♡ رقص قلم ♡ و نغمه ی ساز به یاد میرزا عباس نشاطی خان شاعر سده دوازدهم با اثر باارزش دیوان نشاط

ترانه "پالیوشکا پولیه" یکی از مشهورترین آثار موسیقی روسی است که ریشه در دوران شوروی دارد و در میان مردم روسیه و حتی فراتر از مرزهای آن محبوبیت فراوانی پیدا کرده است. مضمون ترانه، احساسات سربازی روسی است که در حین تمرین یا نبرد به دشت‌های گسترده و وطن خود می‌اندیشد. فضای آهنگ غمگین اما باشکوه است و نوعی نوستالژی همراه با غرور ملی در خود دارد. در واقع این آهنگ، ترکیبی از ملودی فولکلور روسی با مارش نظامی است؛ یعنی هم ملایم و احساسی است، هم قدرت و صلابت در آن حس می‌شود.

الکساندر دوما الکساندر دوما (۱۸۰۲–۱۸۷۰) نویسنده نامدار فرانسوی و از برجسته‌ترین رمان‌نویسان قرن نوزدهم بود. او با آثاری چون سه تفنگدار و کنت مونت‌کریستو به شهرت جهانی رسید و داستان‌هایش به دلیل ماجراجویی، هیجان و شخصیت‌پردازی قوی همچنان محبوب‌اند. دوما در طول زندگی خود صدها نمایشنامه و رمان نوشت و آثارش از پرفروش‌ترین و پرترجمه‌ترین آثار ادبیات جهان به شمار می‌روند تنها کسی که بیشترین درجه بدبختی را شناخته باشد می تواند بیشترین درجه خوشبختی را نیز درک کند انسان باید در حال مرگ باشد تا بداند زنده بودن چقدر خوب است! الکساندر دوما

ما در این شهر غریبیم و در این مُلک فقیر به کمند تو گرفتار و به دام تو اسیر درِ آفاق گشاده‌ست ولیکن بسته‌ست از سر زلف تو در پای دل ما زنجیر من نظر بازگرفتن نتوانم همه عمر از من ای «خسرو خوبان» تو نظر بازمگیر «سعدی»

. «آی آدم‌ها» آی آدم‌ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید! یک نفر در آب دارد می‌سپارد جان یک نفر دارد که دست و پای دائم می‌زند روی این دریای تند و تیره و سنگین که می‌دانید. آن زمان که مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید که گرفتستید دست ناتوانی را تا تواناییِ بهتر را پدید آرید. آن زمان که تنگ می‌بندید بر کمرهاتان کمربند در چه هنگامی بگویم من؟ یک نفر در آب دارد می‌کند بیهوده جان قربان! آی آدم‌ها که بر ساحل بساط دلگشا دارید! نان به سفره، جامه‌تان بر تن یک نفر در آب می‌خواند شما را موج سنگین را به دست خسته می‌کوبد باز می‌دارد دهان، با چشمِ از وحشت دریده سایه‌هاتان را ز راه دور دیده آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی‌تابی‌اش افزون می‌کند زین آب‌ها بیرون گاه سر، گه پا آی آدم‌ها! او ز راه دور، این کهنه جهان را باز می‌پاید می‌زند فریاد و امید کمک دارد، آی آدم‌ها که روی ساحلِ آرام در کار تماشایید! موج می‌کوبد به روی ساحلِ خاموش پخش می‌گردد چنان مستی به جای افتاده، بس مدهوش می‌رود نعره‌زنان، وین بانگ باز از دور می‌آید: آی آدم‌ها! و صدای باد هر دم دل‌گزاتر در صدای باد بانگ او رهاتر از میان آب‌های دور و نزدیک باز در گوش این نداها: آی آدم‌ها! آی آدم‌ها! نیما یوشیج

. ریشه در خاک از زنده یاد فریدون مشیری با خوانش شاعر

پدیده های هنری جالبی مانند رقص نور و رقص اب را دیده بودیم ولی رقص شن و ماسه هم که از طریق ایجاد انفجار در صحرا ایجاد می شود هم زیبایی های خاص خود را دارد این پدیده که با مهندسی انفجار انجام می شود *توسط یک مهندس ژاپنی در صحرای تبت* ارایه شده که علاوه بر علم و مهارت بیانگر ابعاد هنری فوق العاده ای نیز می باشد واقعا” دیدنی استت تقدیم به نگاه زیبای شما.

"... دروغگو دشمن خداست، وای چقد دشمن داری خدا، دوستاتم که ماییم یه مشت عاجز علیل ناقص عقل! دیالوگی ناب از فیلم شاهکار سوته_دلان ساخته علی_حاتمی ۱۳۵۶ با بازی جاودانه بهروز_وثوقی و دوبله حیرت‌آور استاد منوچهر_اسماعیلی در هنر سینما، دیالوگ_نویسی یک فن و هنر بسیار سخته. که هم اکنون در سینمای ایران اثری از آن نیست. خیلی‌ها #دیالوگ رو با #شعار عوضی گرفته‌اند. در تاریخ سینمای ایران تعداد کارگردان‌هایی که فن دیالوگ‌نویسی را بلد بودند به تعداد انگشتان دست نمی‌رسد. یکی از این نوابغ دیالوگ‌نویسی سینمای ایران شادروان علی حاتمی بود که مرگ زودرسش ضایعه و فاجعه‌ای بود برای سینما و هنر ایران.

«قله‌ها سهم کسانی است که در میانهٔ راه تسلیم نمی‌شوند.» ‌‌‎

مولانا : شمس ، آيا هر ديدارى حكمتى دارد؟ شمس : هيچ رهگذرى بى سبب از كوچه جانت نمى گذرد. مولانا : حتى آنان كه رنج به دل آدمى مى آورند ؟ شمس : بعضى مى آيند تا مرحم باشند ، بعضى مى آيند تا زخم را به تو نشان بدهند. مولانا : پس هيچ ديدارى اتفاقى نيست. شمس : نه … هر ديدارى يا به تو چيزى مى آموزد ، يا چيزى از تو مى گيرد و هر دو لطف راه اند. https://t.me/Raghsqalam

. - گفت: "خوابِ بدی دیدم... دیدم که خلایق به هیأتِ گاوان و گوسپندان، جملگی سَر در آخوری فرو بُرده، به چَریدن مشغول اند..." - پرسیدم: "تو چه می‌کردی؟" - گفت: "من نیز، چون خلایق..." - پرسیدم: "پس چه فرق میانِ تو و ایشان؟!" - گفت: "آن‌ها می‌خوردند و می‌خندیدند... من می‌خوردم و می‌گریستم!" تذکرة الاولیاء عطار_نیشابوری https://t.me/Raghsqalam

ایران بزرگ ما پل ورسک پل وِرِسک از بزرگ‌ترین پل‌های راه‌آهن سراسری ایران است که در ارتفاعات روستای ورسک در ۲۷ کیلومتری جنوب شهر پل سفید در شهرستان سوادکوه در استان مازندران قرار دارد. این پل که از شاهکارهای مهندسی به حساب می‌آید در سال ۱۳۱۵ توسط رضاشاه به بهره‌برداری رسید. پل ورسک که راه‌آهن سراسری تهران ـ شمال را به هم متصل می‌کند در ارتفاع ۱۱۰ متری از ته دره با دهانه ۶۶ متری و با وسایلی ابتدایی ساخته شد. پل ورسک در شمار مهم‌ترین آثار فنی مهندسی راه‌آهن شمال ایران محسوب می‌شود که در مهرماه ۱۳۵۶ با شماره ۱۵۳۴ ثبت آثار ملی شده‌است. پل ورسک از جمله پل‌های استراتژیک ایران است که توسط شرکت دانمارکی کمپساکس و با تضمین ۷۰ ساله احداث شد. این پل در دوران جنگ جهانی دوم توسط وینستون چرچیل، نخست‌وزیر وقت انگلیس پل پیروزی لقب گرفت. ویکیپدیا https://t.me/Raghsqalam

#محمدعلی_فروغی: بعقیده من وظیفه هر ایرانی است که اولا خود با #شاهنامه مانوس شود، ثانیا ابناء وطن را بموانست این کتاب ترغیب نماید و اسباب آن را فراهم آورد. مختصر، فردوسی قباله و سند نجابت ملت ایران را تنظیم فرموده، و همین کلمه مرا بی نیاز می کند از اینکه در توضیح مطلب و پافشاری در اثبات مقام فردوسی از این جهت بطول کلام بپردازم. گرامی باد زادروز زنده‌یاد #محمدعلی_فروغی https://t.me/Raghsqalam

مسیری که باید بروی، درست همان است که از رفتنش میترسی. فرانتس كافكا https://t.me/Raghsqalam