Noor Broadcast | رسانه نور

علیه فراموشی درحالی‌که تصویر شکل گرفته از دِی‌ماه، اغلب مرتبط با تصاویر منتشر شده از کهریزک و یا مرور تصویر هزاران جاویدنام وطن است، شاهد آن هستیم که فعل جنایت و نحوه وقوع آن کمتر در بیان آن دیده می‌شود، این می‌تواند همان چیزی باشد که در طولانی مدت، موجب جعل، تحریف و حتی ساده شمردن “تمامِ حقیقت” شود. همواره مرور جزئیات در حافظه‌ی جمعی ما، امکانی‌ست تا حقیقت هرگز تقطیع نشود. در ادامه بخش اندکی از کشتار و جنایت هولناک دِی‌ماه را مرور خواهیم کرد. اگر چه حجم سرکوب و کشتار در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی بی‌سابقه بود، اما کشتار از ده روز قبل و روز ۸ دی‌ماه، با تیراندازی به مردم غیر مسلح در ایذه (خوزستان) و لردگان (چهارمحال و بختیاری) شروع و تا روز ۲۰ دی‌ماه نیز ادامه داشت. شواهد تکان‌دهنده‌ای که به صورت فیلم، عکس و شهادت شاهدان عینی ثبت شدند نشان می‌دهند در روزهای ۸ الی ۲۰ دی ماه، یعنی در مجموع ۱۲ روز متوالی، کشتار فراتر از شلیک مستقیم به معترضان بود و سرکوب در سراسر ایران، بیشتر به «شکار انسان‌ها» توسط سپاه و سایر نیروهای نظامی شباهت داشت. علاوه‌بر کشتار مردم غیر مسلح در جریان اعتراضات، بسیاری از دستگیرشدگان نیز در محل دستگیری به شکلی فجیع و از فاصله نزدیک کشته شدند. به عنوان مثال: به پیشانی یک پیرمرد سرایدار در محله نازی آباد تهران تیر خلاص زدند، دست یک معترض پس از دستگیری توسط نیروی سرکوب در خیابان ولیعصر تهران با وسیله‌ای مانند تبر قطع شد، گزارش‌ها در چند شهر نشان می‌دهند گلوی برخی از مردم را با چاقو بریدند، در موارد متعدد و عامدانه به آلت تناسلی مردان از فاصله نزدیک شلیک کردند و همچنین صدها تن از بازداشت‌شدگان در تهران، شیراز، مشهد و کرمانشاه پس از دستگیری روی زمین خوابانده و با شلیک شاتگان از فاصله چند سانتیمتری به ناحیه کمر، شانه یا سر کشته شدند. در موارد دیگر نیز می‌توان دید گاهی اهداف به صورت عمدی یک خانواده انتخاب می‌شد؛ چندین جنایت ثبت شده نشان می‌دهد در چند شهر مانند تهران، کرج و اصفهان، خانواده‌ها چه در هنگام حرکت و داخل خودرو، و چه به صورت پیاده در مقابل منزلشان به رگبار بسته شدند. آنچه به آن اشاره نمی‌شود یا کمتر اشاره می‌شود، بازماندگان، آسیب‌دیدگان و زندانیان مرتبط با دی‌ماه هستند. هزاران تن از آسیب دیدگان همچنان در شرایط وخیم پزشکی قرار دارند و به علت بحران مالی و عدم امکان استفاده امن از مراکز درمانی به علت ریسک دستگیری، از فرایند درمان محروم ماندند و همچنان پس از گذشت ۷ ماه جانشان را از دست می‌دهند. نور بر تاریکی پیروز است    ҉  @NoorBroadcast

جمهوری اسلامی در شرایط ضعف شدید ساختاری و بحران مشروعیت، قصد پیشبرد و اجرای «کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین» (کنوانسیون آکتائو) را دارد. این تلاش رژیم، بدون پشتوانه اراده ملت ایران و بدون تضمین روشن و کامل حقوق تاریخی کشور، اقدامی نگران‌کننده و تهدیدی جدی علیه منافع ملی ایران است. بر اساس معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، رژیم حقوقی دریای کاسپین بر پایه حقوق مشترک طرفین و اصل توافق و منافع مشترک شکل گرفته بود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای تازه‌استقلال‌یافته در «اعلامیه آلماتی» (دسامبر ۱۹۹۱) بر پایبندی به معاهدات شوروی سابق و تضمین اجرای تعهدات بین‌المللی ناشی از قراردادها و پیمان‌های آن توسط دولت‌های جانشین تأکید کردند. بر همین اساس، هرگونه تغییر اساسی در وضعیت حقوقی این پهنه آبی راهبردی باید با توافق مشترک همه کشورهای ساحلی و با رعایت کامل حقوق ایران انجام شود. با این حال، کنوانسیون آکتائو امکان انعقاد توافق‌های دوجانبه و چندجانبه میان کشورهای ساحلی درباره بخش‌هایی از بستر و زیربستر دریای کاسپین را پیش‌بینی کرده است؛ بخش‌هایی که قبلاً بخشی از پهنه آبی مشترک ایران و اتحاد جماهیر شوروی محسوب می‌شدند. این بدعتی خطرناک است که با دور زدن اصل اجماع همه کشورهای ساحلی، عملاً جایگاه تاریخی ایران را تضعیف می‌کند و نقش کشور را در تعیین سرنوشت دریای کاسپین کاهش می‌دهد. از زمان امضای کنوانسیون آکتائو در سال ۲۰۱۸، بارها هشدار داده‌ام که «پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست». همان زمان نیز تأکید کردم که فرقه تبهکار جمهوری اسلامی، منافع ملت ایران و میهن را قربانی بقای خود می‌کند و در سیاست خارجی، از موضع ضعف به باج‌دهی‌های پی‌درپی تن می‌دهد. موضع من درباره روند کنونی همان است. تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران می‌دانم. هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در این پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود. حقوق ایران در دریای کاسپین قابل معامله یا چشم‌پوشی نیست. هرگونه اقدام در جهت تضییع این حقوق، در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت و تصمیم‌گیرندگان در برابر ملت ایران پاسخگو و بازخواست خواهند شد. پاینده ایران رضا پهلوی

هم‌میهنانم، امروز، سالروز امضای فرمان مشروطیت در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵، برای ما یادآور یکی از بزرگ‌ترین جنبش‌های تاریخ معاصر ایران است، جنبشی که از دل اندیشه و تلاش ده‌ها ساله‌ی ایران‌دوستانی برخاست که از عقب‌ماندگی و نابسامانی ایران در دوران قاجار رنج می‌بردند. آرمان مشروطیت بر سه اصل بنیادین استوار بود: حاکمیت قانون، حاکمیت ملی و اراده ملت، و پیشرفت و ترقی ایران. مشروطه‌خواهان به‌خوبی دریافته بودند که بدون قانون، دادگستری مدرن و سامان اقتصادی، استقلال و پیشرفت کشور امکان‌پذیر نخواهد بود. شاید بتوان سخن ابوالحسن‌خان‌ پیرنیا، نماینده تهران در جلسه ۱۵ شهریور ۱۲۸۶ نخستین مجلس شورای ملی، را چکیده و تجلی خواست آنان دانست: «ایرانیان را دیگر جان به لب رسیده است؛ دو چیز لازم داریم، یکی مالیه و یکی عدلیه.» کتاب «یک کلمه» اثر میرزا یوسف‌خان مستشارالدوله نیز همین حقیقت را یادآور می‌شد: راز پیشرفت کشور در یک کلمه خلاصه می‌شود، قانون. اما این مبارزه با مقاومت مشروعه‌خواهانی روبه‌رو شد که حاکمیت شرع و فقها را بر قانون و حاکمیت ملی برتری می‌دادند. آن جریان فکری، دهه‌ها بعد در قالب جمهوری اسلامی و ولایت فقیه بر ایران حاکم شد. تأسف‌بار آنکه امروز نیز برخی جریان‌های سیاسی، هرچند با ظاهری متفاوت، همچنان با اصل حاکمیت ملت و پذیرش رأی مردم به‌عنوان مرجع نهایی تعیین نظام سیاسی آینده ایران مخالفت می‌کنند. اگرچه آشفتگی‌های سال‌های پایانی حکومت قاجار، و کارشکنی مخالفان مشروطه مانع از تحقق کامل آرمان‌های این نهضت شد، اما بخش مهمی از آن آرمان‌ها در دوره حکومت دو پادشاه پهلوی تحقق یافت و به اجرا درآمد، از جمله با تأسیس دادگستری مدرن، احداث راه‌آهن سراسری، نوسازی ارتش، تأمین امنیت کشور، بنیان‌گذاری بانک ملی، سامان‌دهی امور اقتصادی و مالی و ایجاد دیگر نهادهای بنیادین توسعه. امروز پاسداشت انقلاب مشروطه یعنی تأکید بر حاکمیت قانون، رأی و اراده ملت، جدایی کامل دین از حکومت، و بازگرداندن ایران به ریل ترقی و تمدن. بر همین اساس، برنامه من برای هدایت ایران در دوران گذار بر برگزاری انتخابات آزاد، حاکمیت رأی ملت، تشکیل مجلس مؤسسان برای تعیین مسیر آینده کشور و فراهم آوردن زمینه شکوفایی و رفاه برای همه ایرانیان تأکید دارد. سالروز صدور فرمان مشروطیت گرامی باد و یاد همه تلاشگران راه آزادی، قانون و پیشرفت ایران جاودان.

دیشب وقتی مردم جهان با آرامش خوابیده بودند، جمهوری اسلامی دو معترض بی‌گناه را اعدام کرد. ماشین کشتار این رژیم ورشکسته و ویرانگر، لحظه‌ای دست از کار نمی‌کشد.

چهل و شش سال از درگذشت پدرم می‌گذرد، اما او امروز زنده‌ترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است. شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزان‌تر می‌شود. همان‌طور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیون‌ها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید». پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک می‌تپید و باریدن باران بر دشت‌های ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود. او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهن‌پرستی، ایران را به سوی دروازه‌های تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمی‌کرد، ایران امروز یکی از درخشان‌ترین قطب‌های رفاه و توسعه در جهان بود. هم‌میهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم. پاینده ایران

لیست چیزهایی که حکومت از دست داده و ضربه‌هایی که خورده، اونقدر زیاده که نمی‌شه همه‌شون رو نوشت! اما اگه برگردی به پنج سال قبل و بهت بگن تو چند سال آینده این اتفاقات می‌افته، باور نمی‌کردی. و اگه بهت می‌گفتن یکی پرچم شیر و خورشید رو برده بیرون، یکی قبل از رفتنش ویدیو گرفته و گفته می‌رم برای آیندگان، یکی وسط خیابون یکی دیگه رو انداخته روی دوشش، یکی با خون خودش روی دیوار نوشته، و یکی‌یکی تبدیل شدن به هزارتا هزارتا با یک هدف مشترک، این‌ها رو هم باور نمی‌کردی. و اگه باز برگردی خیلی عقب‌تر و بهت بگن اسرائیل بین بخش بزرگی از مردم محبوب می‌شه، این رو هم باور نمی‌کردی. اما قطار تاریخ یواش‌یواش جلو رفت و همه رو ثبت کرد، بدون اینکه کاری داشته باشه اون لحظه چه کسی به چه چیزی چه‌جور نگاهی داشته. خیلی وقته که برای خیلی‌ها روشن شده ایران یک دولت جدید بارداره. اینکه این بارداری چه‌مدت طول می‌کشه، چه نوع زایمانی در پیشه و این زایش چه نتیجه‌ای داره، به خیلی چیزها بستگی داره، و بخش مهمیش هم به همهٔ ما. امروز قرار نیست اتفاقات پنج سال آینده رو بهمون بگن، و قرار نیست باور نکنیم، چون همون‌هایی که یکی‌یکی رفتن و شدن هزارتا هزارتا، خیلی از باورهامون رو نسبت به خیلی چیزها عوض کردن. تاریخ رو که می‌خونی، توی چند صفحه صدها اتفاق رو جلوی چشمات روایت می‌کنه، اما اون چند صفحه روزهایی بوده که گذشته، هفته‌هایی که اومده، ماه‌هایی که در پیش بوده و سال‌هایی که عبور کرده. توی اون چند صفحه، رنج، بلاتکلیفی، سرخوردگی، لبخند، خندهٔ از ته دل و بی‌حسی بوده، و یک روز مصیبت، یک روز فرصت. ‎نور بر تاریکی پیروز است    ҉  @NoorBroadcast

«ما سرباز ایران در نبرد برای بازپس‌گیری ایران هستیم. برخلاف جمهوری اسلامی ما برای زندگی ایستادیم، نه مرگ و ویرانی و نابودی. ما به این پتانسیل عظیم برای ساختن ایران فردا نیاز داریم.  ایران، همان مردم ایران است. و هیچ چیز برای ما ارزشمندتر از جان مردم ایران نیست.» ‎نور بر تاریکی پیروز است    ҉  @NoorBroadcast

وزیر خارجه اسرائیل: از حمله وحشتناک یهودستیزانه در نیویورک وحشت‌زده‌ام. وحشت‌زده‌ام اما متاسفانه غافلگیر نشده‌ام. این خشونت در خلأ رخ ​​نداده است. ماه‌ها تحریک علیه کشور یهودیان از سوی ممدانی به ایجاد فضایی کمک کرده است که در آن یهودیان هدف قرار می‌گیرند. کلمات عواقبی دارند. ممدانی باید به تحریک پایان دهد، با قاطعیت با یهودستیزی مقابله کند، و اکنون برای محافظت از جامعه یهودیان شهر اقدام کند. دیگر بس است.

هم‌میهنان عزیزم، جمهوری اسلامی، با دستگاه عظیم دروغ‌پردازی و تبلیغاتش، پس از ۴۷ سال جنایت علیه ملت و میهن ما، بار دیگر پشت نام «ایران» سنگر گرفته است. این فرقه تبهکار ناایرانی و ضدایرانی، با جنگ‌افروزی و سیاست‌های ویرانگر، ایران را به انزوا و نابودی کشانده است، و امروز با وقاحت تمام، خود را مدافع وطن معرفی می‌کند. رژیمی که دهه‌ها از خوزستان تا سیستان و بلوچستان را در فقر، محرومیت و بی‌توجهی رها کرده است، امروز برای جنوب ایران اشک تمساح می‌ریزد. اما ما نمی‌گذاریم حقیقت وارونه شود. این جنگ را جمهوری اسلامی به ایران تحمیل کرده، و مسئولیت آن بر عهده همین رژیم و حامیان آشکار و پنهانش است. کسانی که سال‌ها در برابر فقر، فساد، تبعیض و ویرانی کشور سکوت کردند یا در آن شریک بودند، امروز نمی‌توانند با پناه گرفتن پشت نام «ایران»، کارنامه سیاه خود را سپید کنند. همان‌گونه که رژیم نازی، مترادف ملت آلمان نبود، جمهوری اسلامی نیز مترادف ملت ایران نیست. ایران، ملت ایران است؛ نه رژیمی که بقای خود را بر ویرانی کشور بنا کرده است. ملی‌گرایی واقعی، ایستادن در کنار ملت ایران و مبارزه دلیرانه‌شان برای آزادی، رفاه و بازپس‌گیری میهن است؛ نه دفاع از رژیمی که ۴۷ سال است جان و توان سرزمین ما را مصرف می‌کند. هم‌میهنان، ما برای بازپس‌گیری ایران از این رژیم اشغالگر ایستاده‌ایم. این مسیر آسان نیست، اما مقصد روشن است. هر گام با برنامه، بر پایه واقعیت‌های میدانی و با تکیه بر منافع ملت ایران برداشته می‌شود و شما در جریان مسیر پیش رو قرار خواهید گرفت. برای حفظ ارتباط، تلویزیون «انقلاب ملی ایران» را از طریق ماهواره دنبال کنید و سد سانسور رژیم را بشکنید. تاریکی ماندگار نیست. نور ایران پیروز خواهد شد. @OfficialRezaPahlavi

هم‌میهنانم، ملت بزرگ و دلیر ایران، امروز، با افزایش تنش‌ها و احتمال گسترش حملات، به‌ویژه در جنوب کشور، می‌خواهم با شما سخن بگویم؛ به‌ویژه با مردم شریف سیستان و بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خوزستان و همه ساکنان سواحل خلیج فارس و دریای مَکران. جنگ و بحرانی که امروز کشور ما با آن روبه‌روست، تنها یک باعث و بانی دارد: رژیم جمهوری اسلامی. اما جنگ اصلی، یعنی جنگ جمهوری اسلامی علیه ملت ایران، چهل‌وهفت سال پیش آغاز شد و تا امروز ادامه یافته است. همه ملت ایران از این رژیم زخم خورده‌اند. نگذاریم بگویند که جنوب ایران تازه وارد جنگ شده است. جنوب ایران از همان روزی وارد جنگ شد که کودکان بلوچ، به دلیل نبود آب آشامیدنی و زیرساخت‌های اولیه، قربانی گاندوها شدند؛ از روزی که در سیستان و بلوچستان، سرزمین رستم و قلب اسطوره‌های ایران، جوانان برای تامین معاش ناچار به سوخت‌بری شدند؛ از روزی که استان هرمزگان و بندرعباس، بزرگ‌ترین بندر ایران، در فقر و محرومیت رها شدند؛ از روزی که بوشهر، تأمین‌کننده بخش بزرگی از گاز کشور، و خوزستان، قلب صنعت نفت ایران، خود از ثروت‌شان بی‌بهره ماندند. اما ایران آزاد، ایرانی متفاوت خواهد بود. با استقرار دولتی ملی، کارآمد و توسعه‌گرا، سیستان و بلوچستان می‌تواند با تکیه بر موقعیت راهبردی، نیروی انسانی جوان و دسترسی به آب‌های آزاد، به یکی از موتورهای اصلی رشد و شکوفایی کشور تبدیل شود. چابهار می‌تواند قلب تجارت ایران و دروازه اتصال اقیانوس هند، آسیای مرکزی و بازارهای جهانی باشد؛ با به‌روزرسانی همان برنامه جامعی که پیش از فاجعه ۵۷ قرار بود اجرا شود. هرمزگان، بوشهر، خوزستان و جزایر خلیج فارس می‌توانند با توسعه تجارت، گردشگری، صنعت و جذب سرمایه‌گذاری، به ثروتمندترین و پیشرفته‌ترین مناطق ایران بدل شوند. هم‌میهنانم، این رژیم جنگ‌افروز نه برای مردم پناهگاهی ساخته است و نه توان دفاع از آسمان کشور را دارد. سردمداران آن در حالی که زیر زمین پنهان شده‌اند، از مدارس، بیمارستان‌ها و دیگر مراکز غیرنظامی، استفاده نظامی می‌کنند، و مردم ایران، از جمله سربازان وظیفه را در پادگان‌ها، به سپر انسانی تبدیل کرده‌اند. در جنگی که جمهوری اسلامی بر کشور تحمیل کرده است، نخستین و مهم‌ترین وظیفه شما حفظ جان، امنیت و سلامت خود و خانواده‌های‌تان است. زیرا شما سرمایه ایران و سربازان واقعی نبرد برای بازپس‌گیری میهن هستید. در همین ارتباط، دفتر ارتباطات و رسانه من، توصیه‌ها و راهنمایی‌های لازم را برای افزایش امنیت هم‌میهنان منتشر خواهد کرد. مبارزه و کسب آمادگی برای پیروزی نهایی یک وظیفه همیشگی است. در نبرد نهایی، هر قدر ما توانمندتر، و جمهوری اسلامی ضعیف‌تر باشد، پیروزی سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر به دست خواهد آمد. پاینده ایران @OfficialRezaPahlavi

همه یکی هستند ‎نور بر تاریکی پیروز است    ҉  @NoorBroadcast

عادل فردوسی‌پور درباره محسن حججی عضو سپاه پاسداران در سوریه، مرداد ۱۳۹۶: در جنگ خیلی شهید دادیم ولی شهادت حججی شهادت ویژه بود چهره نافذ و بشاش حججی واقعا مثال‌زدنی بود. شجاعت حججی رشک‌برانگیز بود حججی شخصیتی برجسته بود. عکسش در تاریخ ایران بدون تردید ماندگار خواهد بود @hafezeye_tarikhi

پیام عادل فردوسی‌پور، مجری، برای کشته شدن قاسم سلیمانی (۱۷ دی ۱۳۹۸): چو ایران نباشد تن من مباد. کرمان میزبان مردی است که رفتنش ایران عزیز را به سوگ نشاند. همشهری به خانه خوش آمدی @hafezeye_tarikhi

مرور تغییر افکار عمومی در این روزها: رژیم برق مردم رو قطع می‌کنه، بچه‌های آزادی‌خواه رو اعدام می‌کنه، به کشتی‌های تجاری در تنگه حمله می‌کنه، به زیرساخت‌ کشورهای عربی حمله می‌کنه و ابرتورم با سرعت به جلو پیش میره، همهٔ این‌ها در همین روزها اتفاق افتاده. اما این‌ها تبدیل شده به «رنج مردم جنوب»، «وای میگن آمریکا به زیرساخت‌ها حمله کرد»، «سربازان عزیز»، «اپوزیسیون جنگ‌طلب». کدوم دسته رو بیشتر تو رسانه‌ها دیدی؟ به کدوم دسته بیشتر اهمیت داده شد؟ در مورد کدوم دسته بیشتر حرف می‌زنن؟ جواب مشخصه. دستهٔ اول تصویر واقعی اشرار رو نشون می‌ده، دستهٔ دوم اما؛ نه تنها تصویر واقعی اشرار کمرنگ شده؛ بلکه اشرار رو تبدیل به «قربانی» کرده. ‎نور بر تاریکی پیروز است    ҉  @NoorBroadcast

اعدام عرفان اسفندیاری، نه عدالت، که وحشت حکومتی از نسل بیدار است.

علی‌رغم تلاش‌ها، سحرگاه یکشنبه، عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند. ده نفر دیگر در انفرادی هستند و احتمال اعدام فوری دارند. با تمرکز اخبار بر جنگ، قوه قضاییه سرعت اعدام‌ها را افزایش داده است. باید فشار رسانه‌ای برای پوشش وضعیت زندانیان سیاسی بیشتر شود؛ هر یادآوری جان این افراد، حساسیت جامعه را افزایش و هزینه اجرای احکام را بالا می‌برد. «کمترین وظیفه ما این است که سکوت نکنیم» ‎نور بر تاریکی پیروز است    ҉  @NoorBroadcast

Live stream finished (41 days)