قرآن و حدیث

بوصیری و قصیدهٔ بُردَة شَرَف‌الدّین محمّد بوصیری (۶۰۸-۶۹۴)، زادهٔ «بوصیر» مصر، از شاعران زبردست و صوفی‌مسلک عرب است. بوصیری گفته است که روزگاری ناگهان نیمی از تن او فلج می‌گردد. او برای شفا یافتن به پیامبر (ص) متوسّل می‌شود و قصیده‌ای بسیار شیوا و استوار و زیبا در ستایش پیامبر می‌گوید. سپس شبی پیامبر را به خواب می‌بیند. حضرت دستی به رخسار او می‌کشند و عبای مبارکشان را بر دوش او می‌اندازند. بوصیری هنگامی که برمی‌خیزد می‌بیند که بهبود یافته است. به همین دلیل نام آن قصیدهٔ غَرّایش به «بُردَة» مشهور می‌شود. پس از او ده‌ها تن به استقبال قصیدهٔ بردهٔ او قصایدی سروده‌اند و شروح فراوانی به عربی (و گاه به فارسی) بر آن نگاشته‌اند. (ر.ک: خِزانة الأدب، ابن‌حِجّة حَمَوی، ج ۱، صص ۱۳۵-۱۳۶). دیری است که این سروده به «شفابخشی» مشهور است. از برخی استادان پیشکسوت ادبیات فارسی شنیده‌ام که «بُرده» را هنگام سختی‌ها می‌خوانده‌اند و به برکت این سروده (و بهتر بگویم به برکت مدایح نبویِ آن) گشایشی در کارهایشان حاصل می‌شده است. https://t.me/joinchat/AAAAAD7Fssu7AgJ7o97tgw

ابیاتی از قصیدهٔ مبارک بُردهٔ شَرَف‌الدّین محمّد بوصیری (۶۰۸-۶۹۴)، با صدای استاد نقشبندی مُحَمَّدٌ سَيِّدُ الكَونَينِ والثَّقَلَيْـ ـنِ و الفَريقَينِ مِن عُربٍ و مِن عَجَمِ هُوَ الحَبيبُ الَّذي تُرجىٰ شَفاعَتُهُ لِكُلِّ هَولٍ مِنَ الأَهوالِ مُقتَحَمِ دَعَا إِلَى اللهِ فَالمُستَمسِكونَ بِهِ مُستَمسِكونَ بِحَبلٍ غَيرِ مُنفَصِمِ أَكرِم بِخَلقِ نَبِیٍّ زانَهُ خُلُقٌ بِالحُسنِ مُشتَمِلٍ، بِالبِشرِ مُتَّسِمِ فَمَبلَغُ العِلْمِ فيهِ أَنَّهُ بَشَرٌ و أَنَّهُ خَيرُ خَلْقِ اللهِ كُلِّهِمِ http://t.me/Quran_va_Hadith

عظمت رسول الله (ص) http://t.me/Quran_va_Hadith

عظمت رسول الله (ص) http://t.me/Quran_va_Hadith

«يا أَيُّهَا العَزِيزُ مَسَّنا و أَهْلَنَا الضُّرُّ و جِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ و تَصَدَّقْ عَلَيْنَا إِنَّ اللهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقينَ» از رهگذر خاک سر کوی شما بود هر نافه که در دستِ نسیم سحر افتاد http://t.me/Quran_va_Hadith

خدا اسلام و باورهای دینی را از دست نادانان نجات دهد! http://t.me/Quran_va_Hadith

استاد محمود شَحّات انوَر http://t.me/Quran_va_Hadith

خدا اسلام و باورهای دینی را از دست نادانان نجات دهد! http://t.me/Quran_va_Hadith

پرتوی از بزرگواری‌های امام سجاد (ع) 🔹على بن الحسین روزی به مسجد می‌شد. یکی وی را دشنام داد. غلامان او قصد وی کردند. گفت: «دست از وی بدارید». پس وی را گفت: «آن‌چه از ما بر تو پوشیده است بیشتر است. هیچ حاجتی هست تو را که به دست ما برآید؟» مرد خجل شد. پس علی بن الحسین جامه برداشت و به وی داد و هزار دِرَم فرمود وی را. آن مرد می‌شد و می‌گفت: «گواهی دهم که این جز فرزند رسول نیست.» 🔹 هم از وی روایت کرده‌اند که غلام را دو بار آواز داد، جواب نداد، گفت: «نشنیدی؟» گفت: «شنیدم.» گفت: «چرا جواب ندادی؟» گفت: «از خوی تو و از خلق نیکوی تو ایمن بودم که مرا نرنجانی.» گفت: «شکر خدای را که بندهٔ من از من ایمن است.» 🔹غلامی بود وی را، روزی پای گوسفندی بشکست، گفت: «چرا کردی؟» گفت: «عمداً کردم تا تو را به خشم آورم»، گفت: «من اکنون آن را به خشم آورم که تو را این بیاموخت»؛ یعنی ابلیس را، و وی را آزاد کرد. 🔹یکی وی را دشنام داد، گفت: «ای جوان‌مرد، میان من و دوزخ عَقَبه‌ای است، اگر آن عقبه بگذارم، بدین سخن تو باك ندارم، و اگر نتوانم گذشت خود از آن بترم که تو گفتی.» کیمیای سعادت غزّالی، به کوشش حسین خدیوجم، ج ۱، ص ۵۴۰-۵۴۱ https://t.me/joinchat/AAAAAD7Fssu7AgJ7o97tgw

نوایی آسمانی از استاد شَحّات محمد انوَر (رض) http://t.me/Quran_va_Hadith

نوایی آسمانی از استاد شَحّات محمد انوَر (رض) http://t.me/Quran_va_Hadith

سروده‌ای از استاد شفیعی کدکنی در سوگ و ستایش امام حسین (ع) باز در خاطره‌ها، ياد تو ای رهروِ عشق‌ شعلهٔ سركش آزادگی افروخته است يك جهان بر تو و بر همّت و مردانگی‌ات‌ از سر شوق و طلب، ديدهٔ جان دوخته است نقش پيكار تو در صفحهٔ تاريخ جهان ‌می‌درخشد، چو فروغ سَحَر از ساحل شب پرتُوَش بر همه كس تابد و می‌آموزد پايداری و وفاداری در راه طلب چهرِ رنگين شفق، می‌دهد از خون تو ياد كه ز جان بر سرِ پيمان ازل ريخته شد راست، چون منظرهٔ تابلوی آزادی‌ست که فروزنده به تالارِ شب آویخته شد رسم آزادی و پيكار و حقيقت‌جويی همه‌جا صفحهٔ تابندهٔ آیین تو بود آن‌چه بر ملّت اسلام، حياتی بخشيد جنبشِ عاطفه و نهضتِ خونين تو بود تا ز خون تو جهانی شود از بند آزاد بر سرِ ايدهٔ انسانیِ خود جان دادی در رهِ كعبهٔ حق‌جويی و مردی و شرف ‌آفرين بر تو كه هفتاد و دو قربان دادی آن‌كه از مكتب آزادگی‌ات درس آموخت ‌پيش آمالِ ستم‌گر ز چه تسليم شود؟ زور و سرمايهٔ دشمن نفريبد او را كه اسير ستمِ مردمِ دُژخيم شود رهرو كعبهٔ عشقی و در آفاق وجود با پرِ شوق، سوی دوست برآری پرواز يكّه‌تازِ ملكوتی كه به صحرای ازل ‌روی از خواستهٔ عشق نتابيدی باز جان به قربان تو ای رهبر آزادی و عشق‌ كه روانت سرِ تسليم نياورد فرود ز آن فداكاریِ مردانه و جانبازیِ پاك‌ جاودان بر تو و بر عشق و وفای تو درود https://t.me/joinchat/AAAAAD7Fssu7AgJ7o97tgw

استاد محمود شحّات انوَر http://t.me/Quran_va_Hadith

نامه اي از مرحوم آيت الله سيد اسماعيل اصفيائی (قدس سره) (پدر بزرگوار حضرت استاد فاطمی نيا) كه در سفری در ماه مبارك رمضان برای خانواده شان نوشته بودند : بسم الله الرحمن الرحيم عمده مطلب كه از زمين و آسمان بزرگتر است، ماه مبارك رمضان است. فرزندانم كه شنيده ام مريض هستيد ، هر سه از روزه اجتناب كنيد. بيائيد روزه ای بگيريد كه بر همه واجب است، حتی بر مريض بستری و آن هم روزه گرفتن از حرام و گناه است كه در تمام عمر افطار ندارد ، ولو يكبار هم كه باشد ممنوع است. و عوض دعاهای جوشن كبير و امثالش، سكوت از ياوه و بيهوده گفتن، بسيار عمل خوب و نتيجه‌ی عالی دارد و بدون آن ، نماز و دعاها خيلی فايده ندارد. سيد اسماعيل

مراد از نزولِ قرآن، تحصیلِ سیرتِ خوب است، نه ترتیلِ سورتِ مکتوب گلستان سعدی، تصحیح و توضیح غلامحسین یوسفی، ص ۱۸۴ http://t.me/Quran_va_Hadith

اولین نسخه چاپی قرآن در ونیز تولید شده. سال ۱۵۳۷ و جالب اسم ناشر: پاگانینو پاگانینی (چیزی شبیه به خرده‌دهقان روستازاده). از چهره‌های مهم رنسانس در نشر کتاب. «Abbed Kanoor» 𝕏 👉 @Xlinguistics

در خانه اگر کس است، یک حرف بس است کسی نزد پیامبر (ص) رفت تا قرآن بیاموزد. هنگام آموختن، به این دو آیه رسید: «فَمَن يَعمَل مِثقالَ‌ ذَرّةٍ خَيراً يَرَهُ * و مَن يَعمَلْ مِثقالَ ذَرّةٍ شَرًّاً يَرَهُ‌». (هرکه ذرّه‌ای خوبی یا بدی کرده باشد، آن را خواهد دید.) گفت: «اين آیات برای من بسنده است»، و برگشت. پيامبر فرمود: «اِنصَرَفَ الرَّجُلُ و هو فَقيهٌ». این مرد، فقيه‌شده بازگشت. (إحياءُ علومِ الدّين، محمّد غزّالی، چاپ دار الکتب العربی، ج ۳، ص ۵۲۱) http://t.me/Quran_va_Hadith

استاد محمود شحّات انوَر http://t.me/Quran_va_Hadith

با آبروی دیگران بازی نکنیم... http://t.me/Quran_va_Hadith

🔹موضوع: وسواسِ خوف از بلا 🔸 آیت الله فاطمی نیا (رحمه الله) 🔹 نکته ها از گفته ها @fateminia