♥️محبان قرآن و سنت❤️

حکم شنیدن موسیقی 🎼 👤دکتور محمد معروف حنیف

هنوز کجاستی؟! الله متعال از بدتر شدن این وضعیت جلوگیری کند و این حالت را هرچه زودتر از سر دختران وطن ما دور سازد و درهای بسته را به روی دختران ما باز کند و روزی را برساند که همه دختران افغانستان بتوانند آزادانه، با عزت و آرامش، در هر بخش و هر رشته‌ای به تحصیل بپردازند. 💔

درود بر شرف و جرئت این پدر بزرگوار که در چنین شرایطی، با صراحت از حق تحصیل دختران و زنان سخن می‌گوید. ای کاش همه این شرف و جرئت را میداشتند.... https://t.me/IslamicVideo2024/3805

حضرت جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما روایت می‌کند: پیامبر ﷺ روز جمعه کنار یک درخت یا نخل می‌ایستاد و خطبه می‌خواند. وقتی برای ایشان منبر ساخته شد و آن حضرت ﷺ به منبر رفت، آن تنهٔ نخل مانند صدای گریهٔ طفل شروع به ناله و گریه کرد. پیامبر ﷺ از منبر پایین آمد و آن را در آغوش گرفت تا آرام شد. سپس فرمود که این تنه به خاطر از دست دادن ذکر و سخنانی که نزد آن می‌شنید، گریه می‌کرد. این حدیث در صحیح بخاری، حدیث ۳۵۸۴ آمده و صحیح است. � حتی در روایت دیگری آمده که صدای آن چنان بلند شد که مردم صدایش را می‌شنیدند و پیامبر ﷺ آن را در آغوش گرفت تا آرام شد. � 📖 آیا قرآن هم این موضوع را تأیید می‌کند؟ قرآن کریم این حادثهٔ مشخص را بیان نکرده است؛ اما یک اصل مهم را بیان می‌کند: وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَٰكِن لَّا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ «هیچ چیزی نیست مگر اینکه الله را با ستایش تسبیح می‌کند، ولی شما تسبیح آنان را درک نمی‌کنید.» (سوره اسراء، آیه ۴۴) پس قرآن بیان می‌کند که موجودات به شیوه‌ای که ما نمی‌فهمیم، الله را تسبیح می‌کنند؛ و حدیث صحیح بخاری نشان می‌دهد که الله تعالی در آن مورد، ناله و گریهٔ تنهٔ نخل را به مردم آشکار کرد.

«اركض برجلك» — «پایت را به زمین بکوب.» ممکن است صد راه را طی کنی، هزار راه‌حل را امتحان کنی و یک میلیون بار دعا کنی، اما هیچ اثری از نتیجه نبینی؛ تا ناگهان می‌بینی مشکلت حل شده و دعایت مستجاب گردیده است. آن‌گاه نخستین چیزی که به ذهنت می‌رسد این است: چگونه من راه‌حل را ندیدم، در حالی که تمام این مدت پیش چشمم بود؟ اما شگفتی اینجاست که اگر واقعاً از همان ابتدا راه‌حل را می‌دیدی، شاید اصلاً اثر خود را نمی‌گذاشت و شاید هرگز به نتیجه نمی‌رسیدی؛ زیرا حل شدن بسیاری از مسائل، تدریجی و انباشته‌شونده است. مثل این است که فرمان را بچرخانی و پدال گاز را فشار دهی، اما نه ماشینی باشد، نه بدنه‌ای، نه سوختی و نه موتوری. حتی اگر تمام اجزای ماشین موجود باشند ولی باتری کار نکند، باور کن هیچ حرکتی اتفاق نمی‌افتد. گاهی نبودن کوچک‌ترین جزئیات، ساده‌ترین قوانین را از کار می‌اندازد. نتیجه ناگهان به وجود نیامده است. این معادله در این بوده که هزاران راه را امتحان کنی و به هزاران در بکوبی. اگر از بالا نگاه کنی، می‌بینی که حتی وقتی خیال می‌کنی درِ تازه‌ای را می‌کوبی، در حقیقت ذراتی بسیار کوچک و نامرئی را در خانهٔ آن پروردگار بزرگ و بلندمرتبه می‌کوبی؛ ذراتی که نه دیده می‌شوند، نه احساس می‌شوند و نه شنیده می‌شوند و شاید کسی به آن‌ها توجه نکند. با این حال، آفرینندهٔ در، کوبندهٔ در و خودِ مسئله، از او چیزی به اندازهٔ ذره‌ای در زمین و آسمان پنهان نیست: «وَمَا يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ مِنْ مِثْقَالِ ذَرَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ...» و او حتی می‌داند چه برگی می‌افتد؛ و هیچ تر و خشکی نیست مگر اینکه در کتابی آشکار ثبت شده است. «اركض برجلك» — «پایت را به زمین بکوب.» راه‌حل در پای ناتوان و بیمار حضرت ایوب علیه‌السلام نبود. همچنین در دستان ناتوان حضرت مریم علیهاالسلام نبود، آنجا که به او گفته شد: «وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ» — «تنهٔ درخت خرما را به سوی خود تکان بده.» بلکه پیام این بود که با ضعیف‌ترین چیزی که در اختیار داری، قدم بردار و تلاش کن؛ تا با بزرگ‌ترین چیزی که آرزو داری، پاسخ بگیری. نه به خاطر قدرت قدم‌هایت، نه به خاطر نیرومندی بازوانت؛ بلکه چون پاسخ از همان لحظهٔ نخست نزد خداوند حاضر است، اما زمان، چگونگی و مکان آن، به ارادهٔ او وابسته است. در حقیقت، راه‌حل فقط چیزی نیست که پیدا کردی؛ بلکه گاهی راه‌حل در همان چیزهایی است که پیدا نکردی، اگر می‌توانستی آن را ببینی. #تلاش_و_قلعه_های_موفقیت🌱

﴿إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَىٰ وَيَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ ۚ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ﴾ سوره نحل، آیه ۹۰ ترجمه: همانا الله به عدالت، نیکی و احسان، و کمک به خویشاوندان فرمان می‌دهد و از کارهای زشت، ناپسند و ظلم و تجاوز نهی می‌کند؛ الله شما را پند می‌دهد تا پند بگیرید. 🌿 تفسیر و پیام آیه در تفسیر ازهر بیان، «احسان» تنها به عبادت محدود نمی‌شود؛ بلکه شامل خوبی کردن به مردم، کمک به نیازمندان، خوش‌رفتاری، گذشت، رعایت حقوق دیگران و انجام کار نیک بدون انتظار پاداش از مردم نیز می‌شود. این آیه به ما می‌آموزد که انسان مؤمن باید در برخورد با دیگران، تا جایی که توان دارد سبب خیر و آرامش باشد، نه سبب رنج و ناراحتی. گاهی یک سخن نیک، یک کمک کوچک، گذشت از خطای کسی یا دستگیری از یک نیازمند، نزد الله بسیار ارزشمند است. پیام زیبای آیه: 🌹 خوبی کن؛ حتی اگر خوبی تو را فراموش کنند، الله آن را فراموش نمی‌کند.

خواب، مرگ موقت است؛ روح به امر الله از بدن جدا می‌شود و دوباره بازمی‌گردد، مگر آن‌که الله مرگ او را مقدر کرده باشد؛ پس بازگشتی در کار نیست و مرگ، دائمی خواهد بود. https://t.me/IslamicVideo2024/3804

اگر روزی نایبینی بینا شود، نخستین چیزی که دور می‌اندازد، عصایی است که یک عمر او را به مقصد رسانده است.» گاه، بزرگ‌ترین درد انسان، ناسپاسی کسی است که روزی تمام تکیه‌گاهش بودی.

همواره با یاد الله و خواندن دعاهای مسنون در اوقات مخصوص، خود را از وسوسه‌های شیطان حفظ کنیم. https://t.me/IslamicVideo2024/3801

«فَإِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ» الله بخواهد غیرممکن هم ممکن می‌شود...✋🏻🙂

*📍در این روز جمعه* بارالها! ما را از خوشبخت‌ترین آفریدگانت و از نزدیک‌ترین بندگانت به خودت قرار ده. پروردگارا! گناهان گذشته‌مان را بیامرز، آنچه از عمرمان باقی مانده برایمان اصلاح فرما، و به فضل و رحمتت، خشنودی، عفو و بهشت را نصیب ما بگردان، ای مهربان‌ترین مهربانان.

ترک نماز یعنی از دست دادن شاه کلید سعادت! https://t.me/IslamicVideo2024/3799

*حدیث روز🌱* نوت: پیامبر ﷺ در این حدیث خبر می‌دهند که مؤمنان در روز قیامت، پروردگارشان را همان‌گونه که ماه شب چهارده را بدون هیچ مزاحمتی می‌بینند، خواهند دید. سپس برای رسیدن به این نعمت بزرگ، بر محافظت از نماز صبح و نماز عصر تأکید می‌کنند؛ زیرا نماز صبح به سبب خواب و نماز عصر به سبب مشغله‌های روز، برای بسیاری از مردم دشوارتر است. بنابراین، مقصود حدیث این نیست که هر کس فقط نماز صبح و عصر را بخواند، حتماً الله را خواهد دید؛ بلکه منظور این است که محافظت بر این دو نماز، همراه با ایمان، اخلاص و انجام سایر واجبات، از اسباب رسیدن به رضایت الله و بهره‌مند شدن از نعمت بزرگ دیدار پروردگار در روز قیامت است. والله اعلم  ⭕پس ای هوشیار! سعی کن با ترک یا سهل‌انگاری در ادای این دو نماز، خود را از بزرگ‌ترین نعمتی که همانا دیدار الله متعال است، محروم نکنی!

*آوای وحی!* چه بسیار فتنه‌هایی که با یک نگاه و تصویر آغاز شد! چه بسیار روابط حرامی که با یک پیام شروع شد! چه بسیار گناهانی که با یک «سلام» آغاز گردید و به وابستگی، دلبستگی و نابودی قلب‌ها انجامید! چه بسیار دخترانی که سقوط کردند و جوانانی که هلاک شدند؛ و چه بسیار خانه‌هایی که به‌سبب یک رابطه حرام، یک پیام پنهانی و یک خیانت ویران شدند! شیطان انسان را یک‌باره به گناه بزرگ نمی‌کشاند؛ بلکه قدم‌به‌قدم نزدیک می‌شود؛ با یک نگاه، یک تصویر، یک پیام و یک گفت‌وگوی به‌ظاهر ساده… و خداوند متعال می‌فرماید: ﴿وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ﴾ «و از گام‌های شیطان پیروی نکنید؛ زیرا او دشمن آشکار شماست.»

از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است: رسول الله ﷺ در خانه، به پهلو آرمیده بودند و قسمتی از ران‌های مبارکشان نمایان بود. ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه اجازه ورود خواست. رسول الله ﷺ در همان حالت به او اجازه دادند. او وارد شد و مدتی با ایشان گفتگو کرد. سپس عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه اجازه ورود خواست. رسول الله ﷺ در همان حالت به او نیز اجازه دادند و او هم با ایشان گفتگو کرد. پس از آن، عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه اجازه ورود خواست. این بار رسول الله ﷺ نشستند و لباس خود را مرتب کردند، سپس به او اجازه ورود دادند. عثمان وارد شد و با رسول الله ﷺ گفتگو کرد. هنگامی که عثمان بیرون رفت، عایشه رضی‌الله‌عنها عرض کرد: «ای رسول الله! ابوبکر وارد شد، اما برای او حالت خود را تغییر ندادید؛ سپس عمر وارد شد و باز هم تغییری ندادید؛ ولی وقتی عثمان وارد شد، نشستید و لباس خود را مرتب کردید!» رسول الله ﷺ فرمودند: «آیا از مردی حیا نکنم که فرشتگان از او حیا می‌کنند؟»

قرآن کریم ما را هم به عفو و هم به گذشت نیکو دعوت می‌کند. گاهی فراموش کردن ممکن نیست، اما بخشیدن برای رضای الله از بزرگ‌ترین نشانه‌های ایمان است. ﴿وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ﴾ "باید عفو کنند و چشم‌پوشی نمایند. آیا دوست ندارید که الله شما را بیامرزد؟" (سوره نور، آیه ۲۲)