Poetry & Text

کلام می‌شدم ای کاش در تکلّمِ تو.

به یک تبسّمِ او، کهکشان از آنِ من است.

مرا آتش زد و از من دوری کرد که نسوزد.

«گفتم که دل از مهر تو برگیرم»، دیدم نمی‌شه؛ «مهر تو را دل حزین بافته بر قماش جان. رشته به رشته، نخ به نخ. تار به تار و پو به پو».

هرگز به تو دستم نرسد ماهِ بلندم...

جان ببر آنجا که دلم بُرده‌ای. -مولانا-

من هميشه عاشق شعر فارسی بوده‌ام چرا که در هیچ کجای جهان، کسی نتوانسته همانند سعدی - در قرن های دورِ این سرزمین - عشق را اینگونه به تصویر بکشد : نه خلاف عهد کردم که حدیث جز تو گفتم؛ همه بر سر زبانند و تو در میانِ جانی!