ترشح ذهنی

حال و روزم مثل نون تنور اول نونوایی ها کیریه

بدونه تو غرق شدم توی دنیایی که ازش بیزار بودم

بی اعتماد مثه فیسم

مادر این زندگی رو گاییدم که باید همیشه حال آدم بد باشه، یه بار خوشی و خنده به ما نیومد فقط بدبختی نصیبمون شد.

کیرم تو همه کیرم توو زندگی

اخلاقی شبیه این معلما شدم که دیشب زنشون بهشون نداده

پست نمیذارم چون خودم میدونم خوبم

کاش میشد باقی عمرمو بدم به یکی که واقعا دلش میخواد زندگی کنه.

در تاریخ بنویسید که در ایران زنده ماندن بیشتر از مرگ درد داشت

رفتم موزه گفتم این اثر هنری چند گفت داداش آیینس