OSHO اوشو

✳️... بگذار این بیشتر و بیشتر در زندگی‌ات رسوخ کند: هرگاه وقت داری، هرگاه کاری نداری که انجام دهی، سرگرمی‌های غیرضروری و غیرلازم برای خودت ایجاد نکن. فقط در سکوت بنشین، گذران زندگی را تماشا کن. به درختان یا ستارگان نگاه کن، یا چشمانت را ببند و فقط سکوت درون را نگاه کن؛ یا افکار درونی خودت را تماشا کن. فقط باش و بگذار چیزها رد بشوند؛ تو در سکوت بنشین. بودا می‌گوید: اگر بتوانی حتی برای چند لحظه ساکت بنشینی، بدون اینکه کاری بکنی، لمحاتی برایت خواهند آمد. امروزه روانشناسی معاصر نیز موافق است که اگر شخص بتواند در سکوت بنشیند، همین کافی است. نیاز به هیچ چیز دیگری نیست. هر چیز دیگر فقط کمک می‌کند تا فرد بتواند در سکوت بنشیند. کسی یک ذکر به تو می‌دهد و می‌گوید: “ساکت بنشین و این مانترا را تکرار کن.” حالا اگر اتفاقاتی رخ دهد به سبب مانترا نیست، دلیلش فقط این است که توانسته‌ای بیست دقیقه در سکوت بنشینی. خودِ مانترا بی‌ربط است: می‌توانی بدون مانترا هم بنشینی و همان اتفاق خواهد افتاد. البته شاید آن ذکر بهانه‌ای برای نشستن به تو بدهد ـــ زیرا تو آنقدر ناآگاه هستی که نمی‌توانی ساکت بنشینی، حتماً باید کاری بکنی! پس اگر کسی به تو بگوید: “بگو رام، رام یا اوم، اوم،” حالا بهانه‌ای داری که بیست دقیقه بنشینی و این کلمه را تکرار کنی! هر نتیجه‌ای که به دست بیاید ـــ فشار خونت کاهش پیدا کند، تنفس‌هایت ساکت‌تر شوند، سطح اکسیژن خون تو بالا بیاید، حتی ضربان قلب تو متفاوت شود، احساس آرامش داشته باشی، مغزت امواج آلفا تولید کند و به این سبب احساس آرامش و راحتی پیدا کنی ـــ تمام اینها ربطی به آن مانترا و یا هیچ مانترای دیگری ندارد. درواقع‌، تاثیرات هیچ ربطی به خودِ ذکر ندارد. اگر بتوانی فقط بیست دقیقه بدون هیچ کاری بنشینی، تاثیرات همان خواهد بود. فقط در سکوت بنشین و خواهی دید: یک ویژگی جدید در وجودت رشد می‌دهی؛ بیشتر متمرکز می‌شوی و بیشتر رضایت پیدا می‌کنی. صورت تو تغییر خواهد کرد، حالت چشم‌هایت عوض خواهد شد، آرامش و صفا در اطراف خودت خلق می‌کنی. حتی دیگران نیز این صفا و آرامش تو را احساس خواهند کرد. حتی دیگران هم حس می‌کنند که اتفاقی برای تو افتاده است ــ زیرا هرکجا که بروی یک نسیم خنک همراه خودت خواهی برد. و در موقعیت‌های مختلف تغییر نخواهی کرد: شخصی به تو اهانت می‌کند، ولی اینک قادر هستی که بخندی؛ خشمی ایجاد نمی‌شود. نه‌اینکه خشم را کنترل کرده باشی؛ بلکه خشم برانگیخته نمی‌شود. می‌توانی تمام مسخره‌بودن آن را ببینی. می‌توانی ببینی که آن مرد بیچاره خشمگین بوده و به تو اهانت کرده، او در وضعیت بدی قرار داشته؛ هیچ ربطی به تو ندارد. پس باید نسبت به او مهربان‌تر باشی. بجای اینکه خشمگین باشی، احساس شفقت داری. بجای اینکه بخواهی او را نابود کنی، برایش احساس تاسف و دلسوزی داری…. یک کیفیت کاملاً‌ متفاوت در تو ایجاد می‌شود. شاید نگرانی‌ها باقی باشند ـــ آنها ادامه دارند. وضعیت دنیا توسط مراقبه‌ی تو عوض نخواهد شد، دنیا همان هست که بود. ولی این تو هستی که با مراقبه متفاوت خواهی بود، و وقتی تو متفاوت باشی، دنیا نیز متفاوت خواهد بود، زیرا این دنیای تو است؛ بستگی به نگرش و تفسیرهای تو دارد. همه‌چیز یکسان خواهد بود؛ ولی هیچ چیز دیگر یکسان نخواهد ماند، زیر تو تغییر کرده‌ای. و بودا می‌گوید: در این سفرِ تنها به ساحل دیگر، نیاز داری تا بیاموزی که چگونه بسیار در سکوت بنشینی. ما معمولاً بطور وسواس‌گونه‌ای سرگرم و مشغول هستیم. نمی‌توانی در سکوت بنشینی؛ باید کاری بکنی. این یک جنون است. اگر کاری نداشته باشی که انجام دهی، احساس کمبود و پریشانی می‌کنی؛ در درون می‌جوشی: شروع می‌کنی به روزنامه‌خواندن؛ همان روزنامه را دوباره می‌خوانی، یا نزد همسایه می‌روی تا باهم غیبت کنید ــ و هزاران بار در مورد همان چیزها غیبت کرده‌اید و بازهم نزد او می‌روی! باید کاری بکنی؛ نمی‌توانی آرام بمانی، نمی‌توانی مشغول کاری نباشی! در غرب یک ضرب‌المثل بسیار مسخره دارند: “ذهن خالی کارگاه شیطان است!” این باید توسط خودِ شیطان ساخته شده باشد! زیرا ذهن خالی جایگاه خداوند است. این را باید خودِ شیطان ساخته باشد تا ذهن هیچکس خالی نماند و شیطان بتواند بخوبی کار خودش را ادامه دهد! اگر واقعاً‌ خالی باشی، شیطان نمی‌تواند واردِ تو شود، زیرا افکار بعنوان اسب‌های شیطان عمل می‌کنند: دیگر نمی‌تواند وارد شود. شیطان بدون فکر نمی‌تواند وارد تو شود. بدون فکر، هیچ چیزی امکان ندارد وارد تو شود. هرآنچه که از بیرون وارد تو شود، توسط افکار وارد می‌شود. وقتی فکری نباشد، بیرون ناپدید می‌شود؛ تو فقط یک درون هستی. این چیزی است که من در ابتدا گفتم: "حقیقت" چیزی درونی است.... #اشو 📚«آموزش فراسو» جلد ۴/۴ @oshowords

برای رهایی از توهم ، با توهم نجنگ ، بیدار شو. برای رسیدن به حقیقت ، دنبال حقیقت نرو ، ساکت شو. چیزی برای به دست آوردن وجود ندارد، فقط باید آنچه را که همیشه در درونت بوده به یاد بیاوری... #اوشو @oshowords

با باد به رقص درآييد ‏در زير باران برقصيد ‏با درختان به رقص درآييد ‏تا دريابيد كه دين فقط آن نوشته‌های كتاب مقدس نيست ‏بلكه در سرتاسر هستی گسترده شده است.. 💜اشو @oshowords

جدیت از نفس حمایت می کند، جدیت آب و هوایی است که در آن نفس می تواند رشد کند. جدی نبودن مرگ نفس است. من  به تو جدی نبودن را یاد می دهم. #اوشو @oshowords

نیچه، ایده‌ی "تکرار ابدی" را مطرح کرد. اینکه اگر مجبور باشی زندگی‌ات را با تمامِ جزئیاتش، بی‌نهایت بار زندگی کنی، آیا شاد خواهی شد یا نابود؟ این سوال را از خودت بپرس: اگر قرار باشد همین رابطه‌ای که الان داری، همین شغلی که از آن بیزاری و همین مکالماتِ بیهوده را تا ابد تکرار کنی، چقدر دوام می‌آوری؟ اگر پاسخِ تو وحشت است، یعنی همین حالا هم در جهنمِ خودساخته‌ات زندگی می‌کنی. تغییر را شروع کن، پیش از آنکه تکرارِ ابدی، تو را در خود حل کند...

داشتن چند پارتنر جنسی؟ #سادگورو

❇️کودکان گاهي براي شما، پذيرفتن ديدگاه كودكان دشوار است ، زيرا شما خودتان آن را از دست داده ايد! كودك سعي دارد از درخت بالا برود، تو چه مي كني؟ بلافاصله مي ترسي ، شايد بيفتد، شايد پايش بشكند، يا اشكالي پيش بيايد. و از روي ترس مي دوي و از را باز مي داري. اگر مي دانستي كه بالارفتن از درخت چه لذتي دارد، كمك مي كردي تا كودك بالارفتن از درخت را بياموزد. او را به مدرسه اي مي بردي تا به او بياموزند كه چگونه از درختان بالا برود. مانع او نمي شدي. ترس تو خوب است ، عشقت را نشان مي دهد، كه شايد بيفتد، ولي بازداشتن كودك از بالارفتن از درخت يعني جلوگيري از رشد او. در مورد بالارفتن از درخت، چيزي اساسي وجود دارد. اگر كودك هرگز چنين نكرده باشد، چيزي پرارزش را در تمام زندگيش از دست داده است. تو او را از چيزي زيبا محروم كرده اي. راه ديگري براي شناخت آن وجود ندارد!  بعدها براي او دشوارتر خواهد بود تا از درخت بالا برود، به نظر ناشايست و احمقانه و مسخره خواهد آمد. بگذار از درخت بالا برود. و اگر مي ترسي، كمكش كن، برو و به او تعليم بده. خودت نيز با او از درخت بالا برو! به او كمك كن تا آموزش ببيند كه نيفتد. و گاه گاهي، افتادن از درخت چيز خيلي بدي هم نيست ، از محروميت كشيدن براي ابد، بهتر است.... كودك مي خواهد در باران به بيرون برود و در زير باران در خيابان ها بدود و تو مي ترسي كه او شايد سرما بخورد و سينه پهلو كند! و اين ترس تو به جاست! بنابراين كاري كن كه او بيشتر در برابر سرما مقاوم باشد. او را نزد پزشك ببر، از پزشك بپرس كه چه ويتامين هايي بايد به او بدهي تا او بتواند در زير باران به خيابان برود و برقصد و ترسي از سرماخوردگي و سينه پهلو وجود نداشته باشد. ولي مانع او نشو. رقصيدن در خيابان، وقتيكه باران مي بارد، بسيار شادي آور است! از دست دادن اين يعني ازكف دادن چيزي بسيار پرارزش. اگر شادماني را بشناسي و هشيار باشي، قادر خواهي بود احساس كودك را درك كني و ببيني كه او چه احساسي دارد. كودك مي پرد و مي رقصد و فرياد مي كشد و جيغ مي زند و تو روزنامه ات را مي خواني، آن روزنامه ي احمق را! و تو مي داني در آنجا چه مي گذرد ، هميشه يكسان است. ولي تو احساس ناراحتي مي كني. چيزي در آن روزنامه وجود ندارد، ولي تو ناراحت مي شوي. كودك را مانع مي شوي: "فرياد نزن! بابا را ناراحت نكن! بابا كاري عظيم انجام مي دهد،_ روزنامه مي خواند!" و تو آن انرژي جاري را متوقف مي كني، آن جريان ،تو آن جريان را متوقف مي كني، زندگي را متوقف مي كني. خشن مي شوي. #اوشو https://t.me/oshowords/9704

ناهشیاری یکی از مهم‌ترین موانع رشد انسان است. بیشتر مردم بیدار به نظر می‌رسند اما از نظر آگاهی در خواب زندگی می‌کنند؛ یعنی بیشتر رفتارها، احساسات و تصمیم‌هایشان از روی عادت، شرطی‌شدگی و واکنش‌های خودکار است، نه از روی حضور. انسان به این خواب عادت کرده است. این عادت آن‌قدر قدیمی است که دیگر متوجه آن نمی‌شود؛ درست مثل کسی که سال‌ها در اتاقی تاریک زندگی کرده و تاریکی برایش طبیعی شده است. وقتی نور وارد می‌شود، در ابتدا چشمش درد می‌گیرد و حتی ممکن است دوباره تاریکی را ترجیح دهد. ذهن عاشق تکرار است. هرچه بیشتر کاری را تکرار کنی، ذهن مسیر آشنای آن را ترجیح می‌دهد، حتی اگر آن مسیر باعث رنج باشد. به همین دلیل، بسیاری از مردم بارها اشتباهات مشابه را تکرار می‌کنند، روابط مشابه می‌سازند، از چیزهای مشابه می‌ترسند و همان واکنش‌های همیشگی را نشان می‌دهند. دلیلش این نیست که آن راه درست است؛ دلیلش این است که ذهن به آن عادت کرده است. بیداری همیشه با کمی ناراحتی آغاز می‌شود، چون آگاهی تو را وادار می‌کند چیزهایی را ببینی که سال‌ها از آن‌ها فرار کرده‌ای. وقتی برای نخستین بار با دقت به خشم، ترس، حسادت یا وابستگی خود نگاه می‌کنی، ممکن است احساس کنی اوضاع بدتر شده است. اما این بدتر شدن نیست؛ فقط برای اولین بار واقعیت را می‌بینی. ذهن حتی می‌تواند به خواب‌آلودگی معنوی هم عادت کند؛ یعنی فرد تصور کند چون کتاب‌های عرفانی می‌خواند، مراقبه می‌کند یا دربارهٔ آگاهی حرف می‌زند، پس بیدار شده است. در حالی که ممکن است همه این‌ها فقط به عادتی تازه تبدیل شده باشند. آگاهی یک ایده یا باور نیست؛ کیفیتی از حضور در همین لحظه است. هر روز چند بار از خودت بپرس: «الان واقعاً بیدارم؟ یا فقط دارم از روی عادت زندگی می‌کنم؟» همین پرسش، اگر صادقانه باشد، می‌تواند شکافی در خواب ذهن ایجاد کند. «بیداری چیزی نیست که به آن برسی؛ بیداری یعنی از خواب بیرون بیایی. هر آنچه لازم است، همین حالا در تو هست؛ فقط زیر لایه‌های عادت، ترس و شرطی‌شدگی پنهان شده است. #اوشو https://t.me/oshowords/9701

✳️ ایدئولوژیست لب و لوچه انسانهای مذهبی همیشه آویزان است. آن‌ها آدمهای خیلی غمگینی هستند. آن‌ها زندگی این جهانی را تعطیل کرده اند. آن‌ها هنوز زندگی با خدا را شروع نکرده اند. آن‌ها به غم چسبیده اند. افراد مذهبی تنها خودشان غمگین نیستند بلکه در دل مردم دیگر هم غم ایجاد می کنند. آن‌ها نمی توانند شادی کسی را تحمل کنند. هر جا که چیزی را شاد کننده می یابند درصدد ویران کردنش بر می آیند. درصدد محکوم کردنش بر می آیند. آن‌ها با همه خوشی ها مخالفند. آن‌ها با همه خوشی های سالم دشمنند و این خصلت شان روح و جان مردم را مسموم می کند. 💜اشو @oshowords

اگر نمیتوانی به عنوان پاداش به کسی زندگی ببخشی, نمیتوانی به عنوان کیفر زندگی اش را بگیری. تو که نمیتوانی به کسی زندگی بدهی چه حقی داری که زندگی او را بگیری؟! مجازات اعدام قانون جامعه بربر و وحشی است. اگر قتل جرم است, چگونه میتوان با ارتکاب دوباره به قتل, آنرا از جامعه حذف کرد؟! مجازات اعدام جرمی است که جامعه علیه فردی تنها و بی پناه مرتکب میشود. من نمیتوانم آنرا مجازات بنامم. آن یک جرم است. و چرا جامعه مرتکب آن میشود؟ به خاطر انتقام! چون آن فرد از قوانین جامعه پیروی نکرده است... 💜اشو @oshowords

💚عدم وابستگی رودخانه حركت می‌كند، در راه به درختی زيبا بر می‌خورد، از زيبايی درخت لذت می‌برد، آنرا تحسين می‌كند. و دوباره به راهش ادامه می‌دهد. رودخانه به درخت نمی چسبد؛ زيرا در اينصورت، ‌حركتش متوقف می‌گردد. به كوهی زيبا می‌رسد؛ به خاطر لذتِ گذر از چنين كوه زيبايی، سپاسگزاری می‌كند و به راهش ادامه می‌دهد. رودخانه همينطور به راهش ادامه می‌دهد... مشكلِ انسان اين است كه وقتی درختی زيبا می‌بيند، دوست دارد خانه‌اش را همانجا بسازد و آنجا زندگی كند. «به هيچ چيز نچسبيد، » و وابسته نشويد، نه اينكه از زندگی لذت نبريد. در واقع با چسبيدن و وابسته شدن، نمی‌توانيد لذتی ببريد. لذت واقعی از عدم وابستگی ناشی می‌شود. 💜اوشو @oshowords

مراقب باش. هرگز به عشق همچون سکس فکر نکن. وگرنه دچار فریب خواهی شد. فقط زمانی که احساس کردی حضور دیگری، تنها حضور خالص او. نه هیچ چیز دیگر. فقط حضورش کافی است تا به تو احساس خوشبختی بدهد ، چیزی در تو شروع می کند به شکفتن. آنوقت است که در عشق حقیقی به سر میبری. آگاه باش. عشق شهوت نیست. عاطفه و احساسات زود گذر نیست. عشق مالکیت نیست. عشق یک ادراک ژرف است که شخص به نوعی تو را کامل میکند. فردی تو را یک دایره کامل می‌سازد. 💜اشو 🆔 @oshowords

‍ بیشتر عواطف منفی ما، محصول اتفاقات بیرونی نیستند؛ بلکه نتیجه‌ی توجیه کردن و ادامه دادن آن‌ها در ذهنمان هستند.. وقتی کسی حرفی می‌زند یا اتفاقی ناخوشایند رخ می‌دهد، خودِ آن رویداد فقط یک محرک است.. آنچه احساس منفی را ساعت‌ها یا حتی روزها زنده نگه می‌دارد، خیال‌پردازی، مرور مداوم ماجرا و ساختن داستان‌های ذهنی درباره‌ی آن است.. اگر هر بار که احساسی منفی در ما ایجاد شد، به‌جای توجیه کردن آن، فقط آن را مشاهده کنیم و اجازه ندهیم با خیال‌پردازی تغذیه شود، بخش زیادی از بار عاطفی‌مان به‌تدریج از بین می‌رود.. 📚 وجدان ✍️ پی. دی. اسپنسکی #گورجیف @sufianehh

شما با خواندن چند کتاب و یا گوش دادن به چند سخنرانی احساس تغییر روحانی می‌کنید. فراموش نکنید که این فریب ذهن و" منیت" است. تغییر هنگامی روی داده است که نتوانید دیگری را قضاوت یا کنترل کنید. یا اینکه نتوانید با دیگری مجادله کنید . @oshowords

اگر زندگی را همان گونه که هست بپذیری فشار و تنش محو میگردد ، نارضایتی محو می‌گردد ، احساس شادی می‌کنی بی آنکه دلیل خاصی در میان باشد. 💜 اوشو @oshowords

معیاری که نشان می دهد که فرد امپراطور است یا گدا این است، اگر در آینده سیر میکنی، گدایی بیش نیستی و اگر در اکنون و همین جا سیر میکنی تو یک امپراطوری. 💜اوشو @oshowords

زمان انفجار بزرگ خودآگاهی فرا رسیده است. فرصت هیچگاه تا این حد مناسب نبوده، زیرا اینک انسان در حال از هم شکفتن است. ما به نقطه اوج شکوفایی خود نزدیک شده ایم. اگر به یک دگرگونی بنیادین تن ندهیم، این حالت از هم شکفتگی بر ما فشار وارد خواهد ساخت. انسان دیگر یک کودک نیست و اگر او به پوشیدن لباسهای کهنه ای که برای دوران کودکی اش دوخته شده بود ادامه دهد، گرفتار مشکل خواهد شد، زیرا او زمین گیر و ناتوان خواهد ماند. آن لباسها کوچک هستند و انسان بزرگ شده است. مسیحیت و هندوئیسم و اعمال شرعی هر دینی، همگی لباسهایی هستند که برای دوران کودکی بشر دوخته شده بودند. اکنون آنها اندازه تن نیستند، دورانشان بسر آمده است. این لباسها برای زمانی خاص مناسب بودند. اکنون دیگر مناسب نیستند. اکنون زمان برای تغییر تمام این لباسها مناسب است. زمان تحول و دگرگونی بنیادین انسان فرا رسیده است. یک بازسازی کامل لازم است. 💜اشو @oshowords

جمله‌ی معروفی هست که میگه: اگه به ۵ سال قبلت نگاه کردی و پیشِ خودت نگفتی که عجب آدم ناآگاهی بودم یعنی هیچ رشدی نکردی، و این احساس حماقت نسبت‌ به افکار گذشته‌ا‌ت، چیز خوبیه. 📚 @Academic_Library

تا زمانی که یاد بگیرید همه چیز را نمی‌توان به همه گفت زیاد آشنا می‌شوید زیاد حرف می‌زنید و زیاد اشتباه خواهید کرد. #خالد_حسینی 📚 @Academic_Library

تناسخ از نظر سادگورو