PUNK ALBUMS

Women in Rock: "مستندی کوتاه راجع به زنان فعال در موسیقی راک به طور ویژه پانک و یا آرتیست‌هایی که از فرهنگ و جریان پانک تاثیر گرفتن و شروع به فعالیت کردن، به همراه اجراهای مختلف از این بندها. خلاصه‌ی ‌حرف این زنان این است که خواهان پذیرفته شدن به عنوان یک موزیسین هستن نه جدا سازی آن‌ها در دسته‌ زنان و برچسب‌های امثال این و جدی گرفته نشدن به دلیل جنسیتشان." 🔴 زیرنویس چسبیده فارسی #Short_Video #Documentary @PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz

Why Hardcore Punk Was So Important: "این ویدیو به صورت بسیار خلاصه و ساده توضیح میده که چطور هاردکور پانک شکل گرفت و به اهمیت هاردکور پانک اشاره می‌کنه." 🔴 زیرنویس چسبیده فارسی #Short_Video @PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz

Skate Punk: اسکیت پانک (Skate Punk) مثلِ اکثرِ شاخه‌های دیگرِ پانک در اواخرِ دههٔ ۱۹۷۰ و اوایلِ دههٔ ۱۹۸۰، به‌ویژه در کالیفرنیای آمریکا شکل گرفت. در آن دوران موسیقیِ پانک در فرهنگِ اسکیت‌برد به‌شدت محبوب بود و همین موضوع دلیلِ اصلیِ به‌وجود آمدن این سبک شد. برخی از بندهای بنیان‌گزار: JFA Agent Orange Bad Religion Descendents اسکیت‌بردسوارها به موسیقی‌ای نیاز داشتند که پرانرژی، سریع و هیجان‌انگیز باشد و بتواند با سرعت و آدرنالینِ این ورزش هماهنگ شود؛ از طرفِ دیگر، بسیاری از اعضای گروه‌های پانک خودشان اسکیت‌سوار بودند یا با این فرهنگ ارتباطِ نزدیکی داشتند؛ به همین دلیل، موسیقیِ پانک کم‌کم با سبکِ زندگیِ اسکیت‌برد ترکیب شد و سبکی به نامِ اسکیت‌پانک به‌وجود آمد. از نظرِ موسیقی، اسکیت پانک از هاردکور پانک تأثیرِ زیادی گرفته، اما معمولاً ملودیک‌تر، سریع تر و از نظرِ نوازندگی پیچیده‌تر هست؛ گیتارهای پرسرعت، ریتم‌های بسيار تند، درام‌نوازیِ پرانرژی و آوازهای کلین و واضح‌تر نسبت به هاردکور از ویژگی‌های اصلیِ این سبک هستند. برخلافِ برخی از شاخه‌های خشنِ پانک، در اسکیت‌پانک ملودی نقشِ مهمی دارد و همین باعث شد که این سبک برای مخاطبانِ بیشتری جذاب باشد. ترانه‌های اسکیت‌پانک بیشتر دربارهٔ آزادی، دوستی، ماجراجویی، جوانی، مخالفت با قوانینِ سخت‌گیرانه، مشکلاتِ روزمره، بی‌عدالتیِ اجتماعی و گاهی طنز هستند. این سبک بازتاب‌دهنده‌ی روحیهٔ مستقل و سرکشِ فرهنگِ اسکیت‌برد بود؛ فرهنگی که بر خلاقیت، خوش گذرانی، آزادیِ فردی و انجامِ کارها به شیوهٔ خود تأکید داشت. در دههٔ ۱۹۹۰، با موفقیتِ گروه‌هایی مانندِ NOFX، Pennywise، Lagwagon و The Offspring و همچنین محبوب شدنِ مسابقاتِ اسکیت و بازی‌های ویدیویی مانندِ مجموعهٔ Tony Hawk's Pro Skater، اسکیت‌پانک به شهرتِ جهانی رسید و به یکی از مهم‌ترین شاخه‌های پانک تبدیل شد. در مجموع، اسکیت‌پانک از دلِ فرهنگِ اسکیت‌برد و موسیقیِ پانک به‌وجود آمد؛ هدفِ آن ساختنِ موسیقی‌ای بود که هم سرعت و هیجانِ لازم برای این سبکِ زندگی را داشته باشد و هم روحیهٔ آزادی‌خواه، مستقل و یاغیِ نسلِ جوان را بیان کند؛ به همین دلیل بود که اسکیت‌پانک به یکی از نمادهای فرهنگیِ جوانان در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ تبدیل شد. @PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz

Skate Punk

Stand Strong @PUNK_ALBUMS

Together As None @PUNK_ALBUMS

Through Pain @PUNK_ALBUMS

@PUNK_ALBUMS

@PUNK_ALBUMS

@PUNK_ALBUMS

@PUNK_ALBUMS

@PUNK_ALBUMS

@PUNK_ALBUMS

@PUNK_ALBUMS

Band: #Denied Genre: #Heavy_Hardcore #Beatdown_Hardcore Country: USA 🇺🇸 Album: Together As None Released: 1998 Channel ID:@PUNK_ALBUMS

در برخی شهرهای آمریکا، مخصوصاً بوستون و سالت‌لیک‌سیتی، گروه‌هایی از استریت اج‌ها به خشونت خیابانی شهرت پیدا کردند و رسانه‌ها از آن‌ها با عنوان «gangs» یاد کردند. این موضوع نیز یکی از جدی‌ترین اختلاف‌ها با ایان مک‌کی بود. او بارها اعلام کرد که از استفاده از خشونت به نام استریت اج متنفر است و معتقد بود کسانی که دیگران را به خاطر نوشیدن یا مصرف مواد کتک می‌زنند، دقیقاً برخلاف فلسفه‌ی اولیه‌ی این جنبش عمل می‌کنند. اختلاف مهم دیگر، رابطه‌ی استریت اج با مذهب بود. در حالی که مک‌کی همواره نگاه سکولار داشت، بخشی از اعضای Youth Crew بعدها به آیین International Society for Krishna Consciousness پیوستند. ری کاپو و اعضای Shelter نمونه‌ی مشهور این روند بودند. آن‌ها مفاهیم معنویت، مراقبه و آموزه‌های هار کریشنا را با استریت اج ترکیب کردند و معتقد بودند پاکی جسم بدون پاکی روح کامل نیست. در مقابل، بسیاری از استریت اج‌های قدیمی این کار را رد کردند و استریت اج را جنبشی غیرمذهبی دانستند. مک‌کی نیز هرگز با مذهبی شدن استریت اج موافق نبود، هرچند حق افراد برای انتخاب دین خود را محترم می‌دانست. در سوی دیگر، شاخه‌ای از استریت اج نیز وجود داشت که برعکس تمام این جریان‌های ایدئولوژیک حرکت می‌کرد. این افراد که گاهی با عنوان «Old School Straight Edge» شناخته می‌شوند، معتقد بودند تمام این بحث‌های سیاسی، مذهبی یا اخلاقی، انحراف از ایده‌ی اولیه است. آن‌ها دوباره به همان تعریف ساده‌ی مک‌کی بازمی‌گشتند: مصرف نکردن مواد، الکل و سیگار، بدون اینکه لازم باشد فرد وگان، مذهبی، فعال سیاسی یا عضو یک جنبش اجتماعی باشد. به همین دلیل، شاید بتوان گفت بزرگ‌ترین شکاف در تاریخ استریت اج، شکاف میان دو نگاه متفاوت بوده است. یک نگاه، که ایان مک‌کی نماینده‌ی اصلی آن بود، استریت اج را انتخابی شخصی و آزاد می‌دانست؛ راهی برای حفظ استقلال فرد در برابر فشارهای اجتماعی، بدون اینکه دیگران مجبور به پیروی از آن شوند. نگاه دوم، که در شاخه‌هایی مانند Youth Crew رادیکال، Hardline یا Militant Straight Edge دیده می‌شد، استریت اج را یک جهان‌بینی کامل می‌دانست که باید درباره‌ی سیاست، اخلاق، غذا، مذهب، روابط انسانی و حتی شیوه‌ی مبارزه با مخالفان نیز موضع مشخص داشته باشد. همین تضاد باعث شد استریت اج هیچ‌گاه به یک جنبش واحد تبدیل نشود. درون آن همواره دو گرایش اصلی در کشمکش بوده‌اند: گرایشی که آزادی فردی و انتخاب شخصی را محور قرار می‌دهد و گرایشی که پاکی و انضباط را به یک نظام اخلاقی فراگیر تبدیل می‌کند. بسیاری از مهم‌ترین بحث‌ها و حتی درگیری‌های تاریخ استریت اج، نه میان استریت اج و دنیای بیرون، بلکه دقیقاً میان همین دو برداشت متفاوت از معنای «پاک زندگی کردن» رخ داده است. Part 2/2 @PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz

جناح های متفاوت در جریان استریت اج (Straight Edge) استریت اج (Straight Edge) برخلاف تصویری که گاهی از بیرون دیده می‌شود، هرگز یک جنبش یکدست و همگن نبوده است. اگرچه همه‌ی کسانی که خود را استریت اج می‌دانند معمولاً بر سه اصل اصلی—پرهیز از الکل، مواد مخدر و سیگار—توافق دارند، اما از همان اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰ اختلاف‌های عمیقی درباره‌ی معنای واقعی استریت اج، نسبت آن با سیاست، خشونت، مذهب، حقوق حیوانات، سرمایه‌داری و حتی آزادی فردی به وجود آمد. در نتیجه، استریت اج به مجموعه‌ای از جریان‌های مختلف تبدیل شد که گاهی فقط اختلاف نظری داشتند و گاهی به دشمنان مستقیم یکدیگر تبدیل شدند. بخش مهمی از این اختلاف‌ها نیز به دیدگاه‌های خود ایان مک‌کی بازمی‌گشت؛ کسی که ناخواسته الهام‌بخش این جنبش شد اما بعدها بارها اعلام کرد که بسیاری از شاخه‌های جدید هیچ ارتباطی با ایده‌ی اولیه‌ی او ندارند. در نگاه ایان مک‌کی، استریت اج هرگز یک ایدئولوژی کامل نبود. او در سال ۱۹۸۱ با ترانه‌ی «Straight Edge» که توسط گروه Minor Threat اجرا شد، صرفاً از انتخاب شخصی خود برای مصرف نکردن الکل و مواد مخدر صحبت می‌کرد. او هیچ‌گاه قصد نداشت یک جنبش اجتماعی یا سازمان سیاسی ایجاد کند. حتی بعدها بارها تأکید کرد که مردم نباید دیگران را مجبور کنند مانند آن‌ها زندگی کنند و استریت اج نباید به یک مذهب یا قانون یا فرقه تبدیل شود. از نظر او، آزادی انتخاب مهم‌ترین اصل بود و استریت اج فقط یکی از راه‌های زندگی محسوب می‌شد. اما بسیاری از طرفداران، این مفهوم ساده را کافی نمی‌دانستند. در نیمه‌ی دوم دهه‌ی ۱۹۸۰، گروهی از جوانان آمریکایی استریت اج را از یک انتخاب فردی به یک تعهد اخلاقی تبدیل کردند. این جریان که بعدها با نام «Youth Crew» شناخته شد، بیشتر در نیویورک شکل گرفت و گروه‌هایی مانند Youth of Today، Bold و Gorilla Biscuits نقش مهمی در گسترش آن داشتند. رهبر فکری این جریان، ری کاپو بود. او معتقد بود استریت اج فقط ترک مواد نیست، بلکه باید زندگی مثبت، نظم شخصی، ورزش، دوستی و مسئولیت‌پذیری را نیز شامل شود. در این نگاه، استریت اج دیگر صرفاً «نه گفتن» نبود، بلکه راهی برای ساختن شخصیت انسان محسوب می‌شد. هرچند این دیدگاه با نظر مک‌کی تضاد شدیدی نداشت، اما او نیز معتقد نبود که همه‌ی افراد باید چنین سبک زندگی کاملی را دنبال کنند. از دل همین جریان، گرایش دیگری متولد شد که استریت اج را با حقوق حیوانات و وگانیسم پیوند زد. مهم‌ترین چهره‌ی این شاخه دوباره ری کاپو بود، اما این بار گروه Shelter نیز نقش بزرگی داشت. بسیاری از اعضای این جریان معتقد بودند کسی که واقعاً مخالف آسیب رساندن به بدن خود است، باید با آسیب رساندن به حیوانات نیز مخالفت کند. بنابراین وگانیسم را ادامه‌ی منطقی استریت اج می‌دانستند. بعدها گروه‌هایی مانند Earth Crisis این ایده را بسیار رادیکال‌تر کردند و از حقوق حیوانات، حفاظت محیط زیست و حتی اقدامات مستقیم علیه صنایع دامداری دفاع کردند. اینجا یکی از نخستین اختلاف‌های جدی با ایان مک‌کی شکل گرفت. مک‌کی شخصاً سال‌ها گیاه‌خوار بود و بعدها نیز به مسائل اخلاقی درباره‌ی حیوانات علاقه نشان داد، اما هرگز قبول نکرد که وگان بودن شرط استریت اج باشد. او بارها گفت که افراد نباید تعریف استریت اج را گسترش دهند و دیگران را به خاطر انتخاب‌های غذایی‌شان از این جنبش بیرون بدانند. در دهه‌ی ۱۹۹۰ شاخه‌ی بسیار رادیکال‌تری به وجود آمد که بعدها با نام «Hardline» شناخته شد. رهبر اصلی این جریان شان موتارکی و گروه Vegan Reich بودند. هاردلاین دیگر فقط درباره‌ی مواد یا حتی حقوق حیوانات نبود. آن‌ها وگانیسم مطلق، مخالفت کامل با سقط جنین، مخالفت با بسیاری از روابط جنسی خارج از چارچوب مورد قبول خود، دفاع از اقدامات تهاجمی علیه آزمایش روی حیوانات و نوعی نگاه بسیار سخت‌گیرانه به اخلاق را تبلیغ می‌کردند. در این مرحله، فاصله‌ی هاردلاین با اندیشه‌ی ایان مک‌کی بسیار زیاد شد. مک‌کی همیشه معتقد بود استریت اج درباره‌ی کنترل زندگی شخصی خود است، نه کنترل زندگی دیگران. اما هاردلاین دقیقاً برعکس عمل می‌کرد و معتقد بود جامعه باید از طریق فشار اجتماعی یا حتی اقدام مستقیم به سمت ارزش‌های مورد نظر آن‌ها حرکت کند. بسیاری از اعضای قدیمی پانک نیز این جریان را نوعی اقتدارگرایی می‌دانستند که با روح آزادی‌خواه پانک در تضاد است. در همان سال‌ها، گرایشی با عنوان «Militant Straight Edge» نیز شکل گرفت. برخلاف هاردلاین که بیشتر بر ایدئولوژی تمرکز داشت، این جریان بر مقابله‌ی فیزیکی با فروشندگان مواد، نئونازی‌ها یا افرادی که به نظر آن‌ها به صحنه‌ی پانک آسیب می‌زدند تأکید می‌کرد. برخی گروه‌ها مانند Earth Crisis هرگز رسماً خشونت کور را تبلیغ نکردند، اما موسیقی و فضای پیرامون آن‌ها الهام‌بخش بخشی از این فرهنگ شد. Part 1/2 @PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz

معرفی ساب ژانر های پانک: Garage Rock Proto Punk Glam Punk Punk Rock(US & UK) Hardcore Punk Oi! / Street Punk Post Punk / Art Punk Anarcho Punk / Crust Punk / D-Beat Gothic Rock Emo Ska Punk Folk Punk Pop Punk Horror Punk Skate Punk @PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz