Channel by Zenith

နင်တို့ လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်လို့ရတဲ့ထဲမှာ ငါမပါနေဘူး အလျော့ပေးမယ်မထင်နဲ့ မာနခြင်းပြိုင်မလား ဥပက္ခောပြုတာခြင်းပြိုင်မလား ရွဲ့တာခြင်းပြိုင်မလား မေတ္တာ ဘယ်သူပိုထားနိုင်ကြေးပြိုင်မလား ဂရုစိုက်နိုင်တာခြင်းပြိုင်မလား ငါကိုရွဲ့ပီး မာနကြီး ရှေ့တန်းလာမတင်ပြနဲ့ ငါဆိုတာ ဘယ်လိုကောင်ဆိုတာ ပြန်ပြလိုက်မယ် စောက်မသာမ နင်ကို ငါအသေသတ်ပစ်ချင်နေတာ ငါ့စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထားလို့သာ နင်အေးဆေးနေရတာ မဟုရင် နင်သေနေတာကြာပီ စောက်ဖေလိုးမ

ရှိနေတုန်းတန်ဖိုးထားပါ...." ဈေးပေါပေးတုန်းကျင်နာပါ...." နောင်တစ်ချိန်မှာဆုံးရှုံးလိုက်ရတာကချစ်ခြင်းမေတ္တာလည်းဖြစ်နိုင်သလို...လူတစ်ရောက်လည်းဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်....."တစ်ချို့အရာတေက ဆုံးရှူံးပီးရင် နှစ်ခါပြန်မရတက်ဘူး....."

တစ်နေ့ကျတော့ ငါသဘောပေါက်လာတယ်။ ငါက အရင်တုန်းကလို ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ ငယ်ငယ်တုန်းက အားလုံးရဲ့အချစ်ကိုခံရတယ်။ ဦးစားပေးခံရတယ်။ အလိုလိုက်ခံရတယ်။ ဘာပဲလိုလို ကိုယ့်အတွက် အမြဲတမ်းရပ်တည်ပေးမယ့်သူတွေရှိတယ်။ ဝမ်းနည်းမှုဆိုတာ ဘာလဲတောင် သေချာမသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ဆိုတာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မစောင့်ဘူး။ အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ လူတွေရဲ့တာဝန်တွေပြောင်းသွားတယ်။ အကိုတွေ အမတွေ အိမ်ထောင်ကျသွားတယ်။ ကိုယ့်ဘဝကိုယ် တည်ဆောက်သွားကြတယ်။ အဖေနဲ့အမေလည်း အသက်ကြီးလာတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါနားလည်လိုက်တာက... ငါက အရင်လို အကာအကွယ်ယူရမယ့်သူ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါက အကာအကွယ်ပေးရမယ့်သူ ဖြစ်လာပြီ။ ငါက အရင်လို ကလေးဆန်လို့မရတော့ဘူး။ ငါက အိမ်ရဲ့ တာဝန်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာပြီ။ အရင်တုန်းက အားနည်းလို့ရတယ်။ အခုတော့ အားနည်းနေရင်တောင် ဆက်လျှောက်ရမယ်။ ဘယ်လောက်ပင်ပန်းပင်ပန်း ငါရုန်းမယ်။ ဘယ်လောက်ခက်ခဲခက်ခဲ ငါနောက်ဆုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့နောက်မှာ ငါချစ်ရတဲ့မိသားစုရှိတယ်။ အဖေ့ရဲ့ အိုမင်းလာတဲ့မျက်နှာကို ကြည့်ရင် ငါပိုကြိုးစားချင်တယ်။ အမေ့ရဲ့ ပင်ပန်းခဲ့တဲ့နှစ်တွေကို စဉ်းစားမိရင် ငါပိုရုန်းချင်တယ်။ ငါချမ်းသာချင်တာ ကိုယ်တိုင်ကောင်းကောင်းနေဖို့တင် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မိသားစု မျက်နှာမငယ်စေချင်လို့။ ငါအောင်မြင်ချင်တာ နာမည်ကြီးဖို့တင် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အဖေနဲ့အမေ ဂုဏ်ယူနိုင်အောင်လို့။ တစ်ခါတလေ ငါလည်း ဝမ်းနည်းတယ်။ တစ်ခါတလေ ငါလည်း အားငယ်တယ်။ တစ်ခါတလေ ငါလည်း လဲကျချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လဲကျချင်တာနဲ့ လဲကျသွားတာ မတူဘူး။ ငါ မျက်ရည်ကျရင်တောင် ရှေ့ဆက်မယ်။ ငါ မောရင်တောင် မရပ်ဘူး။ ငါ နှေးရင်တောင် နောက်မဆုတ်ဘူး။ ငါ့ဘဝကို ငါကိုယ်တိုင် ပြောင်းလဲမယ်။ တစ်နေ့ကျရင် ငါဒီနေ့ရဲ့ ပင်ပန်းမှုတွေကို ပြန်ကြည့်ပြီး ပြုံးနိုင်ရမယ်။ "အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါလက်မလျှော့ခဲ့လို့ ဒီနေ့ရောက်လာတာ" ဆိုပြီး ဂုဏ်ယူနိုင်ရမယ်။ ဒီတော့ ဒီနေ့ကစပြီး ငါဆုံးဖြတ်တယ်။ ငါကြိုးစားမယ်။ ငါရုန်းမယ်။ ငါအရှုံးမပေးဘူး။ ဘယ်သူမှ မယုံရင်တောင် ငါကိုယ်ငါ ယုံမယ်။ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အောင်မြင်မှုမလာသေးရင်တောင် ငါစောင့်မယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ငါ့မှာ အိပ်မက်ရှိတယ်။ ငါ့မှာ တာဝန်ရှိတယ်။ ငါ့မှာ ကာကွယ်ရမယ့် မိသားစုရှိတယ်။ အဲဒါကြောင့်... ငါ အရှုံးမပေးဘူး။ ငါ ရပ်မသွားဘူး။ ငါ့အလှည့်ရောက်တဲ့နေ့အထိ ဆက်လျှောက်နေမယ်။

ပျော်အောင် အိပ်မယ် အမာရွတ်တွေကို မပွတ်သပ်ဘဲနေမယ် အသက်ဝဝရှူမယ် ဖြစ်ချင်တာတွေ ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်တာ လောကလို့ လက်ခံမယ် အိမ်က ကြောင်လေးကို သူ့နာမည်ပေးမယ် ထိခိုက်စေမယ့် စကားဆို မပြောဘဲ နေမယ် နှစ်ကြာလာတဲ့အခါ ကိုယ်ဟာ ရနံ့သင်းတဲ့သနပ်ခါးပင်လေး ဖြစ်လာမှာပေါ့ နောက်တော့လည်း ကိုယ်ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း ကိုယ်အပါအဝင် တစ်ကမ္ဘာလုံး မေ့သွားကြမှာပေါ့။ ▪️ပြည့်စုံဝင်း 👉🏻ပျော်ရွှင်စန္ဒရား စာအုပ်မှ Customers Review - Click

ဘဝမှာမင်းရှိခဲ့ဖူးကြောင်း အထောက်အထားဆိုလို့ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်သွားတဲ့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ကျန်တော့တယ် ။ ▪️ဆပ်ရိပ်

အမေက ပြောတယ် ငါ့လောက်ချစ်နိုင်တဲ့ မိန်းမ ရှာကြည့်စမ်းပါတဲ့ ဟုတ်အမေ သားမတွေ့ဖူးသေးဘူး အမေ သားအပေါ်ဆို သိပ်ရက်စက်ချင်ကြတဲ့ လူတွေနဲ့ သားကိုအကြောင်းပြပီး သားအပေါ် အပုပ်ချမဲ့လူဘဲ တွေ့သေးတယ်အမေရေ ဒီသံသရာမှာ သားအပေါ်ကို ကောင်းနိုင်မဲ့လူကို မရှာတော့ပါဘူး သားသာဘာ တစ်ယောက်ထဲဘဲ အမေတို့အပေါ်ကို ကျေးဇူးဆပ်ပါရစေ အေး"ချမ်း" နေပါရစေ။ #zeniths

ကဗျာလဲ မရေးတက်တဲ့ကောင်ပါ အချစ်နဲ့ပတ်သတ်ရင် ညံ့ပါတယ် #zenith

စတွေ့ကြတဲ့အချိန်ကာလ တစ်ခုမှာတော့ ငါတို့တွေ အကုန်အဖြူထည်တွေပါ ဘာလို့ဆို ကိုယ့်ရဲ့ အမဲစက်တွေကို မချပြချင်လို့လေ ဘယ်သူမှလဲ မြင်ချင်ကြမှာ မဟုပါဘူး ဒါတောင် ဟဲ့ ဘယ်နားမှာလဲ နင့်အမဲစက် မင်းရဲ့အမဲစက် ပြစမ်း ဆိုပြီး ကြည့်ကြတယ် တွေ့ကြတယ် မြင်ရတွေ့ရတော့ ဟာ မင်း/နင့် အမဲစက်တွေက များလိုက်တာ ဆိုပီး အပုတ်ချ ဘယ်သူ့မှ အမဲစက်ကို ဖုံးပီး ဝိုင်းဝန်းကာကွယ်မယ်ဆိုပီး မရှိကြ။ အဖြူရောင်စက္ကူရွက် တစ်ရွက်ပေါ်မှာ အမဲလေးတစ်စက်မြင်ရရင် ဒိစက္ကူမှာ အမဲစက်တွေ ထပ်ဖစ်လာမှာဘဲဆိုပီး သံသယမျက်လုံးနဲ့သာ ကြည့်နေရင်တော့ ကိုယ်လဲပင်ပန်းမယ် တခြားလူလဲ စိတ်ပင်ပန်းရမယ် ရေရှည်ဆို ဘယ်လောက်ဘဲ နားလည်ကြပါတယ်ဆိုပီး သံယောစဉ်တွေ ရှိနေလဲ ပျက်ကြရမှာဘဲ။ ဟူးးးးး😞 #zeniths

လူတွေနဲ့ဝေးရာ ပြေးထွက်ချင်တာ မှတ်ပုံတင်မရှိတော့ ဦးဦးရဲရဲတွေကို ကြောက်

1နဲ့ ၁ က တူတူဘဲနော် ဟိုဟာကကြ Engလို ဒီဟာကြ မြန်မာလိုကြီး လို့တော့ မရောရချေးးးး🫠 #zenith

ငါထင်ပါတယ်ကွာ ငါမွေးနေ့ရောက်တိုင်း ဒီလိုမျိုးတွေက ကြုံနေရစမြဲ လိုချင်တာတွေ‌ တောင်းတတိုင်း ဘယ်တော့မှ မရ။ စောက်ပြသနာတွေ လဲ အဲဗားကြုံ ဖစ်ချင်တာတွေလဲ ဘယ်တော့မှမဖစ် ဟူးးးးးးးးးးးးးးးး ဒီကျိန်စာက ဘယ်တော့မှ ပျက်မှာလဲ။ မွေးနေ့ရောက်တိုင်း အဆင်မပြေမှူတွေနဲ့ စနေရတာ အဆင်မပြေတော့ဘူးဟာ။

စာရှည်ကြီးတော့ ရေးမတင်နေတော့ပါဘူး စာတိုကိုဘဲ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ပြည်ဝဝဘဲရေးလိုက်ပါအုံးမယ်

သူ့ဘက် ကိုယ့်ဘက်ကိုသာ မျှတပီးသာ တွေးတက်ခဲ့ရင် ဒီကမ္ဘာကြီး ဒီလောက် ကသောင်းကနင်းမဖစ်ခဲ့ဘူး #zeniths

အပြောင်းအလဲများတဲ့ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ မပြောင်းမလဲ ကျန်ရှိနေရတာလောက် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုမျိုးဆိုတာ ရှိပါဦးမလား ။ ▪️ဂန္ဓမာ ​"In an ever-changing world, Staying unchanged is the cruelest fate." ▪️Gandamar

ငါတို့ဟာ ကွဲကြေနေတဲ့ မှန်သားတွေ  ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ငါတို့ရဲ့ အစအနတွေ ဘယ်အရာပေါ်မှ မဖိတ်စင်အောင် နေတတ်ရမယ်။ ▪️အောင်ခိုင်မြတ် 👉🏻ညီမလေး မြို့ပြ စာအုပ်မှ

"သည်းခံနိုင်နေသေးလို့သာ ဒိနေရာမှာနေနေတာပါ တစ်နေ့နေ့ကျရင် ကျွန်တော် ထားခဲ့အုံးမှာပါ" #zeniths

ပီးပီတဲ့လားးး ဟဟ

ဘဝဆိုတာ ငှက်ခါးငှက် ပျံသလိုဘဲ အနှိမ့်အမြင့် အတက်အကျတော့ရှိစမြဲဘဲ။ မတည်မြဲတဲ့ လောကမှာ ကိုယ်က လောကဓံနဲ့ ဘယ်လောက်များများ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးလဲ။ ဒါဟာ သိပ်ကိုအရေးကြီးတယ် "ဘဝဆိုတာ ဘာလဲမေးရင် အဲ့ဒီလောကဓံ ကို ဘယ်လောက်ခံနိုင်ရည် ရှိရှိ ဖြတ်သန်းခဲ့သလဲ ဆိုတဲ့ မေးခွန်းပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်" လို့ကျွန်တော်ထင်တယ်။ #zeniths

တစ်ခါတလေ ဘဝက ကိုယ့်ကို အရမ်းပင်ပန်းစေတယ်… ကြိုးစားသလောက် မဖြစ်လာတဲ့အရာတွေ၊ နားလည်ပေးမယ့်သူ မရှိတဲ့ညတွေ၊ မျက်ရည်ကျရင်းတောင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနိုင်တဲ့ခံစားချက်တွေ… အဲ့ဒါတွေကြားမှာ “ငါ ဆက်သွားနိုင်ပါ့မလား” ဆိုတဲ့စိတ် ဝင်လာတတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် သတိရပါ… မင်း ဒီနေ့ထိ အသက်ရှင်ပြီး ကြိုးစားနေတာကတောင် အရမ်းကြီးမားတဲ့ သတ္တိတစ်ခုပါ။ လောကမှာ လူတိုင်းဟာ အပြုံးနောက်ကွယ်မှာ နာကျင်မှုတစ်ခုစီ ဖုံးထားကြတယ်။ တချို့က အဆင်ပြေနေသလိုပဲ မြင်ရပေမယ့် ညအိပ်ရာဝင်ချိန်မှာ တိတ်တိတ်လေး ငိုနေကြတာမျိုးရှိတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတစ်ယောက်တည်း ပင်ပန်းနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဘဝဆိုတာ အမြဲတမ်း နေပူနေတဲ့ကောင်းကင်မဟုတ်ဘူး။ မိုးရွာမယ်၊ လေတိုက်မယ်၊ မှောင်မိုက်သွားမယ်… ဒါပေမယ့် မိုးအပြီးမှာ သက်တံ့ပေါ်လာသလို နာကျင်မှုအပြီးမှာလည်း အေးချမ်းမှု ရှိလာမှာပဲ။ တချို့အရာတွေက အချိန်ယူမှ အဆင်ပြေတတ်တယ်။ ပန်းတစ်ပွင့်တောင် ချက်ချင်း မပွင့်ဘူး။ အချိန်ယူပြီး မြေကြီးထဲမှာ အမြစ်ချ၊ မိုးဒဏ်လေဒဏ်ခံပြီးမှ လှလာတာ။ မင်းလည်း အဲ့လိုပဲ… အခုကြုံနေရတဲ့ခက်ခဲမှုတွေက မင်းကို ဖျက်ဆီးဖို့မဟုတ်ဘူး၊ ပိုမာကျောပြီး ပိုလှပတဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ သင်ပေးနေတာ။ လူတွေက မင်းကို မယုံကြည်ရင်တောင် မင်းကိုယ်မင်းတော့ မလျှော့လိုက်ပါနဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းဘဝကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့်သူက တခြားသူမဟုတ်ဘူး… မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် အခုငိုခဲ့ရတဲ့ညတွေကို ပြန်တွေးပြီး “အဲ့ဒီအချိန်က ငါမလျော့ခဲ့လို့ ဒီနေ့ရောက်လာတာ” လို့ ဂုဏ်ယူရမယ့်နေ့ ရှိလာမှာ။ ဒါကြောင့်… ပင်ပန်းရင် နားပါ။ ဒါပေမယ့် လက်မလျော့ပါနဲ့။ နှေးနေရင်လည်း ရတယ်။ တခြားသူတွေထက် နောက်ကျနေရင်လည်း ရတယ်။ အရေးကြီးတာက မင်း လုံးဝမရပ်သွားဖို့ပဲ။ ဘဝက မင်းကို တစ်ခါတလေ နာကျင်စေမယ်… ဒါပေမယ့် မင်းက အဲ့ဒီနာကျင်မှုထက် ပိုအားကြီးတဲ့လူပါ။ 🌻