Քո մասին

անցյալի հուշերից մեկընդմիշտ ազատվել է պետք, միայն թե լավ հիշողությունների թելը բաց թողնելը ինձ համար չէր

ինչպե՞ս չասել, որ դու դեռ թանկ ես ինձ համար

ախ քեզ ինչպե՞ս ասել, որ քեզ հիշում եմ դեռ

կան րոպեներ, որոնցից հետո դեռ մի ամբողջ կյանք պիտի բուժես հոգիդ

բայց լինել քո կողքին, սիրեելիիիիսսս

բարկանալ քեզ հետ

տանջվել քեզ հետ

անվերջ կարելի է խոսել սիրո մասին, բայց մենք միշտ լռում ենք սիրո մասին այն ժամանակ, երբ հանդիպում ենք նրան, ում մասին անվերջ խոսում ենք

սիրտդ պիտի կպնի այնպիսի մեկին, որ զգաս՝ պատրաստ ես նրա կողքին մի ամբողջ կյանք ապրել, ժպտալ, լաց լինել, ծերանալ, բայց ոչ պարտադված եկեղեցում տրված երդման համաձայն, այլ հոգուդ թելանդրանքով, որն ամենազորեղն ու ճիշտն է աշխարհում, պիտի ուզենաս այդ մեկի ամեն ինչը լինես, նոր մեկի, ով հանկարծակի կյանքիդ մեջ կմտնի՝ երբեք չհեռանալու որոշմամբ

քեզանից գաղտնի, մի քիչ ավելի երկար եմ նայել չքնաղ պատկերիդ

քեզ ինձնից դու տար…

այն ճանապարհը, որ ինձ ու քեզ բաժանել է իրարից, չի հատվի երբեք նորից

չհիասթափվես, երբ քեզ նեղացնեն և ներողության փոխարեն քեզ համոզեն, որ դու ես բարդ

հեռու կգնամ, մինչև քեզ կորցնեմ

որովհետև ամենադժվար հեռացող մարդիկ երբեք չեն վերադառնում

ես ինձ պատրաստել էի ամեն ինչի՝ բացի նրանից, որ վերջը իրականում սկսվում է հենց սպասելու պահից.

սպասում էի նրան, ով վստահեցրել էր՝ «կարոտը երբեք չի անցնում», բայց երևի անցել էր…

ես չէի փնտրում ոչ մի բացատրություն, ուղղակի սպասում էի. սպասում էի նրան, ով ասել էր՝ «վերջը չի նշանակում մոռանալ», բայց մոռացավ

Որ գաս ու սիրես ինձ՝ իմ բոլոր ունեցածներից շատ Ու ես սիրեմ քեզ՝ քո բոլոր չունեցածների փոխարեն

երբ հանդիպես հոգևոր, հոգով գեղեցիկ, Աստծուն սիրող մարդու, այն ժամանակ կհասկանաս, թե ինչու մյուսների հետ չստացվեց