MISTIK|PSIXOLOGོPARUK PILOོ

Qarz

Ustoz rudrakhsha uchun minnaddorman Haqiqatdan ozizga birlashib ketadi deganiz rost ekan men qidirayotgan sakinatimni topgandayman himoya his qilayabman juda ajoyib yoqimli hislar hursandman bundan Rahmat

Oʻq nishonga qaratilganida, sening shuuriy ogohliging ham oʻzingga qaratilgan boʻlishi kerak... ​Hatto nishonni oʻtkazib yuborsang ham, buning farqi yoʻq, lekin ichki nishon boy berilmasligi kerak, sen esa uni boy beryapsan. Sen ijro texnikasida mukammallikka…

Oʻq nishonga qaratilganida, sening shuuriy ogohliging ham oʻzingga qaratilgan boʻlishi kerak... ​Hatto nishonni oʻtkazib yuborsang ham, buning farqi yoʻq, lekin ichki nishon boy berilmasligi kerak, sen esa uni boy beryapsan. Sen ijro texnikasida mukammallikka…

Konsultatsiya olmoqchi bo'lganlar yozsin. @Isyonkor_ruh @Isyonkor_bot

Ustoz chindanam shunaqa ekan. Rudraksha sotvolib taqib yuripman . Energiyamda sogligimda kayfiyatimda o’zgarish zo’r😍 shukur natija sezyapman. Prablemam kamayib qolganday xamma mani yaxshi ko’radiganday tuyulyapti xis qilyapman shunaqa energiyani. Xar zamonda tanamda sanchiqlar bolardi yuqolib qoldi o’z o’zidan. Ko’ngil g’ashliklarimam ketgan. Boshida ikkilangandim sotvolishga. Yaxshiyam olibman. Dori Ichishlarim kamaydi shunga xursanman. Raxmat ustoz sizga sababchi bo’lganiz uchun. Sizi bilimlariz tavsiyalariz bilan xayotim avvalgidan ancha o’zgargan. Ayniqsa oxirgi kansultatsiyayizdan keyin oilaviy muammoyim xal bo’libketdi siz aytganlarizi qilgandim o’z o’zidan oson yengil sevgida xal bo’ldi. Raxmat Farrux ustoz Bilimlarizga rozi bo’ling. mandagi o’zgarishlarni ko’rib ovsinimam sizga Rudraksha zakas bergandi kelishini kutyapti. Xammaga foydangiz tegyapti Sizday yaxshi insonlar ko’paysin 🥹🤲

Oʻq nishonga qaratilganida, sening shuuriy ogohliging ham oʻzingga qaratilgan boʻlishi kerak... ​Hatto nishonni oʻtkazib yuborsang ham, buning farqi yoʻq, lekin ichki nishon boy berilmasligi kerak, sen esa uni boy beryapsan. Sen ijro texnikasida mukammallikka erishding, lekin sen shunchaki taqlid qilyapsan». ​– Osho ~ Bhagavan Shri Rajnish "Abadiylik alkimyosi" @Paruk_Pilo

​Ego — bu umuman mavjud boʻlmagan narsa haqidagi soxta tasavvurlardir. Ruh — bu va'da bera oladigan haqiqiy markazdir. ​Bu markaz uzluksiz va davomiy ogohlik (anglash) evaziga yaratiladi. Biror ish qilayotganingizda, oʻtirganingizda, yoʻqlab uyquga ketayotganingizda, uyqu sizni qanday qamrab olayotganini va unga qanday shoʻngʻiyotganingizni anglang. Har bir lahzada ogoh boʻlishga harakat qiling, shunda ich-ichingizda markaz tugʻilayotganini, barcha narsa kristallashib, markazlashuv boshlanganini his qila boshlaysiz. Endi hamma narsa shu markaz bilan bogʻliq. ​Biz markazdan mahrummiz. Ba'zan oʻzimizni markazlashgandek his qilamiz. Lekin bu shunchaki vaziyatning oʻzi sizni ogoh boʻlishga majbur qilgan lahzalardir. Kutilmaganda xavfli vaziyat yuzaga kelsa, siz ichingizda markazni his qila boshlaysiz, chunki xavf ostida odam anglay boshlaydi. Oramizdan kimsadir sizni oʻldirmoqchi boʻlsa, oʻsha soniyada siz hayol surolmaysiz, oʻsha lahzada gʻaflatda (behabar) boʻla olmaysiz. Butun energiyangiz markazga yigʻiladi va bu lahza mustahkam bir markazga ega boʻladi. Siz na oʻtmishga, na kelajakka keta olasiz. Va oʻsha lahza hamma narsaga aylanadi. Oʻshanda siz nafaqat qotilni, balki oʻzingizni — oʻldirilayotgan insonni ham anglaysiz. ​Ayni shu nozik lahzada siz ichingizdagi markazni his qila boshlaysiz. Xavfli oʻyinlar odamni pinhona oʻziga tortishining sababi ham shunda. Gurishankar (Everest) choʻqqisini zabt etayotgan insondan soʻrab koʻring. Xillari ilk bor ushbu choʻqqiga koʻtarilganida, u toʻsatdan ichki markazni his qilgan boʻlsa ajab emas. Insoniyat birinchi marta Oyga uchganida ham toʻsatdan markazlashuv tuygʻusi paydo boʻlgan. Xavf nima uchun jozibali? Siz mashina boshqaryapsiz va tezlikni oshirgandan oshirib borasiz, nihoyat tezlik xavfli tus oladi. Bunday lahzalarda hayol surolmaysiz, fikrlar gʻoyib boʻladi. Xayol surishga, tasavvur qilishga imkon qolmaydi, ayni shu Hozirgi Lahza qattiq va hayotiy reallikka aylanadi. Aynan toʻsatdan oʻlim roʻy berishi mumkin boʻlgan xavfli lahzalarda siz oʻzingizdagi markazni toʻsatdan anglab yetasiz. Xavf-xatar insonni faqat bir sababga koʻra oʻziga tortadi: xavf ichida siz ba'zan markazni his qilasiz. ​Nitsshe ba'zan soʻrashardi: “Urushlar davom etishi kerak, chunki faqat urush paytidagina Ruh his qilinadi, markaz tuyuladi, chunki urush — bu xavf-xatar”. Oʻlim reallikka aylanganda, hayot yanada shiddatli va serjilo boʻladi. Oʻlim yoningizda turganda, hayot quyuq tortadi va siz markazlashasiz. Lekin har safar oʻzingizni anglaganingizda — markazlashuv yuz beradi. Biroq, agar u faqat tashqi vaziyat tufayli yuzaga kelsa, oʻsha vaziyat oʻtib ketishi bilan markazlashuv ham gʻoyib boʻladi. ​U faqat tashqi vaziyatdan tugʻilmasligi kerak. U ichki dunyongizdan unib chiqishi lozim. Shuning uchun kundalik harakatlaringizda ogoh boʻlishga harakat qiling. Kresloda oʻtirganingizda, ayni kim oʻtirganini anglashga urining. Nafaqat kresloni, nafaqat xonani, nafaqat atrofdagilarni — balki oʻtirgan Oʻzingizni anglang. Koʻzlaringizni yuming va oʻzingizni his qiling, teranroq qazing va Oʻzingizni tuying. ​Xerl Zen ustozidan saboq olardi. U uch yil davomida kamondan otish san'atini oʻrgandi. Ustoz unga har safar shunday dardi: «Yaxshi. Qilayotgan barcha narsang yaxshi, lekin bu yetarli emas». Xerlning oʻzi ham mahoratli kamonchiga aylandi. U yuz foizlik aniqlik bilan nishonga tegar edi, shunda ham Ustoz unga takrorlardi: «Sen chiroyli otyapsan, lekin bu yetarli emas». ​«Yetarli emas?.. Axir men har doim nishonga tekizyapman-ku, — derdi Xerl. — Unda yana nimani kutyapsiz? Men bundan ham yaxshiroq qanday otishim mumkin? Agar har safar tegizayotgan boʻlsam, yana nimani kutish mumkin?» ​Rovoyat qilishlaricha, Zen Ustozi unga shunday degan ekan: «Meni kamondan otishing va nishonlaring qiziqtirmaydi, meni Sening Oʻzing qiziqtirasan. Sen ajoyib texnik (usta) boʻlding. Lekin oʻqlaring kamondan uzilayotgan lahzada sen Oʻzingni anglamaysan, shuning uchun bu behuda. Nishonga yetib boradigan va roppa-rosa oʻrtasiga tegadigan oʻqlar meni tashvishlantirmaydi. Meni Sening Oʻzing tashvishlantirasan.

​Budda hayqirib yubordi: «Malangputra, men senga aynan mana shu javobni eshitish uchun ushbu savolni bergan edim! Agar sen va’da berganingda, seni quvib yuborgan bo‘lardim. Agar menga: "Nima desangiz bajarishga va’da beraman", deganingda, seni haqiqiy Ruh izlovchisi emasligingni tushungan bo‘lardim. Chunki izlovchi o‘zining hali yo‘qligini bilishi kerak. Aks holda, izlashdan ne naf? ​Agar sen kimligingni allaqachon bilsang, izlashga hojat yo‘q. Sen baribir bormoqdasan. Ammo agar sen yo‘q bo‘lsang va buni his eta olsang, mana shu anglash orqali Egoying erib yo‘qoladi!» @Paruk_Pilo

Osho — Mangu alximiya ​Gurdjiyev bu ogohlikni «o‘zlikni anglash» (самосознание) deb atagan. Gurdjiyev aytadi: «Har doim, qayerda bo‘lmang, o‘zingizni yodingizda tuting!» ​Masalan, siz shu yerdasiz. Siz meni eshityapsiz, ammo eshitayotgan o‘zingizni anglamayapsiz. Siz gapirayotgan kishini anglayotgan bo‘lishingiz mumkin, lekin eshitayotgan kishini — o‘zingizni anglamayapsiz. Eshitayotganingizni anglang. Shu yerda ekanligingizni his eting, siz shu yerdasiz. Bir lahzaga sizga bir uchqun keladi-da, yana unutasiz. Harakat qilib ko‘ring! ​Nima qilishingizdan qat’i nazar, ichingizda bir narsani doimiy ravishda davom ettiring — buni qilayotgan o‘zingizni anglab turing. Ovqatlanyapsizmi — o‘zingizni anglang. Sayr qilyapsizmi — o‘zingizni anglang. Eshitayapsizmi — o‘zingizni anglang. Jahlingiz chiqayotganda — g‘azabda ekanligingizni anglang. Har lahzada ichingizda g‘azab bor ekan — g‘azablanayotganingizni anglab turing. Ushbu doimiy o‘zlikni anglash nozik bir energiyani, juda nafis bir quvvatni bunyod etadi. Siz kristallasha (yaxlitlana) boshlaysiz. ​Odatda siz teshik qopsiz. Sizda kristallashuv yo‘q, haqiqiy markaz yo‘q — shunchaki suyuqlik, markazga ega bo‘lmagan ko‘plab narsalarning oquvchan aralashmasi, olomon, doimiy qaynash va o‘zgarishlar... Ichingizda ega (xo‘jayin) yo‘q. Ogohlik deganda men aynan shuni tushunaman — xo‘jayin bo‘ling. Men «xo‘jayin bo‘ling» deganimda, nazoratchi bo‘lishingizni nazarda tutmayapman. Men «xo‘jayin bo‘ling» deganimda, ishtirokni, doimiy borlikni nazarda tutyapman. Nima qilishingiz yoki qilmasligingizdan qat’i nazar, bir narsa shuuriy borligingizda doimiy turishi kerak — bu «Siz borligingiz»dir. ​O‘zingizni, ya’ni borligingizni ushbu oddiy his qilishlik ichki bir markazni — osoyishtalik markazini, sukunat markazini, ichki boshqaruv va ichki kuch-quvvat markazini yaratadi. Men «ichki kuch» deganimda, buni ko‘chma ma’noda emas, aynan so‘zma-so‘z ma’nosida aytayapman. Shuning uchun ham ushbu sutra «ogohlik alangasi» haqida gapirmoqda. Bu — alanga. Alangadan iborat. Agar siz anglay boshlasangiz, o‘zingizda yangi energiyani, yangi alangani, yangi hayotni his qilasiz. ​Ushbu yangi hayot, yangi kuch va yangi energiya sababli, ilgari ustingizdan hukmronlik qilgan ko‘plab narsalar shunchaki erib yo‘qoladi. Va siz u narsalar bilan kurashishingizga hojat qolmaydi. ​Siz g‘azbingiz, nafsingiz (ochko‘zligingiz), shahvaniy istaklaringiz bilan kurashishga majbur bo‘lasiz, chunki siz juda ojizsiz. Shuning uchun ham, aslida, nafs, g‘azab va shahvoniyat sizning muammoingiz emas. Ojizlik — mana sizning qiyinchiligingiz. ​Ichingizda kuchli bo‘la boshlaganingizdan so‘ng, sizda ichki borlik, «men borman» degan tuyg‘u paydo bo‘lgach, energiyangiz bir nuqtaga jamlanadi, kristallashadi va Ruh tug‘iladi. Shuni yodda tuting: Ego emas, balki Ruh! ​Ego — Ruhning soxta nusxasidir. Sizda hali Ruh yo‘q, ammo siz unga egaman deb ishonasiz. Mana shu — Ego. Ego soxta Ruh demakdir. Siz Ruh emassiz, shunga qaramay o‘zingizni Ruh deb bilasiz. ​Haqiqat izlovchisi Malangputra Budda huzuriga keldi. Budda undan so‘radi: «Nima izlayapsan?» ​Malangputra javob berdi: «Men Ruhni izlayapman. Menga yordam ber!» Budda dedi: «Men nima desam, barchasini bajarishga va’da ber, shunda mening o‘zim senga yordam beraman!» ​Malangputra ho‘ngrab yig‘lab yubordi va dedi: «Men qanday qilib bunday va’da bera olaman? Men yo‘qman-ku. Men hali tug‘ilganim ham yo‘q. Qanday qilib va’da beray? Ertaga qanday bo‘lishimni ham bilmayman. Men va’da bera oladigan Ruhga ega emasman, shuning uchun mendan imkonsiz narsani so‘rama. Men harakat qilaman, faqat shuni ayta olaman: harakat qilaman. Ammo nima desang ham bajaraman deb va’da bera olmayman, chunki uni kim bajaradi? Men va’da bera oladigan va va’dasining ustida tura oladigan O‘sha Narsani izlayapman. Men hali yo‘qman!»

​Ushbu sutra ogohlik haqida qayg‘uradi: ​«Ichki ogohlikning alangasi — bu "dxup", ya’ni tutatqi (xushbo‘ylik)dir.» ​O‘z ichingda ogohlik alangasini yaratish — mana shu xushbo‘ylikdir! ​Avvalo, ogohlik deganda nima nazarda tutilganini tushunish kerak. Siz yo‘lda ketyapsiz va ko‘p narsani ogohlik bilan ko‘rasiz: do‘konlar, yonizdan o‘tayotgan odamlar, transport va boshqa hamma narsani. Siz juda ko‘p narsani anglaysiz, faqat bir narsani — o‘zingizni anglamaysiz. ​Siz ko‘chada ketyapsiz, ko‘p narsani anglaysiz va faqat o‘zingizni anglamaysiz. @Paruk_Pilo

​Osho — Mangu alximiya ​Odam va Momo Havo qayta va qayta kirishga urinishdi, ammo endi darvozani topa olishmadi. Ular uning atrofida aylanaverishdi, aylanib yurishdi, lekin har safar darvozani ko‘zdan qochirishardi. Darvoza endi yo‘q edi. ​Bu to‘liq quvg‘in, eng oliy darajadagi quvg‘in edi. Ular qayta kira olishmasdi, chunki Bilim bir vaqtning o‘zida ham shirin, ham achchiq meva edi — bir vaqtning o‘zida ham shirin, ham achchiq. Shirinligi — u kuch-qudrat bag‘ishlaganida, achchiqligi esa — qiyinchiliklar keltirganida edi; shirinligi — siz ilk bor «Ego»ga aylanganingizda, achchiqligi esa — Ego bilan birga har xil illat va xastaliklar kirib kelganida edi. Bu ikki damli qilich edi. ​Odam Shaytonning ushbu so‘zlaridan vasvasaga tushgan edi: «Sizlar Xudolardek bo‘lasiz. Sizlar qudratli bo‘lasiz!» Bilim — bu kuch, ammo agar siz bilsangiz, bir tanganing ikki tomonini ham bilishingizga to‘g‘ri keladi. Siz hayotni chuqurroq his qilishingiz, ko‘proq halovat va saodatga erishishingiz mumkin, ammo shu bilan birga o‘limni ham anglay boshlaysiz. Siz qanchalik saodatga erishsangiz, xuddi shunday nisbatda azob ham chekasiz. Qiyinchilik shunda: inson aynan mana shunday mavjudot — u chuqur iztirob chekadi, bu ikki qarama-qarshilik o‘rtasidagi chuqur bo‘linishdir. ​Siz hayotni his qilishingiz mumkin, ammo o‘lim yoningsizda turganda, barcha narsa zahar do‘nadur. O‘lim yaqin ekan, har bir lahza og‘ulangan dek tuyuladi. Yoningsizda o‘lim turganda, qanday qilib tirik bo‘lishingiz mumkin? Yoningizda iztirob turganda, qanday qilib saodatni his eta olasiz? Va agar sizga baxtli lahzalar kelsa ham, ular o‘tib ketuvchidir. Bu lahzalar kelganda ham, siz kulfatdan bo‘lak yana nimadir borligini, kulfat shunchaki niqoblanib olganini anglaysiz. U ertami-kechmi baribir qarshingizdan chiqadi. Shuning uchun, hatto baxtiyor lahzalarda ham, bu baxt qayerdadir niqoblanib olgan kulfatning borligi haqidagi ogohlik bilan zaharlangandir. U yaqinlashib kelmoqda. U burchak ortida va siz u bilan yuzlashishingiz kerak bo‘ladi. ​Inson kelajakni anglaydi, o‘tmishni anglaydi, hayotni va o‘limni anglaydi. Xeyergard bu anglashni «iztirob» deb atagan. Siz ortga qaytishingiz mumkin, ammo bu vaqtinchalik hodisa. Siz yana oldinga yurishga majbursiz. Shunday ekan, siz uchun yagona imkoniyat — bu o‘sishdir; o‘sha sakrashni amalga oshirish mumkin bo‘lgan nuqtagacha bilimda o‘sishdir. Chunki sakrash faqatgina chekka (shetki) nuqtalardangina bo‘lishi mumkin. ​Bizda allaqachon bir chekka nuqta bor: biz ortga sakrashimiz mumkin. Buni qilishimiz mumkin, ammo bu imkonsiz, chunki u yerda qola olmaymiz. Bizni qayta va qayta oldinga uloqtirishadi. Yana bir imkoniyat bor — bu bizning ogohligimizning o‘sishidir. Shunday bir lahza keladiki, biz to‘liq anglovchiga aylanamiz va aynan shu nuqtadan chegaralarni bosib o‘ta olamiz (transsendensiya qilamiz). ​Biz bildik va endi bilimdan ham yuqoriroq bo‘lgan nimandir bilishimiz kerak. Biz Bog‘dan bilim sababli chiqib ketdik va Bog‘ga faqatgina ushbu bilimdan xalos bo‘lgachgina qayta kira olamiz. Ammo bu chekinish (regressiya) orqali bo‘lmaydi. Odam Momo Havo bilan Jannatdan quvilgan o‘sha eshik endi yo‘q. Biz Masih taklif qilingan, Budda taklif qilingan boshqa bir darvozani topishimiz mumkin. Biz bu bilimni, bu anglashni tashlab yuborishimiz mumkin, ammo buni faqat to‘liq anglab yetgan eng so‘nggi nuqtamizdan qilamiz. ​Qachonki biz to‘liq anglovchiga aylansak, hatto «Men anglayapman» degan tuyg‘u ham qolmaganda... Hayvonlar baxtli va saodatli bo‘lganda, ular bu holatdagi to‘liq anglash ilohiylik ekanini bilishmaydi. Agar ogohlik yaxlit bo‘lsa, siz shunchaki ogohsiz — ogoh ekanligingizni ham bilmagan holda ogohsiz. ​Ushbu sodda ogohlik ichingizga kira boshlaydi va kirish eshigiga aylanadi. Siz yana Bog‘da paydo bo‘lasiz — endi hayvonlar Bog‘ida emas, Xudolar Bog‘ida. Va bu muqarrar jarayondir. Odamning quvilishi va Isoning tirilishi — bu muqarrar jarayonlardir. Biz bilimsizlikdan quvilishimiz kerak — bu birinchi qadam. Va biz bilimimizdan ham uloqtirilishimiz kerak — bu ikkinchi qadam.

Assalomu alaykum barchaga. Bugun konsultatsiya qabul qilaman. 500mingga konsultatsiya olganlarga bitta Rudraksha braslet sovgʻa qilaman. Konsultatsiya sizga 200mingga tushadi. Murojat uchun @Isyonkor_bot @Isyonkor_ruh

https://t.me/Rudraksha_uz

​Ўйлаб кўринг: Мана бу ерда бир ит ўтирган эди, ва тўсатдан у ўзининг қайси аҳволда эканлигини англаб етди. Ва у қочиб кетди. Ҳеч ким уни ҳайдагани йўқ, лекин у энди ҳайвон бўлишдан тўхтади. У ҳайвоний ҳаётдан юқорига кўтарилди ва ҳеч қачон ортга қайтмайди. ​— Ошо (Бхагван Шри Раджниш) «Бақийлик алхимияси» @Paruk_Pilo

​Ошо: Библия сужетининг янги маъноси ​Шу сабабли, менинг назаримда, Библиядаги бу сюжет мутлақо янги маъно касб этади. ​Муқаддас Тaқиқ фақат бир нарса учун қўйилган эди: авраш ва васвасага солишнинг ягона йўли — бу тақиқлашдир. Агар Худо Донишмандлик Дарахтининг номини тилга олмаганда, тақиқ қўймаганда эди, Одам Ато ҳеч қачон бу дарахт мевасидан тотиб кўришни хаёлига ҳам келтирмаган бўларди. Эдем боғи бепоён, ундаги дарахтлар сони чексиз эди. Биз ҳатто бошқа дарахтларнинг номини ҳам билмаймиз. ​Бу дарахт айнан тақиқлангани учун ҳам муҳим бўлиб қолди. Бу тақиқ аслида бир чақириққа, бу инкор эса васвасага айланди. Аслида васвасага солган Шайтон эмас эди. Биринчи ўринда Худонинг Ўзи туради. ​Васваса мана шундай эди: ​«Донишмандлик Дарахтига яқинлашманг, ундан мева еманг. Фақатгина мана шу биргина дарахт тақиқланган, қолган сифатли дарахтларнинг ҳамма меваларидан бемалол баҳраманд бўлишингиз мумкин!» ​Тўсатдан мана шу ягона дарахт Боғдаги энг муҳим нарсага айланди-қолади. ​Тўпнинг иккинчи томони ​Менинг қарашимча, Шайтон — бу шунчаки Худонинг бошқа бир номи, Унинг қарама-қарши томонидир. Шайтон Момо Ҳавони васвасага солди, чунки у: «Худолар каби бўла оласизлар», деб ваъда берди. Ким ҳам Худоларга ўхшаб қолишни хоҳламайди дейсиз? Кимга бу ёқмайди? ​Одам ва Ҳаво васвасага учишди ва сўнг Жаннатдан ҳайдалдилар. Биз тушунишимиз керакки, бу изғинлик — шунчаки катта бир жараённинг қисмидир. Аслида Неъматлар диёри — бу беғубор, аммо жоҳил (жоҳилиятдаги) ҳайвоний мавжудлик эди. Донишмандлик Дарахти мевасидан тотишгач, Одам ва Ҳаво Инсонга айландилар. Бунгача улар умуман инсон эмас эдилар. Улар инсонга айланишди, ва бу билан улар муаммоли ва мураккаб мавжудотга айланганини назарда тутяпман. ​Энг гоявий инқилоб ​Айтишларича, Одам Ато Жаннат дарвозаларидан чиқариб юборилганда айтган илк сўзлари шундай бўлган экан: ​«Биз жуда катта ўзгаришлар даврида яшаяпмиз». ​Бу ҳақиқий инқилоб даври эди. Инсон ақли ҳеч қачон Одам ва Ҳавонинг Эдем боғидан ҳайдалиши каби буюк инқилобни қайта кўрмайди. Ҳайвонот дунёсидан, беғуборлик ва жоҳиллик ҳолатидан чиқиш — бу энг улкан инқилоб эди. Бошқа ҳеч бир инқилоб унга тенглаша олмайди. Бу — инсоният тарихидаги энг катта ўзгаришдир. ​Қарама-қаршиликлар ва Онг ​Биз нега издан чиқдик ва ҳайдалдик? Мана шу нарсани англаб етган лаҳзангиздан бошлаб, сиз энди аввалгидай соф беғуборликда яшай олмайсиз. Қийинчиликлар бошланади. Ҳатто бахт ва ҳаловатда бўлганингизда ҳам, ақлингизда шундай муаммо пайдо бўлади: «Нега мен бахтиёрман? Нега?» ​Ва сиз азоб-уқубатни ҳис қилмагунингизча, бу бахтни тўлиқ англай олмайсиз. Чунки ҳар қандай туйғу фақат ўзининг қарама-қаршиси билан биррга мавжуд бўлади. ​Сиз бахтни фақат бахтсизликни ҳис қила бошлаганингиздагина англайсиз. ​Сиз оғриқни билганингиздагина роҳатни тушунасиз. ​Ва сиз Олам ва Ҳаётни фақат Ўлимдан қўрқа бошлаганингиздагина англаб этасиз. ​Ҳайвонлар яшайдилар, лекин улар тирик эканликларини англамайдилар, чунки улар Ўлимни англамайдилар. Ўлим улар учун муаммо эмас, шунинг учун улар ҳаёт кечиришади, лекин уни инсон каби ҳис қилмайдилар. Инсон тирик ва у фақат Ўлим мавжудлиги сабабли айнан яшаётганини англайди. ​Ички низолар ва Озодлик ​Билим билан бирга инсонга қарама-қаршиликларни англаш туйғуси келади. Ва бу туйғу билан бирга қийинчиликлар кириб келади. Энди ҳар бир лаҳза тўқнашувга айланади. Ҳар бир лаҳза иккита тарафни ўз ичига олади. Энди сиз ҳеч қачон ягона бир бутун бўла олмайсиз. Сиз доимо бўлинган, доимий низолар ва ички безовталик, ички тўполонлар ичида яшайсиз. ​Шунинг учун, бу ҳақиқатан ҳам катта инқилоб эди: Одам ва Ҳаво чиқариб юборилди, чиқарилди. Аслида бу жуда гўзал ҳикоя. Ҳеч ким уларни қувиб солгани йўқ, ҳеч ким уларга буюрмади. Ҳеч ким уларга: «Йўқолинглар бу ердан!» дегани йўқ. Улар шунчаки кетишди. ​Шунчаки, англаб етган лаҳзаларида атрофдаги Боғ улар учун йўқ бўлди. Бу ўз-ўзидан, автоматик тарзда юз берди.

Lekin u Xudoning oʻzi edi. ​Nega men bunday deyapman? Chunki mening nuqtai nazarimcha, bu dunyoda bir-biriga qarama-qarshi boʻlgan ikki kuch yoʻq, Xudo va Iblis yoʻq. Va ularning qarama-qarshiligi xatodir. Faqat yagona kuch bor! Va hech qanday boʻlinish yoʻq, bir-biriga qarama-qarshi boʻlgan ikki dushman yoʻq, shunchaki bir kuchning ikki tomoni bor, Xudo va Iblis bor. ​Bu ikki qarama-qarshilikda namoyon boʻladigan yagona kuchdir, chunki qandaydir bir kuch qarama-qarshiliklar shaklida harakat qilmaguncha, u harakat qila olmaydi. ​Bhagavan Shri Rajnish (Osho) "Abadiylik alkimyosi" @Paruk_Pilo

​Sizda hushsizlik holatiga tushish odati paydo boʻlgandan soʻng, xushyorligingizni (anglashingizni) oshirish tobora qiyinlashib boraveradi. ​Sizga borgan sari qiyinroq boʻlishining sababi — yanada xushyorroq boʻlishga urinishlaringizda tanangiz sizga yon bosmaydi. U sizni faqat xushyorlikni kamaytirishda qoʻllab-quvvatlaydi. Tanangizning metabolizmining oʻzi sizni yanada hushsizroq qilib qoʻyadi. U sizning yanada anglaydiganroq boʻlishingizga yordam bermaydi. Odaamning yanada anglovchi boʻlishiga toʻsiq boʻladigan har bir narsa esa ahloqiy muammo emas, balki dinyiy qiyinchilik, toʻsiqqa aylanadi. ​Shu sababli, ba'zan alkogolik (ichkilikboz) ichmaydigan odamdan koʻra ahloqliroq inson boʻlishi mumkin, ammo u hech qachon dindorroq (diniyroq) boʻla olmaydi. Alkogolik ichmaydigan odamga qaraganda koʻproq hamdard, koʻproq sevadigan, koʻproq halol boʻlishi mumkin, lekin u hech qachon dindorroq boʻla olmaydi. Men u hech qachon dindorroq boʻla olmaydi deganimda, u hech qachon yanada xushyorroq va anglaydiganroq boʻla olmasligini nazarda tutaman. Oshib borayotgan bu xushyorlik sizni yanada koʻproq azob chekishga majbur qiladi. ​Sizga Odam va Evoning bibliyaviy tarixini tushunib olish foydali boʻladi. Ular Osmonlardan, Edem (Jannat) Bogʻidan quvilgan edilar. Bu chuqur psixologik hikoyadir. Xudo ularga bitta mevadan tashqari, xohlagan hamma narsalarini yeyishga ruxsat berdi. Faqat birgina daraxtga u hech qanday holatda tegishga ruxsat bermadi va bu Ma'rifat (Bilim) Daraxti edi. Bu gʻalati, Xudo oʻz bolalariga Bilim Daraxti mevasidan yeyishni taqiqladi. Bu juda zid boʻlib koʻrinadi. Bu qanday Xudo edi oʻzi? Oʻz bolalarining dono va bilimli boʻlishini xohlamagan bu qanday ota edi? Bu hikoya koʻplab Aql-idrok sohiblari uchun jumboqqa aylandi. ​Nega Xudo bilimli boʻlishni taqiqlashi kerak? Biz bilimni qadrlaymiz va uni eng yuqori oʻringa qoʻyamiz, lekin Xudo ularga bilimli boʻlishni taqiqladi, nega? ​Odam va Eva hayvonot dunyosida yashashgan. Ular baxtiyor edilar, lekin jaholatda (bilimsizlikda) edilar. Bolalar baxtiyordir, lekin ular ham jaholatdadir. Bolalar, agar ulgʻaysalar, baribir bilim olishlari kerak. Oʻsishning boshqa yoʻli yoʻq. Agar siz jaholatda boʻlsangiz, baxtiyor boʻlishingiz mumkin, lekin oʻz baxtiyorligingizni anglay olmaysiz. ​Buni toʻgʻri tushunish kerak. Jaholatda boʻlganingizda, baxtiyor boʻlishingiz mumkin, lekin oʻz baxtiyorligingizni his qila olmaysiz, oʻz baxtiyorligingizni anglay olmaysiz. Oʻz baxtiyorligingizni his qila boshlagan lahzangizdayoq, siz jaholat holatidan chiqasiz. Sizga bilim keldi va siz bilimli boʻldingiz. Shu sababli Odam va Eva shunchaki hayvonlar kabi yashashgan, ular mutlaqo jaholatda va baxtiyor edilar. Ammo unutmangki, bu baxtiyorlik ularga ham noma'lum edi. Ular shunchaki baxtiyor edilar, lekin buni anglamasdilar. ​Risolada aytilishicha, Iblis Evani olmani yeyishga yoʻldan ozdirdi va buning uddasidan chiqqanining sababi shunda edi: U unga aytdi: «Agar sen ushbu mevani totsang, Xudoga oʻxshash boʻlasan». Bunda chuqur ma'no bor. Toki siz ma'rifat mevasidan, Bilim Daraxtidan totmas ekansiz, hech qachon Xudolarga oʻxshash boʻla olmaysiz, siz hayvonligingizcha qolaverasiz. Aynan shu sababli Xudo ularga ushbu Daraxtdan totishni taqiqladi va taqiqlash orqali uning oʻzi ularning e'tiborini bu Daraxtga qaratdi. Bu bir vasvasa edi. ​Bu «Iblis» (Diyavol) soʻzi juda goʻzaldir, ayniqsa hindular uchun. U xristianlardagiga qaraganda boshqacha ma'noga ega, chunki «Iblis» soʻzi «Deva» yoki «Devata» — ya'ni Xudolar bilan bir xil ildizdan, bir xil oʻzakdan kelib chiqqan. «Iblis» (Diyavol) va «Ilohiy» (Bojestvennoye) soʻzlari bir xil ildizga ega. Shuning uchun bu hikoyaning xristiancha tushuntirishi xato, tugallanmagan kabi taassurot uygʻotadi. Faqat bir narsa ma'lum: Iblisning oʻzi isyonkor Xudo, Xudoga qarshi chiqqan isyonkor Farishta edi.

Ai music