پیام قلم | شفیق الله عاطف

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🗂 شما در فصل بهار چه کتاب‌هایی خواندید؟! 📚کتاب‌های مطالعه شدۀ شفیق الله عاطف ‏ملت‌هایی که کتاب را کنار می‌گذارند، دیر یا زود سرنوشت خویش را نیز به دست دیگران می‌سپارند. هر تحول بزرگ، پیش از آن‌که در میدان‌ها رقم بخورد، در اندیشه‌ها و میان صفحات کتاب آغاز شده است. کتاب، کارخانه‌ی انسان‌سازی، سنگر آگاهی و نخستین سلاح مبارزه با جهل، استبداد و استعمار است. ‏ ۱. محمد رسول الله مردی بی‌بدیل؛ علی بن جابر الفیفی، ترجمه: زبیر حسین‌زئی. ‏۲.‌ طب القلوب؛ امام ابن‌قیم جوزیه. ‏۳. چگونه سخنان علما را بفهمیم؟؛ دکتر الشریف حاتم بن عارف العونی، ترجمه: احسان الله رحمانی. ‏۴. و این روزها...؛ ادهم شرقاوی، مترجم: عبدالرحمن عزام. ‏۵. دانشنامه اجماع در اصول فقه؛ علی عبدالرزاق، تحقیق و ترجمه: سید عدنان فلاحی. ‏۶. نگرش نوین به تزکیه و احساس یا تصوف و عرفان؛ علامه سید ابوالحسن ندوی، ترجمه: عبدالقادر دهقان. ‏۷. خطر یهود بر امت اسلامی؛ د. محمد عثمان شبیر، ترجمه: عبدالخالق احسان. ‏۸. اشراف‌زادگان فقیر؛ رضا حیات الغیب. ‏۹. بوی بهی؛ سیامک هروی. ‏۱۰. خار و میخک؛ شهید امت یحی سنوار، ترجمه: عبدالخالق احسان. ‏۱۱. بیداری اسلامی و بیم و امید‌های آن؛ یوسف قرضاوی، ترجمه؛ زاهد ویسی. ‏۱۲. طوفان الاقصی، عوامل و دستاوردها؛ عبدالخالق احسان. ‏۱۳. خورشیدی آزادی؛ فضلی آماج. ‏۱۴. الحاد نوین، باتلاق رنگین جلد ۱؛ مراد یوسفی. ‏۱۵. در سایه‌های قرآن؛ شهید سید قطب، ترجمه: شهید پروفیسور برهان الدین ربانی. ‏۱۶. فقه اسلامی و سیر تاریخی آن؛ د. عمر سلیمان الأشقر، ترجمه: ابوبکر احمدی. ‏۱۷ ! قلبت را پس بگیر؛ یاسمین مجاهد، ترجمه: سمیرا کنعانی. ‏۱۸. زندگی ۱۵ روز اخیر شهید یحی سنوار؛ د. اکرام الدین سحر، ترجمه؛ س. م عبدالرحمن حکیمزاد. ــــــــــــــــــــــ 📬 از شما دعوت می‌کنیم تصویری از کتابخانه شخصی خود همراه با فهرست کتاب‌هایی که در این فصل خوانده‌اید، اینجا @Alefba01 برای ما بفرستید. #تابستانه #کتاب_بخوانیم #سال_اندیشه_ابتکار @Alefba99 | الفباء

پیشرفت و پس‌رفت! آن‌ها خشت بر خشت گذاشتند و آسمان‌خراش ساختند، ولکن ما حرف بر حرف چیدیم و جدل آفریدیم. آن‌ها با تفکرو تعقل زنجیر جهل را گسستند، ما با تعصب، عقل را در بنـد کشیدیم. ‏آنان به کودکـــــان‌شان «چگونه اندیشیدن» آموختند، و ما به‌ فرزندان‌مان «چه بیندیشند» تحمیل کردیم. آن‌ها به تجربه از دل شکست‌ها رسیدند، و ما از ترسِ شکست، حتی قدمـی هم برنداشتیم. ‏آنان دانستند که قدرت در علم است و ما هنوز می‌پنداریم که که فریاد، نشانهٔ بیداری‌ست. آنان با تکنولوژی جهان را تسخیر کردند، و ما با وهم توطئه، از خود گریختیم. ‏اکنون، آنان آینده را می‌سازند و ما در گذشته‌ی فراموش‌شده می‌زییم... در میان فخرِ بی‌ثمر و حسرتِ بی‌پایان، "تاریـخ" را ننگین‌تر از دیروز، فردا هم تکرار می‌کنیم. ‏ ‏آن‌ها به جای هیاهوی بی‌هـوده، سکوت و متانت را برگزیدند، به جای جدل‌های بی‌پایان اندیشه را نشاندند، کتاب خواندند، علم آفریدند، مرزهای جهل را شکستند، و واژهٔ «توسعه» را با خون دل، در دل تاریخ حک کردند. ‏و ما چه کردیم؟ ما فرزندان تمدنی‌که روزگاری فانوس شب‌های ظلمت بود، در خوابِ افتخار گذشته ماندیم، تاریخ‌ را خواندیم، اما نیاموختیم، بر ویرانه‌های تمدن خویش نغمه‌های غرور سر دادیم، بی‌آن‌که حتی خُشتِ تازه‌ای بر آن بیفزاییم. آنان دختران و پسران خویش‌را یکسان به سوی عـلم و دانش فرستادند، استعداد را ارج نهادند، و از نیروی نیمی از جامـعه برای ساختن فردا بهره گرفتند. اما ما درهایی‌ عـلم و معـرفت را به رُخِ خواهران خویش بستیم، و به جای حرکت به سُــویِ آینده، در آرزوی بازگشت به گذشته ماندیم. ‏آنان قطارهای تنـدرو ساختند، ما هنوز در ایستگاهِ "اختلاف و مجاذبه" ایستاده‌ایم. آنان "هوش مصنوعی" آفریدند، ما هنوز با سایه‌های ذهن خود می‌جنگیم. آن‌ها جهان را به دهکــده‌ای کوچک تبدیل کردند، و ما در حصارهای تنگِ تعصب، دیـوار بر دیوار افزودیم. آنان زنان خویش را به دانشگاه‌ها فرستادند، در پژوهش‌گاه‌ها و شرکت‌ها و جایگاه‌های رهبری نشاندند، از دانش و توانـایی‌‌ های‌شان برای ساختن آینده بهره گرفتند، و نیمی از جامعه را به نیرویی برای پیشرفت بدل کردند. ‏و ما؟ ما هنوز بر سر حقِ «آموختن و کار کردن» آنان منازعه داریم، درهایی را که باید به روی "علم" گشوده می‌شد بستیم، و گاه به نام دین، راه‌هایی را سد کردیم‌که نخستین فرمان آسمانی، گشودن آن‌ها بود: «بخوان». ‏آنان از زن، دانشمند، مدیر، مخترع و رهبر ساختند و ما گاهی در خانه حبس می‌کنیم، گاهی برای اعلان تجارتی و بازرگانـی استفاده می‌کنیم، و گاهی جنس درجه دوم خطاب می‌کنیم و یا از او تنها موجودی ساختیم که باید در چهار دیوار محـدود بماند. آنان به استعداد اندیشیدند، و ما به محدودیت. ‏چه تلخ است که به نام دین راه علم و دانش مسدود شود؛ در حالی که دین، روزی پرچمدار دانش، تمدن، کتابخانه، دانشگاه و تفکر بود. ما سال‌ها در حاشیه‌ها ماندیم، در نزاعِ بی‌پایانِ مسائل فرعی و ظاهری، چنان سرگرم سنجشِ فضیلت‌های کوچک شدیم که از ساختن فضیلت‌های بزرگ بازماندیم. از دین، گاه تنها ظاهر را گرفتیم، اما از روحِ آن‌که «خواندن»، «دانستن»، «نوشتن» و «آباد کردن» بود، فاصله گرفتیم. ‏در حالی که آنان عـلم و فناوری را تقویت کردند، آزمایشگاه‌ها ساختند، ستارگان را پیمودند، و دانش‌را به قدرتِ برای تغییر جهان بدل کردند، ما هنوز بر سر موضوعاتی نزاع می‌کنیم که نه نانی بر سفره‌ای می‌افزاید و نه چراغی‌را در خانه‌ای روشن می‌سازد. ‏به نام دین، گاه بر چهره‌ها سخت گرفتیم، اما از عدالت غافـل ماندیم؛ به نام دین، بر ظواهر جنگیدیم، اما با «جهـل و فقـر» نجنگیدیم؛ به نام دین، دیوارها را بلندتر ساختیم، اما پل‌هـای آگاهی را ویران کردیم. ‏مشکل آن‌جا نیست که دین داریم، مشکل آن‌جاست که گاهـی دین را در ظواهر خلاصه کرده‌ایم و از روح آن‌ که دانش، فهم و اخلاق، آبادانی و کرامت انسان است، فاصله گرفته‌ایم. ‏و چنین شد که آنان با علم، جهان را فتح کردند، و ما هنوزهم درگیر اثبات مسائلی هستیم که هیچ کارخانه‌ای نمی‌سازد، هیچ مدرسه‌ای آباد نمی‌کند، و هیچ ملتی را به قله‌هـای پیش رفت و تعالی نمی‌رساند. ‏آن‌ها در فردا زندگی می‌کنند، و ما هنوز هم در حسرت دیـروز مانده‌ایم، با شعارهایی پر زرق و برق اما بی‌عمل. و اکنون، در آینهٔ حقیقت، تنها چیزی که می‌بینیم، سایه‌ای است از شکــوهِ که دیگر نیست؛ شکوهی که باز نخواهد گشت، مگر آن روز که علم را بر جهل، اندیشه را بر تعصب، کار را بر شعار و آینده را بر گذشته ترجیح دهیم. ‏✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم ‏

طوفان افشا...

طوفان افشا...

🏷 الفباء در آستانه‌ی سال نو! ✍ شفیق الله عاطف سال نو آرام‌آرام از پشت پنجره‌های زمان به اتاقِ واژه‌ها قدم می‌گذارد… و ما با دستانی که بوی جوهر می‌دهد کنار الفباء ایستاده‌ایم؛ جایی که کلمه‌ها مثل پرنده‌های رها بر شانه‌ی سپیده می‌نشینند. الفباء، سرزمینی است که در آن سکوت هم به زبان می‌آید؛ جایی که هر حرف راهی می‌شود به سمتِ یک اندیشه‌ی تازه. سال جدید انگار صفحه‌ای سفید است که هنوز هیچ واژه‌ای بر آن ننشسته؛ اما ما می‌دانیم روزی خواهد رسید که همین صفحه از روشنایی جمله‌ها لبریز شود. در این آغاز تازه دل‌های‌مان میان امید و تصمیم راهی می‌سازد؛ تصمیمی ساده اما بزرگ: بیشتر نوشتن، بهتر اندیشیدن، و روشن نگه داشتن چراغ کلمه‌ها. الفباء فقط نام یک کانون نیست؛ نبضِ آرامِ واژه‌هایی است که نمی‌خواهند در خاموشی بمانند. و سال نو شاید همین را از ما می‌خواهد: که هر کلمه یک روشنایی باشد در مسیر فردا. پس در این سال تازه، بیایید کتاب‌ها را بیشتر بگشاییم، واژه‌ها را بیشتر بنویسیم، و بگذاریم الفباء هم‌چنان خانه‌ی روشنِ اندیشه‌ها بماند؛ زیرا آینده از همان‌جایی آغاز می‌شود که انسان خواندن را جدی می‌گیرد و نوشتن را رسالت. #بهار #به‌قلم‌شما #اندیشه_ابتکار @Alefba99 | الفباء

🏷 رمضان؛ مدرسهٔ زندگی! ✍ شفیق الله عاطف اینک ماه رمضان به پایان شده است؛ اما درس‌های آن تازه آغازِ راه زندگی است. 🌙۱- اخلاص: آموختیم که کارها زمانی ارزش می‌گیرند که تنها برای خدا باشند، نه برای نگاه مردم. 🌙۲- تقوا: فهمیدیم که خدارا حتی در خلوت باید دید و از گناه و نافرمانی او پرهیز کرد. 🌙۳- صبر: گرسنگی و تشنگی به ما یاد داد که در برابر دشواری‌ها و سختی‌های زندگی نیز استوار بمانیم. 🌙۴- مهار نفس: یاد گرفتیم که می‌توان بر خواسته‌های نفسِ غالب شد و اسیر آن نبود. 🌙۵- مهربانی و همدلی: درد گرسنگان را حس کردیم و دل‌مان به حال نیازمندان نرم‌تر شد. 🌙۶- انس با قرآن: دانستیم که آرامش واقعی در نزدیکی با کلام خداوند است. 🌙۷- دعا و تضرع: فهمیدیم که قوی‌ترین لحظهٔ انسان، زمانـــی است که با فروتنی دست به دعا برمی‌دارد. 🌙۸- بازگشت به خدا: آموختیم که هیچ‌گاه برای توبه و رجــوع دیر نیست و درِ رحمت همیشه باز است. 🌙۹- حفظ زبان: از سخنان ناپسند و بیهوده دوری گزین. زبان پاک، نشان قلب پاک است. 🌙۱۰- پاکی دل: کینه و حسد را از دل بیرون کن. دل پاک جایگاه روشنایی و آرامش است. 🌙۱۱- نماز با حضور قلب: در نماز دل را با خود همراه کن. عبادتِ بی‌توجه، بی‌روح است. 🌙۱۲- توکل: کارها را به خدا بسپار و اعتماد کن. او بهترین کارساز و تدبیرکننده‌ی امور است. 🌙۱۳- قناعت: به آنچه داری راضی باش. قناعت، دل را از حرص و اضطراب آزاد می‌کند. 🌙۱۴- سخاوت: از آنچه دوست داری ببخش. بخشیدن از چیزی دوست‌داشتنی، دل را بزرگ و نورانی می‌سازد. 🌙۱۵- شب‌زنده‌داری: لحظاتی از شب را با خدا خلوت کن. شب، زمان نزدیکی دل به پروردگار است. 🌙۱۶- امید: هرگز از رحمت خدا ناامید نشو. امید، روشنایی راه بندگی است. 🌙۱۷- ترس از حساب: به روز حساب و پاسخ‌گویی بیندیش. این یاد، انسان را از گناه بازمی‌دارد. 🌙۱۸- نظم در عبادت: برای عبادت خود برنامه داشته باش. پیوستگی و استمرار، کلید موفقیت در بندگی است. 🌙۱۹- شکرگزاری: نعمت‌های خدا را ببین و سپاسگزار باش. شکر سبب افزونی نعمت‌هاست. 🌙۲۰- ثبات در نیکی: راه خیر را پس از این ماه ادامه بده. ارزش واقعی در ماندگاری عمل است نه در اختصاص آن به یک ماه. 🌙۲۱- وحدت: در کنار هم ایستادن و یک‌دل بودن را ممارست و تمرین کردیم. آموختیم که قوت امّــت در اتحاد دل‌هاست، نه در پراکندگی. 🌙۲۲- بـرابـری: همه در یـک صف ایستادیم؛ بی‌تفاوت به مقام و دارایی. فهمیدیم که ارزش انسان به تقواست، نه به ظاهر، ثروت و جایگاه. 🌙۲۳- کنترل خشم: در حال روزه خشم خود را فرو بردیم. آموختیم که آرامش، قدرتی بالاتر از عصبانیت است و از هم نوعِ گذشتیم و از خطاهای دیگران چشم پوشیدیم. 🌙۲۴- احترام به دیگران: به حال روزه‌داران و نیازمندان بیشتر توجه کردیم. احترام، پایه‌ی روابط سالم انسانی است. 🌙۲۵- ساده‌زیستی: با کم‌تر خوردن و ساده‌تر زیستن خوگرفتیم و فهمیدیم که خوشبختی در سادگی است، نه در تجمل. 🌙۲۶- تقویت اراده: ساعت‌ها از خواسته‌های خود دوری کردیم. این نشان داد که انسان می‌تواند بر خود مسلط باشد. 🌙۲۷- ارزش زمان: هر لحظه این ماه برای ما ارزشمند بود. آموختیم که عمر سرمایه‌‌ای است که به سادگی از دست می‌رود. 🌙۲۸- محاسبهٔ نفس: آموختیم که هر روز پیش از آن‌که دیرشود و حساب‌رسی شویم، خود را محاسبه کنیم؛ زیـرا کسی‌که خود را نقد کند، در قیامت سبک‌بارتر خواهد بود. 🌙۲۹- راستگویی: رمضان به ما فهماند که راســتی تنها در گفتار نیست؛ بلکه در نیت، عمل و وفاداری به عهد نیز تجلی می‌یابد و انسان صادق، نزد خدا و خلق عزیز است. 🌙۳۰- پیوستگی با خیـر: دانستیم که نیــکی، نباید فصلی باشد؛ بلکه باید همچون نفَس، همیشگی و جاری در زندگی ما باقی بماند، تا روح انسان همواره در مسیر هدایتِ خدا، و روشنایی حرکت کند. #رمضان #ماه‌تغییر #ماه‌تحرک @Alefba99 | الفباء

🏷 دفترچۀ کوچک رمضان...! ✍ شفیق الله عاطف رمضان برای من بیشتر از آن‌که ماه گرسنگی باشد، ماهِ ورق‌زدنِ یک دفترچۀ ناپیداست؛ دفتری که در آن هر روز با جوهری از صبر نوشته می‌شود. از نخستین روز که هلال باریک آسمان را دیدم، حس کردم درونم صفحه‌ای تازه گشوده شده است. سحرها بوی نان و چای، مثل امضای مادرم در پایین هر صفحه می‌نشست و من با چشمانی نیمه‌باز، عهدی تازه می‌نوشتم که امروز را سبک‌تر، آرام‌تر و مهربان‌تر بگذرانم. روزها می‌آمدند و می‌رفتند، اما شگفت آن‌که این بار زمان دشمن نبود؛ رفیقی بود که دستم را می‌گرفت و از هیاهوی عادت‌ها دور می‌برد. کمتر سخن می‌گفتم و بیشتر می‌شنیدم؛ صدای خودم را، صدای قلبم را، حتی صدای گذر نسیمی را که از پنجره می‌آمد. گویی رمضان آمده بود تا شلوغیِ درونم را مرتب کند، مثل کتابخانه‌ای که پس از سال‌ها دوباره سامان می‌یابد. افطار دیگر فقط گشودن روزه نبود؛ شبیه گذاشتن نقطۀ پایان بر یک جملهٔ درست بود. نه عجله‌ای در کار بود و نه هجوم دست‌ها؛ فقط سکوتی روشن، دعایی کوتاه و لبخندی که بی‌اختیار میان اهل خانه می‌چرخید. در آن لحظه می‌فهمیدم که برکت، در زیادیِ غذا نیست، در همان نگاه‌های آرام و دل‌های نزدیک است. رمضان برایم ماهِ کم‌کردن است؛ کم‌کردنِ کلماتِ بیهوده، کم‌کردنِ دلخوری‌ها، کم‌کردنِ فاصله‌ها، و چه عجیب که با هر چه کمتر می‌شود، درون آدمی بیشتر می‌شود؛ بیشتر نور، بیشتر صلح، بیشتر خودش. #رمضان #ماه‌تغییر #ماه‌تحرک @Alefba99 | الفباء

‏پیام‌های رمضانی | ۲۹ رمضان؛ مدرسهٔ زندگی! ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ماه به پایان نزدیـک‌تر می‌شود؛ اما درس‌های آن تازه آغازِ راه زندگی است… درس‌های این ماه مبارک: ۱- اخلاص: آموختیم که کارها زمانی ارزش می‌گیرند که تنها برای خدا باشند، نه برای نگاه مردم. ۲- تقوا: فهمیدیم که خدارا حتی در خلوت باید دید و از گناه و نافرمانی او پرهیز کرد. ۳- صبر: گرسنگی و تشنگی به ما یاد داد که در برابر دشواری ها و سختی‌های زندگی نیز استوار بمانیم. ۴- مهار نفس: یاد گرفتیم که می‌توان بر خواسته‌های نفسِ‌بد غالب شد و اسیر آن نبود. ۵- مهربانی و همدلی: درد گرسنه‌گان را حس کردیم و دل‌مان به حال نیازمندان نرم‌تر شد. ۶- انس با قرآن: دانستیم‌که آرامش واقعی در نزدیکی با کلام خداوند است. ۷- دعا و تضرع: فهمیدیم که قوی‌ترین لحظهٔ انسان، زمانـــی است که با فروتنی دست به دعا برمی‌دارد. ۸- بازگشت به خدا: آموختیم که هیچ‌گاه برای توبه و رجــوع دیر نیست و درِ رحمت همیشه باز است. ۹- حفظ زبان: از سخنان ناپسند و بی‌هوده دوری گزین. زبان پاک، نشانه قلب پاک است. ۱۰- پاکی دل: کینه و حسد را از دل بیرون کن. دل پاک جایگاه روشنایی و آرامش است. ۱۱- نماز با حضور قلب: در نماز دل‌را با خود همراه کن. عبادت بی‌توجهی، جسمی بی‌روح است. ۱۲- توکل: کارها را به خدا بسپار و اعتماد کن. او بهترین ساز گار و تدبیرکننده امور است. ۱۳- قناعت: به آنچه داری راضی باش. قناعت، دل را از حرص و اضطراب آزاد می‌کند. ۱۴- سخاوت: از آنچه دوست داری ببخش. بخشیدن از چیزی دوست داشتنی، دل را بزرگ و نورانی می‌سازد. ۱۵- شب‌زنده‌داری: لحظاتی از شب را با خدا خلوت کن. شب، زمان نزدیکی دل به پروردگار است. ۱۶- امید: هرگز از رحمت خدا ناامید نشو. امید، روشنایی راه بندگی است. ۱۷- ترس از حساب: به روز حساب و پاسخ‌گویی بیندیش.این این یاد انسان را از گناه بازمی‌دارد. ۱۸- نظم در عبادت: برای عبادت خود برنامه داشته باش. پیو ستگی و استمرار، کلید موفقیت در بندگی است. ۱۹- شکرگزاری: نعمت‌های خدا را ببین و سپاسگزار باش. شکر سبب افزونی نعمت‌هاست. ۲۰- ثبات در نیکی: راه خیررا پس از این ماه ادامه بده. ارزش واقعی در ماندگاری عمل است نه در اختصاص آن به یک ماه. ۲۱- وحدت: در کنار هم ایستادن و یک‌دل بودن را ممارست و تمرین کردیم. آموختیم که قوت امّــت در اتحاد دل‌هاست، نه در پراکندگی. ۲۲- بـرابـری: همه در یـک صف ایستادیم؛ بی‌تفاوت به مقام و دارایی. فهمیدیم که ارزش انسان به تقواست، نه به ظاهر، نـه ثروت و جایگاه. ۲۳- کنترل خشم: در حال روزه خشم‌و قهر خود را فرو بردیم. آموختیم که آرامش، قدرتی بالاتر از عصبانیت است. و از هم نوعِ گذشتیم و از خطاهای دیگران چشم پوشیدیم. ۲۴- احترام به دیگران: به حال روزه‌داران و نیازمندان بیشتر توجه کردیم. احترام، پایه‌ی روابط سالم انسانی است. ۲۵- ساده‌زیستی: با کم‌تر خوردن و ساده‌تر زیستن خوگرفتیم و فهمیدیم که خوشبختی در سادگی است، نه در تجمل. ۲۶- تقویت اراده: ساعت‌ها از خواسته‌های خود دوری کردیم. این نشان داد که انسان می‌تواند بر خود مسلط شود. ۲۷- ارزش زمان: هر لحظه این ماه برای ما ارزشمند بود. آموختیم که عمر سرمایه‌ی‌ست که به‌سادگی از دست می‌رود. ۲۸- محاسبهٔ نفس: آموختیم‌که هر روز پیش از آن‌که دیرشود و حساب‌رسی شویم، خود را به حساب بگیریم؛ زیـرا کسی‌که خویش را نقد کند، در قیامت سبک‌بارتر خواهد بود. ۲۹- راستگویی: رمضان به ما فهماند که راســتی تنها در گفتار نیست بلکه در نیت، عمل و وفاداری به عهد نیز تجلی می‌یابد و انسان صادق، نزد خدا و خلق عزیز است. ۳۰- پیوستگی با خیـر: دانستیم که نیــکی، نباید فصلی باشد؛ بلکه باید همچون نفَس، همیشه‌گی و جاری در زندگی ما باقی بماند، تا روح انسان همواره در مسیر هدایتِ خدا، و روشنایی حرکت کند. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

پیام‌های رمضانی | ۲۸ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ قال رسول الله ﷺ: "وَرَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ دَخَلَ عَلَيْهِ رَمَضَانُ ثُمَّ‌انْسَلَخَ قَبْلَ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ" رواه ترمذی. گاهی انسان فرصت‌های بزرگی را در زندگی از دست می‌دهد؛ فرصت‌هایی که اگر به درستی درکـــــ می‌شدند، می‌توانستند سرنوشت او را تغییر دهند. پیامبر ﷺ با لحنی هشداردهنده می‌فرمایند: بدبخت آن کسی است که این ماه پربرکت بر او وارد شود و بگذرد، اما آمرزیده نشود. چه اندوهناک است که روزها بگذرد، شب‌ها سپری شود، نماز ها خوانده شود و روزه‌ها گرفته شود، اما دل همچنان در غفلت بماند و دست انسان از مغفرت الهی خالی بماند. این روزها و شب‌ها سرمایه‌های گران‌بهایی هستند که دوباره بدست نمی‌آیند؛ سرمایه‌هایی که شاید دیگر در زندگی تکـرار نشوند. پیام امروز؛ مبادا این روزهای مبارک بگذرد و دل‌های ما هم‌چـنان از توبه و بازگشت دور بماند؛ بیاییم پیش از آن‌که این فرصت پایان یابد خود را به رحمت خدا نزدیک کنیم. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

پیام‌های رمضانی | ۲۷ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ قال رسول الله ﷺ: «مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا فَقَدْ حُرِمَ» رواه نسائي. در پایان این روزهای مبارک، حقیقتی عمیق پیش روی انسان قرار می‌گیرد: برخی دل‌ها در این ایام زنده می‌شوند، و برخی دیگر همان‌گونه در خواب غفلت باقی می‌مانند. پیامبر ﷺ درباره این شب‌های بزرگ می‌فرماید: کسی که از خیر آن محروم شود، در حقیقت محروم واقعی است. محرومیت واقعی آن نیست که انسان مال و مقام نداشته باشد؛ محرومیت واقعی آن است که درهای رحمت باز باشد، فرصت آمرزش فراهم باشد، و انسان دست خالی از کنار آن بگذرد. چه اندوهناک است اگر این شب‌ها بگذرد و دل ما همچنان از یاد خدا دور مانده باشد. پیام امروز: خوشبخت کسی است که در این شب‌ها دل خود را به خدا نزدیک کند؛ و محروم آن کسی است که این فرصت بزرگ را از دست بدهد. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

پیام‌های رمضانی | ۲۶ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ قال الله تعالی: «وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ ۗ » سوره بقره آیه ۱۱۰؛ گاهی انسان گمان می‌کند کارهای نیکی که انجام می‌دهد کوچک است؛ لبخندی به یک انسان، دستیگیری از نیازمندی، یا کلمه‌ای آرام‌کننده برای دلی شکسته. اما قرآن حقیقتی عمیق را یادآوری می‌کند: هیچ کار خیری گم نمی‌شود. هر نیکی که انسان انجام می‌دهد، هر قدمی که برای خیر برمی‌دارد و هر لحظه‌ای که برای رضای خدا می‌گذراند، همه در نزد خدا محفوظ است. شاید در نگاه ما کوچک باشد، اما در میزان الهی می‌تواند بسیار بزرگ باشد. پیام امروز: هیچ کار نیکی را کوچک مشمار؛ چه بسا همان کار کوچک، روزی بزرگ‌ترین سرمایهٔ تو در پیشگاه خدا باشد. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

پیام‌های رمضانی | ۲۵ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ قال الله تعالی: «إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ» سوره اعراف آیه ۵۶؛ در زندگی انسان، گاهی فاصله میان گناه و رحمت الهی تنها یک قدم است؛ قدمی به سوی نیکی، قدمی به سوی اصلاح، و قدمی به سوی خدا. بسیاری گمان می‌کنند که بار خطاهایشان آن‌قدر سنگین است که راه بازگشت را بسته است؛ اما قرآن حقیقتی دل‌نشین را یادآوری می‌کند: رحمت خدا دور نیست؛ به نیکوکاران نزدیک است. کافی است دل انسان از خواب غفلت بیدار شود، کافی است دست از ظلم و گناه بردارد و با نیتی صادقانه راه خیر را در پیش گیرد. آنگاه می‌بیند که رحمت الهی از آنچه تصور می‌کرد، بسیار نزدیک‌تر بوده است. پیام امروز: با یک کار نیک، یک توبه‌ی صادقانه و یک دلِ رو به خدا، می‌توان به رحمت بی‌پایان الهی نزدیک شد. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

‏پیام‌های رمضانی | ۲۴ قال الله تعالی:✦ ﴿وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَىٰ رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ﴾ ✦ سوره مؤمنون آیه ۶۰؛ بعضی دل‌ها در عبادت آرام نمی‌گیرند، نه از آن‌رو که عبادت نمی‌کنند، بلکه می‌ترسند عبادت‌شان پذیرفته نشده باشد. آنان نماز می‌خوانند، صدقه می‌دهند، دعا می‌کنند، اما دل‌شان همچنان لرزان است؛ چرا که می‌دانند روزی به سوی پروردگار بازمی‌گردند و هیچ چیز جز قبول شدن اعمال، آنان را نجات نمی‌دهد. این لرزش دل، نشانه ضعف ایمان نیست؛ بلکه نشانه بیداری دل و صداقت در بندگی است. دل‌های مؤمن همیشه میان امید و ترس زندگی می‌کنند؛ امید به رحمت خدا و ترس از کوتاهی‌های خویش. پیام امروز: عبادت حقیقی آن است که انسان پس از هر کار نیک، باز هم از خدا طلب قبول کند و دل خود را به رحمت او بسپارد. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

‏پیام‌های رمضانی | ۲۳ قال رسول الله ﷺ: ❖━ «وَيُنَادِي مُنَادٍ يَا بَاغِيَ الْخَيْرِ أَقْبِلْ، وَيَا بَاغِيَ الشَّرِّ أَقْصِرْ، وَلِلَّهِ عُتَقَاءُ مِنَ النَّارِ وَذَلِكَ كُلُّ لَيْلَةٍ» ━❖ رواه الترمذی. در شب‌های این ماه، گویی از آسمان ندایی آرام اما تکان‌دهنده بلند می‌شود؛ ندایی که دل‌های بیدار آن را می‌شنوند: ای جویندهٔ خیر! پیش بیا. این میدان، میدان نیکی است؛ درهای رحمت گشوده است، لحظه‌های آمرزش جاری است و خداوند بندگان خود را به سوی خویش می‌خواند. و در همان حال ندای دیگری شنیده می‌شود: ای جویندهٔ شر! بازایست. بس است راهی که دل را تاریک و زندگی را سنگین ساخته است؛ بس است ظلم، گناه و غفلتی که سال‌ها روح انسان را فرسوده است. چه بسیار انسان‌هایی که عمری در خطا زیسته‌اند، اما یک شب بیداری دل، مسیر زندگی‌شان را دگرگون کرده است. و چه امیدبخش است که پیامبر ﷺ خبر می‌دهد: در هر شب، خداوند بندگانی را از آتش رهایی می‌بخشد. شاید ام‌شب، شب نجات تو باشد؛ اگر دل از غفلت برگیری و به سوی خدا بازگردی. پیام امروز: اگر در دل نیت توبه و نیکی داری، آن را به فردا مینداز؛ زیرا ندای آسمانی همین امشب تو را فرا می‌خواند. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

‏ پیام‌های رمضانی | ۲۲ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ قال رسول الله ﷺ: «مَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ» رواه البخاری. در زندگی انسان شب‌هایی وجود دارد که سرنوشت دل را تغییر می‌دهد؛ شب‌هایی که بنده در سکوت و تاریکی شب می‌ایستد و تنها با پروردگار خویش سخن می‌گوید. قیام شب، تنها چند رکعت نماز نیست؛ لحظه‌ای است که دل از هیاهوی دنیا جدا می‌شود، اشک بر گونه می‌نشیند و انسان با تمام ضعف و نیازمندی خود در برابر خدای بزرگ می‌ایستد. پیامبر ﷺ مژده داده است که هر کس این شب‌ها را با ایمان و امید به پاداش الهی به عبادت بگذراند، خداوند گناهان گذشته‌اش را می‌آمرزد. چه امید بزرگی برای دل‌های خسته از خطا؛ و چه فرصت گران‌بهایی برای آغاز دوباره. پیام امروز؛ شاید یک شب بیداری صادقانه، تمام تاریکی‌های سال‌های گذشته‌ را به روشنایی آمرزش تبدیل کند. اللهم تقبل قيامنا، واغفر لنا ما تقدم من ذنوبنا وما تأخر. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

پیام‌های رمضانی | ۲۱ ــــــــــــــــــــــــــــــــــ قال الله تعالی: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا»سوره تحریم آیه ۸ در زندگی انسان لحظه‌هایی فرا می‌رسدکه دل از بار معصیت و گناه خسته می‌شود؛ از لغزش‌ها، از غفلت‌ها و از راه‌هایی که روح آدمی‌ را سنگین و تاریک ساخته‌اند. در چنین لحظه‌هایی، قرآن‌کریم انسان را به یک حقیقت بزرگ فرا می‌خواند: به سوی خدا بازگردید؛ بازگشتی صادقانه و خالص. توبه دروازه‌ای است که هرگز بسته نمی‌شود؛ دروازه‌ای که خداوند برای بندگانش گشوده است تا هرگاه دل شان شکست و از خطاهای خویش شرمنده شدند، راه بازگشت را بیابند. چه زیباست که انسان پیش از آن‌که پرونده‌ی عمر بسته شود، دل را از غبار "گناه" پاک کند و با قلبی تازه به سوی پروردگار خویش بازگردد. پیام امروز: اگر در دل تو سنگینی گناهی هست، بدان که راه بازگشـت به سوی خداوند هنوز باز است؛ یک توبه‌ی صادقانه می‌تواند سرآغاز زندگی تازه‌ای باشد. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

‏ پیام‌های رمضانی | ۲۰ رمضان؛ ماهِ سخاوت و احسان! قال عـبد الله بن عباس رضي الله عنهما: «كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَجْوَدَ النَّاسِ، وَكَانَ أَجْوَدَ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ...» رواه‌البخاری و مسلم. رسول خدا ﷺ در میان مردم بخشنده‌ترین انسان بود؛ اما وقتی این ماه مبارک فرا می‌رسید، بخشش و سخاوت ایشان بیشتر و آشکارتر می‌شد. ابن عباس رضی الله عنهما می‌گوید: « أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنَ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ» پیامبر ﷺ در این روزها در نیکی و بخشش از بـادِ تند و‌ پُربرکت نیز سخاوتمندتر بودند؛ بادی که بدون توقف و بدون تبعیض به هر سو می‌وزد و خیر و برکت را می‌رساند. این تشبیه زیبا نشان می‌دهد که بخشش پیامبر ﷺ گسترده، سریع و فراگیر بود؛ هیچ نیازمندی را ناامید نمی‌کرد و هر جا فرصتی برای نیکی می‌یافت، پیش‌قدم می‌شد. یعنی هر نیازمندی که می‌آمد، دست خالی باز نمی‌گشت. این رفتار پیامبر ﷺ به ما می‌آموزد که این ماه، ماهِ احسان و دستگیری است؛ ماهی که دل‌ها نرم‌تر می‌شود و دست‌ها برای کمک به دیگران گشوده‌تر می‌گردد. چه قشنگ و زیباست که انسان در این روزها‌ نه تنها به عبادتِ فردی بپردازد، بلکه دلِ نیازمندان را نیز شاد سازد. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

پیام‌های رمضانی | ۱۹ ـــــــــــــــــــــــــــــــــ قال رسول الله ﷺ: «وَمَنْ قَامَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ» رواه البخاری. در میان شب‌های سال، شبی وجود دارد که ارزش آن از هزار ماه بیشتر است؛ شبی که رحمت خداوند گسترده‌تر و درهای مغفرت گشوده‌تر می‌شود. لیلة القدر فرصتی است برای دگرگون شدن؛ لحظه‌ای که بنده می‌تواند با نمازی صادقانه، دعایی از دل و اشکی در سجده، بارِ سنگین گناهان را از دوش خود بردارد. در این شب، فرشتگان با رحمت فرود می‌آیند و دل‌هایی که به سوی خدا روی آورده‌اند به آرامش و روشنایی نزدیک‌تر می‌شوند. خوشا به حال کسی که این شب را غنیمت بشمارد و لحظه‌های آن را با عبادت و دعا زنده نگه دارد. پیام امروز: شب‌های پیش رو را با نماز، دعا و تلاوت قرآن زنده کن و از خداوند بهترین تقدیر را بخواه. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم

‏پیام‌های رمضانی | ۱۷ ــــــــــــــــــــــــــــــــــ ❖━«عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ‌ اللَّهِ صَلَّى‌ اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْتَكِفُ‌ الْعَشْرَ الْأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ»━❖ رواه البخاری. اعتکاف یکی از زیباترین عبادت‌هایی‌ست که انسان را به خدا نزدیک می‌سازد. در این عـبادت بنده برای مدتی از مشغله‌های دنیا فاصله می‌گیرد و دل خود را یک‌سره به ذکر، نماز، دعـا و تلاوت قرآن می‌سپارد. فضیلت اعتـکاف در همین است که انسان فرصـت می‌یابد تـا قلب خود را از غبارهای زندگی پاک کند و رابطه‌اش را با ربِّــ جهانیان استوار سازد. در این خلوتِ مبارک، روح آرام می‌گیرد و دل به فـروغ ایمان روشن‌تر می‌شود. پیامبرﷺاین عبادت را دوست می‌داشت، و تا پایان عمرشان در روزهای پایانی این ماه به اعتکاف می‌نشستند؛ تا به امت بیاموزد که گاهی بهترین کار آن است که انسان از هیاهوی دنیا کناره گیرد و با خدای خود خلوت کند. چه بسیار دل‌هایی که در سکوتِ اعتکاف بیدار شده‌اند و چه بسیار دعاهایی که در همین لحظه‌های خــاص و خــالصانه به اجابت رسیده‌اند. پیام امروز: اگر توانستی زمانی هرچند کوتـاه را در مسجد به ذکر، تلاوت قرآن‌کریم و دعا اختصاص بده و دل خود را به یاد خدا زنده کن. ✍️ شفیق الله عاطف @Qalam89 | پیامِ قلم