Nothing.

بر خلاف میل شخصیم، امروز هم بیدار شدم.

تن تو خاک بهشت؛ تن من پر از گناه.

شدم همونی که شاملو میگفت کسی اینجوری نمرد که من زندم

و عزیزِ من، مدت‌هاست برای هیچ‌چیز جز تو و وطن گریه نکرده‌ام.

بعضی وقتا با خودم میگم دیگه بدتر ازین که نمیشه بعد یهو بدتر از اینم میشه

بله تتلوی عزیز منم با چشم بسته بیدارم صبحا.

دو سانت گاردو میاری پایین دو متر باید ببریش بالا.

کمبوده دلار مولار

زندگی تو ایران یک فریم از جهنم بود.

امیدوارم خیلی زود قبل ازین که دوباره یه غم بزرگ به وجود بیاد بمیرم چون دیگه از پس هیچ سختی برنمیام:)

چقدر همچی داره ترسناک میشه

آدما نا امیدم میکنن

سلام کلافگی هستم با یکم انسان.

گاو فقط علف می‌خوره. ماهی فقط شنا می‌کنه. درخت فقط رشد می‌کنه و یه موجود فضایی که فقط نمیدونم چیکار میکنه

چقدر ناراحتم ازین که یک انسان توی خاورمیانه هستم کاش مثلا یه گاو بیخیال توی یکی از دشت های سوئیس بودم، یه ماهی بی‌دغدغه توی قعر دریا، یه درخت هزارساله وسط یه جنگل‌‌ِ دست‌نخورده یا حتی یه موجود فضایی روی یه سیاره نامشخص که هیچ شباهتی به زمین نداشت بی‌سیاست، بی‌جنگ، بی‌‌‌خشونت بی‌نفرت یه زندگیه بی‌قید و شرط خستم از انسان بودن نمیخوام دیگه اشرف مخلوقات یا چیزی شبیه به این باشم.