‎ پادشاهی ایران | Kingdom of Iran

اندیشه خاندان پهلوی را بشنویم و ببینیم تا راهِ رستاخیز را بیاموزیم👑 👑در راستای باهماد همگرایی ایران👑 سخنران: دکتر شهاب الیاس نخست دبیرِ پادشاهی ایران باهمادِ میدانی⚽️ ۴/۵ اَمرداد ۲۵۸۵ تورونتو، کانادا 🔆🔆🔆🔆 راه های پیوند با پادشاهی ایران ‏Tell: +1-416-474-4155 ‏www.KingdomofIran.org ‏info@KingdomofIran.org 👑 ‏🔆 🆔 پادشاهی ایران @PadShahyIran  ‏🔆 🆔 شاهنشاه @PahlaviReza ‏🔆 🆔 شهبانو @ShahbanouFarah ‏🔆 🆔 شاهدخت @NoorPahlavi ‏جانشین (ولیعهد) قانونی پادشاهی ایران

هم‌میهنانم، امروز، سالروز امضای فرمان مشروطیت در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵، برای ما یادآور یکی از بزرگ‌ترین جنبش‌های تاریخ معاصر ایران است، جنبشی که از دل اندیشه و تلاش ده‌ها ساله‌ی ایران‌دوستانی برخاست که از عقب‌ماندگی و نابسامانی ایران در دوران قاجار رنج می‌بردند. آرمان مشروطیت بر سه اصل بنیادین استوار بود: حاکمیت قانون، حاکمیت ملی و اراده ملت، و پیشرفت و ترقی ایران. مشروطه‌خواهان به‌خوبی دریافته بودند که بدون قانون، دادگستری مدرن و سامان اقتصادی، استقلال و پیشرفت کشور امکان‌پذیر نخواهد بود. شاید بتوان سخن ابوالحسن‌خان‌ پیرنیا، نماینده تهران در جلسه ۱۵ شهریور ۱۲۸۶ نخستین مجلس شورای ملی، را چکیده و تجلی خواست آنان دانست: «ایرانیان را دیگر جان به لب رسیده است؛ دو چیز لازم داریم، یکی مالیه و یکی عدلیه.» کتاب «یک کلمه» اثر میرزا یوسف‌خان مستشارالدوله نیز همین حقیقت را یادآور می‌شد: راز پیشرفت کشور در یک کلمه خلاصه می‌شود، قانون. اما این مبارزه با مقاومت مشروعه‌خواهانی روبه‌رو شد که حاکمیت شرع و فقها را بر قانون و حاکمیت ملی برتری می‌دادند. آن جریان فکری، دهه‌ها بعد در قالب جمهوری اسلامی و ولایت فقیه بر ایران حاکم شد. تأسف‌بار آنکه امروز نیز برخی جریان‌های سیاسی، هرچند با ظاهری متفاوت، همچنان با اصل حاکمیت ملت و پذیرش رأی مردم به‌عنوان مرجع نهایی تعیین نظام سیاسی آینده ایران مخالفت می‌کنند. اگرچه آشفتگی‌های سال‌های پایانی حکومت قاجار، و کارشکنی مخالفان مشروطه مانع از تحقق کامل آرمان‌های این نهضت شد، اما بخش مهمی از آن آرمان‌ها در دوره حکومت دو پادشاه پهلوی تحقق یافت و به اجرا درآمد، از جمله با تأسیس دادگستری مدرن، احداث راه‌آهن سراسری، نوسازی ارتش، تأمین امنیت کشور، بنیان‌گذاری بانک ملی، سامان‌دهی امور اقتصادی و مالی و ایجاد دیگر نهادهای بنیادین توسعه. امروز پاسداشت انقلاب مشروطه یعنی تأکید بر حاکمیت قانون، رأی و اراده ملت، جدایی کامل دین از حکومت، و بازگرداندن ایران به ریل ترقی و تمدن. بر همین اساس، برنامه من برای هدایت ایران در دوران گذار بر برگزاری انتخابات آزاد، حاکمیت رأی ملت، تشکیل مجلس مؤسسان برای تعیین مسیر آینده کشور و فراهم آوردن زمینه شکوفایی و رفاه برای همه ایرانیان تأکید دارد. سالروز صدور فرمان مشروطیت گرامی باد و یاد همه تلاشگران راه آزادی، قانون و پیشرفت ایران جاودان.

چهل و شش سال از درگذشت پدرم می‌گذرد، اما او امروز زنده‌ترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است. شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزان‌تر می‌شود. همان‌طور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیون‌ها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید». پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک می‌تپید و باریدن باران بر دشت‌های ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود. او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهن‌پرستی، ایران را به سوی دروازه‌های تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمی‌کرد، ایران امروز یکی از درخشان‌ترین قطب‌های رفاه و توسعه در جهان بود. هم‌میهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم. پاینده ایران

2585141-34 MehrSheed, Teer 21, 2585 (+141) Sunday July 12, 2026 (+5022) The Honorable People of the United States of America It is with profound sorrow and heartfelt grief that we received the news of the sudden passing of Senator Lindsey Graham, a distinguished, influential, and widely respected figure in the political life of the United States. His departure at the age of seventy-one is a great loss and a moment of deep sadness. Senator Graham stood in the United States Senate as a devoted patriot, a resolute statesman, and a steadfast advocate of liberty and justice. He also spoke with moral clarity and courageous conviction in support of the people of Iran, ShahanShah Reza Pahlavi, and the restoration of Iran’s PadShahy order. For this reason, many Iranians—especially in these difficult and fateful times—will remember him with gratitude and honor, not least for the memorable image of him, holding the Lion and Sun flag of Iran, a gesture that remains deeply meaningful to countless hearts. In the course of advancing various efforts and initiatives related to the defense of freedom and justice, and the liberation of Iran from the grip of the occupying regime, Dr. David Farmani, Chief Counsel of the Assembly Coalition of Iran, maintained a close and valuable association with Senator Lindsey Graham. Without doubt, this meaningful political path and principled collaboration ”Shah Âb” will endure as a lasting and honorable legacy. The Kingdom of Iran extends its deepest condolences and sincerest sympathies to the family, colleagues, friends, and admirers of this distinguished American statesman. We also wish to respectfully inform the public that Dr. David Farmani will attend the memorial ceremony for Senator Lindsey Graham in Washington, D.C., on behalf of the "Kingdom of Iran". May his soul rest in peace, and may the memory of his patriotism endure and inspire generations to come. Long live Iran Dr. Shahab Elias (Physician) Chief Counsel; Kingdom of Iran Recipients: 21 Plus Nations •  United States of America; President Donald Trump •  State of Israel; Prime Minister Benjamin Netanyahu •  United Kingdom of Great Britain; Prime Minister Keir Starmer •  Federal Republic of Germany; Chancellor Friedrich Merz •  French Republic; President Emmanuel Macron •  Italian Republic; Prime Minister Giorgia Meloni •  Kingdom of Spain; King Felipe VI •  Swiss Confederation; President Guy Parmelin •  Kingdom of Norway; Prime Minister Jonas Gahr Støre •  Kingdom of the Netherlands; King Willem-Alexander •  Kingdom of Sweden; King Carl XVI Gustaf •  Canada; Prime Minister Mark Carney •  Republic of Egypt; President Abdel Fattah el-Sisi •  Kingdom of Saudi Arabia; Crown Prince Mohammed bin Salman bin Abdulaziz Al Saud •  Hashemite Kingdom of Jordan; King Abdullah II •  United Arab Emirates; Sheikh Mohamed bin Zayed Al Nahyan •  Kingdom of Bahrain; King Hamad bin Isa Al Khalifa •  Republic of Armenia; President Vahagn Khachaturyan •  Republic of Azerbaijan; President Ilham Aliyev •  Republic of India; Prime Minister Narendra Modi •  Republic of Turkey; President Recep Tayyip Erdoğan  •  And… Copies to: The Wise and Benevolent People of Iran His Imperial Majesty Reza Pahlavi; King of the Land of Iran Her Imperial Majesty Farah Pahlavi; Mother of the Land of Iran Princess Noor Pahlavi; Heir Apparent and Legal Crown Successor of the Kingdom of Iran Dr. David Farmani; Jurist; Chief Counsel; Assembly Coalition of Iran; Head of Judiciary & Fairness Assembly; Bâhamâd PâdShahy; Kingdom of Iran Dr. Ahmad Mostafalou (Physician); Spokesperson for the Joint Operational Commands (Former Military) Senior Official of the Imperial Iranian Prime Minister’s Office; Head of The Guardians; Kingdom of Iran Kadbân Behrouz Milani; Head of the Assembly of Alliance & Satrapy of Sweden; Kingdom of Iran “Organization Coordination Mashrooteh Padshahy Iran” Copies to:   🔆 🆔 Kingdom of Iran; @PadShahyIran 🔆 🆔 Shah @PahlaviReza 🔆 🆔 Her Imperial Majesty Farah Pahlavi; Mother of the Land of Iran @ShahbanouFarah   🔆 🆔 Princess @NoorPahlavi

۲۵۸۵۱۴۱-۳۴ مهرشید ۲۱ تیر ۲۵۸۵ (۱۴۱+) یکشنبه ۱۲ جولای ۲۰۲۶ (۵۰۲۲+) مردم گرامی ایالات متحده آمریکا در ژرفای جان، درگذشتِ ناگهانی سناتور لیندزی گراهام، چهره‌ ای برجسته، کارساز و نام آور در پهنه سیاست ایالات متحده آمریکا، مایه اندوهی بزرگ گردید. شوربختانه ایشان در هفتاد و یک ‌سالگی، چشم از جهان فرو بستند. سناتور گراهام در مجلس سنای آمریکا، یک میهن پرستِ راه گشا و آرمانشان آزادی و داد بود، همینگونه در پشتیبانی و همراهی با مردم ایران، شاهنشاه رضا پهلوی و ساختار پادشاهی ایران، باوری روشن و بانگِ فریادی رسا داشته و بدین روی بسیاری از ایرانیان، در این روزگارِ دشوار، وی را با پرچم شیروخورشید نشان ایران که در دست گرفتند به نیکی بیاد می آورند.  باهماد همگرایی ایران “نخست دبیر؛ دکتر داوود فرمانی” در راه پیشبرد شماری از تلاش‌ها و برنامه ‌های در پیوند با پدافند از آزادی و داد و بازپسگیری ایران از چنگال رژیم اشغالگر، همکاری ‌و همراهی ‌های نزدیک و ارزشمندی با سناتور لیندزی گراهام داشته ‌است؛ که بی‌ گمان در بخشِ سیاسی، این چاره راه، “شاه آب” ماندگار خواهد ماند. «پادشاهی ایران»، دل آرامی برای خانواده، همکاران و دوستدارانِ  این سیاستمدار آمریکاییِ نامدار، خواهان است. همچنین به آگاهی می‌رساند که دکتر داوود فرمانی، از سوی پادشاهی ایران، در آیینِ  یادبود سناتور لیندزی گراهام در واشنگتن دی سی همراه خواهند بود. روانشان شاد و میهن ‌پرستی‌شان ماندگار و پُر رهرو باد! پاینده ایران دکتر شهاب الیاس (پزشک) نخست ‌دبیرِ پادشاهی ایران گیرندگان: ۲۱ کشور • ایالات متحده آمریکا؛ رئیس‌جمهور دونالد ترامپ • دولت اسرائیل؛ نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو • پادشاهی متحد بریتانیای کبیر؛ نخست‌وزیر کی‌یر استارمر • جمهوری فدرال آلمان؛ صدراعظم فریدریش مرتس • جمهوری فرانسه؛ رئیس‌جمهور امانوئل ماکرون • جمهوری ایتالیا؛ نخست‌وزیر جورجا ملونی • پادشاهی اسپانیا؛ پادشاه فلیپه ششم • کنفدراسیون سوئیس؛ رئیس‌جمهور گای پارملین • پادشاهی نروژ؛ نخست‌وزیر یوناس گار استوره • پادشاهی هلند؛ پادشاه ویلم-الکساندر • پادشاهی سوئد؛ پادشاه کارل شانزدهم گوستاو • کانادا؛ نخست‌وزیر مارک کارنی • جمهوری مصر؛ رئیس‌جمهور عبدالفتاح ال سیسی • پادشاهی عربستان سعودی؛ ولیعهد محمد بن سلمان بن عبدالعزیز آل سعود • پادشاهی هاشمی اردن؛ پادشاه عبدالله دوم • امارات متحده عربی؛ شیخ محمد بن زاید آل نهیان • پادشاهی بحرین؛ پادشاه حمد بن عیسی آل خلیفه • جمهوری ارمنستان؛ رئیس‌جمهور وهاگن خاچاتوریان • جمهوری آذربایجان؛ رئیس‌جمهور الهام علی‌اف • جمهوری هند؛ نخست‌وزیر نارندرا مودی • جمهوری ترکیه؛ رئیس‌جمهور رجب طیب اردوغان • و… رونوشت: مردم خردمند و نیک اندیش ایران شاهنشاه رضا پهلوی؛ پادشاه ایران زمین شهبانو فرح پهلوی؛ مادر ایران زمین شاهدخت نور پهلوی؛ جانشین (ولیعهد) قانونی پادشاهی ایران دکتر داوود فرمانی؛ نخست دبیرِ باهمادِ همگرایی ایران؛ سرپرست باهماد دادوری و دادگری؛ پادشاهی ایران دکتر احمد مصطفی لو (پزشک)؛ سرپرست گاردهای پادشاهی ایران؛ سخنگوی ستاد مشترک عملیاتی (نظامی پیشین و کارمند نخست وزیری دولت شاهنشاهی ایران) کدبان بهروز میلانی؛ سرپرست باهماد پیوندها و ساتراپی سوئد؛ سازمان هماهنگی مشروطه پادشاهی ایران ‏🔆 🆔 پادشاهی ایران ⁦@PadShahyIran⁩  ‏🔆 🆔 شاهنشاه ⁦@PahlaviReza⁩ ‏🔆 🆔 شهبانو ⁦@ShahbanouFarah⁩ ‏🔆 🆔 شاهدخت ⁦@NoorPahlavi⁩ ‏جانشین (ولیعهد) قانونی پادشاهی ایران ‏🆔 دکتر شهاب الیاس ⁦@DrEliasOfficial⁩ ‏نخست دبیرِ پادشاهی ایران ‏🆔  ⁦@AhmadMostafalo4⁩ ‏دکتر احمد مصطفی لو ‏سرپرست گاردهای پادشاهی ایران ‏🆔  ⁦@Mario99295438⁩ دکتر فرمانی  ‏نخست دبیرِ باهماد همگرایی ایران ‏🆔 کدبان بهروز میلانی  ⁦@Pishahan1GBG⁩ ‏سرپرست باهماد پیوندها پادشاهی ایران 🆔 @HelloSamIamm 🆔 @Artemis2537 🆔 @KFarpour 🆔 @ShokaranOffici 🆔 @FarehIranTV @ManookKhodabak1

راه چاره‼️ زمان انتخاب برای شاهنشاه رضا پهلوی و نیز مردم خردمند و نیک اندیش ایران 🔆 بیاموزیم و بیاندیشیم تا بدانیم که ۹۹٪ راه را آمده ایم و پیروزی بسیار نزدیک است🔆 سخنران: دکتر شهاب الیاس نخست دبیرِ پادشاهی ایران تورونتو کانادا؛ نشست پادشاهی خواهان در راستای همگرایی ایران مهر شید، ۳ خرداد ۲۵۸۵ (۱۴۱+) یکشنبه، ۲۴ می ۲۰۲۶ (۵۰۲۲+) 🔆🔆🔆🔆 راه های پیوند با پادشاهی ایران ‏Tell: +1-416-474-4155 ‏www.KingdomofIran.org ‏info@KingdomofIran.org ‏🔆 🆔 پادشاهی ایران @PadShahyIran  ‏🔆 🆔 شاهنشاه @PahlaviReza ‏🔆 🆔 شهبانو @ShahbanouFarah ‏🔆 🆔 شاهدخت @NoorPahlavi جانشین (ولیعهد) قانونی پادشاهی ایران

راه چاره‼️ زمان انتخاب برای شاهنشاه رضا پهلوی و نیز مردم خردمند و نیک اندیش ایران 🔆 بیاموزیم و بیاندیشیم تا بدانیم که ۹۹٪ راه را آمده ایم و پیروزی بسیار نزدیک است🔆 سخنران: دکتر شهاب الیاس نخست دبیرِ پادشاهی ایران تورونتو کانادا؛ نشست پادشاهی خواهان در راستای همگرایی ایران مهر شید، ۳ خرداد ۲۵۸۵ (۱۴۱+) یکشنبه، ۲۴ می ۲۰۲۶ (۵۰۲۲+) 🔆🔆🔆🔆 راه های پیوند با پادشاهی ایران ‏Tell: +1-416-474-4155 ‏www.KingdomofIran.org ‏info@KingdomofIran.org ‏🔆 🆔 پادشاهی ایران @PadShahyIran  ‏🔆 🆔 شاهنشاه @PahlaviReza ‏🔆 🆔 شهبانو @ShahbanouFarah ‏🔆 🆔 شاهدخت @NoorPahlavi جانشین (ولیعهد) قانونی پادشاهی ایران

راه های پیوند با پادشاهی ایران ‏Tell: +1-416-474-4155 ‏www.KingdomofIran.org ‏info@KingdomofIran.org 🔆 🆔 پادشاهی ایران @PadShahyIran  ‏🔆 🆔 شاهنشاه @PahlaviReza ‏🔆 🆔 شهبانو @ShahbanouFarah ‏🔆 🆔 شاهدخت @NoorPahlavi جانشین (ولیعهد) قانونی پادشاهی ایران

بازگویی یک رویداد‼️ آیا در گفتار "من به تیم وفادارم" آثار اعتراف اجباری دیده میشود؟ 🆔 شاهنشاه @PahlaviReza 🆔 شهبانو @ShahbanouFarah بخش۳/۳ نگارش: 🆔 دکتر داوود فرمانی  نخست دبیرِ باهماد همگرایی ایران خطرِ این وضع، در منظومه‌ های سیاسیِ مبتنی بر شخصیتِ نمادین، دو چندان است؛ زیرا در آن، نظمِ طبیعیِ  وفاداری‌ ها به هم می‌ریزد. بنابراین در هر فهمِ شریف و منضبط از سیاست، وفاداری، نخست به میهن تعلق دارد، و سپس به اصولِ  بنیادین و نظمِ قانونی نهادینه شده، و تنها در درونِ چنین چهار چوبی است که اشخاص، مشاوران، همراهان، یا کارگزاران معنا پیدا می‌کنند. اما اگر روزی کار به جایی برسد که دلبستگی به یک حلقهٔ نزدیک، به ‌منزلهٔ معیارِ صداقتِ ملی و شرطِ اثباتِ وفاداری به کشور یا به نمادِ ملی عرضه شود، آنگاه دیگر با سیاستِ شریف سروکار نداریم، بلکه با نوعی حراستِ جناحی از دروازهٔ هویتِ ملی، روبه‌رو هستیم. در این صورت، میانِ ملت و نمادِ ملت، طبقه‌ ای از واسطه‌ ها می ‌ایستند که نه منتخب ‌اند، نه پاسخ‌ گو، نه لزوماً کار آزموده، و نه الزاماً واجدِ آن بلوغِ  اخلاقی که چنین جایگاهی را توجیه کند. از همین روست که عبارتِ «من به تیم وفادارم» در گوشِ بسیاری، نه چون جمله ‌ای آرام و طبیعی، بلکه چون سخنی مسئله ‌دار طنین انداخت. مسئله فقط این نبود که چنین جمله‌ای گفته شد، بلکه این بود که گفتنش از منظرِ منافعِ  ملی یا شأنِ  تاریخیِ  گوینده، آشکارا ضرورتی نداشت، هر چند از دیدِ رفعِ  یک تنگنا برای پیرامونیان، به ‌طرزی معنا دار ضروری می ‌نمود. این همان تناقضِ گویاست: اگر مشکلی در پیرامون وجود نداشت، اگر اعتمادِ عمومی به‌ راستی برقرار بود، اگر رفتار ها خود گویای سلامت و کفایت بودند، چنین تأکیدی زائد می ‌بود.از سوی دیگر  اگر چنین تأکیدی لازم بود، خودِ این لزوم، نشانه‌ ای از آن بوده که چیزی در پیرامون، دچار فرسایش شده و اکنون برای ترمیمِ آن، از سرمایهٔ حیثیتیِ  چهرهٔ اصلی هزینه می‌شود. با این همه، برای داوریِ  منصفانه باید جانبِ دقت را از کف نداد چراکه سخن گفتن از نشانه‌های «اعتراف اجباری» به معنای نفیِ ارادهٔ گوینده یا تحقیرِ مقامِ او نیست. مقصود این نیست که شخصیتِ اصلی را ناتوان یا بی‌اختیار تصویر کنیم. بلکه مراد آن است که در سیاست، فشار همیشه به صورتِ صریح و خشن عمل نمی‌کند. چه‌ بسا انسان در میانِ حلقه‌ای از وابستگی ‌ها، محدود سازی ‌ها، روایت‌ سازی‌ ها و کنترلِ دسترسی، چنان احاطه شود که هرچند سخن از زبانِ خودش بیرون می‌آید، دیگر از آزادیِ هایِ نخستینِ  خود برخوردار نمی باشد. تاریخ کم ندیده است شخصیت ‌هایی را که خود از وزنی واقعی برخوردار بودند، اما پیرامونشان به تدریج چنان فربه و مسلط شدند که آن وزنِ  تاریخی، به جای آنکه صرفِ آرمانِ  بزرگ‌ تر شود، خرجِ  نگه ‌داشتنِ  حلقه‌های کوچک‌ تر شد. اندوهِ اصلی نیز همین‌ جاست. یک شخصیتِ ملی چون رضا شاه دوم، به میزانی که به تاریخ و حافظهٔ جمعیِ  یک ملت تعلق دارد، نمی‌باید به ضامنِ  حیثیتیِ  اطرافیان، فرو کاسته شود. او ممکن است مشاور داشته باشد، همکار داشته باشد، همراه و دوست و هم ‌فکر داشته باشد، اما جایگاهِ او نباید چنان تنزل یابد که ناچار شود اعتبارِ تاریخی و نمادینِ خود را فدایِ دفاع از ساختاری کند که این ساختار، پیش از هر چیز، باید با عملکردش پاسخگو می بود. آن لحظه که چهرهٔ اصلی به جای آنکه از افقِ  بالاتر از وظیفهٔ ملی سخن بگوید، درگیرِ تصدیقِ  پیرامونِ  خویش می‌شود، در این زمان، بایستی دریافت که نوعی جابه‌جاییِ نگران ‌کننده رخ داده است: به ‌جای آنکه حلقهٔ اطراف، در خدمتِ شأنِ  ملیِ  او باشد، او در حالِ  صرفِ  شأنِ  ملیِ خویش برای حفظِ آن حلقه است. اگر چنین باشد، تأسف ‌بارترین بخشِ ماجرا نه خودِ آن جمله، بلکه وضعیتی است که آن جمله از آن پرده بر می‌دارد: و آن؛ تنگ‌ تر شدنِ میدانِ سیاست؛ گرفتار شدنِ یک امرِ ملی در دستِ یک حلقهٔ کوچک؛ جانشین شدنِ وفاداریِ جناحی به جای وفاداریِ ملی؛ و فرسوده شدنِ شأنِ عمومی در زیرِ بارِ ملاحظاتِ خصوصی می باشد. هشدارِ نهفته در مفهومِ «اعتراف اجباری» این است که هرگاه یک چهرهٔ ملی، ناچار شود پی در پی پیرامونِ خود را تصدیق کند، پس باید ترسید که دیگر این پیرامون نیست که در خدمتِ اوست، بلکه اوست که برای بقای پیرامون هزینه می‌شود. در چنین لحظه ‌ای، صداقت نه بی‌حرمتی است، نه عصیانِ کور، و نه کینه ‌توزی! صداقت، خود نمادی از وفاداریِ شریف است: وفاداری به راستی، به شأنِ  ملی، به نظمِ درستِ اولویت ‌ها و به این اصلِ ساده اما بنیادین، که کشور بر حلقه مقدم است! و همینگونه، آرمان بر دستگاه، حقیقت بر روایت‌سازی، و کرامتِ ملی بر مصلحت ‌اندیشیِ کسانی که خود را میانِ مردم و نمادِ مردم قرار داده ‌اند. ناهید شید، ۸ خرداد ۲۵۸۵ (۱۴۱+) ‏آدینه، ۲۹ می ۲۰۲۶ (۵۰۲۲+) 🔆🔆🔆🔆

بازگویی یک رویداد‼️ آیا در گفتار "من به تیم وفادارم" آثار اعتراف اجباری دیده میشود؟ بخش۲/۳ نگارش: 🆔 دکتر داوود فرمانی  نخست دبیرِ باهماد همگرایی ایران نکتهٔ دیگری نیز در این میان سزاوارِ تأمل است: تکرارِ اعتماد، غالباً نشانهٔ استحکامِ اعتماد نیست؛ چه ‌بسا نشانهٔ بحرانِ آن باشد. انسان معمولاً چیزی را که در عمل، استوار و آزموده است، پیوسته به زبان نمی ‌آورد. پافشاری بر وفاداری، وقتی صورتی نمایان و مکرر پیدا می‌کند، گاه بیشتر از آنکه آرامش‌ بخش باشد، خبر از لرزش و لغزش می‌دهد چراکه اعتماد، امری نیست که با دستور ایجاد شود. هیچ چهرهٔ محترمی، هر اندازه هم که در میانِ  مردم اعتبار داشته باشد، نمی‌تواند صرفاً با گفتنِ «من اعتماد دارم، شما نیز اعتماد داشته باشید» شکافِ پدید آمده در وجدانِ  عمومی را پر کند. اعتماد را با حقیقت، مسئولیت، صداقت، کفایت و شجاعتِ پاسخ‌ گویی می توان باز ستاند تا باور، بارور شده و راه راستی در جهان رخ نماید!  از این رو، «اعتراف اجباری» را در این مقام باید نه به‌ مثابهٔ یک اتهامِ هیجان ‌زده، بلکه به عنوانِ یک استعارهٔ تحلیلی فهمید؛ استعاره ‌ای برای نامیدنِ  وضعیتی که در آن، گفتارِ عمومی از افقِ  بیانِ  آزادِ باورِ درونی، به سطحِ مدیریتِ آسیب‌پذیریِ  سیاسی فرو می‌غلتد. در چنین وضعی، سخن دیگر صرفاً سخن نبوده و کارکرد پیدا می‌کند. کارکردش نه روشن‌ کردنِ حقیقت، بلکه مهارِ آثارِ بحران، آرام‌کردنِ  تردیدها و بازخریدِ موقتِ اعتباری است که دیگر با عملکردِ پیرامونیان به دست نمی‌آید. با این همه، شاید مهم‌ ترین اصل و پایه در این میان، آن باشد که هرگز نباید «شخصیتِ نمادین» و «شبکهٔ پیرامونیِ او» در هم آمیخت. این دو یکی نیستند، هر چند برخی سخت می‌کوشند آن‌ ها را یکی جلوه دهند. شخصیتِ تاریخی می‌تواند واجدِ منزلتی ملی و ریشه‌دار باشد، حال آنکه حلقهٔ اطراف او پدیده‌ای عارضی، متزلزل، و چه ‌بسا محلِ خطا و نقصان و آسیب رسان باشند. یکی از زیان ‌بارترین خطاهای تحلیلی در سیاست آن است که احترام یا توجه به یک شخصیتِ ملی، به ‌منزلهٔ تأییدِ خودکارِ تمامِ واسطه‌ ها و نزدیکانِ او  نشان داده شود. این درهم آمیزی، تنها به سودِ همان واسطه‌هایی تمام می‌شود که مشروعیتِ خود را نه از شایستگیِ مستقل، بلکه از مجاورت با یک نامِ بزرگ می‌گیرند. بنابراین، اگر کسی بخواهد منصفانه، انسانی، و بی‌غرض بیندیشد، باید میانِ این دو تمایز بگذارد. می‌توان همچنان برای یک چهرهٔ ملی شأن و احترام قائل بود، و  همزمان نسبت به پیرامونِ او صریح، نقاد، و نگران ماند. می‌توان به اصلِ سرمایهٔ نمادین حرمت نهاد، بی ‌آنکه در برابرِ مصرفِ نادرستِ آن سکوت کرد و می‌توان از خود پرسید که آیا برخی واژگان، بیش از آنکه بازتابِ آزادیِ  درونی باشند، نشانهٔ فشاری‌ از بیرون بوده که به زبانِ  فرد راه یافته است. اگر بر این پایه داوری کنیم، آنگاه می‌توان گفت که عبارتِ مورد گفتگو، دستکم در معنای سیاسی و اخلاقیِ کلمه، سایه‌ای از «اعتراف اجباری» را با خود دارد. نه بدان معنا که حقیقتِ قطعیِ  پشتِ پرده را می‌ دانیم، و نه از آن رو که بخواهیم به سادگی حکم نهایی صادر کنیم؛ بلکه از آن جهت که جمله، بیشتر از آنکه زبانِ  آرامِ یک موضعِ  مستقل باشد، بویِ ضرورتی تحمیلی را می‌دهد—ضرورتی که ظاهراً برای حفظِ پیرامون، پدید آمده و  نه برای ادای تکلیفی در برابرِ مردم! این، دقیقاً همان نقطه‌ای است که مفهومِ «اعتراف اجباری» به معنای عمیق ‌ترِ خود آشکار می‌شود. اعترافِ اجباری همیشه اقرار به گناه نیست؛ گاه اقرار به یک «وضعیتِ عادیِ جعلی» است. یعنی از فرد خواسته می‌شود چیزی را تأیید کند که هنوز در قلمروِ تردید است؛ امری را مشروع جلوه دهد که هنوز از محکِ اعتماد عمومی سر افراز بیرون نیامده؛ و با اعتبارِ شخصی و تاریخیِ خویش، بر ساختاری مُهرِ اطمینان بزند که خودشان بایستی پیش‌ تر پاسخ ‌گو می‌بودند. در چنین وضعی، بارِ اثبات از دوشِ حلقهٔ نزدیک برداشته می‌شود و بر دوشِ شخصیتی چون رضا شاه دوم نهاده می‌شود که از او انتظار می‌رود صرفاً با نام و اعتبارِ خود، ابهام را بپوشاند و بحرانِ اعتماد را موقتاً مهار کند. ‏ناهید شید، ۸ خرداد ۲۵۸۵ (۱۴۱+) ‏آدینه، ۲۹ می ۲۰۲۶ (۵۰۲۲+) 🔆🔆🔆🔆 راه های پیوند با پادشاهی ایران ‏Tell: +1-416-474-4155 ‏www.KingdomofIran.org ‏info@KingdomofIran.org 🔆 🆔 پادشاهی ایران @PadShahyIran  ‏🔆 🆔 شاهنشاه @PahlaviReza ‏🔆 🆔 شهبانو @ShahbanouFarah ‏🔆 🆔 شاهدخت @NoorPahlavi جانشین (ولیعهد) قانونی پادشاهی ایران ‏🔻🔻🔻🔻ادامه دارد‼️

بازگویی یک رویداد‼️ آیا در گفتار "من به تیم وفادارم" آثار اعتراف اجباری دیده میشود؟ 🆔 شاهنشاه @PahlaviReza 🆔 شهبانو @ShahbanouFarah بخش۱/۳ نگارش: 🆔 دکتر فرمانی  نخست دبیرِ باهماد همگرایی ایران در زندگی سیاسیِ  ملت ‌ها، گاه جمله‌ای بیش از آنکه به سببِ محتوای ظاهری ‌اش جلوه یابد، به سببِ شرایطی که در آن بر زبان آمده، شایستهٔ اندیشیدن می ‌باشد. برخی سخنان را نمی‌توان تنها با گوش شنید؛ باید فضای پیرامونشان را نیز دید، سکوت‌های پیش و پسِ آن‌ ها را سنجید، ضرورتِ ناگهانیِ  بیانشان و آن فشار نامرئی را دریافت که گاه واژگان را از پهنه اختیارِ طبیعی بیرون می‌برد و به قلمروِ نیاز سیاسی نزدیک می‌ کند. از همین دید، می‌توان پرسید که آیا تاکیدِ علنی بر وفاداری به «تیم»، نشانی از نوعی «اعتراف اجباری» در معنای سیاسی و اخلاقیِ  آن با خود دارد یا خیر‼️ مراد از «اعتراف اجباری» در اینجا، البته معنای سطحی و ابتداییِ آن نیست؛ سخن از بازجویی، شکنجه، زندان که در حکومت ‌های استبدادی برای شکستنِ  انسان و تحقیرِ حقیقت به کار می‌روند، نیست. مفهومِ مورد بحث در اینجا لطیف ‌تر، پیچیده ‌تر، و از این رو شاید خطرناک ‌تر است. گاه «اعتراف اجباری» نه در سیاه ‌چال، بلکه در محاصرهٔ تدریجیِ  یک شخصیت رخ می‌دهد؛ نه زیر تازیانه، بلکه زیر فشارِ حلقه ‌ای بسته، روایتی مهندسی ‌شده، وابستگی‌ های انباشته و فضایی که در آن فرد ناچار می‌شود، چیزی را بر زبان آورد که ضرورتش نه از دلِ حقیقت، بلکه از نیازِ اطرافیان به حفظِ موقعیتِ خود برآمده است. در چنین حالتی، سخن ممکن است از حیثِ ظاهر «داوطلبانه» باشد، اما از حیثِ باطن، رنگی از اجبارِ سیاسی و عاطفی با خود دارد. آنچه این احتمال را تقویت می‌کند، تنها خودِ عبارت نیست، بلکه موقعیتی است که آن عبارت در آن پدیدار شده است. هنگامی که از یک نشست یا گفت‌وگو، تنها قطعاتی بریده و گزینش‌ شده به افکار عمومی عرضه می‌شود و متنِ کامل و پیوستهٔ آن پنهان می‌ماند، ذهنِ ناظرِ جدی، ناگزیر از سطحِ  لفظ فراتر می‌رود و به سازوکارِ انتشار آن می‌اندیشد. در چنین وضعی، پرسش تنها این نیست که «چه گفته شد»، بلکه این نیز هست که «چرا همین بخش منتشر شد»، «چه چیزهایی حذف شد»، «چه کسانی از آشکار شدنِ  تمامی پس زمینه بیم دارند»، و «چه نیازی به این نوع قاب ‌بندیِ گزینشی وجود داشته است». انتشارِ تکه ‌تکهٔ سخن، همواره این گمان را پدید می‌آورد که با حقیقتِ بی‌ واسطه روبه‌رو نیستیم، بلکه با روایتی مواجهیم که پیش از رسیدن به گوشِ مردم، از صافیِ  مصلحت‌ سنجی و مهندسیِ معنایی گذشته است. اما مسئلهٔ اصلی شاید از خودِ «ضرورت» آغاز شود: چرا اساساً باید کار به جایی برسد که یک چهرهٔ ملی یا نمادین، ناگزیر شود وفاداریِ خویش را به پیرامونیانش به زبان آورد؟ در وضعِ  سالم و طبیعی، وفاداری به کسانی که شایستگیِ خود را نشان داده‌اند، نیازی به اعلانِ مکرر ندارد؛ اعتماد، اگر بر پایهٔ راستی، کارآمدی، نجابت و مسئولیت ‌پذیری استوار باشد، از راهِ فرمان یا تصدیقِ  لفظی، ساخته نمی‌شود. هر اندازه تأکید بر اعتماد و وفاداری بیشتر و پر تکرار تر شود، این احتمال نیز قوی ‌تر می‌گردد که آنچه باید با کردار ثابت می‌شد، اکنون با گفتار جبران می‌شود. در اینجاست که سخنِ  سیاسی، به جای آنکه نشانهٔ اقتدار باشد، به نشانهٔ اضطرار بدل می‌شود. ‏ناهید شید، ۸ خرداد ۲۵۸۵ (۱۴۱+) ‏آدینه، ۲۹ می ۲۰۲۶ (۵۰۲۲+) 🔆🔆🔆🔆 راه های پیوند با پادشاهی ایران ‏Tell: +1-416-474-4155 ‏www.KingdomofIran.org ‏info@KingdomofIran.org 🔆 🆔 پادشاهی ایران @PadShahyIran  ‏🔆 🆔 شاهنشاه @PahlaviReza ‏🔆 🆔 شهبانو @ShahbanouFarah ‏🔆 🆔 شاهدخت @NoorPahlavi جانشین (ولیعهد) قانونی پادشاهی ایران ‏🔻🔻🔻🔻ادامه دارد‼️