سیاستگذاری و حکمرانی

🚨 یک‌معادله ساده درباره هدررفت ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومانی قیمت عمده برنج پاکستانی، بسته به نوع آن، از ۷۵ سنت تا ۱.۲ دلار است؛ اما در ایران میانگین ۲ دلار در هر کیلو فروخته می‌شود! نکته منفی‌تر آنکه، میلیاردها دلار ارز ترجیحی با نرخ ۲۸۵۰۰ تخصیص داده شده تا کالاهای اساسی همچون برنج وارد کنند اما قیمت برنج با قیمت جهانی آن و حتی بالاتر از آن نوسان دارد! وقتی ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومانی برای واردات برنج تخصیص می‌یافت، قیمت برنج باید با احتساب هزینه‌های گمرکی، حمل‌ونقل و سود فروشنده، میانگین حدود ۵۰ هزار تومان می‌شد اما قیمت هر کیلو، امروز بیش از ۲۰۰ هزار تومان است! 🆔  @Policy_Governance

💠هسته مطالعات پارلمان با همکاری انجمن علمی معارف‌ اسلامی و علوم‌ سیاسی دانشگاه امام‌صادق(ع) برگزار می‌کند: 🔻دوره جامع پارلمان ما بررسی ساختار، نقش و چالش‌ های مجلس شورای اسلامی 🗓 ۲۴ آذر تا ۸ دی 👥با حضور افراد مطرح کشوری و کارشناسان برجسته 🌐به صورت مجازی ‼️ظرفیت محدود 💯تخفیف ویژه برای ثبت‌نام گروهی 📄ارائه گواهی‌ معتبر از دانشگاه امام‌صادق(ع) 🔗 اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام: https://formafzar.com/form/oeodt https://formafzar.com/form/oeodt 🧑‍💻پشتیبان دوره در بله، ایتا و تلگرام: @OurParliament_Admin ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ 🇮🇷 هسته مطالعات پارلمان دانشگاه امام صادق(ع) @parliament_studies

💬 توییت: ‏در ۲سال گذشته، صندوق تأمین خسارت‌های بدنی، بابت تامین خسارت تصادف‌های زنان موتورسوار، ۱۳۰میلیارد ریال پرداخت کرده که از این مقدار، ۲۳درصد پرونده‌ها مربوط به موتورسواران زیر۱۶سال بوده! نتیجه سیاستگذاری فعلی این است: زنان می‌توانند سوار موتور باشند اما راکب آن نه... اصرار قانونگذار برای ندادن گواهینامه موتور به زنان را نمی‌فهمم. 🆔  @Policy_Governance

💬 هیاهوی‌زیاد برای تقریباهیچ! تعیین قیمت سوم برای بنزین (با نرخ ۵۰۰۰تومان) با توجه به مصرف ۵۰میلیون لیتری این فرآورده از طریق کارت جایگاه‌ها، خوشبینانه ظرفیت درآمدی روزانه ۱۰۰میلیاردتومان برای دولت ایجاد می‌کند؛ یعنی سالانه مبلغ ۳۶.۵ همت‌ به جیب دولت برمی‌گردد.…

💬 هیاهوی‌زیاد برای تقریباهیچ! تعیین قیمت سوم برای بنزین (با نرخ ۵۰۰۰تومان) با توجه به مصرف ۵۰میلیون لیتری این فرآورده از طریق کارت جایگاه‌ها، خوشبینانه ظرفیت درآمدی روزانه ۱۰۰میلیاردتومان برای دولت ایجاد می‌کند؛ یعنی سالانه مبلغ ۳۶.۵ همت‌ به جیب دولت برمی‌گردد. این درآمد اندک درحالی حاصل می‌شود که مصرف روزانه بنزین از تولید بیشتر شده و واردات آن سالانه ۴ میلیارد دلار هزینه دارد! اما من با این کار مخالفم چون اجرای این سیاست ِ دم‌دستی، پنجره‌ی فرصت هر سیاست اصلاحی جدی‌تری را می‌بندد. به بیان دیگر، در حالیکه افکار عمومی پذیرش اصلاح شیوه فعلی مصرف بنزین و قیمت‌گذاری را دارد، اجرای این سیاست باعث می‌شود تورم انتظاری به وجود بیاید اما مسئله چندان حل نشود. نکته آخر آنکه، #سیاستگذار حداقل ۵ راهکار برای کنترل مصرف تصویب کرده (از جمله انتقال سهمیه به کارت بانکی، افزودن LPG و متنوع کردن سبد سوخت، واردات خودرو برقی و نوسازی ناوگان حمل‌ونقل)، اما دولت تاکنون اجرا نکرده است. 🆔  @Policy_Governance

💬 نقدی بر سیاستگذاری حذف یارانه؛ درآمد ۳۰ میلیونی در تهران رفاه نیست؛ شرط دوام است! روز گذشته وزیر کار، معیار «هر کس در تهران مالک خانه باشد و کل خانواده ۳۰میلیون تومان درآمد داشته باشد جز ۳ دهک بالا محاسبه می‌شود» را به عنوان شرط حذف یارانه اعلام کرد. تحلیل داده‌های رسمی نشان می‌دهد چنین درآمدی، اگرچه توان اداره زندگی را تا حدی فراهم می‌کند، هرگز معناگر رفاه پایدار نیست. گزارش کارشناسی مرکز آمار ایران، بانک مرکزی و کمیته مزد تا نیمه دوم سال۱۴۰۴ نیز می‌گوید ۳۰میلیون تومان در پایتخت، بیشتر شاخصی از توان بقا برای ادامه حیات در کلانشهر تهران است تا تصویری از برخورداری واقعی. درآمد ۳۰میلیونی، نه نشانه رفاه بلکه بیانگر موقعیت طبقه متوسط با توان مالی محدود است. چنین خانواری در برابر هزینه‌ها می‌ایستد اما توان پیشرفت ندارد. رفاه واقعی در ساختار شهری تهران امروز، نیازمند درآمد ماهانه ۴۵تا۵۰میلیون تومان است تا پس‌انداز و پوشش هزینه‌های غیراساسی ممکن شود؛ رقمی که در دهک ۸ به بالا وجود دارد. درنتیجه، استخدام ۳۰ میلیون بعنوان مرز حذف یارانه یا تشخیص برخورداری، خطا در تشخیص #عدالت_توزیعی است. 🆔  @Policy_Governance

💬 به مناسبت ۱۴ مهر؛ روز تهران تهران و ظرفیت‌هایی برای سیاستگذاری چند سالی است که با تصویب شورای فرهنگ عمومی، چهاردهم مهر ماه به عنوان «روز تهران» نامگذاری شده و شاهد برگزاری مراسم‌های بزرگداشتی تحت‌عنوان «هفته تهران» از سوی استانداری، فرمانداری و شهرداری تهران نیز هستیم. البته چنین نامگذاری‌هایی در همه جهان مرسوم است و بسیاری از شهرهای مهم جهان نیز در تقویم کشورهای خود، چنین روزی را دارند؛ روزی که تلاش می‌کند، توجهات را به سمت آن شهر معطوف کند. اما هدف اصلی «روز یا هفته تهران» چندان مشخص نیست. مواجهه ما با تهران چگونه است؟ پایتخت دویست و چند ساله ایران؛ شهری پر از جنب و جوش و خروش.... یا تهران؛ شهر ابرچالش‌های بی‌پایان؛ شهر آلودگی، ترافیک، معضلات اجتماعی و... تهران؛ پیش‌رو در تغییرات اجتماعی پرواضح است که به دلیل ایجاد تمرکز سیاسی و اقتصادی در شهر تهران، این کلانشهر مهم‌ترین بازیگر شاخصه‌های فرهنگی و اجتماعی در جامعه امروز ایران است. عموم ترندهای روز جامعه ایرانی، ابتدا از تهران برمی‌خیزد و سپس در کشور فراگیر می‌شود. چنین خصلتی، تهران را در موقعیتی خاص قرار می‌دهد به گونه‌ای که ظرفیت اثرگذاری این شهر بر کل کشور، بیش از هر مولفه دیگری خواهد بود. در چنین شرایطی برنامه‌ریزان و سیاستگذاران حوزه فرهنگی و اجتماعی با عملکرد موثر و مطلوب در شهر تهران، می‌توانند امیدوار باشند، تغییرات مثبت فرهنگی و اجتماعی به سایر نقاط کشور نیز سرایت کند. مثال‌های متعددی از این سرایت فرهنگی -مثبت یا منفی- را می‌توان در جامعه ایرانی دید که منشا اصلی آن، تهران بوده است؛ از برگزاری جشن‌های خیابانی در یک دهه اخیر تا ترویج خرده‌فرهنگ‌ نگهداری حیوانات خانگی! تهران، یک حس نوستالژیک حافظه جمعی جامعه ایرانی پر است از خاطرات تلخ و شیرینی که هر چه به دهه‌های متاخر، نزدیک‌تر می‌شویم، این حافظه پررنگ‌تر از سال‌های دورتر می‌شود. مرکزیت تهران در تحولات دو قرن اخیر، تمرکز تاریخی، فرهنگی و رسانه‌ای بر این شهر، وجود مهم‌ترین مراکز دانشگاهی، هنری و ... در، مهم‌ترین عواملی است که نقش محوری به تهران در شکل‌گیری حس نوستالژیک به جامعه ایرانی می‌دهد. به باور محققان، نوستالژی، حسِ محبوبیت، امنیت و ارتباط با دیگران را ایجاد کرده و می‌تواند الهام‌بخش و مایه خوش‌بینی به آینده باشد؛ چون به ما کمک می‌کند چیزهای خوبی را درباره خودمان و دیگران به یاد آوریم. اگر سیاستگذار بتواند به خوبی از این حس بهره‌گیری کرده و چشم‌اندازی برای آینده ترسیم کند، می‌تواند در اجرای بهتر سیاست‌ها و دستیابی موثرتر به اهداف برنامه‌ای و قانونی موثر عمل کند. در چنین شرایطی، موفقیت در اجرای کمپین‌هایی مانند «تهران دوست داشتنی» حاصل بهره‌گیری مطلوب از این حس نوستالژیک است. تهران، شهر بی‌امکاناتی! علیرغم آنکه تهران، به عنوان پایتخت ایران از سال ۱۱۶۴ هجری، انتخاب شده و قطب اصلی اقتصاد ایران و بازار اصلی نیروی کار ایران شده است اما به دلیل رشد فزاینده جمعیتی و سر برآوردن حاشیه‌نشینی در آن، کماکان در توسعه امکانات و سرانه‌‎های شهری، در یکی از پایین‌ترین سطوح در مقایسه با سایر کلانشهرهای کشور قرار دارد. به طور مثال، در شاخص‌ فضای سبز، تهران با ۱۶ متر فضای سبز به ازای هر نفر، نه‌تنها نسبت به سرانه استاندارد حداقل ۲۵ مترمربعی، وضع نامطلوبی دارد که در رده‌بندی داخلی کشور نیز، پایین‌تر از شهرهایی همچون اصفهان، شیراز و مشهد قرار می‌گیرد. اوضاع در امکانات بهداشت و درمان و دسترسی به تخت بیمارستانی نیز به همین مقدار وخیم است و به دلیل ناترازی در امکانات بهداشتی خصوصا در شهرهای حاشیه‌ای تهران، شاهد هجوم بیماران به کلانشهر تهران هستیم؛ به گونه‌ای که سطح دسترسی به تخت بیمارستانی در شهر تهران پایین‌تر از میانگین کشوری است. اوضاع در برخی مناطق همچون مناطق ۱۹، ۲۱ و ۱۵ شهرداری تهران، فاجعه‌بارتر است و این مناطق کم‌ترین بیمارستان به ازای جمعیت را دارند. جمع‌بندی سیاستگذاران و برنامه‌ریزان برای بهبود وضعیت زندگی در کلانشهر تهران، ابزارهایی دارند که در بهره‌گیری از آنها غفلت‌های صورت گرفته است. جامعه ایرانی نشان داده که در سختی‌ها، متمرکزتر از سایر ملت‌ها عمل می‌کند؛ چه آنکه در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و علیرغم پروپاگاندایی که علیه جامعه ایرانی شده بود، پاسخ ایرانیان به تهدیدها از جنس شجاعت و همکاری بود و نه ترس و تفرقه. در سوی دیگر ظرفیت‌های فرهنگی و نوستالژیک به گونه‌ای است که تهران را دوست‌داشتنی تر از هر مولفه‌ای می‌کند و ظرفیتی برای سیاستگذاران فراهم می‌سازد. 🆔  @Policy_Governance

💬 چهلمین روز شهادت دکتر طهرانچی: مردی با آرزوهای ناتمام یکم. اسفند ۹۷، به درخواست یکی از دوستان، طرحی برای تحول حوزه فرهنگی و دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی آماده کردم. قرار شد در یک جلسه خصوصی، برای رئیس دانشگاه، طرح را توضیح بدهم. چند دقیقه‌ای پشت دفتر رئیس ماندیم؛ هنوز نرسیده بود. حدود یک‌ساعت بعد، دکتر طهرانچی، همراه با چند جوان مسلح وارد دفتر شد. سلام و احوالپرسی گرمی کرد. تعجب کرده بودم. رئیس دانشگاه آزاد و این همه محافظ! نمی‌دانستم دانشمند مهمی است... دوم. نیم‌ساعت وقت داشتم تا ایده جدیدمان را توضیح بدهم. تقریبا از هر نظریه ارتباطات، رسانه و فرهنگ که صحبت می‌کردم تا انتهای آن را می‌دانست. ارائه خیلی سریع‌تر از ان‌چه فکرش را می‌کردم تمام شد. طرح را پسندیده بود. فی‌المجلس پیشنهاد داد به دانشگاه آزاد بروم و خودم مسئولیت اجرای بخشی از آن را برعهده بگیرم. تردید داشتم. به آن اسلایدها چند نکته دیگر با الهام از قرآن، احادیث و نهج‌البلاغه هم اضافه کرد. فکر کردم شاید استاد علوم انسانی یا الهیات و یا حتی فلسفه باشد! بعدها فهمیدم استاد تمام فیزیک هسته‌ای است... سوم. کرونا نفس همه کسب‌وکارها را گرفته بود و آموزش عالی هم از این قاعده مستثنا نبود. آموزش حضوری تعطیل شده بود؛ تمایل به درس خواندن در دانشگاه آزاد هم کمتر از گذشته بود. تعبیرش درباره این شرایط جالب بود؛ می‌گفت کرونا مثل پاس پشت دفاع، همه بازیکنان ما را از بازی خارج کرده! پیشنهادهای زیادی برای تغییر در درآمدزایی دانشگاه مطرح بود اما از بین همه آنها، فقط آنهایی را دنبال می‌کرد که به تقویت جریان علم و دانش نیز منجر شود. برای پیشرفت ایران، مردی با آرزوهای دوربرد بود. چهارم. برای افتتاح برنامه آموزشی‌مان، دعوتش کرده بودیم. اسمش را گذاشته بودیم "تحریریه شهید باغبانی". نمی‌دانست خانواده شهید را هم دعوت کرده‌ایم. وقت معرفی فرزند شهید، برقی در چشمانش دیدم که هیچ گاه نظیرش را ندیده بودم. درگوشی گفت: "همین‌هاست که برای آدم می‌ماند..." پنجم. بعد از اضافه شدن نامش به لیست افراد تحت تحریم، مستند کوتاهی برای انتشار ساختیم. به سختی قبول کرد آن را منتشر کنیم. می‌گفت من کار خاصی نکرده‌ام؛ بروید و برای بزرگداشت امثال شهید مجید شهریاری و شهید داریوش رضایی‌نژاد، کاری کنید. چند ماه بعد، برای سالگرد شهید مجید شهریاری، مستند کوتاهی درباره زندگی او ساختیم و قبل از انتشار برایش فرستادم. تیترش را گذاشت: #مردی_که_ناممکن‌ها_را_ممکن_کرد ششم. آخرین مکالمه تلفنی‌مان بعد از یک دلخوری شکل گرفت. با یکی از مدیران اصلی دانشگاه وارد چالش شده بودم و اجبارا دانشگاه را ترک کردم. تماس گرفته بود برای دلجویی. بعد هم پیام محبت‌آمیز دیگری فرستاد و نوشت: ".. زنده باشی. این تجربه‌ها ذیقیمت است و اساسا مدیریت جوان انقلابی، مدیریت جوانانی است که فرصت‌ها آن ها را آبدیده می‌کند و زودتر بزرگ می‌شوند." در پاسخ نوشتم: "... آرزوی سلامتی و طول عمر دارم برای خدمت به کشور. و شهادت در پایان راه." 🆔  @Policy_Governance

💬 جوان‌مرد عدالتخواه ‌یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌هایی که خداوند به هر جوان ِ جویای راهی، می‌تواند بدهد، شاگردی استادانی است که ذره‌ای انحراف از معیارهای اصلی،‌ در وجودشان وجود ندارد. و الحمدلله نعمت بزرگ من در اوایل شروع فعالیت رسانه‌ای، همکاری با فردی بود که دغدغه واقعی مردم، دین و ایران را داشت. #احمدآقا نه‌فقط اولین استاد من در عرصه رسانه و سیاست؛ بلکه مهم‌ترین‌شان در شکل‌گیری شالوده وجودی‌ام بوده و هست. انقلابی‌گری، ایران‌دوستی، دغدغه‌مندی، مردم‌داری، تکیه بر اصول، بهره‌گیری از دانش، پرهیز از سیاست‌زدگی، دوری از اشرافیگری و از همه مهم‌تر عدالتخواهی -به معنای واقعی کلمه- مهم‌ترین شاخصه‌های احمد توکلی بود. امروز که ایشان را از دست دادیم؛ بازخوانی منش سیاسی و اجتماعی احمد توکلی -و عدالتخواهان واقعی مثل او- ضروری‌ترین کار برای کسانی است که دغدغه عدالت داشته و می‌خواهند وارد فعالیت سیاسی و رسانه‌ای بشوند. پی‌نوشت: عکس، مربوط به یکی از دادگاه‌های #احمدتوکلی در سال ۹۴ است؛ زمانیکه با شکایت برخی از مفسدین، دادگاهی شده بود... خدایش بیامرزد. متن کامل: https://www.instagram.com/p/DMczsV8oiEi 🆔  @Policy_Governance

💬 گپ‌وگفتی درباره کاربرد هوش مصنوعی در قانو‌نگذاری در حاشیه #نمایشگاه_کتاب (دوره ۳۶) در گفتگویی با موضوع " قانون‌گذاری در ایران؛ چالش تنقیح و همپوشانی قوانین" شرکت کردم که به همت دوستان #پژوهشگاه_فضای_مجازی وابسته به مرکز ملی فضای مجازی ترتیب داده شده بود. در این گفتگو درباره کاربرد هوش مصنوعی در قوه مقننه صحبت کردم و گفتم که #هوش_مصنوعی، به عنوان ابزاری نوین، امروز در مرکز پژوهش‌ها و معاونت قوانین مجلس، در مسیر شناسایی تعارض‌ها و پالایش نظام قانون‌گذاری به کار گرفته شده تا بتواند گام مهمی در ارتقای کیفیت سیاست‌گذاری بردارد. دستگاه قانون‌گذاری از آغاز تاکنون، با تصویب قوانین متعدد و بعضاً متداخل، همواره با چالش همپوشانی، تعارض و نسخ قوانین روبرو بوده است و اکنون بیش از ۹۰ هزار مقرره قانونی بدون تنقیح و پالایش روشن وجود دارد که در مسیر تنقیح با استفاده از هوش مصنوعی است. 🖇 @theCSRI 🆔 @Policy_Governance

💬 صدای تجربه در راهروهای مجلس! با حضور جمعی از نمایندگان، پژوهشگران و فعالان حوزه سیاست‌گذاری، از نشریه «مجلس‌نگار» در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران رونمایی شد. این نشریه، محصول پروژه‌ای نوآورانه در حوزه تجربه‌نگاری حکمرانی در #مرکز_پژوهشهای_مجلس است که با هدف مستندسازی تجربیات نمایندگان مجلس شورای اسلامی تدوین شده و گامی مهم در مسیر ارتقاء بهره‌وری قانون‌گذاری به شمار می‌رود. در این مسیر، تجربه نمایندگان مجلس به اشتراک گذاشته می‌شود تا آزمون‌وخطاها کمتر و حکمرانی، هوشمندانه‌تر شود. رونمایی از این نشریه با همراهی: دکتر بابک نگاهداری (رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس)، حسینعلی حاجی‌دلیگانی (نماینده مردم شاهین‌شهر در مجالس ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲)، علی‌اصغر عنابستانی (عضو هیات رییسه کمیسیون تدوین آیین‌نامه مجلس یازدهم)، دکتر بهروز طهماسب‌کاظمی (معاون پژوهشی مرکز پژوهش‌ها)، محمدمهدی مهربان (مدیرکل مرکز نوآوری قوه مقننه)، یحیی نیازی (داور نشریه مجلس‌نگار) و علی رجبی (عضو شورای سردبیری نشریه و پژوهشگر #سیاستگذاری_عمومی) برگزار شد. لینک کامل خبر👇🏻 https://rc.majlis.ir/fa/news/show/1837329 🖇 @lcih_ir 🆔 @Policy_Governance

🔹️آئین رونمایی از نشریه مجلس‌نگار، روایت تجربه حکمرانی مجلس شورای اسلامی ▫️آئین رونمایی از نشریه *مجلس‌نگار* به همت مرکز نوآوری قوه مقننه و با حضور جمعی از نمایندگان و صاحب‌نظران حوزه تجربه‌نگاریِ حکمرانی برگزار می‌شود. ▫️این نشریه که از جدیدترین دستاوردهای مرکز پژوهش‌های مجلس است به «روایت تجربه‌های حکمرانی در مجلس شورای اسلامی» می‌پردازد. ▫️این مراسم روز سه‌شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، از ساعت ۱۶:۳۰ تا ۱۷:۳۰ در محل نمایشگاه بین‌المللی کتاب، مصلی امام خمینی(ره)، سالن شبستان، طبقه دوم برگزار خواهد شد. ▫️در این آئین، چهره‌هایی چون دکتر محمدمهدی مفتح، دکتر سیدعلی یزدی‌خواه و دکتر حسین‌علی حاجی‌دلیگانی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، به همراه یحیی نیازی، داور نشریه، و علی رجبی، پژوهشگر سیاست‌گذاری عمومی حضور خواهند داشت. ▫️این برنامه با هدف معرفی و تبیین بخشی از تجربیات و دستاوردهای نهاد قانون‌گذاری کشور در حوزه تجربه‌نگاری برگزار می‌شود و فرصتی برای بررسی رویکردهای نوآورانه در حوزه سیاست‌پژوهی و سیاستگذاری خواهد بود. @lcih_ir ____ #مرکز_نوآوری_قوه_مقننه #سیاستگذاری #سیاست_پژوهی

💬 #پژوهش: صورت‌بندی مسئله اداره دفاتر نمایندگان در حوزه‌های انتخابیه با مروری بر تجربه زیسته نمایندگان و تجارب سایر کشورها اولین گزارش ما با محوریت #مدیریت_دانش و تجربه نمایندگی مجلس در گروه سیاست‌پژوهی و آزمایشگاه حکمرانی #دفتر_مطالعات_حکمرانی مرکز‌ پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی منتشر شد. در #مجلس_نگار شماره یک، صورت بندی مسئله اداره دفاتر نمایندگان در حوزه انتخابیه با مروری بر تجربه زیسته نمایندگان و تجارب سایر کشورها بررسی شده است. داده‌های اصلی این گزارش از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با قریب به ۵۰ نفر از نمایندگان مجلس یازدهم به دست آمده و داده‌های تکمیلی از طریق مطالعه کتابخانه‌ای گردآوری شده است. در این گزارش، مهم‌ترین چالش‌های نمایندگان در اداره دفاتر نمایندگی در حوزه‌های انتخابیه، مورد نقد و بررسی قرار گرفته و تلاش شده، بهینه‌ترین راهکارها برای حل این مشکلات معرفی شود. 🆔 @Policy_Governance

💬 چند نکته بدیهی از مذاکرات عراقچی-ویتکاف؛ برای توجه بیشتر فعالان رسانه‌ای دور جدید مذاکرات میان ایران و آمریکا در حالی آغاز شد که فردی به نام «استیون ویتکاف» راهبری تیم آمریکایی را برعهده دارد. در سابقه ویتکاف، که تا پیش از انتخاب به‌عنوان "نماینده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا در امور خاورمیانه" یک سرمایه‌دار بخش مسکن در آمریکا بوده، رفاقت دیرینه با ترامپ، روابط نزدیک با لابی آیپک اسرائیل، نزدیک‌شدن چندباره به مرز ورشکستگی و ارتباط اقتصادی با کشورهای عربی (به‌خصوص قطر) به چشم می‌خورد. مضاف بر اینکه در چندماه اخیر، تلاش‌های او در پرونده مناقشه اوکراین، آتش‌‎بس در غزه و آزادی تمامی اسرای اسرائیلی، موفقیت نهایی و ملموس برای دولت ترامپ نداشته است. در چنین شرایطی و باتوجه‌ به تجربه مذاکرات مختلفی که در یک دهه اخیر، در سطح وزرای خارجه و معاونان، دیپلمات‌ها، کارشناسان و... بین ایران و غرب صورت گرفته، لازم است برای یادآوری برخی بدیهیات نکاتی را متذکر شوم: ویتکاف و تغییر استراتژی مذاکراتی آمریکا استیو ویتکاف اولین مقام بلندپایه آمریکایی در ۱۵ سال اخیر است که به غزه سفر کرده و حضورش باعث شد امیدهای بسیاری برای ایجاد یک آتش‌بس پایدار در غزه ایجاد شود. او در ابتدا با طرح خواسته «آزادی اسرای دارای تابعیت آمریکایی از دست حماس» وارد بازی شد و به این بهانه گروه‌های مقاومت فلسطینی را به میز مذاکره کشاند. ارتباط خوب او با قطری‌ها باعث شد؛ روند میانجی‌گری او بین حماس و اسرائیل نیز به‌سرعت پیش برود و موجی از امید را در دل فلسطینی‌ها ایجاد کند اما در پایان؛ و برخلاف آنچه در ابتدا به نمایش گذاشته بود، تنها ۲ گزینه روی میز توافق گذاشت: «آزادی بدون قید و شرط همه اسرا» یا «ادامه جنگ و ویرانی غزه» بنابراین، کارنامه مذاکراتی ویتکاف در غزه نشان می‌دهد که استراتژی «یا همه چیز توافق می‌شود؛ یا هیچ‌چیز توافق نمی‌شود» که بین دیپلمات‌های آمریکایی مرسوم است، تبدیل به استراتژی «شروع با خواسته‌ای کوچک و فشار برای رسیدن به همه‌چیز» تغییر کرده است که نوعی راهبرد برای دلالی اقتصادی است! طبیعی است که واکنش رسانه‌ای به این استراتژی مذاکراتی باید آینده‌نگرانه و از جنس روشنگری برای افکار عمومی از طریق سیاست مقایسه‌ای باشد. عجله‌ برای توافق، به نفع چه کسی است؟ ۱- پس از سال‌ها تلاش دیپلمات‌های ایران، توافق جامعی میان ایران و 5+1 منعقد شد که برجام (برنامه جامع اقدام مشترک) نام گرفت؛ توافقی که هیچ‌گاه نتوانست به اقدامی مشترک از سوی دنیای غرب بینجامد و گشایش خاصی نیز ایجاد نکرد. حقیقتی که باید به مخاطب منتقل کنیم، تلخ اما واقعی و منطبق بر تجربه مذاکرات قبلی است: تا رسیدن به یک توافق جامع، ماه‌ها و شاید سال‌ها فاصله است؛ آن هم مشروط بر اینکه اراده سیاسی در طرف مقابل وجود داشته باشد. ۲- در طرف مقابل، دولت جدید آمریکا، چندین پرونده بین‌المللی شامل مناقشه اوکراین، جنگ غزه، رقابت تعرفه‌ای با چین و اروپا، کنارگذاشتن متحدان اروپایی از معادلات قدرت و ... را بازکرده که علی‌رغم ورود پرحجم و پروپاگاندای شدید رسانه‌ای به سرانجام خاصی نرسیده است. فلذا برای رسیدن به توافقی که بتواند بر سایه پرونده‌ها نیز تأثیر بگذارد و اراده محکم ترامپ را رقبای بین‌المللی نشان دهد، نیازمند سرعت است. از منظر رسانه‌ای هر تلاشی که به تقویت اراده آمریکایی‌ها و تضعیف موضع تیم ایرانی منجر شود، خطای فاحش و راهبردی است. مختصات واقعی خیرخواهان و دشمنان ایران ۱- تجربه برجام پیش روی ماست. آن کسی که برجام را اجرا نکرد در وهله اول آمریکا و در وهله دوم تروئیکای اروپایی است. تکیه بر گزاره‌های غلطی همچون «روی موشک، شعار نوشتند که برجام شکست بخورد» از منظر رسانه‌ای غلط اندر غلط است. مسئول شکست برجام در وهله اول آمریکاست که از توافق خارج شده و در وهله دوم، اروپایی‌ها (کشورهای فرانسه، آلمان و بریتانیا) که علیرغم ابتکار ژانویه ۲۰۱۹ برای خلق ابزار حمایت از مبادلات تجاری (اینستکس)، تلاشی برای برداشتن تحریم‌ها، بهبود روابط اقتصادی با ایران و عادی‌سازی روابط نکردند. ۲- اینکه نفس شروع مذاکرات باعث ریزش قیمت‌ها شد، دستاورد خاصی نیست که از آن به‌عنوان چماقی برای زدن رقیب سیاسی داخلی استفاده کنیم؛ کمااینکه در نقطه مقابل افزایش احتمالی قیمت‌ها پس از ایجاد بن‌بست نیز نباید چماقی برای تنبیه مذاکره‌کنندگان باشد. عاقلانه‌ترین رفتار رسانه‌ای، تزریق گزاره‌هایی است که کمترین همبستگی را میان شاخص‌های اقتصادی و نتایج مذاکره ایجاد کند. در چنین شرایطی دست‌ودل دیپلمات ایرانی نخواهد ‎‌لرزید و آزادی عمل بیشتری برای پافشاری بر اصول اساسی خود، و نپذیرفتن خواسته‌های زیاده‌خواهانه طرف مقابل پیدا می‌کند. متن کامل: https://farsnews.ir/Ali_Rajabi/1744634069731492081 🆔 @Policy_Governance 🔄 منتشرشده در خبرگزاری فارس ۱۴۰۴/۰۱/۲۵

💬 مروری بر چهل و سومین جشنواره فیلم فجر از منظر سیاستگذاری فرهنگی: بی‌نظمی و سردرگمی آنچه در #جشنواره_فیلم_فجر سال ۱۴۰۳ گذشت، نسبت به سه دوره گذشته تفاوت‌های بسیاری داشت که متأسفانه کارنامه تیم مدیریتی فعلی را نسبتاً ضعیف نشان می‌دهد. اگرچه اقدامات مثبتی همچون اکران فیلم‌های توقیف‌شده در سینمای رسانه‌ها، تعداد بالاتر آثار پذیرش‌شده نسبت به دوره‌های قبل، وزن دادن بیشتر به انیمیشن‌های سینمایی در این دوره وجود داشت؛ اما ناهماهنگی میان تیم برگزاری جشنواره و جدا شدن یکی از داوران در میانه راه و همچنین داوری‌های صورت‌گرفته در بخش‌های مختلف کارنامه نسبتاً ضعیف را برای جشنواره چهل‌وسوم به‌جای گذاشت. این‌که به این آیتم‌های منفی و مثبت چقدر ضریب بدهیم، مسئله‌ای است که می‌تواند مهر قبولی یا مردودی را روی کارنامه جشنواره فیلم فجر چهل‌و‌سوم بزند؛ اما آنچه مسلم به‌نظر می‌رسد، این است که بهارِ سال جدید سینمای ایران، نشان از تداوم سردرگمی سیاستگذاری فرهنگی-سینمایی کشور در سال پیش‌ِرو نیز دارد. در ۱۰ روز جشنواره، بیش از ۳۰ فیلم جشنواره فجر را در کنار دوستان رسانه‌ای خودم در کاخ جشنواره (برج میلاد) دیدم و برخی از آنها را پسندیدم. در یادداشت ضمیمه که به عنوان تیتر یک در خبرگزاری تسنیم منتشر شد، نقدی بر جشنواره فجر از منظر مولفه‌های #سیاستگذاری_فرهنگی نوشته‌ام. متن کامل: https://tn.ai/3256176 🆔 @Policy_Governance 🔄 منتشرشده در خبرگزاری تسنیم ۱۴۰۳/۱۱/۲۳

💬 سه نکته درباره دومین خروج آمریکای ترامپ از سازمان بهداشت جهانی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات‌متحده، در اولین روز شروع دوره جدید کاری‌اش، فرمان خروج آمریکا از سازمان بهداشت جهانی (WHO) را هم در کنار ده‌ها فرمان اجرایی دیگر صادر کرد؛ سیاستی که البته در سال آخر دوره اول ریاست‌جمهوری ترامپ نیز انجام شده بود‌. بدین ترتیب، سازمان بهداشت جهانی، یکی از اصلی‌ترین اعضای خود -از سال ۱۹۴۸ میلادی تاکنون- را مجددا از دست داد تا شمار اعضای آن به ۱۹۴ کشور کاهش پیدا کند‌. چند انگیزه جدی در پس پرده این فرمان اجرایی قرار دارد مختصرا درباره آن توضیحاتی می‌دهم: ۱- تداوم سیاست فشار بر چین هم‌زمان با انتخاب مارک روبیو به‌عنوان وزیر خارجه دولت ترامپ که از هواداران سیاست فشار به چین بود، خروج از WHO نیز نشان از آرایش همه‌جانبه دولت جدید آمریکا علیه چین دارد. دونالد ترامپ، به‌ویژه در سال ۲۰۲۰ و به دنبال شیوع پاندمی کووید-۱۹، سازمان بهداشت جهانی را متهم به هم‌پوشانی با منافع دولت چین و ناتوانی در مقابله با شیوع این ویروس از ووهان دانست. ترامپ انتقادهایی به نحوه مدیریت بحران‌ها، به‌ویژه شیوع بیماری‌ها، در سازمان بهداشت جهانی نیز داشته و مدعی بود که این سازمان، تحت نفوذ چینی‌هاست! ۲- کاهش هزینه‌های مالی دولت آمریکا ترامپ در دوره اول ریاست‌جمهوری خود نیز معتقد بود که ایالات‌متحده به‌طور غیرمنصفانه‌ای سهم زیادی از بودجه پیمان‌ها و سازمان‌های جهانی ازجمله WHO را تأمین می‌کند و این هزینه‌ها باید کاهش یابد. او بارها در خلال کمپین انتخاباتی خود، اعلام کرده که دیگر نمی‌خواهد آمریکا بیشتر از دیگر کشورها هزینه کند. خروج مجدد آمریکا از WHO در حالی است که طبق آمار منتشرشده، یک‌پنجم از بودجه ۶/۸ میلیارد دلاری سازمان جهانی در سال ۲۰۲۳ را، دولت جو بایدن تأمین کرده بود. پیش‌بینی می‌شود، ترامپ سیاست مشابهی در قبال مشارکت مالی در پیمان نظامی ناتو، خروج از پیمان تغییرات اقلیمی پاریس و ... را در پیش بگیرد. ۳- مقابله با دموکرات‌ها در حوزه انحرافات جنسیتی ابتدا قرار بود، رابرت اف.کندی جونیور -سیاستمدار دموکراتی که به جمهوری‌خواهان پیوسته- در این پست قرار بگیرد. کندی کارزار انتخاباتی خود را به نفع ترامپ تعطیل کرد‌ تا به این پست نزدیک شود اما مخالفت‌های جدی جامعه پزشکی و NGOهای آمریکایی با نظرات افراطی کندی در مخالفت با واکسیناسیون عمومی باعث شد تا ترامپ از تصمیم اولیه صرف‌نظر کند. از سوی دیگر، ایدئولوژی‌های متفاوتی میان کندی و ترامپ در حوزه آزادی‌های اجتماعی وجود داشت. ترامپ به‌ویژه در دوره اول ریاست‌جمهوری خود به سیاست‌های محافظه‌کارانه و ضد سیستم‌های دولتی متمایل بود، درحالی‌که رابرت اف کندی بیشتر به نظارت و حمایت از سیاست‌های اجتماعی و حقوقی معتقد بود که شامل فعالان حقوق بشر و حامیان LGBTها نیز می‌شد. درحال حاضر، دوروتی فینک به‌عنوان وزیر جدید بهداشت و خدمات انسانی دولت آمریکا معرفی‌شده که متخصص غدد است و مدیر سابق دفتر سلامت زنان در همین وزارتخانه بوده است. او بیشتر یک شخصیت علمی است تا سیاسی و تاکنون اطلاعات خاصی درباره نظرات او در موضوعات چالش‌برانگیزی همچون خروج از WHO، نزاع بر سر حقوق همجنس‌گرایان و ...منتشر نشده است. با این حال به نظر می‌رسد گذار از کندی به فینک نیز در راستای ایده‌های ترامپ در حوزه مسائل حقوق جنسیت‌هاست. 🆔 @Policy_Governance 🔄 منتشرشده در روزنامه رسالت ۱۴۰۳/۱۱/۰۳

فردا در دانشگاه تهران

💬 سیاست #مولدسازی؛ آینده‌فروشی یا خروج از بن‌بست؟ 📸 b2n.ir/a64851 سه‌شنبه۱۹ اردیبهشت، #حسین_قربانزاده معاون وزیر‌اقتصاد و رییس سازمان خصوصی‌سازی، در چند استوری، تصاویری از چند ملک و ساختمان راکد در شهر #اصفهان را منتشر کرده که از چندین سال قبل، به حال خود رها شده است. او مدعی شده که "با یک‌سوم ارزش این دارایی‌های راکدمانده، می‌توان مشکل آب اصفهان را حل کرد!‌" فارغ از صحت یا عدم‌صحت این براورد، یاد خاطره‌ای افتادم که مشکل خیلی از شرکت‌های دولتی [عمدتا ضررده] است: ۱. شرکتی قدیمی و وابسته به یک بخش دولت را می‌شناسم که در چند سال اخیر، به‌شدت درگیر سرمایه در گردش بود و با افزایش نوبه‌ای قیمت مواد اولیه، هر روز اوضاعی بحرانی‌تر پیدا می‌کرد. همزمان که منفی بودن همه شاخص‌های عملکردی شرکت، مدیران ارشد شرکت را مجبور کرده بود به سمت اخذ وام‌های سنگین و #تعدیل_کارگران پیش بروند؛ کارمندان شرکت، به نوبت از ویلاهای متعلق به شرکت استفاده می‌کردند؛ درحالیکه ارزش یکی از همین مجموعه‌های رفاهی تقریبا ۲ برابر میزان سرمایه‌درگردش مورد نیاز تولید برای یک سال کارخانه بود! ۲. ایده فروش دارایی برای ایجاد نقدینگی در شرکت مذکور طرفدار نداشت. چون مدیران حوصله اینکه پروسه اخذ مجوز فروش از هیات مدیره، مدیرعامل، مدیر بالادستی شرکت، وزیر مرتبط و ... را طی ‌کنند، و با #بوروکراسی مواجه شوند را نداشتند؛ و مدیریت شرکت نیز از ترس درگیر شدن با نهادهای نظارتی همچون سازمان بازرسی و دیوان‌محاسبات و ... سعی کرد دوره مدیریتی کوتاه خودش را بگذراند و به اصطلاح رایج در میان کارمندان دولتی، خودش را قاطی دردسری نکند که بعدا ممکن است دامن‌گیرش شود! ۳. یکی از چالش‌های مدیریت دولتی در اقتصاد ایران، پایین بودن #بهره_وری است. یکی از مصادیق این عدم‌بهره‌وری، راکد ماندن دارایی‌هایی شرکت‌ها و دستگاه‌های دولتی و حبس شدن سرمایه‌ای است که می‌توانست نقدینگی در جریان شر‌کت‌ها را پشتیبانی کند. #سازمان_خصوصی_سازی در یک سال اخیر دقیقا دست روی همین مشکل گذاشته و برای آزادسازی آن سیاستگذاری کرده است. خلاصه کلام: #مولدسازی قرار است بوروکراسی را دور بزند. 🆔 @Policy_Governance #سیاستگذاری_توسعه

💬 درسی از بحران کرونا برای آینده نظام سلامت | هوش مصنوعی شکاف‌ بین کشورهای پیشرفته و جهان‌سوم را بیشتر می‌کند! هفتم آوریل #روز_جهانی_سلامتی نام داشت. شعار روز جهانی سلامت در سال ۲۰۲۳ "سلامتی برای همه: تقویت مراقبت‌های بهداشتی اولیه برای ایجاد سیستم‌های تاب‌آور" بود. ۷ آوریل ۲۰۲۳ از آنجایی حائز اهمیت است که اولین روز جهانی سلامت پساکرونا را تجربه می‌کنیم؛ درحالیکه #کووید۱۹ بسیاری از پارادایم‌های حکمرانی سلامت در جهان را دستخوش تغییر قرار داده و یا دست‌کم دریچه‌هایی جدید از جنس تردید، بر دانش تجربی بشریت گشوده است. اگر چه آینده‌پژوهی دنیای سلامت حکایت از ورود قریب‌الوقوع و تمام‌عیار #هوش_مصنوعی به دنیای پزشکی دارد اما تا همه‌گیری روش‌های مبتنی بر هوش‌مصنوعی، فاصله‌ای جدی وجود دارد که دستیابی همه مردم دنیا به امکانات جدید را با تردید روبه‌رو می‌کند؛ خصوصا آنکه در شرایط فعلی، دسترسی به خدمات سلامت در سرتاسر دنیا کماکان چالش بزرگی است که اگر در کنار فاکتورهایی همچون #ناامنی_غذایی [که حدود ۲.۳ میلیارد نفر را تهدید می‌کند]، قرار بگیرد، عمق فاصله میان کشورهای پیش‌روی دنیا و کشورهای توسعه‌نیافته و کمترتوسعه‌یافته را نشان می‌دهد. به نظر من، در دنیای جدید مهم‌ترین سوالی که مطرح است این است: چگونه جهان می‌تواند راهبرد بیماری کووید۱۹ خود را از پاسخ به بیماری همه‌گیر به مدیریت آندمیک تغییر داده و شکاف‌های موجود در دسترسی به خدمات تشخیصی، درمانی و بهداشتی را تا حد مقبول کاهش دهد... 🆔 @Policy_Governance #سیاستگذاری_سلامت

💬 سال مهار تورم و اقدام معکوس دولت برای افزایش تورم! مصوبه هفته گذشته #شورای_رقابت برای افزایش قیمت خودرو را میتوان اولین گام سیاستی برای تداوم #تورم در سال ۱۴۰۲ دانست که اگر جلوی آن گرفته نشود دومینوی تورم بالاتر از ۳۰درصد کماکان ادامه خواهد داشت. سیاست ممنوعیت #واردات_خودرو [چه به دلیل کمبود ارز خارجی ناشی از تحریم و چه با توجیه حمایت از تولیدکننده داخلی] آشفته‌بازای را رقم زده که تا سالها اثرات مخرب آن باقی است و هر سیاست اشتباهی در اصلاح آن، می‌تواند به ادامه‌دار بودن فاجعه کمک کند. مصوبه هفته قبل شورای رقابت از جنس همین سیاست‌های اصلاحی مخرب است. ممنوعیت وارادت خودرو به کاهش عرضه و افزایش تقاضا انجامیده و باعث گرانی سرسام‌آور خودروهای تولید داخل و ایجاد گپ قیمتی بزرگ بین کارخانه و بازار شده است. این التهاب [به‌ویژه در شش‌ماهه‌دوم سال۱۴۰۱] محرک بازارهای دیگر همچون دلار و سکه بود؛ به‌گونه‌ای که بخشی از #سقوط_ریال را میتوان محصول التهاب در #بازار_خودرو دانست. اگر این مصوبه [فعلا با نامه معاون اول رییس‌جمهور مسکوت مانده] را در کنار تصمیم عجیب هیات عالی نظارت #مجمع_تشخیص مبنی بر‌ حذف مصوبه مجلس برای واردات خودروی کارکرده از بودجه۱۴۰۲ بگذاریم، متوجه این واقعیت تلخ می‌شویم که گویا برخی مسئولان اجرایی، تقنینی و سیاستگذاری عادت کرده‌اند دقیقا خلاف جهت شعارهای سال حرکت کنند... اهداف خوبی مانند: شکستن آقایی دلار، تقویت پول ملی، مهار تورم، رشد تولید و درصدر همه افزایش رضایت مردم از سیاستگذاری‌ها؛ با وجود سیاست‌هایِ صدمن‌یه‌غاز و رانتی، مَثل ترکستان است و ما هم در راهی دیگر! 🆔 @Policy_Governance #سیاستگذاری_اقتصادی