده‌بود. زمانی که در صف ایستاده بودیم به این فکر می‌کردم که شاید این اولین و آخرین کارتی باشد که به دستم رسیده، پس باید خوب قدرش را بدانم. در همین افکار بودم که بعد از بازرسی‌های فراوان بالاخره وارد بیت شدیم. 🔸با اینکه خیلی زود‌تر از موعد آمده بودیم اما خیلی‌ها زودتر از ما آمده بودند. ذوق دیدار اولی‌ها را داشتم. اشک شوق در چشمانم حلقه زده بود. همان قطره اشکی که موجب شده بود آیه‌ی قرآن نصب‌شده در مراسم را تار ببینم. 🔹جمعیت خیلی زیاد بود و آنجا دوباره مطمئن شدم هنوز هم هستند کسان زیادی که جواب هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی را بدهند. در همین حال و هوا بودم که صدای رسایی به گوشم رسید: _ما اهل کوفه نیستیم، علی تنها بماند. شعاری که بارها شنیده بودمش، اما این‌بار فرق داشت، انگار پشت هر کلمه کوهی بود از اقتدار و غیرت، انگار هر فریاد از ته ته قلب آدم‌ها بر می‌آمد. صدای دوم از طرف خانم‌ها بود: _دانشجو می‌میرد ذلت نمی‌پذیرد. 🔸من آنجا بودم. نه فتوشاپ بود و نه دروغ. کسی به ما نمی‌گفت فلان شعار را بدهید، گویی پشت تک تک اعمال و رفتار حاضران آنجا، یقین و استقامتی جریان داشت. 🔹ساعت ۱۱ رفته بودیم و حالا ساعت ۱۵ بود، پس از حدود ۴ ساعت انتظار، ندای ای پسر فاطمه منتظر شماییم، سر داده شد. و قسم به تک تک ثانیه های انتظار، قسم به ذکر‌هایی که زیر لب گفته میشد که من تا به حال چنین جمع مشتاقی ندیده بودم. 🔸ناگهان جمعیت برخاست‌. به علت شلوغی و ازدحام جمعیتی که خواهان به جلو آمدن بودند، سخت از جا برخاستم. ندای حیدر حیدر را می‌شنیدم. اما بر‌خلاف انتظارم به جای اینکه دنبال رهبر بگردم، میخکوبِ دانشجویانی‌ بودم که اشک هایشان را با آستین پاک میکردند و به خود می‌گفتند: _الان وقت گریه کردن نیست. 🔹آن چند ثانیه یک دنیا حرف داشت. مگر یک انسان چقدر می‌تواند عزیز باشد، انگار خدا حب و مهرِ رهبرمان را در بطن قلب هایِ ما گذاشته است. 🔸مراسم رسما آغاز شد. پس از تلاوت قرآن، نمایندگان هر تشکل شروع به صحبت کردند. دانشجویان به دقت به سخنان نمایندگان گوش می‌کردند و با تشویق و تکبیر موافقت خود را با سخنان آن‌ها اعلام می‌کردند. فضا ،فضایِ مطالبه بود. مطالبه‌ای که پشتش امیدِ تغییر و پیشرفت پنهان شده بود و همه بر این باور بودند که برای ایران، یاوری جز همین ملت و جوانانش نیست. 🔹رهبری با همان کاغذ و قلم‌ معروف مسائلی‌ که دانشجویان مطرح می‌کردند را یادداشت می‌کردند و همین کار یعنی ارزش نهادن به حرف‌های دانشجو. مگر دانشجو و جوانِ ایرانی به جز این اعتماد و ارزش دیگر چه چیزی می‌خواهد؟! نمایندگان دانشجوها از مسائل مختلف گفتند از سوالات تا پیشنهادات، از مسائل داخلی تا مذاکره و مسائل خارجی. _ "برآورد ما این است که ادبیات جوانگرایی چند وقتی است در کلام شما کمرنگ شده، آیا برآورد ما درست است؟" خیلی منتظر جواب این سوال بودم. می‌خواستم بدانم و مطمئن شوم که هنوز هم مثل قبل روی ما حساب می‌کنند یا... 🔸رهبر انقلاب در سخنان‌شان به این سوال اشاره کردند و گفتند: امید من "فقط" به جوانان است.  و اما امان از آن "فقط"... غرور و شعف در میان جمع موج میزد. این بار تکبیر با حس افتخار همراه بود، افتخار به اعتماد شخص اول مملکت به نسل جوان. 🔹اما این تنها جایی از دیدار نبود که به ایرانی بودنم افتخار کردم، بلکه در ادامه نیز بار دیگر  احساس عزت و افتخار در وجودمان غلیان کرد. آنجا که آقا گفتند: _ما اگر می‌خواستیم سلاح هسته ای درست کنیم ،آمریکا نمی‌توانست جلوی ما را بگیرد. این قوی‌ترین و درست‌ترین جوابی بود که میشد به شایعاتی که پیرو ایران وجود داشت، داد. ایشان همزمان هم قدرت ایران را به رخ جهان کشیدند و هم گفتند که پیرو صلح‌اند و راه اسلام و مسلمانان صلح است، اما نه صلح خفت بار! 🔸باز هم شنیدیم و از کلام رهبری استفاده کردیم تا آنجا که بیانات به انتها رسید و صدای موذن در حسینیه پخش شد. صف نماز را بستیم و نماز عشق را خواندیم. 🔹 دیدار تمام شد اما پس از این دیدار و شنیدن نکات و مطالبات آقا از ما دانشجویان، همگی خوب میدانستیم که پایان این دیدار، در واقع، اولِ راه تکلیف و رسالت ماست. ✍به قلم خانم فاطمه حاجوی دانشجوی بهداشت مدارس، ورودی ۴۰۳ 🔖 @Mehvar_sbmu 🇮🇷 @BSBMU_IR 📍اینجا دانشجو «محور» است

‍ 🌱 #زن_و_خانواده 🗓 #مناسبتی 💫💠 ستاره‌ دنباله‌دار 🔸در مرور مناسبت‌های تقویم، ۱۷ دی با عنوان " اجرای طرح استعماری کشف حجاب" شناخته می‌شود. طرحی که خودباختگی رضا میرپنج در سال ۱۳۱۴ و محبوس شدن زنان ایرانی در خانه‌شان،  [که با پوشیدگی و حجاب اسلامی درهم‌تنیدگی تمدنی و هویتی داشته‌اند] تداعی می‌شود. 🔹کمتر کسی می‌تواند از سد خفقان رسانه‌ای و کنترل مطبوعات ۱۷ دی ۱۳۵۶ عبور کند و با پردازش تک‌عکس باقی‌مانده از معجزه‌ای که رخ داد، جرقه‌ی مردمی‌سازیِ حرکت‌های به سمت انقلاب اسلامی را در میان چله‌های قیام‌های مردمی در شهر‌های مختلف، تشخیص دهد. 🔸دیدی باظرافت و ذهنی دور از جنسیت‌زدگی لازم است برای شناختن کهن‌الگوی زنِ نه شرقی نه غربیِ سال ۱۳۵۶ که با حضور خود، مصداقی عینی برای زنِ الگوی سوم نسل‌های آینده به جای گذاشته است. 🔹زنی که به دور از کلیشه‌های "زنِ در خانه" یا "زنِ در اجتماع"، طراحی‌هایِ "به نام پیشرفت و ترقی و به کام بی‌ریشه‌گی و بی‌عاریِ" یک‌سری فاعل به ظاهر روشن‌فکر، را بر هم زد، از موضع انفعال خارج شد، طرحی نو درانداخت، تفاوت‌های خلقتیِ نوعِ انسان را به درستی به کار گرفت و توانست حرکت زنانه‌ی خود را با اراده‌ی جمعی عموم مردم پیوند بزند. 🔸زنی که منتظر نماند و شروع‌کننده شد و اولین قیام علنی و عمومی رسمی علیه رژیم پهلوی را رقم زد و حتی با رشد نهضت زنانه، خود محرکِ شروعِ خیزش‌های مردمی شد که شاید در انتظار رهروی بودند تا قدم اول را بردارد. 🔹این زن پیشقدم نه تنها پس از ورود اقشار مختلف به صحنه مبارزه علیه رژیم سابق، خاموش نشد؛ بلکه در امتداد حرکت‌های انقلابی، مقوّم پا و بازوان و گلوهای حق‌طلب شد که البته دنباله نامتناهی این امتداد تا به اکنون کشیده شده است. 🔸خوب است امروز به عنوان زن مسلمان ایرانی، نگاهی به روایت‌های معدود تاریخی از روز ۱۷ دی ماه ۱۳۵۶، بیندازیم [که به نحو لازم و نه کافی در کتاب روز آزادی زن، گردآوری شده است] و همچنان که رهبر معظم انقلاب فرمودند : "زن مجاهد مسلمان ایرانی، معلّم ثانی برای زنان جهان خواهد بود؛ پس از معلم اول که زنان مجاهد صدر اسلام بودند." با قبول مسئولیت در قامت معلم ثانی، دنباله‌ی ستاره‌ی مجاهدت را به زنان جهان بنمایانیم. ✍به قلم خانم زهرا طهمزی‌اقدم؛ فارغ‌التحصیل رشته بهداشت عمومی ورودی ۹۹ 🔖 @Mehvar_sbmu 🇮🇷 @BSBMU_IR 📍اینجا دانشجو «محور» است

‍ 🎓 #دانشجو_و_دانشگاه 💠 «جنبش دانشجویی؛ تماشاگر یا بازیگردان صحنه؟!» 🔻  انتشار به مناسبت سال‌روز شهدای دانشجو ⭕️ قسمت دوم 🔹جنبش دانشجویی، برای تحقق این آرمان‌خواهی و حل مسائل جامعه، گاه نیاز است در این مسیر جلوی درب نهاد‌های اجتماعی کارتن خوابی کند و یا به جهت دفاع از منافع ملی به دور UCF اصفهان، حلقه انسانی تشکیل دهد و یا حتی هم درد کارگران هفت تپه شده و پا‌به‌پای آنان در مسیر مطالبه گری قدم برداشته و زبان مطالبه آن‌ها شود و یا به تناسب از دستاوردهای ملی دفاع نموده و حمایت کند. 🔸وجه مشترک همه این ها دو چیز است؛ احساس مسئولیت نسبت به مسائل کشور و مورد دوم برخورد علاج جویانه و طبیبانه با آن‌ها است. 🔹حال سوال مهم دیگری که مطرح می شود این است که دانشجو چگونه می‌تواند موتور محرک جامعه باشد؟ درحالی که جوان دانشجو نه مالی دارد و نه مسئولیتی و نه کسی مستقیما مطیع حرف اوست! 🔸اگر چه که تجربیات مثبت در این فضا قابل توجه بوده و خود بیانگر امکان پذیر بودن آن است (که نمونه‌های بسیاری از این موارد در کتاب "ر" از سری کتاب‌های کنشگر قابل مشاهده است) اما پاسخ این پرسش در این جاست که بدانیم رسالت دانشجو و نوع اثر گذاری او، به صورت غیر مستقیم اما تعیین کننده است. که این مورد تحت عنوان تصمیم سازی تلقی می شود؛ که به معنای ایجاد فضایی در جامعه است که خواه ناخواه مسئول تصمیم گیر را به سوی گرفتن تصمیم مناسب سوق می‌دهد. 🔹و برای تحقق این تصمیم سازی ما نیازمند سیری هستیم که چهار مرحله دارد: مرحله اول آن همان مولفه اساسی جنبش دانشجویی یعنی آرمان‌خواهی‌ است و مراحل بعدی آن شامل تبیین، مطالبه گری و گفتمان‌سازی می‌باشند. 🔸بنابراین نخست باید آرمانی در جامعه و به‌ویژه در قشر جوان دانشجو وجود داشته باشد تا جان‌ها آماده و خواهان آن آرمان باشند. که البته باید واقع بینی هم در کنار آن قرار بگیرد. چرا که رسیدن به آرمان‌ها با معجزه صورت نمی‌گیرد و مشکلات و موانعی در مسیر هست که باید از لابه‌لای این موانع راه را پیدا کرد. 🔹در مرحله بعد برای رسیدن به این آرمان _ که دستیابی به جامعه عادل ازاد متعهد مومن پیشرفته و قوی و مستحکم است_ اصلی ترین راهکار تبیین آن است که اولا ذهن و قلب مردم آن را بشناسند و سپس آن را ناخودآگاه درخواست کنند و در ادامه، این مطالبه گری قشر دانشجوست که خود به خود باعث ایجاد فضای گفتمانی در جامعه و حاکم شدن این خواست عمومی می‌شود.و در پی این گفتمان سازی و ایجاد اتمسفر در فضای عمومی، در ادامه تصمیم سازی و سپس تصمیم‌گیری اتفاق می افتد. 🔸مراحلی که ذکر شد مسیر تأثیرگذاری جنبش دانشجویی در فضای کشور است. لازم به ذکر است که در این راه پرپیچ و خم و با چالش‌های فراوان، به ابزارها و منابعی نیاز داریم که موفقیت ما را تضمین کند. که برای آشنایی با این موارد، بهره‌گیری از اندیشه‌ها و سخنان مقام معظم رهبری در دیدارهای سالانه با دانشجویان می‌تواند بسیار راهگشا باشد. چرا که ایشان خود از پیشگامان این جریان و از احیا‌کنندگان هویت جریان دانشجویی هستند. ✍به قلم خانم فاطمه زارع‌پور؛ دانشجوی پزشکی ورودی ۹۹ 🔖 @Mehvar_sbmu 🇮🇷 @BSBMU_IR 📍اینجا دانشجو «محور» است

‍ 🎓 #دانشجو_و_دانشگاه 💠 «جنبش دانشجویی؛ تماشاگر یا بازی‌گردان صحنه؟!» 🔻  انتشار به مناسبت سال‌روز شهدای دانشجو ⭕️ قسمت اول 🔹شاید بتوان با احتمال بالا این مورد را مطرح کرد که برای هرکسی در دوران دانشجویی حداقل یک بار این سوال یا این کنجکاوی ایجاد شده است که "هویت دانشجو و جنبش دانشجویی _که به کرات در محافل و برنامه‌ها و بالاخص جلسات پرسش و پاسخ از مسئولین از آن یاد می‌شود_ چیست؟ و آیا محدود به همین موارد و مطالبه‌گری‌هاست که گاهاً همان هم از نظر عده‌ای جز داد و بیداد و هیاهو نتیجه‌ای ندارد؟ و اساساً ما به جز استفاده ویترینی از این کلمات جذاب کاربرد دیگری برای آن قائل هستیم یا خیر؟!" 🔸نخست باید یادآور شویم که پدیده جنبش دانشجویی چیز جدیدی نیست و مختص ایران هم نیست. بلکه اگر به تاریخ آن در گذشته و خارج از ایران نگاه کنیم متوجه می‌شویم که حرکت دانشجویی پدیده‌ای جهانی بوده اما معنای آن در کشورهای مختلف و حتی در دانشگاه‌های مختلف، صورت‌های متفاوتی دارد. به عنوان مثال در کشورهای غربی بالاخص فرانسه، جریان دانشجویی عمدتاً به عنوان یک جریان اعتراضی بر حاکمیت و حتی اپوزیسیون تعریف می‌شود و در این فضای اعتراضی و مطالباتی، مؤلفه‌های رو به جلوی آرمان خواهانه کمتر مشاهده می‌شود و بالعکس در بعضی کشورها عکس این مورد وجود داشته و ما می‌توانیم به معنای واقعی کلمه دو مولفه آرمان خواهی و آرمانگرایی را در کنار استقلال طلبی در حرکت جنبش دانشجویی ببینیم. و ایران یکی از آن کشورهاست. 🔹و همین مولفه آرمان خواهی است که ویژگی متمایز جنبش دانشجویی بوده و دانشجو بدون آرمان خواهی هویت خود را از دست داده و مانند فردی عادی در جامعه تلقی می‌شود. لذا اساساً تعریف جنبش دانشجویی را می‌توان هم ردیف با جریان آرمان خواهی دانست. 🔸اما تفاوت دیگری که جنبش دانشجویی درون حکومت اسلامی با غیر از آن دارد این است که جریان دانشجویی یکی از چرخ دنده های مهم حرکت ماشین جامعه بوده و به تعبیری آشنا موذن جامعه است که مسئله اصلی آن پیشرفت عمومی کشور در راه رسیدن به آرمان متعالی ساخت تمدن نوین اسلامی‌ می‌باشد. ❗️ادامه دارد... ✍به قلم خانم فاطمه زارع‌پور؛ دانشجوی پزشکی ورودی ۹۹ 🔖 @Mehvar_sbmu 🇮🇷 @BSBMU_IR 📍اینجا دانشجو «محور» است