پراکندگان پندار

در این مشهد که هم بالینِ طوس و طابران خفته است جهانِ جان و بالاتر از آن، جانِ جهان خفته است حریمِ کبریایش را چه گویم تا کنم تصویر ؟ به مدحِ او قلم از کار مانده است و بیان خفته است ز رنجِ رایگان بگذر، بِنه بر آستانش سر که در وی رازِ نامکشوفِ گنجِ شایگان خفته است حسین منزوی https://t.me/Parakandeganependar

ای از برِ سِدره شاهراهت وی قُبّه‌ی عرش تکیه‌گاهت چرخ ارچه رفیع، خاک پایت عقل ارچه بزرگ ، طفلِ راهت خورده است خدا ز روی تعظیم سوگند به روی همچو ماهت ایزد که رقیب جان خرد کرد نام تو ردیف نام خود کرد جمال‌الدین عبدالرّزاق، ترکیب بند، در نعت رسول اکرم (ص) ای بر سرِ سِدره گشته راهت وی مَنظرِ عرش پایگاهت ای خاکِ تو توتیا‌یِ بینش روشن به‌تو چشم آفرینش عقل ارچه خلیفه‌ای شگرف است بر لوحِ سخن تمام حرف است هم مُهر مؤیّد‌ی ندارد تا مِهر محمدی ندارد نظامی، لیلی و مجنون، در نعت رسول اکرم (ص) https://t.me/Parakandeganependar

عالم همه خاکِ کربلا بایدمان پیوسته به لب، خدا خدا بایدمان تا پاک شود زمین ز اَبنایِ یزید همواره حسین مقتدا بایدمان سید حسن حسینی https://t.me/Parakandeganependar

ساقی به یاد دار که چون جامِ می‌ دهی بَحری دهی که کوهِ غم از جا برافکند خاقانی https://t.me/Parakandeganependar

حمیدی شیرازی شاعری است که دوستش می دارم. یکی از شاعرانی که باعث شد در نوجوانی به ادبیات علاقه‌مند شوم. بیت اول منطومهٔ بُت شکنِ بابلش، به‌گونه‌ای مرا شیفتهٔ خود کرد و رشته‌ای بر گردنم افکند که هنوز هم بعد از گذشت سالیان و آشناییم با شاعران معاصر بسیاری، که اغلب هم سیاهی لشگر بودند و تنها صفتشان همان بسیاری، شاعر آن بیت و منظومهٔ بی بدیل، در نظرم در صدر محبوب‌ترین شاعران معاصر قرار دارد. حکایت محبوبیتش برای من بعد از سالها همان حکایت دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی است. او ترکیبی از لطافت ذوق و استحکام کلام را در شعر به مخاطب عرضه می دارد و چه از این بهتر؟ چند بیت از این منظومهٔ درخشان ادب فارسی: خَلق را خونخوارگی، اصلِ خوشی‌ست شادیِ مخلوق از مردم‌کُشی‌ست خاک را گویی به گاه بیختن اُلفتی دادند با خون ریختن دردِ مردان دردِ از نامردم است دردِ این نامردمان، دردِ دَم است بت‌شکن برخیز بام و دَر شکن بت‌شکن، بتخانه و بُتگر شکن https://t.me/Parakandeganependar

به جان جوشم که جویایِ تو باشم خَسی بر موجِ دریایِ تو باشم تمامِ آرزوهایِ منی، کاش یکی از آرزوهایِ تو باشم م. سرشک (محمدرضا شفیعی کدکنی) https://t.me/Parakandeganependar

دهم تیرماه روز بزرگداشت صائب تبریزی https://t.me/Parakandeganependar

وداع و وصل، جداگانه لذّتی دارد هزار بار برو، صد هزار بار بیا غالب دهلوی @shahbeit_e_hendi

نیست اهل بیت را رنگین‌تر از وی مصرعی گر بُود بر صدرِ نُه معصوم جای او، بِجاست با لب خشک از جهان تا رفت آن سلطان دین آب را خاک مذّلِت در دهان زین ماجراست صائب #حسین (ع) https://t.me/Parakandeganependar

طوفانِ خون، ز چشم جهان جوش می‌زند بر چرخ، نخلِ ماتمیان، دوش می‌زند یا رب شب مصیبتِ آرام‌سوز کیست امشب که برقِ آه، رَهِ هوش می‌زند؟ روشن نشد که روز سیاه عزای کیست صبحی که دم ز شامِ سیه پوش می‌زند؟ بس نوشداروی دل غمدیدگان بُود آبی که اشک بر رخ مدهوش می‌زند ساکن نمی‌شود نَفَسِ ناتوانِ من زین دشنه‌ها که بر لبِ خاموش می‌زند گویا به یاد تشنه لبِ کربلا، حسین طوفانِ شیونی ز لبم جوش می‌زند تنها نه من، که بر لب جبریل نوحه‌هاست گویا عزایِ شاهِ شهیدانِ کربلاست بند آغازین ترکیب‌بند حزین لاهیجی در رثای حضرت سیدالشهدا (ع) https://t.me/Parakandeganependar

از درد همیشه من دوا می‌بینم در قهر و جفا لطف و وفا می‌بینم در صَحنِ زمین به زیرِ نُه طاقِ فَلک بر هرچه نظر کنم تو را می‌بینم مولوی   https://t.me/Parakandeganependar

فردا که هر کسی به شفیعی زنند دست ماییم و دست و دامنِ معصومِ مرتضیٰ سعدی

Instrumental - Gole Goldon (320).mp3

مدّتی این مثنوی تأخیر شد مهلتی بایست تا خون شیر شد

اندوه مَلِکی است که چون جایی قرار گرفت رضا ندهد که هیچ چیز با او قرار گیرد. تذکرةالاولیاء، عطار نیشابوری https://t.me/Parakandeganependar

فهم کن گر مؤمنی فضل امیرالمؤمنین فضل حیدر، شیر یزدان، مرتضای پاکدین فضل آن کس کز پیمبر بگذری فاضل‌تر اوست فضل آن رکن مسلمانی ، امام المتّقین لا فتی الّا علی برخوان و تفسیرش بدان یا که گفت و یا که داند گفت جز روح الامین ؟ کسایی مَروَزی https://t.me/Parakandeganependar

تا کِی گویی که اهلِ گیتی در هَستی و نیستی لَئیمند؟ چون تو طَمع از جهان بُریدی دانی که همه جهان کریمند رودکی https://t.me/Parakandeganependar

تَفأل به دیوان حافظ: ساقیا برخیز و دَردِه جام را خاک بر سر کن غَمِ ایّام را ساغرِ می بر کَفم نِه تا زِ بَر بَرکِشم این دلقِ اَزرق فام را گر چه بدنامی است نزدِ عاقلان ما نمی‌خواهیم ننگ و نام را باده دَردِه، چند از این بادِ غرور خاک بر سر نفسِ نافرجام را دودِ آهِ سینهِٔ نالانِ من سوخت این افسردگان خام را مَحرم رازِ دل شیدایِ خود کس نمی‌بینم ز خاص و عام را با دلارامی مرا خاطر خوش است کز دلم یک باره بُرد آرام را نَنگرد دیگر به سرو اندر چمن هر که دید آن سروِ سیم اندام را صبر کن حافظ به سختی روز و شب عاقبت روزی بیابی کام را https://t.me/Parakandeganependar

اولاً: أحِبُك ثانیاً: مُهما حَدثَ بَینَنا لاتَنسِ أولاً... اوّل این که: دوستت دارم دوم این که: هر آن‌چه بین ما رخ داد، اوّلی را فراموش مکن محمود درویش https://t.me/Parakandeganependar

پرده‌نشینِ حریم احمدِ مرسَل صدر گزینِ بساطِ ایزد دادار عرفان عِقد است و اوست واسطهٔ عِقد ایمان پرگار و اوست نقطهٔ پرگار از پی تعظیم نامِ نامی زهراست این که خمیده است پشتِ گنبد دوّار بر فلک ایزدی است نجمی روشن در چمن احمدی است، نخلی پربار بار ولایش به دوش گیر و میندیش ای شده دوشِ تو از گناه گرانبار راستی اَر بنگری جز این گهر پاک از دو جهانش غرض نبود جهاندار عصمت‌، چرخ است و اوست‌ اخترِ روشن عفّت‌، بحر است و اوست گوهرِ شهوار ملک‌الشعرای بهار ولادت حضرت زهرا (س)، روز زن و روز مادر مبارک باد. https://t.me/Parakandeganependar