قلب سیاه🖤

گمونم تو فرق نداشتی، من‌ متفاوت دیدمت.

ساده بگم اگر شرایطمون برعکس بود هیچوقت کاری که تو باهام کردی رو نمی‌کردم.

پسرا میگن “وای باز چته” ولی isam میگه “کاش بمیرم که نیستی ok”

من برا آروم شدن فیلم ترسناک میبینم، بعد تو فکر میکنی میتونی با احساساتم بازی کنی؟

یجوری خاموش کردی اون ذوقمو که انگار ۳۰ تا گلوله تو قلبم خالی کردن.

دیوونگی نیست، سبک زندگیمه.

از حفظ ظاهر خسته شدم؛ یهو دیدی از وسط جرت دادم.

من ؟ من همون آدمیم که صبرم زیاده، صبر میکنم، صبر میکنم، به وقتش جوری میگامت که خودتم فراموش کرده باشی چه گوهی خوردی.

وقتی انقد روش شدید حساسیت و تعصب داری که خودش برمیگرده بت میگه: روانی.

من درحال حاضر شدن و رفتن پیش دوستام چون دلقک جمع منم درحالی که شب قبل، چندساعت گریه زاری داشتم و میخواستم زندگیمو تموم کنم.

در‌ نهایت آدما گند میزنن به تصوری که ازشون داشتی.

میرم باشگاه قوی شم تا راحت‌تر بتونم جنازه آدمایی که اذیتت میکنن رو از صندوق عقب دربیارم بندازم تو رودخونه.

وقتی مراقب حرفات نباشی، یکی تا صب نمیتونه بخوابه. یکی اعتمادشو از دست میده. یکی از خودش دیگه بدش میاد. یکی ذوقش کور میشه و دلش میشکنه. پس مراقب حرفایی که میزنی باش.

من کارم از حس شیشم گذشته، من بهم وحی میشه دیگه.

دلم از این چتای 12 تا 5 صبح میخواد؛ پر از ذوق و هیجان،نیش باز و تپش قلب.

اینبار دیگه نمیخوام درموردش صحبت کنم، اینبار فقط میخوام درموردش تا جایی که میتونم دور بشم، ساکت بشم و برم تو خودم.

خواب دیگه کفایت نمی‌کنه، من به کما نیاز دارم.